Οι απορίες για το κάπνισμα μοιάζουν λογικές. Δεν είναι δυσάρεστο το τσιγάρο όταν το δοκιμάζεις πρώτη φορά;
______________
Η ιστορία της Μικρής όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια σας, εχω μια ερωτηση που με κατατρωει.
Πως γινεται να εθιζονται πολλοι με το τσιγαρο απο την στιγμη που η πρωτη εντυπωση οταν το δοκιμάζεις ειναι τοσο ασχημη; Η μυρωδιά, η αισθηση οτι σου καιγεται ο λαιμος και η γλωσσα σου κλπ κλπ. Πως καποιοι μετα απο αυτο δοκιμαζουν και δευτερη και τρίτη ….
Δεν κρινω ουτε κατακρίνω, απλα μια απορια εκφράζω ως καποια μικρης ηλικιας κοπελα με εξίσου μικρη πείρα σε διαφορα πράγματα.
Σας ευχαριστω
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μικρή
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Η άσχημη εντύπωση όταν δοκιμάζεις κάτι για πρώτη φορά έχει να κάνει σε βαθμό άπωσης με το υποκείμενο. Έχεις δει μικρά παιδιά που δοκιμάζουν κόκκινο κρασί, έτσι λίγο στη γλώσσα τους, από το ποτήρι των μεγάλων, και πώς σουφρώνουν τα μουτράκια τους; Άλλα το κάνουν με ιδιαίτερη απέχθεια, άλλα πιο ήπια. Είναι αυτό που λέμε επίκτητο γούστο (an acquired taste) Στην κατηγορία αυτή υπάρχουν διάφορα πράγματα, από τα καυτερά φαγητά και το αλκοόλ, στα στρείδια και στον καπνό του τσιγάρου. Μαθαίνει κανείς να του αρέσουν, δεν αρέσουν αυθόρμητα με τη μία όπως τα κουλουράκια βανίλιας.
Προφανώς για να καπνίσεις πρέπει να δοκιμάσεις, δεν γίνεται με τηλεπάθεια, κι αυτό σημαίνει ότι μέχρι να εθιστείς στην ουσία της νικοτίνης (η οποία ανήκει στις 5 πιο εθιστικές ουσίες) έχεις ήδη γοητευτεί από άλλα πράγματα. Kι αφού εθιστείς είναι αργά, η διακοπή του καπνίσματος είναι δύσκολη διαδικασία κι επώδυνη.
Κατ’αρχάς ο καπνίζων ικανοποιεί μια περιέργεια, καθώς και μια είσοδο στον κόσμο των ενηλίκων (επειδή ακριβώς είναι επίκτητο γούστο όπως είπαμε πριν). Επειτα είναι κάτι που χρησιμοποιεί τα χέρια, επομένως καλύπτει ένα κενό αμηχανίας του “τι να κάνω τα χέρια μου” που είναι έντονο ιδιαίτερα σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες που έχουν ανησυχία για το πώς προσλαμβάνεται η εικόνα τους. Μπορείς να κάνεις διάφορα πράγματα με το τσιγάρο, με το άναμα, με τον αναπτήρα ή τα σπίρτα, έχει την υφή μιας μικρής τελετουργίας, πράγμα που έχει χαθεί σε άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες. Χωρίς να θέλω καθόλου να το γκλαμουροποιήσω, το παλιό Χόλλυγουντ (όπως μπορείς να δεις στα κλιπς παρακάτω) εστίαζε ακριβώς στην τελετουργική διαδικασία που προσέδιδε προστιθέμενη αξία σε μια -μεταξύ μας- βρωμερή συνήθεια (μυρίζουν τα ΠΑΝΤΑ όλα του καπνιστή!).
Η ίδια η χημική πρόσληψη της νικοτίνης δημιουργεί μεγαλύτερη συγκέντρωση και τόνωση του νευρικού συστήματος, επομένως οδηγεί σε καλύτερες επιδόσεις , κι αυτός είναι ένας λόγος που χρησιμοποιείται (αυτό που λένε οι καπνιστές για το πρώτο πρωϊνό τσιγάρο). Επίσης δημιουργεί αίσθημα αυξημένης ενέργειας. Ταυτόχρονα επενεργεί στο πεπτικό σύστημα κι επιφέρει κενώσεις ειδικά μαζί με τον καφέ, επομένως υπάρχουν άνθρωποι δυσκοίλιοι που το χρησιμοποιούν ακόμη και γι’αυτό!
