H Ρένα απαντά: Πώς στο καλό συμβιβάζεται όμως ο φεμινισμός με το bdsm?

Ίσως επειδή δεν γνωρίζεις περί bdsm γι΄αυτό δεν κατανοείς τη σύνδεση.

______________
Η ιστορία όπως την ξεχώρισα σήμερα

ΜΗΝΥΜΑ –

https://open.spotify.com/episode/0H1NNPNVyHdniXnOckKCj9
https://open.spotify.com/episode/11dNogus9njlBG3PDlbDBW

Καλησπέρα
Ακούω αρκετά συχνά την εκπομπή sex diaries uncensored και ενώ νόμιζα ότι θα άκουγα κάτι μεταξύ του γαργαλιστοπορνογραφικά αστείου και του “πού βαδίζουμε ως κοινωνία με αυτή την έκπτωση των ηθών;”, τελικά την βρίσκω ενδιαφέρουσα εκπομπή. Αναφέρεται σε πράγματα που μπορεί να μην έχω ακούσει και επίσης οι συνεντευξιαζόμενοι δεν σού δίνουν την αίσθηση ότι θέλουν να προκαλέσουν (πχ εμένα που μπορεί να είμαι πιο συντηρητικός κλπ) ή από την άλλη να προσπαθήσουν να ξεπεράσουν τους πιο τολμηρούς σεξουαλικά. Σού δίνουν απλά την εντύπωση ότι αναφέρονται στο πώς απολαμβάνουν ή δεν απολαμβάνουν το σεξ χωρίς συγκρίσεις, επιθυμία για πρόκληση κλπ.

Παρ’όλ’αυτά, τα δύο παραπάνω επεισόδια μπορώ να πω ότι με αναστάτωσαν και σχεδόν με θύμωσαν και μού δημιούργησαν κάποιες απορίες. Θα είχε ενδιαφέρον και μια συνέντευξη από έναν “σκλάβο” και θα ήταν ωραίο αν μπορούσες να το μεταφέρεις στον υπεύθυνο του συγκεκριμένου podcast.

1. Αν κατάλαβα καλά από την αφήγηση του συνεντευξιαζόμενου, ο “σκλάβος” δεν είναι μόνο στο σεξ, αλλά ευρύτερα: μεταφέρω εκ μνήμης και από τα δύο επεισόδια: “Μού παίρνει πίπα…μού γλύφει τα πόδια….ετοιμάζει τα σπίτι…Δεν ασχολήθηκα καθόλου με τα οργανωτικά του darklands. Το ανέλαβε όλο ο σκλάβος μου” κλπ. Με αυτήν την λογική γιατί να μην υπάρχει δουλεία ευρύτερα, όπως υπήρχε και παλαιότερα (σημείωση: δυστυχώς η δουλεία συνεχίζει να υπάρχει σε πολλά μέρη του κόσμου και πολλοί ισχύριζονται πως ακόμα και στην Δύση όπου είναι απαγορευμένη, πως συνεχίζει πολλές φορές να υπάρχει σε αφανείς μορφές).

2. Από τα συμφραζόμενα κατάλαβα ότι ο συνεντευξιαζόμενος έχει άντρες σκλάβους. Μπορεί να κάνω και λάθος. Είναι μια “κοινότητα” μόνο από άντρες ή υπάρχουν και αφέντρες με άντρες σκλάβους ή και με γυναίκες σκλάβες; Άντρας αφέντης με γυναίκα σκλάβα υπάρχει; Το τελευταίο είναι ανεκτό από το φεμινιστικό κίνημα ή μόνο ο συνδυασμός αφέντρα/σκλάβος είναι δεκτός;

3. Αναμφίβολα όλ@ έχουμε και τις “σκοτεινές” πλευρές του νου μας και φαίνεται πως υπάρχει σχέση μεταξύ σεξ, εξουσίας, κυριαρχίας και υποταγής. Πώς το έλεγε στο House of Cards; (και φαντάζομαι όχι μόνο εκεί) : “Τα πάντα γίνονται για το σεξ. Το σεξ γίνεται για την εξουσία” . Ο νους δεν μπορεί ούτε και πρέπει να περιοριστεί. Δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε πρέπει “αστυνομία σκέψης” Ενδεχομένως οι φαντασιώσεις μεταξύ άλλων, είτε “σκοτεινές” είτε όχι να βοηθούν στην λίπανση του κόλπου και στην επίτευξη στύσης.

