Γεια σας. το πρόβλημά μου είναι η κατάθλιψη και η μοναξιά μου.
Αισθάνομαι ότι δε με νοιάζεται κανείς. Ήμουν για καιρό το λεγόμενο ” καλό παιδί”. Και μόλις σταμάτησα να είμαι, έχασα πολλούς ανθρώπους. Όλους βασικά, δεν έμεινε ούτε ένας. Δεν με ενδιαφέρει να έχω απλώς κάποιον για να βγαινω, αν και περνάω όμορφα κάνοντάς το. Όμως είμαι και γενικά εκ φύσεως μοναχική και εσωστρεφής, οπότε δεν είναι αυτό το θέμα. Φερόμουν πάντα με ευγένεια στους άλλους, ίσως υπερβολική ευγένεια καμιά φορά. Δεν πρόσβαλλα ποτέ κάποιον, και γενικά ίσως να μην άρεσα σαν προσωπικότητα σε πολλούς, μπορεί να με θεωρούσαν βαρετή.
Καταλαβαίνω πώς όλοι έχουν τις ζωές τους και θέτουν τις προτεραιότητές τους στην καθημερινότητά τους, και μετά από καιρό έχω συνειδητοποίησει ότι όπως και να έχεις φερθεί στους άλλους, δεν σημαίνει ότι οφείλουν να σε νοιάζονται. Από την μια τα έφερε έτσι η ζωή, από την άλλη λόγω του χαρακτήρα μου έβαλα και εγώ το χεράκι μου στο να απομείνω μόνη. Όμως, δεν περίμενα πιο μικρή, όταν έκανα αυτές τις επιλογές, ότι θα μείνω μόνη και από οικογένεια.
Οι γονείς μου ήταν πάντα αδιάφοροι, και ο μπαμπάς μου ειδικά και επικριτικός. Πολύ επικριτικός, παρότι αδιάφορος. Μικρή όμως δεν το έβλεπα, πόσο πολύ με παραμελούσαν, και τους είχα σε ένα βάθρο και έδινα αξία στη γνώμη τους. Έχω μια αδερφή, η οποία δε σέβεται πολλές φορές τα όριά μου ( όχι μόνο τα δικά μου, γενικά το παρατραβάει σε πολλά), και επίσης με κάθε ευκαιρία προσπαθεί να με υποτιμάει.
Μεγαλώνουμε και αλλάζουμε, και γινομάστε χειρότεροι νομίζω. Ως παιδί δεν εβλεπα τόσα πολλά πράγματα… ίσως ήταν καλύτερα έτσι, στην άγνοια. Κάθε φορά που έχει πρόβλημα θέλει για ώρες να μιλάμε για τα δικά της, και τις προάλλες που με έβλεπε να κλαίω για τα δικά μου ( κλαίω καμια φορά για την κατάστασή μου, ξέρω ότι ακούγεται μίζερο, μάλλον είναι), δεν έδωσε την παραμικρή σημασία, να μου πει τι κάνεις, αν μπορω να βοηθήσω, να σε ακούσω.
Μπορώ να τα κατεφέρω μόνη μου, το ξέρω. ‘Ετσι έκανα και ως τώρα. Απλώς βαρέθηκα, ειλικρινά βαρέθηκα. Μετά τη δουλειά δεν έχω κουράγια για κοινωνικές συναναστροφές, αν και είμαι μικρή σε ηλικία. Και από την αλλη ο μισθός μου δεν αρκεί για να συντηρώ μόνη μου ένα σπίτι και να φύγω να ησυχάσω… Δεν ξέρω τι να κάνω, έχετε καμιά ιδέα?
Ξέρω πως το βαθύτερό μου πρόβλημα, είναι ότι δεν έχω έναν άνθρωπο σταθερό στη ζωή μου, κάποιον απλώς να με καταλαβαίνει. Για αυτό σας τα γράφω εσάς και σας ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μ. Π.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Υπάρχει διάγνωση για την κατάθλιψη ή χρησιμοποίεις τον ορο της ασθένειας επειδη νιώθεις θλίψη; Έχει σημασία. Αν το πρόβλημα είναι η κατάθλιψη δεν θα το βελτιώσουν οι ιδέες μας. Αυτό που χρειάζεσαι είναι έναν καλό ειδικό ψυχικής υγείας. Από εκεί πρέπει να ξεκινήσεις. Η κατάθλιψη είναι ασθένεια και δεν θεραπεύεται από μόνη της ή με συμβουλές.
