“Όταν οι άνθρωποι σκέφτονται το κλασικό στερεότυπο του nerd guy, πιθανότατα φαντάζονται έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα: έναν άντρα ατημέλητο, εκκεντρικό, ίσως λίγο αμήχανο γύρω από τις γυναίκες, που περνάει μέρες και νύχτες στον υπολογιστή του χακάροντας συστήματα” σημειώνει ο ιστορικός υπολογιστών Nathan Ensmenger, συμπληρώνοντας ότι ο προγραμματισμός ήταν, βασικά, εν τη γενέσει του γυναικεία δουλειά.
Πώς λοιπόν γεννήθηκε το στερεότυπο του σπασίκλα, nerd guy;
Πριν από τη δεκαετία του 1960 και του 1970, γράφει ο Ensmenger, ο προγραμματισμός υπολογιστών θεωρούνταν μια μηχανική δραστηριότητα, χωρίς δημιουργικότητα, που δεν απαιτούσε ταλέντο και γνώσεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο τομέας να θηλυκοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό. Οι γυναίκες που έφτιαχναν κώδικες ήταν αόρατες, χαμηλής κοινωνικής τάξης και με μόνο σκοπό να υλοποιήσουν τα προγράμματα είχαν σχεδιαστεί από άνδρες.
Το σημείο καμπής ήρθε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του ’70, όταν μια αξιοσημείωτη δημογραφική μετατόπιση χτύπησε τον τομέα του προγραμματισμού, ο οποίος άρχισε να κυριαρχείται από άνδρες αφότου άρχισε να εκτείνεται σε εταιρικούς, ακαδημαϊκούς και κοινωνικούς χώρους.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, μια «νέα εκτίμηση για τους προγραμματιστές υπολογιστών, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ζήτηση για τις υπηρεσίες τους, συνοδεύτηκε από μια εξίσου δραματική αύξηση των μισθών τους».
Φιλόδοξοι άνδρες ήθελαν να συμμετέχουν στον προγραμματισμό, αλλά δεν ήθελαν να συσχετιστούν με την χαμηλή και γυναικοκρατούμενη τάξη των προγραμματιστριών. Για να ανυψωθούν κοινωνικά, οι άντρες τόνισαν την εσωτερική φύση της πειθαρχίας τους, αντλώντας επαγγελματική εξουσία από την δική τους μοναδική αξία και ένα σύνολο “σκοτεινών, μυστήριων δεξιοτήτων”.
Υποστήριζαν ότι ήταν άριστοι σε έναν τομέα απερίγραπτα πολύπλοκο, σχεδόν σαν να ασκούσαν κάποια σκοτεινή σύγχρονη τέχνη και έτσι έφτιαξαν ένα επαγγελματικό προφίλ με μυστικές δεξιότητες, πουλώντας τον εαυτό τους ως φορείς μονοπωλιακών ικανοτητων για να πάρουν θέσεις που κάποτε θεωρούνταν θέσεις ρουτίνας, γράφει ο Ensmenger.
Οι εταιρείες επέλεξαν υποψηφίους χρησιμοποιώντας δοκιμασίες επάρκειας που ευνοούσαν όσους ήταν «αντικοινωνικοί, με μαθηματική κλίση και άνδρες», διαπιστώνει ο Ensmenger.
Οι εργαζόμενοι που ταίριαζαν σε αυτόν τον τύπο «υπερεκπροσωπήθηκαν στον πληθυσμό των προγραμματιστών, γεγονός που με τη σειρά του ενίσχυσε την αρχική αντίληψη ότι οι προγραμματιστές πρέπει να είναι αντικοινωνικοί, με μαθηματικό μυαλό και άντρες». Ένας φαύλος κύκλος εργασίας.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, αυτό το ιδανικό είχε μετατραπεί σε μια σειρά αντρικών στερεοτύπων: ο “γκουρού προγραμματισμού” και η κλασική ανδρική και σκοτεινή εικόνα του “χάκερ” εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1970 μόνο για να ενισχύσει την ανδρική εικόνα των ασχολούμενων με υπολογιστές. Τα κέντρα υπολογιστών και οι βιβλιοθήκες που είχαν υπολογιστές σε πανεπιστήμια έγιναν χώροι συνάντησης αντρών που εμεναν ξύπνιοι όλη νύχτα πατώντας μυστήρια κουμπιά στο σύμπαν της κωδικοποίησης.