Ακόμα και χωρίς αναφορά σε kinky μορφές σχέσεων ή και sex, νιώθουμε την ανάγκη να εξουσιάσουμε τον άλλο και αυτό φέρνει ηδονή ή από την άλλη να ταπεινωθούμε και να εξευτελιστούμε (σεξουαλικά ή μη) και πάλι να νιώσουμε απόλαυση, αν και δεν ξέρω αν η απόλαυση είναι από την ταπείνωση per se ή από τον “αλτρουισμό” ότι κάνεις τον άλλον να αισθάνεται ανώτερος και σε ελέγχει. Ίσως οι περισσότεροι να δείχνουν μια τάση στο να είναι εξουσιαστικοί ή υποτακτικοί έστω και αν εναλάσσονται στους ρόλους. Αναφέρομαι σε μη kinky μορφές.

Από την άλλη για τους ανθρώπους που είναι υποτακτικοί και κλίνουν προς το kink, πόσο “σωστό”, “ηθικό” κλπ είναι να ενθαρρύνεις την υποτακτική τους προσωπικότητα και να τούς βυθίζεις ακόμα περισσότερο μέσα σε αυτήν; Δεν είναι κακοποιητικό; Ο συνεντευξιαζόμενος είπε πχ ότι ικανοποιεί μια ανάγκη, όταν εμπλέκεται στο findom: ότι ο πελάτης του θα νιώσει μεγαλύτερη ηδονή, όταν την ώρσ που χώνει το βοήθημα στον πρωκτό του, τον πληρώσει (ικανοποιεί μια ανάγκη στην κυριολεξία με το αζημίωτο).

Γιατί να “σπρώχνεις’ κάποιον να χάσει την προσωπικότητά του και να γίνει/αισθανθεί “σκλάβος” γενικότερα και να σε υπηρετεί,(πχ ασχολούμενος και διεκπεραιώνοντας μεταξύ άλλων όλες τις υποχρεώσεις σου, πάλι ικανοποίηση ανάγκης με το αζημίωτο, λοιπόν) ενώ εσύ απολαμβάνεις την εξουσία σου; Τι απόλαυση νιώθει κάποιος και αναφέρομαι στην ψυχική, κάνοντας την “φοράδα”, όπου διεισδύει όποιος θέλει μέσα του με επιμελητές να κυκλοφορούν για να επιβεβαιώουν ότι γίνεται σεβαστό αυτό που υποδηλώνει το χρώμα του κολλάρου (τι να πούμε; “Μπράβο οργάνωση!” ; ). Γιατί να θέλει να μαστιγωθει; ( η εικόνα που είδα απότ την πλάτης της μαστιγωθείσας Ιρανής, πάντως που δεν ήθελε να βάλει χιτζαμπ, δεν είχε τίποτα το ηδονικό) Δεν θα έπρεπε να ενθαρρύνονται όλοι οι άνθρωποι να είναι ελεύθεροι και διεκδικητικοί, να αναπτύσσουν την προσωπικότητά τους κλπ; Φαντάζομαι μπορεί να αναφέρεις το topping from bottom, μεταξύ άλλων, αλλά εγώ βλέπω εκμηδένιση προσωπικότητας και αυτή η παράμετρος δεν μού φαίνεται πειστική.

