Το παιδί δεν είναι κάτι που το αποφασίζει μόνο ένας, ταυτόχρονα δεν είναι και κάτι που έρχεται κι από μόνο του!
____________
Η ιστορία της ΗΔΕΘΕΛΩΠΑΙΔΙΑ όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητό Α Μπα, είμαι 32 ετών, έχω σχέση 14 χρόνια και τα τελευταία 4 χρόνια συζώ. Μέσα στο επόμενο διάστημα έχουμε προγραμματίσει και τον γάμο μας. Με τον σύντροφό μου είμαστε πολύ ερωτευμένοι, περνάμε όμορφα τον χρόνο μας και κάνουμε αρκετά ταξίδια.
Στο θέμα μας όμως, μέχρι και πριν από 1 χρόνο δεν ήθελα καν να ακούσω τη λέξη οικογένεια, ίσως από δικά μου βιώματα δεν ήθελα να μπω σε αυτή τη “διαδικασία”. Ο σύντροφός μου πάλι από τότε που ήμασταν παιδιά ακόμα, έλεγε οτι θέλει οικογένεια κάποια στιγμη. Σταδιακά, λοιπόν, γίνονταν πιο έντονες συζητήσεις για παιδί από την πλευρά του, του τύπου “αα κοιτα τι γλουκούλι μωράκι”, “η μπέμπα του τάδε είναι μια γλύκα, αλλά εγώ θα ήθελα αγοράκι” και συνέχεια βιντεακια στο instagram με μωρά. Υποσυνείδητα, μετά την πλύση εγκεφάλου, ξεκίνησα κι εγώ να το σκέφτομαι και να εξοικειώνομαι με την ιδέα.
Τώρα λοιπον, έχουμε καταλήξει εγώ να θέλω σαν τρελή παιδί κι εκείνος, ενώ θέλει και το συζητάει συνεχώς και κάνει κινήσεις, το φρενάρει. Ενώ πιο πριν χρησιμοποιούσε τα χρήματα ως διακιολογία (έχουμε και οι 2 πολύ καλές δουλειές), τώρα μου είπε ξεκάθαρα οτι το θέλει όσο τίποτα, αλλά φοβάται στην ιδέα και οτι να το αφήσουμε να γίνει μόνο του, ενώ το τρελό είναι ότι σε συζητήσεις με φίλους το αναφέρει συνεχώς.
Εγώ πάλι νιώθω από τη μια μια απογοήτευση και μια κοροϊδία, αλλά από την άλλη εκτιμώ την ειλικρίνειά του, ακόμα και αν με στεναχωρεί. Αφού δεν είναι έτοιμος, καλύτερα να μη γίνει. Εγώ πάλι δεν είμαι διατεθειμένη να περιμένω το αν και το όποτε, εγώ που ποτέ δεν ήθελα παιδιά μέχρι τώρα και μόνο μαζί του θα μπορούσα. Δε θέλω να πιέσω καταστάσεις, γιατί τα αποτελέσματα θα είναι άλλα, αλλά φοβάμαι ότι στο τέλος θα ξενερώσω. Είμαι λάθος;
ΑΠΟ ΤΗΝ – ΗΔΕΘΕΛΩΠΑΙΔΙΑ
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Όταν λέω ότι αυτοί που λένε “θέλω παιδί κάποια στιγμή” δεν είναι απόλυτα συνειδητοποιημένοι, αυτό εννοώ. Το αφήνουν στο μέλλον, θεωρητικά κι αόριστα, με όποιον σύντροφο βρεθεί εύκαιρος όταν οι ίδιοι είναι έτοιμοι. Κι αυτό δεν είναι εγγύηση για την θετικότερη έκβαση στη δημιουργία οικογένειας, κι ας μοιάζει να είναι (“μα θέλει παιδιά, είναι marriage material!”).
Αντίθετα η δική σου στάση μοιάζει πιο συνειδητοποιημένη. Δεν ήθελες παιδί γενικώς αορίστως, θέλεις το παιδί του συντρόφου σου κι αφού πλέον έφτασες 32 ετών και νιώθεις πλέον ότι στηρίζεσαι στα πόδια σου. Θα γίνεις συνειδητοποιημένη μητέρα και μπράβο σου που το οργάνωσες καλά στο κεφάλι σου ως ξεκάθαρη απόφαση.