Σε γενικές γραμμές όμως εφόσον κάποιος καπνίσει αρκετά πιο τακτικά, η νικοτίνη επιφέρει εθισμό στον εγκέφαλο. Πώς γίνεται αυτό;
Ορισμένες ουσίες μπορούν να ενεργοποιήσουν τους νευρώνες επειδή η χημική δομή τους μιμείται εκείνη ενός φυσικού νευροδιαβιβαστή. Αυτή η ομοιότητα στη δομή των υποδοχέων επιτρέπει στα φάρμακα να προσκολληθούν και να ενεργοποιήσουν τους νευρώνες. Δηλαδή ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται την χρήση της ουσίας ως υποκατάστατο της φυσικής νευρωνικής διαδικασίας κι έτσι το υποκείμενο χρησιμοποιεί την ουσία για να παράγει το αποτέλεσμα.
Το τσιγάρο και τα προϊόντα καπνού/ατμίσματος κλπ. είναι ένα ιδιαίτερα σύνθετο και πολυπαραγοντικό θέμα. Σε κάθε περίπτωση η αποφυγή του καπνίσματος σχετίζεται με την ενημέρωση και το ανώτερο μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μορφωμένοι κι ενημερωμένοι ή ανώτερης κοινωνικής τάξης άνθρωποι που καπνίζουν. Παλιά θεωρούνταν cool ενώ σήμερα θεωρείται ότι καπνίζουν άνθρωποι μεροκαματιάρηδες και χωρίς ειδική γνώση. Μιλώ γενικά και ως το τι επικρατεί. Ο ρυθμός που καπνίζει ο κόσμος μειώνεται.
Για τους εφήβους η χρήση δεν συνεπάγεται ακόμη εθισμό κι οι πρώιμες παρεμβάσεις μπορούν να κάμψουν την συνήθεια, εφόσον είναι επιθυμητό. Και καλό είναι όντως να αποθαρρύνεται. Όχι με απαγορευτικά και κυρώσεις, αλλά με πολύπλευρη ενημέρωση και προφύλαξη όσων δεν καπνίζουν από το δευτερογενή καπνό, το λεγόμενο “παθητικό κάπνισμα”.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ είμαι η τρελή της παρέας! Δεν κάπνισα ποτέ, θεωρώ πως δεν μου ταιριάζει. Ωστόσο τρελαίνομαι για τη μυρωδιά του καπνού. Βλέπεις ο μπαμπάς μου κάπνιζε πάνω από το κεφάλι μου διαρκώς… Κάπνιζε όταν παίζαμε μαζί, κάπνιζε όταν ερχόταν να μου πει παραμύθι το βράδυ, όταν μας πήγαινε βόλτες με το αμάξι… Κάθε ωραία παιδική ανάμνηση μυρίζει τσιγαριλα.
Ως ενήλικη, αρνούμαι κατηγορηματικά να καπνίσω, απολαμβάνω όμως τη μυρωδιά του καπνού στο χώρο. Υποθέτω ότι με τόση έκθεση στο τσιγάρο, αν τελικά το δοκίμαζα λογικά θα μου άρεσε κιόλας…
Οκ δεν το φανταζόμουν ότι υπάρχει άτομο που του αρέσει η τσιγαρίλα όπως λες κι εσύ. Εγώ δεν έχω καπνίσει ποτέ και ως αναμένεται η μυρωδιά μου προκαλεί αηδία και όλο και περισσότερο όσο μεγαλώνω γιατί οι περισσότεροι χώροι που συχνάζω είναι smoke free. Βασικά στην καθημερινότητα μου, όλοι οι χώροι είναι μη καπνιστών, και όταν περπατάω στο πεζοδρόμιο και μπροστά μου κάποιος καπνίζει και μου έρχεται το ντουμάνι, μου σηκώνεται το φρύδι. Δεν έχω κάνει παρατήρηση βέβαια, ούτε θα κάνω ποτέ αλλά την νιώθω την ενόχληση ρε παιδί μου. Αλλά και όσοι καπνιστές ξέρω, χρόνιοι και με πακέτα ολόκληρα… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ωραιο που οι αναμνησεις σου ειναι συνδεδεμένες με μυρωδιες. Σιγουρα θα εχεις κι αλλες μυρωδιες, ειμαι σιγουρος!