4. Επίσης πού είναι τα όρια και πώς διαχωρίζεται η σεξουαλική προτίμηση από την “διαστροφή”; (όχι με όρους ηθικής σύμφωνα με τις στάνταρ νόρμες κάθε εποχής, αλλά από την άποψη της ψυχοπαθολογίας)

Απαντήσεις από συμμετέχ@@@ες σε τέτοιες σχέσεις, αν τυχόν επίσης ευπρόσδεκτες.
Ευχαριστώ

ΑΠΟ  – Τμήμα ηθών

___________________

Aς οργανώσουμε τη συζήτηση

Τόσες πολλές απορίες και τόση άγνοια μαζεμένα είναι δύσκολο να απαντηθούν σε λίγες σειρές, αλλά θα κάνω μια προσπάθεια, κυρίως επειδή αφορά σε ατομικές επιλογές άλλων, οι οποίες όσο ακατανόητες κι αν μας φαίνονται προσωπικά είναι οι επιλογές ΤΟΥΣ και δεν μας επηρεάζουν.  Και το ampa προσπαθεί με νύχια και με δόντια να υπερασπίζεται τις ατομικές επιλογές.

Είναι θετικό που αναφέρεις ότι η σειρά των podcasts έχει χαρακτήρα ανοίγματος σε άλλους κόσμους και ειλικρίνειας κι όχι κλειδαρότρυπας ή κριτικής.

Πάμε πρώτα απ’όλα να ξεκαθαρίσω μια παρανόηση. Το kinky sex είναι τουριστικό. Βασίζεται σε γαργαλιστικά ερεθίσματα που δεν διαμορφώνουν ανταλλαγή ισχύος, που είναι η βάση του bdsm. Ανήκει περισσότερο στην ομπρέλλα του φετιχισμού, παιχνίδια σκλάβου που τερματίζονται με τον οργασμό ας πούμε. To bdsm είναι ο σοβαρός πόλος για τους αφιερωμένους, που αντιλαμβάνονται την ζωή γενικότερα ως ένα lifestyle όπου το ακρωνύμιο με κάποια μορφή του αποτελεί μέρος της προσωπικότητάς του, και για τους διαβαστερούς (θέλει μελέτη το bdsm, έχει ιστορία και βιβλιογραφία πίσω του, αν ενδιαφέρει να επανέλθω στα σχόλια -δεν κάνεις bdsm επειδή πήρες χειροπέδες με γουνάκι!).

Πάμε στις απορίες μία μία.

1.Δυστυχώς όπως λες κι εσύ δουλεία, ανθρώπινη δουλεία υπάρχει ακόμη σε πολλά μέρη του κόσμου, κι αυτό είναι ασφαλώς κατάπτυστο. Οι σκλάβοι αυτοί είναι θύματα trafficking κι υποχρεώνονται σε όσα γίνονται. Αντίθετα οι σκλάβοι κι υποτακτικοί του bdsm ασκούν εθελοδουλεία. Όλα γίνονται με την συναίνεσή τους, μπαίνουν σε μια σχέση ανισομέρειας ισχύος επειδή το επιθυμούν και μπορούν να διαρρήξουν τον δεσμό όποτε κι αν το αποφασίσουν. (Βέβαια δεν υπάρχει ενδεχομένως πισωγύρισμα στον ίδιο αφέντη, αλλά πάντως το δικαίωμα αποδέσμευσης είναι ιερό κι απαραβίαστο). Το τι θα κάνουν αφορά την συμφωνημένη σχέση με το έτερο μέρος κι αυτό είναι προσωποποιημένο. Ο δεσμώτης έχει κι αυτός/αυτή δεσμεύσεις ως προς το υποτακτικό/σκλάβ@, δεν είναι αέρα πατέρα και κακοποίηση αλλιώς ο σκλάβος παίρνει την αρίδα του και πάει αλλού. Επίσης το άτομο που αποφασίζει να υποταχθεί το κάνει σε συγκεκριμένο άλλο άτομο, δεν είναι χαλάκι για πάτημα γενικώς κι αορίστως. Κάποι@ είναι ιδιαίτερα δυναμικοί στην υπόλοιπη ζωή τους, άλλ@ όχι, εξαρτάται.

