1 σπιτικό παγωτό, 5 αδέρφια και λίγες μελανιές

Η συνταγή της καλοκαιρινής ευτυχίας

Αν και πλέον είμαι εντελώς κατά της βίας, όταν ήμουν παιδί είχα-αναγκαστικά- αντίθετη άποψη. Ειδικά τα καλοκαίρια.

Ας δώσω όμως κάποιες στοιχειώδεις infos για την ιστορία.

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι με άλλα 4 αδέρφια και όπως μπορεί ο καθένας να φανταστεί οτιδήποτε υπήρχε στο σπίτι και ήταν βρώσιμο εξαφανιζόταν ως δια μαγείας σε νανοσεκοντ, χωρίς ποτέ να ανακαλύπτεται ο ένοχος.

Την εποχή που ήμασταν ακόμη μικρά, πάνω στην ανάπτυξη, με αρκετή έλλειψη ύψους και εγκεφάλου, τότε που τα πεινασμένα μας στομάχια βαράγανε για ζαμπόν, τηγανιτές πατάτες, γλυκά και παγωτά. Τότε που η καρδούλα μας σπάραζε για λίγη μητρική αγάπη. Τότες που το κάθε ένα από μας διεκδικούσε το χώρο του στην καρδιά των γονιών και φυσικά στο σπιτικό τραπέζι, οι φωνές-κουτουλιές-δαγκωνιές και τα μαλλιοτραβήγματα ήταν κάτι πολύ φυσικό.

Τα καλοκαίρια λοιπόν το φαινόμενο κλωτσιά-μπουνιά έπαιρνε τερατώδεις διαστάσεις. Όλοι ξέραμε πως όταν ακουγόταν ο μελωδικός ήχος από το μίξερ τα πράγματα θα γίνονταν ζόρικα. Έπρεπε πάση θυσία να διαφυλάξουμε και οι 5 το μερίδιο μας από Εκείνο το κατάλευκο, «θεικό» παγωτό. Η μητέρα μου υπέρμαχος της υγιεινής διατροφής και με λίγα λεφτά στην τσέπη, αντιλήφθηκε πολύ νωρίς (πάλι καλά) πως δεν γίνεται να μας παίρνει συνέχεια πατούσες, πυραύλους και καραμπόλες από το περίπτερο. Πήγε στο σούπερ μάρκετ. Πήρε 3 υλικά. Έκανε χώρο στην κατάψυξη. Έβαλε μπρος το μίξερ. Και εγένετο «Φως».

Αυτό το σπιτικό παγωτό δεν είναι μια απλή καλοκαιρινή ανάμνηση, δική μου ή των αδερφών μου. Αποτελεί τον συνδετικό κρίκο όλης της γειτονιάς, των παππούδων, των συγγενών, των φίλων μου- έχω βάσιμες υποψίες πως για αυτό με κάνανε παρέα- που ερχόντουσαν κάθε μέρα, καθόμασταν στο μπαλκόνι ή στο πάρκο και παλεύαμε για το ποιος θα έχει την τελευταία κουταλιά.

Βέβαια, τώρα πια με αρκετό παραπάνω ύψος και εγκέφαλο, οι κλωτσιές έχουν δώσει την θέση τους στις αγκαλιές και τον διάλογο. Κάθε φορά όμως που μαζευόμαστε και οι 5 στο σπίτι, τη στιγμή που η μητέρα μας βγάζει το παγωτό από το ψυγείο, ο χρόνος μηδενίζεται, τα πρώιμα παιδικά ένστικτα αναβιώνουν, αρπάζουμε τα κουτάλια και η μάχη ξεκινάει.

Γράφω εδώ την συνταγή… για να πάρετε μια γεύση.

Υλικά:

  • 2 εβαπορέ

  • 1 ζαχαρούχο γάλα

  • 1 μόρφατ ή εβόλ (φυτική σαντιγί)

Προαιρετικά: σπασμένα μπισκότα oreo ή σταγόνες σοκολάτας ή καραμελωμένοι ξηροί καρποί ή σιρόπι της αρεσκείας σας.

Εκτέλεση:

Αδειάζουμε τα εβαπορέ γάλατα σε ένα τάπερ και τα παγώνουμε στην κατάψυξη τα εβαπορέ γάλατα.

Έτσι όπως είναι το γάλα κατεψυγμένο το χτυπάμε στο μίξερ να διπλασιαστεί ο όγκος του.

Στο τέλος ρίχνουμε την σαντιγί και το ζαχαρούχο γάλα.

Χτυπάμε για 3΄. Αδειάζουμε το περιεχόμενο στο τάπερ για να μπει στην κατάψυξη.

Πριν το τοποθετήσουμε στην κατάψυξη, αναμειγνύουμε στο παγωτό ότι άλλο επιθυμούμε!

Καλή επιτυχία…. και όποιος πρόλαβε τον κύριο οίδε!!

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

31 points
Upvote Downvote

8
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
7 Θέματα σχολίων
1 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
7 Συντάκτες σχολίων
idrilLa locandieraΆννα ΚόκορηRebecca de WinterLuthien Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Τι ωραία ιστορία, ευχαριστούμε και για τη συνταγή, φοβερή η μαμά!
Αθάνατο παιδικό ελληνικό καλοκαίρι, ο,τι καλύτερο μας έχει συμβεί <3 – και, προσωπική άποψη, τέλεια αποτυπωμένο στον Θησαυρό της Βαγίας της Ζωρζ Σαρή!
Υ.Γ. Εμείς είμασταν 3, κ γω (ντρέπομαι τώρα) φρόντιζα πάντα να αποκαλυφθεί ο ένοχος, παρόλο που δεν νοιαζόταν κανένας άλλος 😁😁🤫

Wolfcry
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Wolfcry

Πολύ ωραίος τρόπος γραφής.

Luthien
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Αγαπημένη συνταγή, εγώ την κάνω με ένα εβαπορέ, θα τη δοκιμάσω και με δύο να δω μήπως είναι καλύτερη.
Και πετυχαίνει πάντα, όχι όπως αυτή που έφτιαξα το Σάββατο και είναι σαν να τρως άμμο!

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Πόση νοσταλγία! ❤

Υγ: το παγωτό κοκκαλωνει στην καταψυξη; θέλει δηλαδή χτυπημα;

La locandiera
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Το έφτιαξα το πρωί και εβαλα ότι βρήκα σε μπισκότο στο σπίτι!Στην υγειά σου Άννα!

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Αχ, αυτό είναι το παγωτό που μας έφτιαχνε η θεία μου κάθε καλοκαίρι…. ακόμη έχω τη γεύση του στο στόμα μου! Να σαι καλά Άννα!