Ένα μανιφέστο για τους παράξενους στο φαγητό

Όταν μία Δύσκολη παντρευτεί έναν Δύσκολο

Πριν χρόνια, στα βαφτίσια της ανηψιάς μου, ενώ τρώγαμε καταπληκτική γουρουνοπούλα που είχε έρθει από την Πελοπόννησο, η Κυβέλη είπε «είναι φοβερό το πόσο αλλάζει το πώς τρως όταν παντρεύεσαι.»

Στην αρχή δεν κατάλαβα αλλά μετά μου είπε το παράδειγμα ενός Άγγλου που παντρεύτηκε Ελληνίδα στην Αγγλία. Όταν τον γνώρισε το μόνο που έτρωγε αυτός ήταν μακαρόνια. Δεν είχε φάει ποτέ στη ζωή του κοτόπουλο. Ναι, κοτόπουλο! Η γυναίκα του σιγά σιγά του έμαθε τα φρούτα, μετά τα ωμά λαχανικά, και μετά από μερικά ταξίδια στην Ελλάδα έμαθε να τρώει τα πάντα, και όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε και τη μαγειρίτσα.

Τέλος καλό, όλα καλά γι’ αυτό το ζευγάρι, αλλά δεν είναι όλοι τόσο τυχεροί. Όταν παντρεύεσαι παίρνεις μαζί και μία οικογένεια με συνήθειες και εκτός από τις προφανείς επιπτώσεις έχεις και το φαγητό. Το πρόβλημα το έχουν συνήθως οι γυναίκες, γιατί αυτές μαγειρεύουν. Οι άντρες έχουν μάθει ένα τρόπο από τη μαμά τους και δύσκολα θα δεχτούν ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος. Κι αυτή δεν είναι η πιο δύσκολη περίπτωση: οι δύσκολοι είναι αυτοί που (άντρες ή γυναίκες) κατά βάθος πιστεύουν ότι οι παραξενιές στο φαγητό τους κάνουν εκλεπτυσμένους. «Α, εγώ τις μπάμιες δεν τις τρώω! Ούτε το αρνί, μου μυρίζει, ούτε τις ντομάτες, εκτός κι αν δεν έχουν μέσα τα σπόρια, δε μπορώ τα σπόρια, με γαργαλάνε. Επίσης με το ξίδι πνίγομαι, δεν τρώω ξίδι, ούτε ψάρι. Δεν έχω φάει ποτέ ψάρι!» και σε κοιτάνε προκλητικά, εννοώντας «εγώ είμαι λεπτεπίλεπτος άνθρωπος, όχι σαν κι εσένα, που σαβουρώνεις τα πάντα, βλαχάκι.»

Δε φαντάζονται ότι αυτές οι παραξενιές δεν τους κάνουν Μαρίες Αντουανέτες αλλά κάτι πολύ πιο ταπεινό: Δύσκολους. Είναι μεγάλο πρόβλημα οι Δύσκολοι στο φαγητό. Ειδικά αν είναι  οι σύζυγοι. Που δεν ξέρουν να μαγειρεύουν. Αλλά αυτό είναι αξίωμα: οι Δύσκολοι δεν ξέρουν να μαγειρεύουν.

Οι Δύσκολοι από την άλλη ικανοποιούνται απολύτως με πράγματα όπως προτηγανισμένες τηγανιτές πατάτες, με σοκολάτα οποιασδήποτε ποιότητας, με κρουασάν περιπτέρου, με λασπωμένα μακαρόνια, με λιγδιασμένες τυρόπιτες από τυχαίους φούρνους. Τρώνε μπιφτέκια, ίσως κοτόπουλο –όχι το μπούτι, το στήθος, κατεψυγμένες κροκέτες, παλιομοδίτικες πάστες, οποιοδήποτε σιροπιαστό. Στον φραπέ (αν πίνουν) βάζουν δέκα κουταλιές γάλα και κρέμα γάλακτος επειδή βασικά δεν τους αρέσει η γεύση του καφέ αλλά νομίζουν ότι τους ξυπνάει (δεν πίνουν εσπρέσσο, επειδή “είναι δυνατός” και σε κοιτούν χαμογελώντας στραβά όταν τους λες ότι ο ΦΡΑΠΕΣ είναι χειρότερος).

