Αγαπητή «Α, μπα»: Δεν με χαιρέτησε καν

Ένιωσα ότι ήμουν ακόμη το φυτό του σχολείου

Photo by Charles Etoroma on Unsplash

Αγαπητή Α,μπα και παρέα, Ως μαθήτρια δεν πέρασα ποτέ εύκολα. Έπαιρνα καλούς βαθμούς, ήμουν πολύ ήσυχο παιδί και απουσιολόγος (αχ αυτό το απουσιολόγιο). Χωρίς να προκαλώ κανέναν, δηλ. τα περισσότερα παιδιά δεν μου μιλούσαν καν, ώστε να έχουν σχηματίσει αρνητική γνώμη για εμένα (και για να προλάβω τυχόν επιφυλακτικούς, ούτε έβαζα απουσίες αβέρτα) εισέπραττα αυτό που σήμερα μάλλον ονομάζεται bulling. Για να καταλάβεις, ούσα μαθήτρια ήμουν 1,66 και 60 κιλά και επειδή σχεδόν όλοι οι συμμαθητές μου με έλεγαν χοντρή, πέρασα την εφηβεία μου πιστεύοντας ότι είμαι κιόλας. Πρόσφατα ανακάλυψα φωτογραφίες από τα 15 μου και όχι επειδή ήμουν εγώ, αλλά ναι ήμουν καλλονή και απόρησα με τον εαυτό που ντρεπόταν να βάλει σορτς στο σχολείο. Αυτά μέχρι πριν 11 χρόνια, όταν δηλ. τελείωσα το σχολείο. Χθες λοιπόν, μετά από 11 χρόνια συνάντησα τυχαία στον δρόμο έναν παλιό συμμαθητή μου, από αυτούς που δεν με κορόιδευαν, απλά αδιαφορούσαν. Για την ακρίβεια εγώ περπατούσα και αυτός καθόταν σε μία καφετέρια. Δεν είχα σκοπό να του μιλήσω, απλά ένα νεύμα τύπου γεια θα έκανα. Τη στιγμή που είχα σηκώσει το χέρι και ετοιμαζόμουν να κάνω το νεύμα μου, αυτός με κοίταξε καλά καλά και γύρισε πολύ επιδεικτικά το κεφάλι του από την άλλη. Καταλαβαίνω ότι το πρόβλημα είναι μάλλον δικό του. Αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι ότι στα 30 μας ακόμα ισχύουν τα στερεότυπα του σχολείου. Ότι δηλ. είμαι ακόμα το φυτό και δεν μπορούμε να πούμε ούτε ένα τυπικό γεια. Επίσης δεν είχαμε ποτέ σχέσεις και τι, πίστεψε ότι ξαφνικά θα πάω πάνω από το κεφάλι του να πιάσω κουβέντα; Μου φάνηκε τραγικό το όλο σκηνικό. Πίστευα ότι ειλικρινά στα 30 μας κι ενώ κάποιοι τώρα κάνουν τα δικά τους παιδιά, τα έχουμε ξεπεράσει αυτά. Δεν ξέρω αν έχω κάποια ερώτηση συγκεκριμένη για εμένα. Απλά μία γενική, φιλοσοφική. Είναι δυνατόν οι ρόλοι που είχαμε ως μαθητές, να συνεχίζουν να μας ακολουθούν μια ζωή;

 

Είναι. Δεν ξέρω αν η ερμηνεία που έδωσες σε αυτό που έγινε ήταν η σωστή, λέω «είναι» επειδή εσύ πιστεύεις ότι αυτό έγινε επειδή στα μάτια όλων των παλιών συμμαθητών είσαι «το φυτό». Μπορεί ας πούμε να σε αναγνώρισε, αλλά να μην περίμενε ότι θα τον χαιρετήσεις, οπότε δεν γύρισε «επιδεικτικά» το κεφάλι του από την άλλη, απλώς το γύρισε. Αυτός δεν ξέρω τι κάνει, ξέρω όμως σίγουρα ότι εσύ είσαι αυτή που σκέφτεται τον εαυτό της ακόμα ως την καλή μαθήτρια που έζησε bullying.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

39 points
Upvote Downvote

55
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
43 Θέματα σχολίων
12 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
47 Συντάκτες σχολίων
Barbie ζωντοχήρα😘phychodelicoMumu Pipi Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Στοιχηματίζω το μισό μου ράντσο ότι αυτός ούτε που σε κατάλαβε. Και δε γύρισε επιδεικτικά το κεφάλι από την άλλη, απλά το γύρισε. Νομίζω ότι ακόμα βλέπεις τον κόσμο μέσα από τα παραμορφωτικα γυαλιά του σχολείου και νομίζεις ότι όλοι σκέφτονται έτσι. Να σου δώσω ένα παράδειγμα. Έχω μια φίλη, τόσο καλή φίλη που την παντρεψα. Πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο αλλά αυτή ήταν κάνα δυο χρόνια μικρότερη. Παίρναμε κάθε μέρα το ίδιο σχολικό, ανέβαινε μια στάση μετά από μένα . Ήξερα ότι υπήρχε γενικά και αόριστα, δηλαδή ήξερα τη φάτσα της, δεν είχαμε μιλήσει ποτέ. Αυτή με ήξερε και με… Διαβάστε περισσότερα »