Κι εμενα οι πιο εντονες αναμνησεις μου ερχονται οταν μυριζω π.χ. καθαρα ρουχα απο συγκεκριμενο μαλακτικο
Σε σχεση με το θεμα παντως, μου αρεσει καποιες φορες να κανω ενα τσιγαρο μετα τη δουλεια. Δηλαδη 1 τσιγαρο την ημερα και αν, και να φανταστειτε οτι ακομη κι αυτο μπορει να γινει εθιστικο!
Συμφωνώ απόλυτα, βρομάει, είναι απίστευτο έξοδο και κατά βάση τρόπος αντιμετώπισης του άγχους από τραύματα (παιδικά και μη) ή ένδειξη έλλειψης προσωπικών ορίων, ξέρω πάνω από 10 καπνιστές που το σιχαίνονταν και εθίστηκαν επειδή κάπνιζαν όλοι οι άλλοι και έπρεπε να το κάνουν για να γίνουν αποδεκτοί. Έχω δεχτεί κακοποίηση με άσχημα σχόλια σε προηγούμενο εργασιακό χώρο επειδή δεν κάπνιζα, με τις ευλογίες του (επίσης φουγάρου) αφεντικού. Είμαι φανατικά κατά αυτής της απαίσιας συνήθειας και (έχω βαρύ αυτισμό), ενώ βάζω νερό στο κρασί μου σε πολλά, σε αυτό όχι: δεν έχω κοντινές παρέες, ούτε σχέση με καπνιστές, ΠΑΝΤΑ καπνίζουν κοντά… Διαβάστε περισσότερα »
Καπνίστρια εδώ. Την πρώτη φορά που δοκίμασα τσιγάρο ακόμη την θυμάμαι. Η γεύση όχι μόνο δεν μου ήταν δυσάρεστη αλλά για κάποιο λόγο μου θύμησε ποπκορν. Τωρα τι να σας πω δεν ξέρω. Αλλά όντως αυτό μου θύμισε.
Γιατί σε πολλά άτομα (καλή ώρα) αρέσει πολύ η μυρωδιά του καπνού. Παίζει και το κούλνες, ειδικά αν το αρχίσεις σε μικρή ηλικία. Αλλά κακά τα ψέματα, αν δεν αντέχεις τη μυρωδιά δεν το ξεκινάς.
Εμένα δν μου ήταν δυσάρεστη η πρώτη εντύπωση. Μου άρεσε. Δν το έχω αναλύσει τόσο, αλλά πρέπει να είναι αυτό που λέει η Ρένα. Ήταν όλο. Η περιέργεια, η είσοδος στον κόσμο των ενηλίκων, η “αλητεία” κ το κρυφό του πράγματος (ήμουν γύρω στα 15), ίσως αντίδραση.
Κάποιες φορές (σπάνια), ακόμα κ τώρα, τυχαίνει να νοιώσω την ίδια γεύση κ το ίδιο κάψιμο με τις πρώτες φορές κ με πιάνει νοσταλγία.
Καπνίστρια εδώ επίσης. Ως παιδί κάθε φορά που η μητέρα μου άναβε τσιγάρο εγώ ζαλιζόμουνα και έκανα εμετό από την αηδεία που μου προκαλούσε η μηρωδιά. Παρ’ολα αυτά, όταν δοκίμασα για πρώτη φορά τσιγάρο στην εφηβεία μου, δεν μου είχε αφήσει καμία δυσάρεστη γεύση και δεν μου είχε δημηουργήσει κανένα κάψιμο στον λαιμό. Μην ξεχνάμε ότι όλες οι αισθήσεις μας, μαζί και η γεύση είναι σχετικές. Κάτι που ο ένας το αντιλλαμβάνεται ως ωραίο και καλόγευστο, κάποιος άλλος μπορεί να το αντιλλαμβάνεται ως άσχημο και αηδιαστικό.
