H Ρένα απαντά: Πώς αλλάζουμε συναισθηματικά χωρίς νέα βιώματα;

Αλλάζουμε συναισθηματικά δημιουργώντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις.

___________

Η ιστορία της Γενική Ερώτηση όπως την ξεχώρισα σήμερα

Ρένα γεια σου,

πώς μπορείς να αλλάξεις συναισθηματική θέση, να μετακινηθείς δηλαδή συναισθηματικά, χωρίς νέα βιώματα που θα συμβάλουν προς αυτήν την κατεύθυνση, όταν είσαι σε αυτήν ακριβώς εξαιτίας των βιωμάτων σου? Όσες φορές το έχω καταφέρει έχει γίνει μόνο χάρη σε νέα εμπειρία και ποτέ με απόφαση και στη θεωρία, mind set που λένε κάποιοι έτσι εύκολα.
Πεδίο δυσκολιών οι σχέσεις.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Γενική ερώτηση

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Γειά σου κι εσένα!
Τα βιώματα ως έναν βαθμό διαμορφώνουν την κοσμοαντίληψή μας, καθώς σε αυτά ανατρέχουμε για να βγάλουμε συμπεράσματα και να πάρουμε αποφάσεις. Όλοι έχουμε εμπειρίες επώδυνων βιωμάτων. Αυτό που μας διαχωρίζει όμως είναι πώς αντιμετωπίζουμε αυτόν τον πόνο.

Οι ειδικοί έχουν καταλήξει ότι όταν ο συναισθηματικός πόνος εμποδίζει τη θεραπεία από μια κατάσταση, είναι σημάδι ότι δεν προχωράμε με τρόπο προσανατολισμένο στην εσωτερική ανάπτυξη. Όταν χρειάζεται ένα εξωτερικό ερέθισμα, τότε είναι ένδειξη ότι υπολείπεται η κατάλληλη εσωτερική διεργασία.

Για παράδειγμα, όταν επιδιδόμαστε σε αυτομαστίγωση (τι λάθος έκανα), σε αυτοοικτιρμό (πάντα   άτυχη είμαι) ή σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία (να δεις που πάλι χάλια θα πάνε όλα). Ένας από τους καλύτερους τρόπους θεραπείας είναι να αντλήσεις μαθήματα από την κατάσταση, να δεις δηλαδή τα προειδοποιητικά σημάδια και πώς τα αγνόησες ή παρερμήνευσες, και να τα χρησιμοποιήσεις για να επικεντρωθείς στην εσωτερική σου ανάπτυξη και την ώθηση προς τα εμπρός. Αν κολλήσουμε στο να σκεφτόμαστε αυτό που «έπρεπε», μπορεί να ακινητοποιηθούμε σε οδυνηρά συναισθήματα και αναμνήσεις που μας μπλοκάρουν. Η συναισθηματική απόσταση είναι σκόπιμο να ακολουθείται κι από φυσική απόσταση, ώστε να μην υπάρχει συνεχής υπενθύμιση του παρελθόντος. Κοινώς δεν διατηρούμε γέφυρες, κάνουμε unfollow, block, delete.

Επίσης ειδικά σε βιώματα στα οποία έχεις βρεθεί στην θέση του θύματος, του ριγμένου στην ιστορία, είναι σημαντικό να αποδεχτείς ότι μπορεί να μην έρθει ποτέ η πολυπόθητη αίτηση συγγνώμης που περιμένεις από το θύτη. Θα πρέπει να βρεις τρόπο να επεξεργαστείς αυτό το γεγονός και να περιτριγυρίζεσαι από άτομα που συμβάλλουν στην αυτοεκτίμησή σου και δεν επαναλαμβάνουν το τραύμα με παρόμοιες συμπεριφορές.

Η συνειδητότητα στην στιγμή, στο παρόν (η πρακτική του mindfulness) έχει μελετηθεί κι έχει βρεθεί ότι βοηθάει (εδώ). Το ίδιο κι η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση ACT (Acceptance and Commitment Therapy), τα αποτελέσματα δημοσιεύονται εδώ. Αν έχει υπάρξει οποιουδήποτε είδους κακοποίηση, η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση είναι μονόδρομος.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News