Νομίζω ότι ο σύντροφός σου, εξ όσων μας λες, έχει τρομάξει για το επικείμενο τέλος της ανεμελιάς σας. Αυτήν την αποχαιρετάτε οριστικά αφού κάνετε παιδί. Μπορείτε να παίρνετε το παιδί παντού μαζί σας, η ζωή δεν σταματάει, αλλά ανέμελοι δεν θα είστε ποτέ ξανά. Θα ξυπνάτε και θα κοιμάστε με την ευθύνη του παιδιού. Πιθανώς κάτι έχει μυριστεί απ΄’αυτό, ίσως από διηγήσεις άλλων, και τον προβληματίζει. Πρέπει μόνος του να επεξεργαστεί αν μπορεί να αναλάβει ευθύνη. Φαίνεται ότι το θέλει, έστω στο μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα. Το ερώτημα είναι, μπορεί; Είναι αξιόπιστος, μπορείς να στηριχτείς πάνω του; Αν έχετε ζωάκι, τρέχει ο ίδιος στον κτηνίατρο ή στις βόλτες του, ή τα αναλαμβάνεις μόνο εσύ; Αν αρρωστήσεις, είναι εκεί να σε φροντίσει; Έχει την ικανότητα να βάλει τη δουλειά στο ρελαντί τα πρώτα χρόνια ή φορτσάρει στην καριέρα του;
Η επίκληση στο οικονομικό είναι όντως ένας σοβαρός λόγος. Το συζητούσαμε και σε προηγούμενη ανάρτηση. Το θέμα είναι ότι πάρα πολύ πρόσφατα αποφασίστηκε επίδομα για τους 9 πρώτους μήνες της μητρότητας ένα καλό ποσό, επιπλέον του επιδόματος γέννησης, καθώς ακόμη έχετε και τις άδειες από τις καλοπληρωμένες εργασίες σας. Αν δεν γίνετε δηλαδή εσείς βρε παιδιά γονείς, τότε ποιός; Από την άλλη σωστά σκέπτεσαι ότι αυτά τα πράγματα δεν γίνονται με το ζόρι.
Θα πρέπει να κάνετε μια πολύ σοβαρή συζήτηση επειδή είσαι 32 ετών, που είναι μια καταπληκτική ηλικία, αλλά που δεν γνωρίζετε καν αν μπορείτε να τεκνοποιήσετε. Μην φάτε χρόνια στην διελκυνστίδα κάνουμε-δεν κάνουμε για να -ο μη γένοιτο!- διαπιστώσετε στα 40 ότι δεν έρχεται το παιδί από μόνο του και θέλει ιατρική υποβοήθηση. Αυτά τα λέω επειδή οι άντρες έχουν μια αφελή σιγουριά γι’αυτά τα ζητήματα, κανένας δεν ελέγχεται ιατρικά (πόσοι έχουν ήδη κάνει σπερμοδιάγραμμα;) κανενός ο νους δεν πάει στο ότι αυτά τα πράγματα δεν έρχονται όταν τα προγραμματίζεις. Επομένως ο κλήρος της δύσκολης συζήτησης πέφτει πάνω σου να τα θέσεις εσύ. Προσπαθώ να σε προστατέψω, εννοείται ότι σας απεύχομαι οποιαδήποτε ταλαιπωρία.
Μια καλή λύση για τις γυναίκες πάντοτε είναι η κρυοσυντήρηση ωαρίων. Δεν είναι κάτι το πανεύκολο και κοστίζει αρκετά, όμως είναι μια επένδυση για το μέλλον. Είσαι σε ιδανική ηλικία αυτή τη στιγμή.
Διάβασε τα παρακάτω άρθρα και βλέποντας και κάνοντας.
