Η Ρένα απαντά: Βρήκα την απάντηση του ψυχοθεραπευτή εντελώς ισοπεδωτική

Η απάντηση του ψυχοθεραπευτή ίσως δεν είναι τόσο περίπλοκη, ούτε τόσο ισοπεδωτική. Προκύπτει οργανικά.

_____________

Η ιστορία της Frustrated Little Bee όπως την ξεχώρισα σήμερα

Ρένα γεια, θα μπω κατευθείαν στο ψητό. Έχω προβλήματα στο γάμο μου και κάνω ψυχοθεραπεία εδώ και 1μιση χρόνο περίπου με βασικό αίτημα να καταλάβω τι θέλω τελικά από τη σχέση μου και αν με ικανοποιεί ή πρέπει να προχωρήσω παρακάτω.

Σε μια κουβέντα με τον θεραπευτή μου τις προάλλες τον ρώτησα αν πιστεύει πως θα μας βοηθούσε ένας σύμβουλος γάμου και ήταν αρνητικός λέγοντάς μου πως «δεν είναι σίγουρος πως εγώ θέλω να το παλέψω και ο σύντροφός μου φαίνεται να χρειάζεται δουλειά με τον εαυτό του». Μετά που σκεφτόμουν την απάντησή του νευρίασα κάπως γιατί μου φάνηκε λίγο ισοπεδωτική.

Πρώτη φορά ακούω πως πρέπει να είναι δουλεμένοι οι άνθρωποι για να πάνε σε θεραπεία ζεύγους και αυτή να έχει κάποιο αποτέλεσμα (δεν εννοώ απαραίτητα θετική έκβαση). Με απογοήτευσε δεν σου κρύβω, νοιώθω σαν να μου γκρέμισε την ελπίδα να αλλάξει κάτι στην σχέση μου, παρόλο που έχω ακούσει από αρκετά ζευγάρια να τα έχει βοηθήσει τέτοιου είδους προσέγγιση.

Έχω δίκιο που νοιώθω θυμωμένη με την απάντησή του? Εννοώ είναι αναμενόμενη μια τέτοια απάντηση από έναν ψυχοθεραπευτή ή θα έπρεπε να είναι περισσότερο ενθαρρυντικός με την ιδέα και να μην με κάνει να την απορρίψω?

Δεν το συζητήσαμε ιδιαίτερα, τελείωσε η κουβέντα με την απάντησή του, ίσως θα έπρεπε και εγώ να επιμείνω περισσότερο. Θα με βοηθούσε μια ανεξάρτητη άποψη. Κυρίως γιατί έχω τις αμφιβολίες μου κάποιες φορές για το αν είμαι στον κατάλληλο θεραπευτή μιας και δεν βλέπω ιδιαίτερη πρόοδο από πλευράς μου.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Frustrated Little Bee

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Αγαπητή φίλη, θα γίνω politically incorrect τώρα, αλλά θέλω να είμαι ειλικρινής κι άμεσα βοηθητική. Κλέφτες θα γίνουν κι οι ψυχοθεραπευτές; Αν πας σε σύμβουλο γάμου, θα συνέχιζες την ψυχοθεραπεία; Αφού εξ όσων έχουμε όλοι αντιληφθεί αυτή αφορά κυρίως κι επισταμένως στο ζήτημα του γάμου σου. Ο ψυχοθεραπευτής αυτό το λαμβάνει ως ένα το κρατούμενο κι από πλευράς του δεν είναι φάουλ, είναι μια πραγματικότητα. Εκείνος ασχολείται με σένα, το πρόσωπο. Και θα εξηγήσω επιπλέον και για ποιό άλλο λόγο σου το είπε.

Έχετε μια ψυχοθεραπευτική σχέση εδώ κι ενάμιση χρόνο. Μέσα σε αυτό το διάστημα έχει αντιληφθεί δύο πράγματα, τα οποία σου τα είπε, αλλά δεν σου άρεσαν και τα απέρριψες επειδή δεν σου άρεσαν χωρίς να τα εξετάσεις κριτικά, εξ ου και θυμώνεις.