Αλκοόλ δεν πίνουν «α, εμένα το αλκοόλ με πειράζει» επειδή ακόμα πιστεύουν ότι είναι λεπτεπίλεπτοι, αλλά πίνουν σφηνάκια στα μπαρ για να πουν μετά ότι τους πείραξε κι όταν τους βολεύει ξεχνούν ότι και το κρασί είναι αλκοόλ. Όταν τρώνε σε ξένο σπίτι ξεχωρίζουν με προσοχή ό,τι δεν αναγνωρίζουν αφού πρώτα ρωτήσουν με αηδία: “τί είναι αυτό το κόκκινο; τι είναι αυτό το πράσινο;” μαζεύοντας όλο το μαϊντανό στη μία άκρη του πιάτου με τόση προσοχή λες και πλέκουν βελονάκι κι αν καταλάθος φάνε μία μπουκιά μαϊντανό θα πέσουν ξεροί με αφρούς. Δεν υποψιάζονται ότι γίνονται αγενείς. Συνεχίζουν να πιστεύουν ότι έχουν προτιμήσεις.

Όταν μία Δύσκολη παντρευτεί έναν Δύσκολο αφενός είναι σίγουρο ότι η Γαστρονομία δεν θα προχωρήσει ούτε χιλιοστό αλλά από την άλλη ο γάμος δεν θα κινδυνέψει στο τραπέζι: η καθημερινότητα θα έχει πολύ ντελίβερι, πολύ λάδι και συντόμως πολλά κιλά παραπάνω, για τα οποία ο ένας Δύσκολος θα κατηγορεί τον άλλο. Και οι δύο θα λένε στους φίλους τους «φταίει ο μεταβολισμός μου», «δεν τρώω τίποτα το βράδυ» ,  «παχαίνω από το άγχος». Και οι δύο θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι επειδή δεν τρώνε μπρόκολο έχουν δικαίωμα να ισχυρίζονται ότι έχουν προτιμήσεις στο φαγητό.

Και για να εξηγούμαι: εξαιρούνται αυτοί που όντως, έχουν προτιμήσεις στο φαγητό. Φυσικά και δεν είναι υποχρεωτικό να σου αρέσουν όλα (αν και, όλα μπορούν να είναι νόστιμα, αν είναι φρέσκα και έχουν μαγειρευτεί σωστά. Αν κάτι δεν σου αρέσει, είναι επειδή το έχεις φάει λάθος μαγειρεμένο). Μπορεί η μουστάρδα να σου θυμίζει μία φορά που είχες αρρωστήσει και από τότε να το σιχαίνεσαι, εγώ αυτό το έχω πάθει με το αβοκάντο που πριν το έτρωγα μετά μανίας. Για να έχεις προτιμήσεις όμως πρέπει να έχεις δοκιμάσει πρώτα. Αυτό που λένε οι μαμάδες, «φάε μία μπουκιά, κι αν δεν σου αρέσει μην το ξαναφάς» είναι  σωστό. Δοκίμασε πρώτα, αποφάσισε μετά. Μόνο που μία μπουκιά δεν αρκεί, ούτε μία προσπάθεια.

Οι προτιμήσεις στη γεύση αλλάζουν με τα χρόνια στη ζωή ενός ανθρώπου, όπως αλλάζουν οι προτιμήσεις στα ρούχα, στη μουσική, στη διακόσμηση. Όλα τα παιδιά αγαπούν τη ζάχαρη αλλά όχι όλοι οι ενήλικες. Στην εφηβεία μας αρέσουν τα έντονα χρώματα και το junk food, μετά το μίνιμαλ και το ψάρι στον ατμό. Η γεύση αλλάζει μαζί με τις εμπειρίες και μαζί με την εκπαίδευση. Μπορείς να εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου και να μάθεις κι άλλες γεύσεις. Μπορείς να μάθεις να τρως το οτιδήποτε, γιατί όλα τρώγονται, όπως φαίνεται από τους διάφορους λαούς, τα ταμπού είναι κοινωνικοθρησκευτικά. Και γιατί να το κάνω αυτό, θα έλεγε κάποιος. Ε λοιπόν, γιατί Γνώση αποκτάς με όλες τις αισθήσεις. Κι αν δεν αναζητάς τη Γνώση με κάθε τρόπο σ’αυτή τη ζωή (τη μάταιη), πραγματικά δεν ξέρω τι νομίζεις ότι μπορεί να σου προσφέρει