Εγω δεν εχω μια τοσο κακη εμπειρία με το τσιγάρο σαν αυτη που περιγράφεις αλλά δεν εχω ουτε και θετική, γι’ αυτό και δεν εθίστηκα ποτέ. Ουτε εγώ καταλαβαίνω πού βρίσκουν την απόλαυση. Δεν έχει μεγάλη διαφορά από το να βάζω ένα σβηστο τσιγάρο στο στόμα μου. Εχω προσπαθήσει να κατεβασω τον καπνό αλλά και πάλι, καμία ευχαριστηση. Τι το απολαυστικό υπάρχει στο να εισπνέεις καπνό; Το φαγητό έχει γεύση είναι μια απόλαυση. Το ποτό προκαλεί μια ωραία ζάλη. Ακόμα και τα ναρκωτικά είναι επικίνδυνα αλλα σε ανεβαζουν. Το τσιγάρο;Ούτε το ότι είναι εθιστικό μου κάνει ως απάντηση. Για να… Διαβάστε περισσότερα »
Λοιπον θα σου πω. Την πρωτη φορα που δοκιμασα τσιγαρο ημουν γυρω στα 19 και την ακουσα κανονικα και μου αρεσε τοσο αυτη η αισθηση που γυρισα σπιτι, εστριψα ενα ακομα να μοιραστω με τον αδερφο μου για να νιωσει και αυτος αυτη τη φανταστικη αισθηση. Αυτος εγινε καπνιστης σχεδον αμεσως και ισως ευθυνομαι εγω για αυτο. Εγω το σταματησα μετα απο 1 χρονο γιατι ακομα δεν ειχα τεχνικη για το τραγουδι και μου χαλασαν οι ψηλες μου νοτες, και εβαλα τη φωνη μου σαν προτεραιοτητα. Τελικα εγινα τακτικη καπνιστρια στα 30 μου. Δουλευα σε μια εταιρια τοτε στην οποια… Διαβάστε περισσότερα »
Μόνο εγώ είμαι πολύ περιστασιακή καπνίστρια/ατμίστρια; Και τι δεν έχω δοκιμάσει, τι κανονικό, τι συσκευή θέρμανσης, τι ηλεκτρονικά, τι ναργιλέδες, λες και έχω ανοσία στην νικοτίνη, ακόμα και εκεί βαριέμαι ρε φίλε 😂 Έχω κρατήσει ηλεκτρονικό μίας χρήσης που το πήρα πριν 3 μήνες και ακόμα δεν έχει τελειώσει. Τελευταία φορά που κάπνισα ήταν κανονικό πριν 3-4 μέρες. Ακόμα και στην “ακμή” μου όταν ξεκίνησα πριν 2 χρόνια σχεδόν, κάπνιζα 2-3 max, άντε πέντε στο τσακίρ κέφι. Αλλά σπάνια. Ενώ υπήρξαν και μέρες που δεν κάπνιζα καν, μπορεί και 2-3 συνεχόμενες. Όντως άσχημη η αίσθηση του κανονικού, αλλά η μυρωδιά… Διαβάστε περισσότερα »
2-3 χρονια περιστασιακή καπνίστρια μονο; 😅 Από τα 18 μου μέχρι τώρα που κοντεύω τα 42 καπνίζω περιστασιακά και δεν έχω εθιστεί. Μου αρέσει το τσιγάρο, δε με ενοχλεί να καπνίζουν γύρω μου αλλά προσωπικά καπνίζω μονο με κάνα τσιπουράκι κι αυτό όχι συχνά. Μπορεί να έχω διάθεση για ένα τρίμηνο να καπνίζω καθημερινά 3-4 τσιγάρα ή και παραπάνω και μετά να κάνω εξάμηνο να ανάψω. Τώρα έχω ένα τρίμηνο χωρίς τσιγάρο…Ανοσία στη νικοτίνη,όπως τα λες!
Να πουμε και οτι πολλες φορες το τσιγαρο λειτουργει σαν “ψευτο” εκτονωση ειδικα σε στιγμες νευρων ή λυπης. Σιγουρα θα εχεις δει που πολλοι πανω στη συγχυση τους ή στη θλιψη τους, το πρωτο πραγμα που ζητουν ειναι ενα τσιγαρο. Καποιες φορες οντως βοηθαει αλλα θα ελεγα οτι ειναι κατι σαν ψυχολογικο τρικ περισσοτερο, δεν το χρειαζεσαι στα αληθεια.