Σου είπε λοιπόν ότι:

1.εσύ είσαι ήδη εκτός του γάμου (μένει να το κάνεις πράξη)

2.ο σύζυγος σου δεν θέλει να προσπαθήσει, από τις πληροφορίες που του έχεις μεταφέρει

Ποιός μένει επομένως να προσπαθήσει για τον γάμο; Ο γείτονας;

Επομένως αυτό που σου είπε δεν είναι ισοπεδωτικό, είναι η πραγματικότητα. Είναι ρεαλισμός. Κατανοώ ότι έχουμε μάθει να μαχόμαστε μέχρι τέλους για να διατηρηθεί μια κατάσταση που ήταν η επιλογή μας αρχικά, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε αν τα οφέλη ξεπερνούν τις ζημίες και να πράξουμε αναλόγως. Στα οικονομικά λέγεται sunk cost fallacy (ΕΔΩ κι ΕΔΩ), στο τζόγο “don’t throw good money after bad money” και στις ανθρώπινες σχέσεις μην επεκτείνεις μια μη ικανοποιητική κατάσταση επειδή λυπάσαι την συναισθηματική επένδυση και την επένδυση χρόνου που της αφιέρωσες.

Πράγματι υπάρχουν παραδείγματα ζευγαριών που ωφελήθηκαν από τη θεραπεία ζεύγους και επανοικοδόμησαν την σχέση τους εκ νέου. Αυτό όμως προϋποθέτει να θέλουν πάρα πολύ και οι δύο να το πράξουν, να θέλουν πολύ να δουλέψουν για τη σχέση και τον εαυτό τους ξεχωριστά.

Ακόμα και το “θετική έκβαση” που λες είναι αναφορά σε διάσωση του γάμου/της σχέσης, δηλαδή μια λύση του γάμου την θεωρείς εκ προοιμίου αρνητική έκβαση, κι αυτό μάλλον δείχνει την αγκύλωση που σε καθηλώνει. Θέλεις να σώσεις το γάμο, αλλά ουσιαστικά δεν βρίσκεις πώς. Και πώς να βρεις, δεν είσαι μόνη στο γάμο: είναι κι άλλο ένα άτομο μέσα! Δεν εξαρτάται αποκλειστικά από σένα.

Η τυχόν δυσαρέσκεια με τον ψυχοθεραπευτή, εκτός του πλαισίου της παραπάνω εκτίμησής του (αυτό το “δεν κάνω πρόοδο”), εστιάζει άραγε στο “να καταλάβω τι θέλω τελικά από τη σχέση μου και αν με ικανοποιεί ή πρέπει να προχωρήσω παρακάτω”; Μα είναι πασιφανές ότι δεν σε ικανοποιεί. Αν σε ικανοποιούσε η σχέση σου, δεν θα πήγαινες σε ψυχοθεραπευτή εξαρχής. Η αντιλαμβανόμενη έλλειψη προόδου όμως έχει μάλλον να κάνει με την προσδοκία σου να σου παρέχει κάποια “μαγική” λύση που θα σε κάνει να ενεργοποιηθείς: είτε να φύγεις, είτε να αλλάξει ο σύντροφος. Λοιπόν, μάντεψε, δεν μπορεί να το κάνει άλλος αυτό. Καθένας για τον εαυτό του πράττει. Ο ψυχοθεραπευτής μας βοηθά να αντιληφθούμε τι μας εμποδίζει. Εσύ έχεις φτάσει μαζί του στο τι σε εμποδίζει; Αν όχι, δεν κάνετε πρόοδο. Αν ναι, τότε το ζήτημα εναπόκειται αποκλειστικά σε σένα. Φαίνεται περίπλοκο, αλλά είναι απλό τελικά στην σύλληψή του.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News