Γεια! Αρχικά, θα ήταν φρόνιμο να επισκεφτείς ένα ψυχολόγο για να λύσεις το κομμάτι των σχέσεων που έχεις με τα μέλη της οικογένειας σου και να μάθεις να θέτεις όρια. Από την περιγραφή είμαι πολύ ευγενική και απομακρύνθηκα από όλους, γιατί κουράστηκα σε συνδυασμό με επικριτικό γονιό, μάλλον ήσουν παρούσα στις σχέσεις σου με τους άλλους ανθρώπους για να τους εξυπηρετείς, κάποιοι βολεύονται εξαιρετικά μ’αυτό και όταν λογικά κουράστηκες ξέκοψες απ’ ολους. Η ευγένεια και η καλοσύνη δεν πρέπει να συνοδεύονται από ψυχικό κάματο, εκτός και αν σκοπεύεις να αγιάσεις.Περιγράφεις τον εαυτό σου ως εσωστρεφή, οπότε είναι λογικό τώρα που… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είσαι μόνη σου. Αυτό με τη δουλειά το έχει πολύς κόσμος, να μη θέλει να δει άνθρωπο μετά. Είναι απολυτα φυσιολογικό και δε φταις εσύ. Δεν ξέρω τι δουλεια κανεις, αλλά οι πιο πολλές ειναι βαρετές, κουραστικές, απαιτούν πρωινό ξύπνημα και πολλές ώρες στους δρόμους. Με τι κουράγιο να βγεις μετά? Ποιος κάθεται να ετοιμαστεί, να κάνει πάλι μετακινήσεις, να παει στο μαγαζί, να περιμένει να παραγγείλει, να περιμένει να του φέρουν την παραγγελία, να πιει την παραγγελία, να περιμένει να πληρώσει, να γυρίσει σπίτι, να ετοιμαστεί για ύπνο? Ουφ μονο που τα έγραψα όλα αυτά κουράστηκα. Τα είπε… Διαβάστε περισσότερα »
Η συντροφικότητα είναι όντως πάρα πολύ σημαντική και έχεις δίκιο που αναγνωρίζεις ότι σου λείπει. Όμως, ένας άνθρωπος, ακόμη και δικός σου, δε θα σου λύσει τα προβλήματα, δε θα μπορούσε. Θέλει δουλίτσα με ειδικό, δυστυχώς ή ευτυχώς.
Ενας “σταθερός ανθρωπος στην ζωη σου” δεν αρκεί για να βγεις απο αυτο. Θα εβλεπες ακόμα και να εβρισκες οτι δεν θα ηταν αρκετος. Θελει υπομονη και δουλεια με βραχυπροθεσμους στόχους ωστε να αλλαξεις τα παντα . Πρακτικά σχεδον ολα οσα εχεις μαθει, θα χρειαστει να τα αλλαξεις. Το τι σημαινει πραγματικά καλο παιδι, το πως να κανεις σχέσεις, το τι θα πει δικός σου κοντινος ανθρωπος και τι σχεση θα εχετε μεταξυ σας, το ποια εισαι και πως επηρεαστηκαν οι επιλογες σου ως τωρα καθως και ποια κομματια σου συστηματικά παραμελήθηκαν και σε τραβανε κάτω. Ολα αυτα ειναι πολλα… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίταξε μήπως υπάρχει θέμα χρόνιας κόπωσης εκτός από το ψυχολογικό όπως και ελλείψεις βιταμινών, ιχνοστοιχείων κτλ Λυπάμαι που όπως λες έμεινες μονη και από οικογένεια. Ταυτίζομαι σε αρκετά μαζί σου ομως με κάποια άλλα. Είμαι εσωστρεφής αλλά στα νιάτα μου είχα και μεγάλες παρέες αν και πάντα με λίγους και καλούς φίλους αισθανόμουν πιο άνετα και κατέληγα να βαριέμαι τις μεγάλες παρέες. Με τον πατέρα καμία ουσιαστική επαφή αλλά πάντα είχα τη μαμά μου και τα αδέρφια μου Έχει πέσει πολύ η κοινωνική μου ζωη τα τελευταία 10 χρόνια λόγω χρόνιας κόπωσης από αυτοανοσο και μου λείπει πολύ ο καιρός… Διαβάστε περισσότερα »
Μην μπεις σε σχέση με αυτό το σκεπτικό. Γιατί μετά θα περιμένεις ο άλλος να σου λύσει τα προβλήματα, κάτι το οποίο δεν είναι δυνατό. Και θα μπεις σε μια σχέση εξάρτησης με αδύνατες προσδοκίες. Όχι μόνο δεν θα είναι αρκετός ο άλλος, όποιος και αν είναι, αλλά θα γίνει και ένα επιπλέον πρόβλημα από το οποίο μάλλον δεν θα μπορείς και να ξεφύγεις εύκολα. Ειδικά δε, λες ότι δεν έχεις κουράγιο για συναναστροφές τώρα, επομένως από που ήρθε η σχέση; Εκεί πώς θα είχες το κουράγιο; Νομίζω πέφτεις σε αντιφάσεις. Η αδερφή σου, απαράδεκτη. Και ξένο να δω, του… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητη Μ.Π πιστευω κ γω οτι μια επαφη με ψυχολογο θα σε βοηθουσε πολυ.
Να βαλεις την σκεψη σου σε ταξη,να ξεκαθαρισει το τοπιο.
Επισης γτ δεν ψαχνεις να συγκατοικησεις με καποιο ατομο?
Ξερω οτι εδω στην Ελλαδα δεν ειναι πολυ συνηθισμενο,ομως θα ειναι μια καλη λυση τουλαχιστον απο οικονομικης αποψης κ μια καλη αρχη να φυγεις απ το πατρικο σου!