2.Στο bdsm δεν υπάρχει τόσο μεγάλη έμφαση στο φύλο, οι τεχνικές και δραστηριότητες συχνά δεν έχουν επίκεντρο τα γεννητικά όργανα (γι’αυτό άλλωστε πλησιάζει τις παραφιλίες, ο όρος χωρίς αξιολογική κρίση) κι έτσι ο σεξουαλικός προσανατολισμός κι η έμφυλη συσχέτιση μπορεί να μην έχει τόσο μεγάλη σημασία. Μπορεί άντρας να έχει άντρα σκλάβο χωρίς να είναι ομοφυλόφιλος κι όλοι οι τυχόν συνδυασμοί που μπορείς να φανταστείς. Γυναίκες αφέντρες είναι περιζήτητες κι απορώ που το ρωτάς, ένα απλό googlάρισμα είναι αποκαλυπτικό. Πάρα πολλοί άντρες έχουν υποτακτικό φετίχ, βέβαια για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς η σχέση τέτοιου είδους συνήθως είναι ακριβώς φετιχιστικού χαρακτήρα παρά lifestyle επιλογή, μόλις “τελειώσουν” τους τελειώνει κι η υποταγή, αλλά τέλος πάντων. Άντρας αφέντης με γυναίκα υποτακτική (ή σκλάβα, πολύ πιο σπάνια) είναι η πιο τζιζ επιλογή, δεδομένου ακριβώς του φεμινιστικού υποστρώματος. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο τριτοκυματικός και τεταρτοκυματικός -αν μπορώ να το πω έτσι- φεμινισμός εγκρίνει όποια επιλογή γίνεται από την γυναίκα ενημερωμένα και με απόλυτη καθαρότητα σκέψης και θέλησης. Όπως δεν την κατακρίνουμε αν θέλει να γίνει νοικοκυρά, με πλήρη συνείδηση, επειδή έτσι γουστάρει και μπορεί, το ίδιο δεν την κρίνουμε αν θέλει να “υπηρετεί” έναν αφέντη, πάντοτε με τη δικλείδα ασφαλείας του safeword (τη λέξη ασφαλείας με την οποία σταματούν ΟΛΑ άμεσα), της συναίνεσης και της συζήτησης για τα ΟΡΙΑ προτού γίνει οτιδήποτε. Μάλιστα οι καλοί σοβαροί συσχετιζόμενοι έχουν λίστα πρακτικών με σημειώσεις ναι, όχι, θα το δοκίμαζα που βάζουν να συμπληρώσουν τα εμπλεκόμενα μέλη ΑΠΟ ΠΡΙΝ για να ξέρουν πού να κινηθούν .

Αρκετές γυναίκες μας έχουν ρωτήσει σχετικά με τα ερωτήματα αυτά κι έχουμε απαντήσει αναλυτικά.

H Ρένα απαντά: Eίμαι κακή φεμινίστρια επειδή μου αρέσει το bdsm;

3. Πάμε στο φιλοσοφικό προβληματισμό. Κατ’αρχάς η ορθή ρήση (που λανθασμένα αποδίδεται στον Oscar Wilde αλλά είναι πάρα πολύ νεότερη, εμφανές κι από την ψυχαναλυτική υφή της) είναι Everything is about sex, except sex. Sex is about power. (Tα πάντα σχετίζονται με το σεξ εκτός από το ίδιο το σεξ. Το σεξ σχετίζεται με την ισχύ). Είναι αμυδρή διαφορά με αυτό που έγραψες, αλλά έχει τη σημασία της.