Παρά την εικόνα της κοινωνικής απομόνωσης, τα κέντρα υπολογιστών ήταν βαθύτατα κοινωνικοί χώροι, υποστηρίζει ο Ensmenger: «Η ανδρική συντροφικότητα [καθορίστηκε] από αστεία, ανταγωνιστικές φάρσες, μαραθώνιους βιντεοπαιχνιδιών και γιορτές κώδικα όλη τη νύχτα». Αυτή η ατμόσφαιρα ήταν ιδιαίτερα εχθρική προς ένα πιο μεικτό κοινωνικό περιβάλλον φύλων, γεγονός που σημείωσαν πολλές γυναίκες που ανέφεραν την κυριαρχία των ανδρών στο κέντρο υπολογιστών ως εμπόδιο για τη συνεχεια της συμμετοχής τους σε τέτοιες θέσεις.
Έκτοτε το στερεότυπο αυτό έχει ενισχυθεί, με τον τομέα πλέον να θεωρείται πλήρως εχθρικός προς τις γυναίκες, οι οποίες θεωρούνται πλέον κατάλληλες για πιο “θεωρητικούς τομείς”, που δεν περιλαμβάνουν τεχνογνωσία, συγκέντρωση και ευφυΐα. Οι ίδιοι θεωρητικοί τομείς που θεωρούνταν ανώτεροι πριν τη συμμετοχή γυναικών στην εκπαιδευτική διαδικασία, λόγω της ανωτερότητας της καλλιέργειας του πνεύματος και της διανόησης.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πρώτη μέρα μαθήματος για προγραμματισμό στο πανεπιστήμιο, μας λέει ο καθηγητής για τη (θεούλα) Ada Lovelace, που ήταν η πρώτη προγραμματίστρια και μετά συμπληρώνει:
“Και ξέρετε το αστείο… Ότι ο πρώτος προγραμματιστής ήταν γυναίκα!”
Ακόμα ψάχνω να βρω το αστείο.
Τέλος πάντων, πάρτε λίγη Margaret Hamilton να φωτογραφίζεται με τον κώδικά της για το Apollo.
Στη πρώτη μου δουλειά είχα hand-over από μια δεσποινίδα η οποία έκοβε και έραβε (senior θέση στα 25 της) και έναν μπαγλαμά που αρνούνταν να δουλέψει μαζί της λόγω του ότι ήταν γυναίκα. Anyway μεγάλο σκουπίδι ο τύπος, απλά ο τομέας προωθεί ενα frat mentallity το οποίο τώρα λιγάκι φαίνεται να σπάει λίγο.
Meddle έχω πολλές άγνωστες λέξεις … Μπορεί να μην έχω καταλάβει ποιος κάνει τι, αλλά ο σεξισμός τους συναδέλφου είναι εμφανής!
Ο όρος «χάκερ» δεν ταιριάζει στον τίτλο, καλύτερα «προγραμματιστή».
Πριν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, υπήρχαν γυναίκες που έκαναν την δουλειά του υπολογιστή, «computers» τις λέγανε δηλαδή. Μαθηματικοί δηλαδή που κάνανε πολύπλοκους υπολογισμούς βαλλιστικών τροχιών, μεταξύ άλλων, και συμμετείχαν έτσι στον πόλεμο. Η ταινία «The imitation game» αν θυμάμαι καλά δείχνει τις γυναίκες που δούλευαν ως υπολογίστριες(;).
Παλιά, οι μισθοί στις βιολογικές επιστήμες ήταν πολύ ψηλοί. Πλέον, έχουν αρχίσει να μειώνονται, και η μείωση φαίνεται να πηγαίνει χέρι χέρι με την αύξηση των γυναικών στα βιοϊατρικά επαγγέλματα. (Δεν έχω λινκ, αλλά είχα διαβάσει ότι υπάρχουν σχετικές έρευνες) .
Κοτζάμ καθηγητής πανεπιστημίου (εντάξει, στο τει σερρών ήταν..), τμήμα πληροφορικής, είπε μπροστά σε όλους τ@ς φοιτητ@ς του ότι οι γυναίκες είναι από φυσικού τους όλες άχρηστες σε ότι έχει να κάνει με την πληροφορική/προγραμματισμό
Ναι βρε Πατατάκι, δεν το ξέρεις, μας λείπει το σχετικό γονίδιο. Βιολογία Α΄΄ Γυμνασίου!
Όλα καλά αλλά ότι ο προγραματισμος έγινε απίστευτα πιο περίπλοκος από τα 60s και μετά δεν οφείλεται στο ότι αποφάσισαν οι άντρες να ασχοληθούν με αυτόν…
Αυτό με την μαθηματική κλίση στους προγραμματιστές είναι μεγάλος μύθος. Πολλά χρόνια πριν στο πανεπιστήμιο ήξερα πολλούς άντρες καλούς στον προγραμματισμό που υστερούσαν στα μαθηματικά.
Διαβάζουμε τα ίδια site!