Ela Nineta
Μέλος
Συμμετέχων

Πόσο δίκιο έχεις. Κι εμένα αυτό το ρέστινκ μπιτς (που για μένα ήταν είμαι αφηρημένη και δε βλέπω μπροστά μου) με είχε κάψει. Έμαθα έλεγαν για μένα “τη χαιρετίσαμε και μας κοιτούσε περίεργα”. Μετά με γνώρισαν καλύτερα και κατάλαβαν.

Lemon3
Μέλος
Συμμετέχων

Εγώ πάντως ανακάλυψα μεγαλώνοντας ότι προέβαλα στους άλλους τα δικά μου κόμπλεξ και ανασφάλειες. Και μάλιστα τους κατηγορούσα ότι με είχαν στο περιθώριο ενώ μόνη μου έμπαινα σε αυτό. Εγώ ήμουν από τις μαθήτριες φαντάσματα. Δεν μιλούσα σε πολλούς είχα δυο τρεις φίλες μόνο και νόμιζα ότι κανένας δεν με ήξερε ή δε με ήθελε για παρέα. Πριν μερικά χρονια λοιπόν πηγαίνοντας σε ένα νησί η σερβιτόρα του μπαρ που έπινα το ποτο μου, ήρθε και μου μίλησε. Με χαρά με ρώτησε αν είμαι η τάδε και μου είπε ότι πηγαίναμε μαζί σχολείο. Ούτε που θυμόμουν ποια ήταν, ένα κενό… Διαβάστε περισσότερα »

Stella Splendens
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ομοιοπαθούσα! Κι εγώ ήμουν μαθήτρια φάντασμα και μένα μου έχει τύχει να με χαιρετήσει πρώην συμμαθήτρια, να με πει με το όνομα μου και εγώ να μη θυμάμαι το δικό της. Και σκεφτόμουν “καλά, αυτή ποτέ δεν μου είχε μιλήσει στο σχολείο, πώς στο καλό με θυμάται;”

Σφολιατα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Κοιτά δε ξέρω δε αμφισβητώ το πως είδες το σκηνικό, αλλά με τους συμμαθητές μου με το ζόρι χαιρετιόμαστε και αν γίνεται ο ένας κάνει πως δε βλέπει τον άλλον 😂 Όχι λόγω έχθρας ή σνομπισμού, απλά είναι awkward μωρε 😂
Ασε που μου έχει τύχει να μην γνωρίσω καν άτομο που είμασταν μαζί στο δημοτικό ενώ με θυμόταν εμένα…Όποτε ίσως σκέψου το λίγο πιο ψύχραιμα…

Choko of the Hood
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Συμφωνώ σε όλα @Σφολιάτα! Εκτιμώ συμμαθητές που θα κάνουν πως δεν με βλέπουν και από συζητήσεις που κάναμε σε άτυπο reunion το ίδιο παραδέκτηκαν αρκετά άτομα.
Εμένα μου έχει τύχει να αναγνωρίζω το προόσωπο, άλλα να μην θυμάμαι όνομα και αποφοίτησα πριν 9 χρόνια. Από ντροπή και μόνο έκανα πως τον είδα.

Σφολιατα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ε ναι ρε συ…Δίνω ελάχιστες έως μηδανικες πιθανότητες να μη τη χαιρέτησε επειδή τη θεωρούσε φυτό στο σχολείο…

Zourlopantiera
Μέλος
Συμμετέχων

Έχοντας βιώσει παρόμοια τα σχολικά μου χρόνια μου είναι πλέον τρομερά ανακουφιστική η συνειδητοποίηση πως η γνώμη όλων αυτών που στην εφηβεία θεωρούσα κουλ δεν μέτρησε τελικά ποτέ και πουθενά.