Έχω τις αντιρρήσεις μου ως προς αυτό που υποθέτεις κάπως αυθαίρετα. Δεν είμαι σίγουρη ότι οι άνθρωποι ανήκουν σε αδρές κατηγορίες ή στερεότυπα (το δυναμικό στέλεχος που πάει για ξυλιές για αποφόρτιση από τις ευθύνες), η ανθρώπινη σεξουαλικότητα και σκέψη είναι πολύ πιο περίπλοκες απ΄αυτό που περιγράφεις. Κι η εξουσιαστική μανία (ή η υποτακτική μανία) δεν είναι κάτι που απορρέει από την κατίσχυση επί των αδυνάτων σε μια κοινωνία ζούγκλας. Οι πραγματικά κυριαρχικοί άνθρωποι είναι Κύριοι και Κυρίες- τι θα πει αυτό, κυριαρχούν στον εαυτό τους πριν διανοηθούν να κυριαρχήσουν πάνω σε ένα άλλο πλάσμα. Δεν αποκομίζουν ηδονή από το να προξενούν κακό, αντίθετα ηδονίζονται από την φροντίδα, την καλοπροαίρετη στο σύνολο επιβολή, στην πειθαρχία που ενδυναμώνει το άλλο άτομο, δεν το απαξιώνει, από τον σεβασμό που εμπνέουν. Το υποτακτικό μέλος θεωρείται πολύτιμο, όχι του πεταματού, άλλωστε χωρίς τον υποτακτικό πόλο πώς θα δομηθεί σχέση ανταλλαγής ισχύος;

Με βάση αυτό το αξίωμα, γιατί περί αξιώματος πρόκειται μέσα στον κώδικα του bdsm (ο οποίος δομήθηκε από την λεγόμενη “παλαιά φρουρά” των leathermen των 50s, που ήταν ομοφυλόφιλοι), δεν ενθαρρύνεται η εκμηδένιση της προσωπικότητας, κάθε άλλο. Το υποτακτικό άτομο είναι έτσι φτιαγμένο, η επιθυμία του είναι μέρος της προσωπικότητάς του, συνήθως παιδιόθεν, δεν απορρέει ούτε από τραύμα (κατηγορηματικά όχι), ούτε από ηθική αδυναμία, απορρέει από επιθυμία να προσφέρει ευχαρίστηση και σε δεύτερο ίσως χρόνο να βιώσει την πνευματική περηφάνεια του “αντέχω” (εξ ου κι ο όρος masochismo, από το machismo).

Κατανοώ πως σου είναι εντελώς αδιανόητο αυτό που λέω επειδή δεν είσαι έτσι καλωδιωμένος και δεν είναι κι ανάγκη να το κατανοήσεις στην τελική, όπως δεν είναι ανάγκη να κατανοήσει κάποιος που διαφωνεί με το νομοσχέδιο με τα ομόφυλα ζευγάρια και την τεκνοθεσία πώς γίνεται να υπάρχει οικογένεια τέτοιας μορφής. Δεν σε επηρεάζει εσένα προσωπικά κάπου. Εφόσον γίνεται με την πλήρη κι ελεύθερη συναίνεση των ενήλικων συμμετεχόντων οι λοιπές κρίσεις των έξω περισσεύουν. It is what it is.

Προσωπικά πιστεύω ότι το findom είναι περίπτωση το τερπνόν μετ’ ωφελίμου, αλλά ποιά είμαι εγώ για να κρίνω; Θα μπορούσε να ιδωθεί ως υπηρεσία που χρεώνεται. Βέβαια τότε χάνει την έννοια της ανταλλαγής ισχύος, κι όλο το νόημα αφού αυτός που δίνει το χρήμα ασκεί εξουσία (αν λείψει το χρήμα ποιός είναι σε αδύναμη θέση;). Η σχέση ανταλλαγής ισχύος είναι μια σχέση που βασίζεται στην συναισθηματική επένδυση, όχι στην εξαγορά. Όμως αυτά έχουν απασχολήσει επί μακρόν τα συζητητήρια bdsm όσο περίπου και το ερώτημα “εξακολουθεί να είναι αφέντης αυτός που ζητά από το υποτακτικό άτομο να του κάνει πρωκτικό σε; (Δεν κάνω πλάκα, είναι νήμα με εκατοντάδες απαντήσεις και μεγάλη πόλωη). Όλα αυτά δείχνουν πράγματα για την κοινωνία μας, δείχνουν επίσης τα όρια των στεροτύπων μας, τις παρωπίδες μας, την ομοφοβία μας, την ανελευθερία μας. Δεν είμαστε πραγματικά ελεύθεροι, ούτε στην ίδια μας τη σκέψη, στην ίδια μας την φαντασία…Ακόμα κι αυτό που επιθυμούμε στα τρίσβαθα της ψυχής μας εμπίπτει σε αυτολογοκρισία και σε αγκυλώσεις. Εμπίπτει βέβαια και σε φόβους εκμετάλλευσης και κινδύνου κι αυτό δεν είναι αστείο. Το παλεύουμε όμως, να αλλάξουν πράγματα, να επέλθει συνεννόηση και ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους, να μην υπάρχει στίγμα πάνω στα υποτακτικά άτομα, να μην θεωρούνται τέρατα τα κυριαρχικά άτομα, να ζούμε όπως θέλουμε χωρίς να ενοχλείται κανείς.