in

Αξιολογήστε το άρθρο

100 points
Upvote Downvote

35
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
19 Θέματα σχολίων
16 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
23 Συντάκτες σχολίων
BombaKarleeTo Marinaki Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Ένα σας λέω . Μην σας τύχει να παντρευτείτε άντρα που δεν ήξερε να μαγειρεύει η μάνα του. Σκοτωνομαι να φτιάχνω ευφάνταστες σάλτσες για μακαρόνια και τα τρώει μόνο με τυρί (σαν του νοσοκομείου) . ΑΝΑΛΑΤΑ επίσης. Κρέας κοκκινιστό, α δεν το τρώω έχει ίνες . Χυλωμενες φακές ; Εμένα μου αρέσουν πιο νερουλες. Παστίτσιο; Γιατί καταστρέφεις τα μακαρόνια με μπεσαμέλ;. Φέτος το Πάσχα ήμουν έτοιμη να πάω σε δικηγόρο… έφτιαχνα μοσχαράκι Γουέλινγκτον. Αυθεντικό! Και βλέπει την πάστα μανιταριών και μου κάνει ολόκληρη ΔΙΑΛΕΞΗ ότι δεν σέβομαι τις “προτιμήσεις του και θα του σερβίρω ψημένα σκατα . Φτάνει η ώρα… Διαβάστε περισσότερα »

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Γλυκό Origami σε συμπόνεσα βαθιά 😂

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Αχ, μας έτυχε. Αυτό ερχόμουν να πω πάνω-κάτω. Ότι όταν έφαγα φαγητό της πεθεράς μου, κατάλαβα γιατί ο αγαπημένος μου είναι δύσκολος με το φαγητό. Δεν είναι δύσκολος, είναι άτυχος. Όσοι είναι δύσκολοι με το φαγητό, με τον τρόπο που περιγράφει η Α,μπα, για μένα είναι άτυχοι. Είτε επειδή δεν έτρωγαν νορμάλ μαγειρεμένα φαγητά, είτε επειδή δεν τους τάιζαν με την αγάπη και τη φροντίδα που *απαιτεί* το τάισμα, και έγινε το φαγητό μια διαδικασία που *οφείλει* να συνοδεύεται με γκρίνια, άγχος, βαβούρα. Ως παιδί ήμουν από εκείνα που δεν έτρωγαν τί-πο-τα. Μόνο ψωμί. Το ότι ζω το χρωστάω στην… Διαβάστε περισσότερα »

Ευαγγελία Σχοινά
Μέλος
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Περιεχομένου
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Κ που να δοκιμάζατε να βγάλετε πρόγραμμα διατροφής σε άνθρωπο δύσκολο στο φαγητό!
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

*Κλαίει γοερά 😭

Scotland for Holidays
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ωχ ναι! Και κει εφοσον ειναι αναγκαιο να τηρηθει η διατροφη ισως τα ατομα να χρειαζονται καποιον σαν την αδερφη Νο. 2 της Ποντιας. Παντως η συζητηση μου χει ανοιξει την ορεξη για ωραια Ελληνικα πιατακια απο χτες. Και η αναφορα στα μπιφτεκια, και στο παστιτσιο, και στη φετα και στις μπαμιες ακομα. (Ισως γιατι το μυαλο μου βαζει φασολακια στη θεση τους.) (συγγνωμη μπαμιες) Επισης το θεμα και οι ιστοριες που ειπωθηκαν στα σχολια για καποιο λογο μου θυμισαν το βιβλιο “Σα νερο για ζεστη σοκολατα”, που κανει συνεχως συνδεση αναμεσα στο φαγητο και τα ανθρωπινα αισθηματα. Λες και… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Χαχααχα οντως! Μονο η διαιτολογος μου ηταν χαρουμενη οταν της ειπα πως η παραξενια μου.ειναι δεν τρωω ξιγκια! Εκανε μια χαρα!

Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Να πω εδώ πως υπάρχουμε και εμείς που τρώγαμε τα πάντα και γουστάραμε (ναι και ωμά όστρακα και μυαλά και μαγειρίτσα ) και δυστυχώς τωρα έχουμε τους γαμημενους διατροφικούς περιορισμούς λόγω αυτοανοσου. Φασολάκια /μελιτζάνες /ζαρζαβατικά παντως είδους ; Έχω πεθάνει εντός τριωρου από την κατανάλωση. Πορτοκάλια ; Καλύτερα να με πυροβολήσουν πιο γρήγορα θα πάω και πιο ανώδυνα. Μαϊντανός και άνηθος; Εχμ..ένα θα πω ανασυντιθενται και εξέρχονται ατόφια μετά πόνου και αιμορραγίας . Έχω νοσηλευτεί μετά από πέντε τεμάχια φράουλες. Ντομάτα με σπόρια; Δύο ώρες στην τουαλέτα μίνιμουμ. Και βλέπω την χύτρα με τα ξερά κουκιά ή τις μελιτζάνες ιμάμ… Διαβάστε περισσότερα »

Scotland for Holidays
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Αχ αυτα τα αυτοανοσα και οι “περιεργες” αλλεργιες που μας αναγκαζουν συνεχως να προσαρμοζουμε τη ζωη με τετοιο τροπο ωστε να συμβαινει οσο το δυνατον πιο ανωδυνα…

Και πολλες φορες αγαπημενοι ανθρωποι και φιλοι παρ’ολη τη γνωση (και στηριξη τους φυσικα) για οσα περνας με τον αχωριστο φιλο σου το αυτοανοσο, ισως εκ παραδρομης καμια φορα θα σε κοιταξουν με απορια επειδη δεν εφαγες το ταδε ή εκει που αρχιζει το συστημα σου “απο το πουθενα” να κλαταρει λιγο ενω δεν υπαρχει απειλη.

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Ναι ρε φίλε, πες τα.
Έχω την ατυχία να έχω πολλούς δύσκολους φίλους που έχουν αρνηθεί να φάνε «ματωμένα» φιλέτα πάπιας, βγάζουν μανιτάρια από πίτες, ρίχνουν νερό σε παλαιωμενο μερλώ (#%$#%$!), βγάζουν την πέτσα από λουκάνικα αγριογούρουνου και αρνούνται να φάνε γαρίδες(!). Δεν τρώνε άνηθο, αρνί και φέτα. Κάνουν τα τραπεζώματα εφιάλτη.
Από την άλλη έχω την τύχη να παντρευτώ άντρα με μάνα τη χειρότερη μαγείρισσα που γεννήθηκε ποτέ. Τα δικά της τραπεζώματα είναι επίσης εφιάλτης αλλά μπροστά της είμαι ο Ramsey

Φατσούλα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Χμ, Ramsay. Ελπίζω όχι Bolton.

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

😬 Gordon Ramsay! (I wish)

MagosTouOzz
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σου στέλνω πολύ αγάπη Λένα!! Είμαι άνθρωπος που θα τα δοκιμάσει όλα στο φαγητό και ομολογώ έχω κόψει πολλές παρέες που με κούρασαν με ιδιοτροπίες τύπου είμαι χορτοφάγος αλλά το μπιφτέκι το τρώω γιατί ο κιμάς δεν είναι ακριβώς κρέας (ναι ζουν ανάμεσα μας).
Και να πούμε και κάτι άλλο, το φαγητό είναι η πρώτη μαγική μας εμπειρία στον κόσμο σα μωρά, αφού για να εξερευνήσουμε τα πάντα τα βάζαμε στο στόμα για να τα γευτούμε.
Μεγαλώνοντας είναι τόσο κρίμα να χάσουμε την όρεξη για εξερεύνηση, και μαζί να χάσουμε και τόσες μαγικές στιγμές δοκιμάζοντας νέα φαγητά και γεύσεις.

papia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Πέρα απο την αγένεια του να επισημάνεις οτι δε σου αρέσει κάτι που μαγείρεψε κάποιος, δε βρίσκω κακό το να τρώει μόνο σουβλάκια κάποιος. Βλαβερό σίγουρα, αλλά όπως και με τα βιβλία, με τις ταινίες, μπορεί κάποιος να μη θέλει να ψαχτεί παραπάνω, γούστα είναι αυτά.

Karlee
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Δεν εχω χειροτερο επισης, το να ξινιζει καποιος κ να κανει οτι θελει να ξερασει με κατι π τρωει καποιος αλλος! Δεν καταλαβαινουν οτι γινονται οι ιδιοι αηδιαστικοι?