Και εδώ που τα λέμε κανενός η έγκριση δε μετράει πιο πολύ από τη δικιά σου. Κοινώς, σκασίλα σου. Ή τουλάχιστον πρέπει να το δουλέψεις ώστε να μη σε νοιάζει.

despoina85
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μου θύμισε πολύ αυτή η ερώτηση το κορυφαίο: “κι άμα δω κανένα φίλο, τρέμω μη με θυμηθεί, πεθαμένες καλησπέρες δε γουστάρω να μου πει”. Μπορεί να μη σε γνώρισε, μπορεί να μην περίμενε να χαιρετήσεις εσύ, οπότε δε χαιρέτησε ούτε αυτός, μπορεί να μη γούσταρε, πολλά μπορεί. Μου έχει τύχει να μάθω από φίλη ότι παλιά μας συμμαθήτρια διαδίδει ότι είμαι πολύ σνομπ γιατί την πέτυχα στο δρόμο και δεν τη χαιρέτησα. Δεν έχω ιδέα πότε έγινε αυτό, διότι εγώ δεν την είδα καν. Είναι χαρακτηριστικό μου να περπατάω αφηρημένη και μπορεί να κοιτάω γύρω μου, χωρίς στην ουσία να… Διαβάστε περισσότερα »

edw babastroumf me akous froufrou?
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Καλά και εγώ πιστεύω ότι μάλλον δεν το έκανε και επιδεικτικά.. Μετά από τόσα χρόνια και άμα φορούσες και μάσκα που να σε καταλάβει.. Πάντως αυτό που είπες για τις φώτο το έχω πάθει και εγώ… Μια ζωή να ζω σαν χοντρή και μετά να βλέπω σε φώτο ότι ήμουν σχεδόν αδύνατη… Απίστευτο..

TNR
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Συμφωνώ με όλα τα σχόλια αλλά μη ξεχνάμε και τη μυωπία και τον αστιγματισμο. Ποιός συμμαθητής; Ούτε τη μάνα μου δε βλέπω απο κάποια μικρή απόσταση, χωρίς να έχω βαθμούς που να δικαιολογούν συνεχή χρήση γυαλιών. Απλά οι φάτσες θολώνουν

saligari
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτο θα πει “είναι θέμα οπτικής”

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Εκτός από οπτικού.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Μπορεί να μη σε είδε, μπορεί να είχε στο μυαλό του χιλια πράγματα, μπορεί να σε είδε και να μην σε αναγνώρισε, μπορεί να σε είδε και να μην ήθελε να σου μιλήσει. Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους και αυτό ισχύει σε όλες τις ηλικίες ανεξαρτήτως από ποια κλίκα ανήκαμε στο σχολείο. Αλλά είστε πλέον 30! Εχει περάσει μια ζωή ολόκληρη από τότε που τελειώσατε το σχολείο. Εσύ πλέον έχεις φίλους; Είσαι ευτυχισμένη; Νιώθεις αποδεκτή; Βρήκες ανθρώπους που σου ταιριάζουν; Αυτό έχει σημασία και όχι αν σε χαιρέτισε ένας άσχετος. Το παρελθόν μας καθορίζει αλλά αν μας δυσκολεύει ακόμα… Διαβάστε περισσότερα »

Tsutsuki beach
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πρώην απουσιολόγος εδώ! Σε καταλαβαίνω από τα βάθη της ψωχής μου. Και ναι, είδα κι εγώ φωτογραφίες παλιές και παρόλο που δεν θα έλεγα καλλονή, θα έλεγα ότι ήμουν πολύ πιο acceptable απ’ ότι νόμιζα. Τα άτομα σαν και μας πρέπει να προσέξουν μήπως πέφτουν θύματα του ίδιου του του αφηγήματος. “Δεν άρεσα ποτέ σε κανέναν”. “Κανείς/καμία δεν ενδιαφέρθηκε για μένα”. Και μπαίνουμε σ’ ένα φαύλο κύκλο όπου γινόμαστε πλέον εμείς υπεύθυνοι/ες για την εικόνα που θεωρούμε ότι προβάλλουμε.

BiggerOnTheInside
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Ειδικός

Απόλυτη ταύτιση εδώ. Και το χειρότερο είναι ότι κάνω αυτό ακριβώς που λέει η απάντηση, κρίνω ακόμα τον εαυτό μου υπό το πρίσμα της “βαρετής απουσιολόγου” που δεν είναι αρκετά “κουλ” για να κάνει φίλους. Δεν ξέρω αν οι ρόλοι μας ακολουθούν, προσπαθώ όμως να σκέφτομαι ότι όλ@ εξελισσόμαστε. Σε αντίστοιχες τυχαίες συναντήσεις, άλλ@ με έχουν αγνοήσει, άλλ@ όμως έχουν φερθεί πολύ εντάξει κι ένας ζήτησε και συγγνώμη για τη συμπεριφορά του.

saligari
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

BiggerOnTheInside είσαι πάντως αρκετά κουλ για να εκτιμήσεις τον doctor και αυτο ειναι το πιο σημαντικό! :):)

BiggerOnTheInside
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Ειδικός

καρδούλες <3