More stories

  • Διπλωματικό σώμα (μέρος 8ο)

    «Καλός ο φίλος του Πέτρου;» ρώτησε η Αλίκη την αδερφή της την ώρα που βάφονταν. Προσπαθούσε να ξεκολλήσει το μυαλό της από τα χθεσινά, μάταια όμως. Η κατάσταση είχε ξεφύγει για τα καλά ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Διπλωματικό σώμα (μέρος 7ο)

    Όμως μετά, σαν τελείωνε αυτό το πάρτι αδρεναλίνης και καύλας, τότε την περίμενε η άβυσσος. Η επιθυμία είχε φύγει χορτάτη, δεν υπήρχε πια για να ναρκώσει το φόβο. Κι αυτός ξεχυνόταν αγριεμένος, για να την ισοπεδώσει ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Διπλωματικό σώμα (μέρος 6ο)

    Κλείδωσε την πόρτα του δωματίου της και άρπαξε το κινητό στα χέρια της. Πρώτα τσέραρε το perfect couple, να δει αν ο Χάρης ήταν ενεργός. Είχε να μπει δυο μέρες, διαπίστωσε με ικανοποίηση. Μετά μπήκε στο messenger, εκεί ήταν ενεργός πριν δέκα λεπτά – τον είχε χάσει στο τσακ. Σκρόλαρε ανόρεχτα στο facebook ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Διπλωματικό σώμα (μέρος 5ο)

    Η Κυριακή πέρασε μέσα στην αναμπουμπούλα της ετοιμασίας για την υποδοχή του Πέτρου – το ροζ της νύχτας είχε πια φύγει από το μυαλό της. Όταν χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας, η Αλίκη είχε ετοιμαστεί στην εντέλεια. Έβαλε το άρωμά της κι έριξε μια ματιά στον καθρέφτη. Είχε καιρό να γίνει τόσο όμορφη ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Διπλωματικό σώμα (μέρος 4ο)

    Η ώρα είχε πάει 10, όταν η Αλίκη ανέβηκε στο δωμάτιό της. Πήρε το κινητό στα χέρια της με τη μια, χρειαζόταν μια τονωτική ένεση επειγόντος. Να ξεφύγει από τη γλυκερή και υποχθόνια -έτσι την ένιωθε ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Διπλωματικό σώμα (μέρος 3ο)

    Ξύπνησε νωρίς εκείνο το πρωί, με ένα σφίξιμο στο στομάχι. Το απόγευμα θα έφτανε η Μαρίνα στην Αθήνα. Προσπαθούσε να βρει έστω και λίγη χαρά για να διώξει μακριά το ψυχοπλάκωμα, όμως δεν έβρισκε τίποτα καλό σε αυτή την ιστορία. Ο πατέρας της τη ρώτησε αν θέλει να πάνε μαζί στο αεροδρόμιο ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Διπλωματικό σώμα (μέρος 2ο)

    Οι περισσότεροι δεν έδιναν πολλά στοιχεία, μόνο το όνομά τους και την ηλικία τους, άντε και το επάγγελμά τους. Μια ή περισσότερες φωτογραφίες, και μπορούσες να σχηματίσεις μια πρώτη εικόνα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Διπλωματικό σώμα (μερος 1ο)

    Τριάντα δύο και μόνη. Ξανά. Αυτή τη φορά η Αλίκη νόμιζε ότι θα κρατούσε. Αλλά δεν. Tο πράγμα με τον Δημήτρη είχε προχωρήσει. Ήταν πέντε χρόνια μαζί, έφτασαν μέχρι και να γνωριστούν οι γονείς τους, μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Η μητέρα της είχε τρομερό άγχος τη μέρα του τραπεζιού ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Ανθισμένοι νάρκισσοι στην εξοχή

    Είδα μια φωτογραφία με τους νάρκισσους που έχουν ανθίσει στην Αγγλία, και θυμήθηκα αυτή την ιστορία. Ήμουν 19 όταν έφυγα με Εράσμους για το Πλίμουθ, όπου ερωτεύτηκα Αθώο Άγγλο. Τέλειωσε το εξάμηνο, γύρισα Αθήνα, ένα χρόνο μετά αποφασίσαμε ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε χώρια, τα παράτησα όλα, άλλαξα σχολές, πήγα. Αθώος Άγγλος με αγάπησε πιο […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Μια Πρωτοχρονιάτικη ιστορία

    -«Πω… βλέπεις τι γίνεται εκεί κάτω; Κοίτα τους, όλοι τρέχουν, όλοι προετοιμάζονται για την αλλαγή του χρόνου». -«Ε, τι περιμένεις κι εσύ καημένη, όλοι έχουν ελπίδες για απόψε, περιμένουν κάτι να γίνει, κάτι να αλλάξει αυτή την καταραμένη χρονιά, ακόμα και τελευταία στιγμή». -«Αλήθεια, πιστεύεις ότι κάτι μπορεί να αλλάξει;» -«Το 2019, μάλλον όχι. Είναι […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • στόμαστομαστό

    Αφού άφησα το μωρό να χορτάσει, το πήρα στην αγκαλιά μου. Πάνω στην αλλαξιέρα ήταν ο μάρσιπος. Τον φόρεσα και το έβαλα μέσα. Τα χέρια μου βρήκαν από μόνα τους τις σωστές κινήσεις. Κρέμασα την τσάντα του στον ώμο κι έχωσα μέσα στα γρήγορα πάνες και ρουχαλάκια. Μετά ανέβηκα πάνω και γέμισα ένα σακ βουαγιάζ με ό,τι βρήκα μπροστά μου ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • στόμαστομαστό

    Πέρασαν έτσι τρία μερόνυχτα. Κατέβαινα στο μωρό κάθε τρεις ώρες, το τάιζα, το άλλαζα και μετά γυρνούσα στο σπίτι μου. Τότε νόμιζα ότι ήταν από διακριτικότητα, μην είμαι όλη την ώρα στα πόδια του ξένου ανθρώπου, μα τώρα ξέρω ότι ήταν από ενοχή: αναγνώρισα τη νέα μου εξάρτηση και προσπάθησα να την κρύψω πίσω από μια κάλπικη άνεση, από τον πατέρα κι από εμένα την ίδια ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