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Να θυμηθούμε όλοι μαζί τον τύπο που τα είχα δύο μήνες και δεν κάναμε ποτέ σεξ γιατί τον ενοχλούσε το προφυλακτικό υποτίθεται και έπινε κάθε μέρα σαν να μην υπάρχει αύριο. Τον θυμάστε; Ήταν ο πιο αχαρακτηριστος στο φαγητό. Έτρωγε κάθε μέρα ντελιβερι. Πίτσα, σουβλάκια και γύρους. Και αν καμιά φορά τύχαινε να φάει σπίτι κάνα φαγητό που δεν είχε κρέας με το που πήγαινε στη δουλειά έπαιρνε και δύο πιτογυρα να στανιαρει. Πώς ήταν τόσο αδύνατος μόνο αυτός ξέρει. Κόντευε τα σαράντα και έμενε με τους γονείς του. Αν και υπήρχε φαγητό στο σπίτι καθημερινά,αυτός καθημερινά έτρωγε απέξω. Εκτός… Διαβάστε περισσότερα »

Scotland for Holidays
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Πολυ ενδιαφερον. Στην αποψη οτι οι Δυσκολοι κατα τα αλλα σαβουριαζουν ο,τι να ναι, αναγνωρισα ενα οικογενειακο προσωπο που οντως βγαζει στην ακρη πχ τα μανιταρια, ή θεωρει οτι η βαση της πιτσας ηταν αψητη (δεν ηταν), ή λεει οτι σιχαινεται τους χουρμαδες στο πεντανοστιμο εξωτικο γευμα που με τοση αγαπη ετοιμασε ο πεθερος γιατι λεει “ειμαι περιεργη”. Εντουτοις τρωει παρα μα πολλα πατατακια και τυποποιημενες λιχουδιες.

Μια ερωτηση. Αυτο:
“Αν κάτι δεν σου αρέσει, είναι επειδή το έχεις φάει λάθος μαγειρεμένο”
…ισχυει και για τις μπαμιες;

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Οι καημένες οι μπάμιες, αν είχαν μάτια θα έκλαιγαν νυχθημερόν για την αδικία που υφίστανται. Και για την ταλαιπωρία.

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Ακριβώς! Τις φαντάζομαι στο βασίλειο των λαχανικών κακόμοιρες, παρεξηγημένες και μυξιάρες να μην τις καλούν σε κανένα πάρτι.

ollandeza
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καλέ ναι ισχύει και για τις μπάμιες! Εγώ δεν τις πολυέτρωγα μέχρι που η μαμά μου τις έφτιαξε μια φορά με κοτόπουλο και σάλτσα ντομάτας στο φούρνο. Ωραιότατες με ψωμάκι και φέτα!

To Marinaki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ τι να πρωτοπώ για τις γλυκές μου τις μπάμιες! Απλά τις λατρεύω! Είναι το αγαπημένο μου φαγητό. Κι αυτό γιατί είχα την τύχη πριν κάποια χρόνια να τις φάω σωστά.

George Allos
Επισκέπτης
Συμμετέχων

Οι άνθρωποι που περιγράφονται στα σχόλια υπάρχουν στην πραγματικότητα ή βγήκαν από εφιάλτη;

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Χαχα χτυπησες αχιλλειο πτερνα με αυτο το αρθρο, γιναυτο και πηρα τη μεγαλη αποφαση να γραφτω κι εδω! Αν κι εμενα μου φαινονται καπως οι παραξενιες στο φσγητο (που δεν σχετιζονται με θεμα υγειας φυσικα) ειμαι κι εγω ενοχη… μου αρεσει να δοκιμαζω νεες κιυζινες,νεα υλικα, εχω δοκιμασει απειρα πραγματα και λαχανικα ακομη και ριζες αλλα αυτο που μισουσα απο μικρη και ακομη δεν αντεχω και πραγματικα το αποφευγω ειναι τα σημεια με λιπος στο κρεας. Ενω βουτυρο η λιπαρα τυρια τα τρωω με μεγαλη ευχαριστηση. Το λιπος στο κρεας (και καποια σημεια οπως εντοσθια η μυαλο) μου φερνει αναγουλα….… Διαβάστε περισσότερα »