Κρυοσυντήρηση ωαρίων: Εμπειρίες και επιστημονικές απαντήσεις
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Με συγχαρείτε αλλά δεν καταλαβαίνω. Δεν βλέπω τον άντρα να αντιτίθεται, λέει να το αφήσουμε να έρθει μόνο του. Δηλαδή κάνετε ήδη ελεύθερο σεξ. Έτσι το καταλαβαίνω. Έχει περάσει εύλογος (??) καιρός και δεν σας κάθεται και εσύ θες να αρχίσετε ιατρικές εξετάσεις ενώ αυτός όχι; Που είναι το πρόβλημα;
Αυτό σκέφτηκα και εγώ. Με τα συμφραζόμενα μου βγήκε ότι ίσως έχει κι άλλη παράλληλα.
Να ρωτήσω κάτι: Τι σημαίνει το “να το αφήσουμε να γίνει μόνο του” που σου λέει; Εφόσον δεν μας αναφέρεις κάποιο θέμα γονιμότητας αν κάνετε σεξ χωρίς προφυλάξεις και δεν αποφεύγετε τις γόνιμες μέρες, πολύ πιθανό να γίνει. Αν χρησιμοποιείτε αντισύλληψη, δεν θα γίνει.
Την στιγμή που αποφασίζετε τι κάνετε με την αντισύλληψη αποφασίζετε και αν θέλετε παιδί (σε αυτή τη φάση). Άρα τι μόνο του;
Τώρα να πω ότι δεν καταλαβαίνω πως μετά από 14 χρόνια σχέσης και ειδικά σε αυτή την ηλικία (δηλαδή είστε μαζί από 18 χρόνων!!!), γίνεται να είστε ακόμα ερωτευμένοι ή θα είμαι κυνική; Εχετε εμπειρίες με άλλους ανθρώπους; Είστε σίγουροι ότι αυτό θέλετε; Μήπως ο σύντροφός σου έχει αρχίσει να έχει και εκείνος τα ίδια ερωτήματα; Μήπως το τρενάρει γιατί ναι μεν σε αγαπάει, ναι μεν σκέφτεται ότι ήθελε ή και θέλει μαζί σου παιδιά, όμως κάπου σκαλώνει όταν σκέφτεται ότι ήσουν η μόνη του επιλογή μέχρι τώρα; Όλα αυτά τα λέω υποθέτοντας ότι είστε πάνω κάτω συνομήλικοι, βέβαια υπάρχει… Διαβάστε περισσότερα »
Α γεια σου ακριβώς το ίδιο σκέφτηκα μήπως υπάρχει άλλη παράλληλα διότι είναι πολλά χρόνια μαζί.
Βασικά, αυτό είναι το θέμα για μένα. Το ότι είναι μαζί από όταν -εκείνη τουλάχιστον-ήταν 18. Δε νομίζω ότι είναι μόνο το παιδί, θεωρώ είναι κι άλλα.
Δε λέω ότι απαραίτητα αυτός έχει άλλη. Αλλά νομίζω ότι είναι από αυτά τα παραδείγματα των σχέσεων του σχολείου, που κάπου, κάποια στιγμή ξεφτιζουν.
Ναι φυσικα και γινεται. Μιλαω απο προσωπικη εμπειρια, και οχι μονο. Ο γαμος μου, οσο διηρκεσε, 15 χρονια, δρν ειχε τετοιο θεμα βαρεμαρας. Αλλα θεματα ειχε. Εχεις φασεις, ξαναερωτευεσαι τον αλλον. Μερικοι ανθρωποι ειναι τυχεροι.
Δλδ εσυ προτεινεις, ενω αυτη νιωθει οτι εχει βρει τον ανθρωπο της και δεν θετει καθολου τετοιο θεμα, να χωρισει η να τον κερατωσει η να ανοιξει τη σχεση της για να στελνει μετα στο αμπα “ειμαι 35 και εβαλα τα χερακια μου και εβγαλα τα ματακια μου”; δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι ιδιοι. Ειδαμε κι εμεις που δοκιμασαμε πολλους, προκοψαμε…..