Στενοχωριέμαι φριχτά που συγκρίνεις την αποτρόπαια και αυταρχική μαστίγωση της Ιρανής Ράμα Χεσματί ως ποινή που δεν φόρεσε χιτζάμπ με την εθελουσία, συναινετική και λελογισμένη μαστίγωση ενός υποτακτικού ατόμου από το άτομο επιλογής του. Δείχνει ότι δεν έχεις τίποτα καταλάβει. Ελπίζω η σημερινή διεξοδική απάντηση να φωτίσει λίγο το σκότος της αμαθείας.

4. Πράγματι υπάρχει ένας διαχωρισμός μεταξύ υγιούς επιθυμίας και διαστροφής, λεπτός αλλά υπαρκτός. To DSM-5, δηλαδή το διαγνωστικό και στατιστικό εγχειρίδιο των ψυχιατρικών διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης έβγαλε τον σαδομαζοχισμό από τις παραφιλίες μερικά χρόνια πριν (ο σαδισμός υπήρχε ήδη στο DSM-1) Το είχε κάνει και με την ομοφυλοφιλία πρωτύτερα, που υπήρχε ως διαταραχή σε προηγούμενες εκδόσεις του εχγειριδίου. Η κοινωνία κι η επιστήμη προχωρούν και κάνουν τις αναγκαίες διορθώσεις.
Συνοπτικά το DSM-5 ορίζει πως τα περισσότερα άτομα με ατυπικά σεξουαλικά ενδιαφέροντα δεν έχουν ψυχική διαταραχή. Για να διαγνωστεί με παραφιλική διαταραχή, το DSM-5 απαιτεί από τα άτομα με αυτά τα ενδιαφέροντα να:
• νιώθουν προσωπική στενοχώρια για το ενδιαφέρον τους, όχι απλώς στενοχώρια που προκύπτει από την αποδοκιμασία της κοινωνίας.
ή
• να έχουν σεξουαλική επιθυμία ή συμπεριφορά που περιλαμβάνει ψυχολογική δυσφορία, τραυματισμό ή θάνατο του άλλου ατόμου ή επιθυμία για σεξουαλικές συμπεριφορές που περιλαμβάνουν απρόθυμα μη συναινούντα άτομα ή άτομα που δεν μπορούν να δώσουν νομικά συγκατάθεση (ανήλικα, μεθυσμένα, που έχουν κάνει λήψη ναρκωτικών, με νοητική υστέρηση κλπ.)

Όπως είπαμε η ελεύθερη συναίνεση μεταξύ ενηλίκων είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του bdsm.

Νομίζω μετά από αυτή την απάντηση ποταμό, ας ακούσουμε και τις εμπειρίες και απόψεις των αναγνωστριών κι αναγνωστών μας. Αν ενδιαφέρουν οι απόψεις και συζητήσεις του χώρου μπορεί κάποιος να εγγραφεί στο Fetlife που είναι το Facebook του “χώρου”.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News