More stories

  • Η πρώτη φορά (μέρος 8ο)

    Άνοιξε την πόρτα και μπήκαμε μέσα. Η μυρωδιά του απολυμαντικού ήταν ακόμα πιο δυνατή απ’ ό,τι στο ισόγειο. Το δωμάτιο ήταν λιτό, σαν κοιτώνας. Ένα κρεβάτι, ένας καθρέφτης με ένα μικρό τραπέζι και σκαμπό κάτω από αυτόν, και μια τηλεόραση απέναντί του. Ξαπλώσαμε στο κρεβάτι κι αρχίσαμε να φιλιόμαστε. Μου φάνηκαν τυπικά τα φιλιά αυτά ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η πρώτη φορά (μέρος 7ο)

    Δώσαμε ραντεβού ένα μαγιάτικο απόγευμα Σαββάτου, στο σημείο που συναντιόμασταν πάντοτε. Έκανα μπάνιο και φόρεσα τα καινούργια εσώρουχα που είχα αγοράσει από το χαρτζιλίκι μου για την περίσταση – είχα πάει σ’ ένα φτηνό συνοικιακό κατάστημα μετά το σχόλασμα. Τσέκαρα τα ξυρισμένα σημεία στο σώμα μου, τα βρήκα όλα στην εντέλεια. Μου έριξα μια τελευταία ματιά στον καθρέφτη, σα να χαιρετούσα την εικόνα μου για πάντα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η πρώτη φορά (μέρος 6ο)

    Έτσι περνούσαν οι μέρες, οι μήνες. Η παγωνιά του χειμώνα τρύπωνε στα ανοίγματα των ρούχων μας και κόντραρε στο ξαναμμένο δέρμα μας. Όμως, όσο κι αν τη βρίσκαμε με τα χάδια που έφταναν μέχρι το τέλος, αυτά δεν αποτελούσαν παρά μόνο ημίμετρα. Η κατάσταση δεν άφηνε περιθώρια για ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή· και είχε έρθει πια ο καιρός γι’ αυτήν ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η πρώτη φορά (μέρος 5ο)

    Όταν τα φτιάξαμε με τον Γιάννη, ήμασταν και οι δυο μας ξεπεταγμένοι. Εγώ είχα ανακαλύψει πια τη μοναχική σωματική απόλαυση. Τη διδάχτηκα από ένα βιβλίο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, που ανακάλυψα στο εξοχικό μιας θείας μου. Στο λήμμα «αυνανισμός» βρήκα όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμουν. Το κείμενο δεν ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικό, μάλλον ως κάτι προς αποφυγήν τον παρουσίαζε ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η πρώτη φορά (μέρος 4ο)

    Ίσως να μην τα είχα πάρει τόσο ελαφριά τα πράγματα, εάν δεν είχα πάει μιλημένη. Ο Κώστας και ο Νίκος, συμμαθητές μου στο δημοτικό, είχαν ήδη φροντίσει να μου ανοίξουν τα μάτια. Ήταν ένα καλοκαιρινό απόγευμα που τους βρήκα να κάθονται στο πεζούλι μιας πυλωτής. Κι εκεί που λέγαμε για το σχολείο και τα μαθήματα, άρχισαν οι δυο τους στα καλά του καθουμένου ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η πρώτη φορά (μέρος 3ο)

    Δεν ήταν αυτό το πρώτο μου φιλί. Ούτε το πρώτο μου αγόρι. Αυτό το είχα δώσει δυο χρόνια νωρίτερα, στο τελείωμα της πρώτης γυμνασίου. Στον Θάνο. Ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου και πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο. Τα απογεύματα μαζευόμασταν στην πλατεία της γειτονιάς, κορίτσια κι αγόρια. Τότε ήταν που άρχισα να ξυρίζω τα πόδια μου και να φοράω λιπ γκλος ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η πρώτη φορά (μέρος 2ο)