Δεν προτείνω κάτι, ρωτάω. Δεν είμαι των ανοιχτών σχέσεων, ούτε του κερατώματος. Δεν θα πρότεινα κάτι τέτοιο γιατί ούτε το έχω κάνει, ούτε το ήθελα ποτέ. Του χωρισμού ναι, προφανώς όταν σου τελειώνει κάτι πας παρακάτω. Αλλά ούτε αυτό πρότεινα, αλίμονο. Απορία πιο πολύ εξέφρασα την οποία συνδύασα με τη μεταστροφή του συντρόφου της γιατί το πρώτο που σκέφτηκα είναι μήπως οφείλεται σε παρόμοιες αμφιβολίες που δεν θα ήταν καθόλου περίεργο να τις έχει αν είναι μαζί από παιδιά.
Κι εγω ειμαι παρομοια περίπτωση, μονο που “ημουν” ο συντροφος της γραφουσας. Καταρχας ειμαστε 16 χρονια μαζι με τον σύντροφο μου και μπορω να πω πως βρισκω τροπος να τον ερωτευομαι ξανα και ξανα, εχουμε μια καλη κι ισορροπημενη σχεση πιστευω, ενιοτε μπορει να φλερταρω ή να φαντασιωθω καποιον αλλον, αλλα δεν εχω την αναγκη να γνωρισω καποιον αλλον. Με τιποτα. Κι απ’ οτι καταλαβαινω και νιωθω ουτε κι αυτος. (Ποτε μη λες ποτε βέβαια, αλλα εδω και 1,5 δεκαετια ειναι ετσι). Λοιπον σχεδον απο 29 χρονων λεγαμε για παιδια, τρελαινομουν στη θεα τους και συζητουσα συνεχως για το τι… Διαβάστε περισσότερα »
Μη βάζεις το χεράκι σου στη φωτιά για κανέναν. Όπως είπες ‘απο ότι καταλαβαίνεις’
Ετσι ακριβώς!!!👌
Το ήθελε θεωρητικά σαν ιδέα. Στα λόγια όλα εύκολα είναι. Τώρα που πατε για γάμο τρόμαξε με την ευθύνη ή κάτι χειρότερο μπορεί να μην είναι τόσο σίγουρος για τη σχέση σας όποτε δε θέλει να δεσμευτείτε και με ένα παιδί. Είστε πολλά χρόνια μαζί. Αλλα μπορεί και να μη θέλει παιδί γενικώς. Αλλά αυτό που λες ότι δεν είσαι διατεθειμένη να περιμένεις, τι σημαίνει; Πώς θα τον χωρίσεις προκειμένου να βρεις αλλον να κάνεις παιδι; Κι αν δε βρεις; Εσύ λες ότι μαζί του ήθελες παιδί. Πότε δεν καταλαβα τη λογική του σ αγαπώ κι είσαι ο άνθρωπος μου… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσικά και είναι αλλά προσπαθω να καταλάβω τη λογική. Και το να θέλουμε να έχουμε έναν σύντροφο δεν είναι κι αυτό σημαντική επιθυμια; Αν υπάρχουν ούτως ή άλλως προβλήματα στη σχέση, το καταλαβαίνω αλλά το να αφηνεις έναν καλό σύντροφο μόνο για την πιθανότητα ενός παιδιού με κάποιον αλλον μου φαίνεται περίεργο. Κανείς δεν σου εξασφαλίζει ότι αν χωρίσεις και θα βρεις πατέρα για το παιδί σου και θα μείνεις έγκυος και θα ειναι και καλός σύντροφός. Άρα δε σημαίνει τίποτα για σένα ο άλλος άνθρωπος μπροστά στην επιθυμία ενός παιδιου;
Καλά η γράφουσα 32 είναι, οχι 52. Κατά τη γνώμη μου υπάρχει το περιθώριο να μπορέσει κι αυτός να το συνειδητοποιήσει, παρότι το περιθώριο δεν είναι μεγάλο. Το θέμα είναι να είναι ειλικρινής, κι ότι χρειάζεται πχ κάνα χρόνο να το πάρει απόφαση. Αν εξακολουθεί να το καθυστερεί, εν τέλει θα μπει το ερώτημα όπως το θέτεις.
Πριν κάνετε οποιοδήποτε βήμα, εγώ θα έλεγα να κάνεις ένα σεμινάριο στον σύντροφο για το τι εστί παιδί και για το πόση κούραση κι ευθύνες έχει, ειδικά τα πρώτα χρόνια. Γιατί αυτά τα “αχ κοίτα ένα γλυκό μωράκι” που σου έχει πει τα λένε πολλοί άντρες, και νομίζουν ότι βλέπουν κούκλα σε βιτρίνα. Το γλυκό αυτό μωράκι δεν είναι άγαλμα, είναι άνθρωπος, και θα πρέπει ειδικά τα πρώτα χρόνια που δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα μόνο του, κάποιος να το ταιζει, να το ξεσκατιζει, να το πλένει, να το πάει στο γιατρό η βόλτα κτλ. Ναι, μπορεί να τρομάξει,… Διαβάστε περισσότερα »
Λες ότι σου είπε “να το αφήσουμε να γίνει μόνο του”. Αυτό μόνο με έναν τρόπο γίνεται : ελεύθερες επαφές. Άρα, προχωράς όταν εσύ το αποφασίσεις και ότι προκύψει. Αρκεί ο ίδιος να μην σκέφτεται “αμάν, τώρα προσπαθούμε να κάνουμε παιδί”.
Μια εγκυμοσύνη θέλει προγραμματισμό, ακόμα και αν αυτό αφορά μια τυπική εξέταση από τη γυναικολόγο σου, πρέπει να κανονίσεις τη μαστογραφία σου γιατί για ενάμιση χρόνο όταν μείνεις έγκυος δε θα μπορείς να κάνεις. Αν έχεις θυρεοειδή επίσης θέλεις μια προετοιμασία. Όχι δεν είναι έτσι απλό να μείνεις έγκυος. Επίσης, αν έχετε ελεύθερες επαφές τότε θα πρέπει να βλέπετε πόσο καιρός περνάει και να εξεταστειτε για βακτήρια, λοιμώξεις. Ακόμα και όταν το προγραμματίζεις μπορεί να περάσουν μήνες μέχρι να επιτύχεις την εγκυμοσύνη!! Πρέπει να συζητήσετε σοβαρά το τι και το πώς για να δείτε πρακτικά ποια τα επόμενα βήματα και… Διαβάστε περισσότερα »
Από τη στάση του καταλαβαίνω ότι δεν είναι και πολύ σταθερός στις απόψεις του. Διακρίνω μια ευθυνοφοβια και δεν είναι καλό σημάδι στην απόκτηση παιδιού. Είστε μαζί 14 χρόνια και είσαι 32, μήπως η σχέση έκανε τον κύκλο της; Είστε πολλά χρόνια μαζί για να σου λέει θα δούμε κάποια στιγμή κλπ. Θα σου πρότεινα να κάνεις μια ανοιχτή συζήτηση μαζί και να πεις ξεκάθαρα την επιθυμία σου για παιδί. Εάν αρνηθεί σκέψου σοβαρά να γνωρίσεις κάποιον άλλον. Είσαι σε καλή ηλικία, δεν έχεις βαρεθεί με τον ίδιο από τόσο μικρή;
Κάτι ευκολως εννοουμενο αλλά μη παραλειψιμο…
Εφοσον υπάρχουν θέματα καλύτερα να μην προχωρήσετε σε γάμο. Οριστική ένωση εντός μερικού χρονικού και αναθεώρηση σχέσης δεν πάνε μαζί.
Συμφωνώ με τη Ρένα, διακρίνω απλά έναν φόβο για το άγνωστο, για το πως θα αλλάξει η σχέση και η καθημερινότητά σας, ίσως και για το αν θα ανταπεξέλθει ο ίδιος στον ρόλο του γονιού. Δεν είναι παράλογο να τα σκέφτεται όλα αυτά αντιθέτως εγώ προσωπικά αναρωτιέμαι πως γίνεται κανείς να να βάλει πλώρη για τη γονεικότητα χωρίς καθόλου μα καθόλου σκέψεις και αγωνία (προσωπικά είχα τις αμφιβολίες μου μέχρι που με πιάσαν οι πόνοι). Όλα αυτά βεβαια ο ίδιος πρέπει να μάθει να τα εκφράζει κι όχι να σε αφήνει να μαντεύεις και να μην ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Καλή… Διαβάστε περισσότερα »