    Στις δέκα και τέταρτο βγήκαμε από το μαγαζί. Περπατήσαμε μέχρι τη στάση του λεωφορείου στο σκοτάδι. Λίγο πιο πριν βρισκόταν ένα παρκάκι. Ο Αλέξης και η Μαίρη έστριψαν στο άνοιγμά του και κάθισαν σε ένα παγκάκι, για να κλείσουν ερωτικά τη βραδιά. Ο Γιάννης κοντοστάθηκε για μια στιγμή, κι εγώ μαζί του. Οι άλλοι μάς καληνύχτισαν γελώντας κάτω από τα μουστάκια τους – αυτοί δεν είχαν λόγο να τρυπώσουν σε σκοτεινά παρτέρια ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η κούρσα (μέρος 10ο)

    Άφησε πρώτα να περάσουν δέκα λεπτά, μετά είκοσι. Όταν συμπληρώθηκε μια ώρα, το αρχικό, ντεμέκ «όχι» είχε γίνει «ναι» φουλαριστό. «Ξεκουράζομαι για να σε συναντήσω», έφυγε η απάντηση. Άνετη, δυναμική, παιχνιδιάρικη, σα να μην τρέχει τίποτα. Σα να μην είχε ποτέ της βυθιστεί στην απόγνωση, σα να μην είχε ξεφυσήξει από την ανακούφιση που δε θα τον ξανάβλεπε. «Τι ώρα θα έρθεις;» ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η κούρσα (μέρος 9ο)

    Δυο μέρες πέρασαν κι εκείνος δεν έστειλε ούτε ένα μήνυμα. Του έστειλε η Εύα την επόμενη. Ένα διερευνητικό, δειλό «Τι κάνεις;» γεμάτο με όλη την αγωνία του κόσμου. Όμως απόκριση καμία. Ούτε εκείνο το βράδυ ούτε και το επόμενο. Μην τον είδατε τον Παναή. Έπεσε ο ουρανός και την πλάκωσε. Αυτό ήταν, ένα μόνο πήδημα, τα χειρότερα σενάρια άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά. Το μυαλό της έτρεξε και πάλι να δώσει τις προφανείς εξηγήσεις ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η κούρσα (μέρος 8ο)

    Όταν έβαλε το κλειδί στην πόρτα του σπιτιού, όλα γκρεμίστηκαν. Ευτυχώς το σαλόνι ήταν σκοτεινό, ο Βασίλης είχε πέσει για ύπνο. Η Εύα δεν άντεχε να τον αντικρίσει. Για να μη χαθεί η μαγεία, και γιατί πέθαινε από ντροπή. Το στομάχι της είχε δεθεί κόμπος, το σκοτάδι του σπιτιού τη βομβάρδισε με τύψεις, τρελές τύψεις. Η Εύα μπήκε κατευθείαν για ντους. Βγήκε πατώντας στα δάχτυλα των ποδιών της και πήγε στο σαλόνι καρφί – δεν είχε μούτρα να μπει στο παιδικό δωμάτιο να τσεκάρει τη μικρή ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η κούρσα (μέρος 7ο)

    Δεν πέρασαν δυο λεπτά κι ο Παντελής το πήρε απόφαση. Έσκυψε και την αγκάλιασε, το κεφάλι του βυθίστηκε στο λαιμό της. Έμεινε για μερικές στιγμές σιωπηλός και ακίνητος, να σιγουρευτεί ότι πήρε το πράσινο φως. Μετά ανασηκώθηκε και της όρμηξε. Είχε γίνει άλλος άνθρωπος, το πρόσωπό του είχε μεταμορφωθεί από τον πόθο. «Τι καύλα είσαι συ, ρε μωρό», ο λαϊκός άντρας είχε πάρει το πάνω χέρι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Η κούρσα (μέρος 6ο)

    Έφτασε έξω από το σπίτι του. Ήταν μια παλιά πολυκατοικία του εβδομήντα. Η Εύα πάρκαρε λίγο πιο κάτω. Πήρε την τσάντα της, τη σακούλα με τα φρούτα και βγήκε από το αυτοκίνητο. Η καρδιά της χτυπούσε δυνατά. Μην κωλώσεις, είπε στον εαυτό της. Ζήσε το, τώρα που γυρίζει. Έφτασε στην εξώπορτα και πάτησε το κουδούνι με το όνομά του. Ακούστηκε ο ηλεκτρικός βόμβος του ξεκλειδώματος, η Εύα έσπρωξε την πόρτα και κατευθύνθηκε στο ασανσέρ. Μπήκε στον παλιό θάλαμο και πάτησε το κουμπί ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