Το θέμα μου είναι ότι η μάνα μου είναι κλεπτομανής
Το ξέρω χρόνια τώρα αλλά ποτέ δεν της το έχω πει ευθέως.
Με επισκέπτεται συχνά από την επαρχιακή πόλη που ζει στην Αθήνα που μένω εδώ και μια 15ετία.
Κάθε φορά, όταν φεύγει από το σπίτι μου λείπει κάτι που συχνά ανακαλύπτω ότι βρίσκεται στο σπίτι της αδερφής μου.
Δεν μιλάμε για αντικείμενα αξίας αλλά για μικροαντικείμενα (μαχαιροπήρουνα, φυλτζάνια, ποτηρια, τραπεζομάντηλα) που κάλλιστα θα μπορούσε να αγοράσει αλλά δεν το κάνει.
Με στεναχωρεί που το κάνει και βεβαία με στεναχωρεί που δίνει πολλά απ αυτά στην αδερφή μου που ούτως έχει την οικονομική άνεση να αγοράσει και δεν ξέρω καν αν γνωριζει πως είναι δικά μου.
Ούτε σ’ αυτην το έχω πει, δεν ξέρω αν αξιζςι τον κόπο να χαλάσουν οι καρδιές μας, αλλά εμένα με στεναχωρεί αφάνταστα υατό και με στρεσάρει ταυτόχρονα.
Ξέρω πώς κάποιες ηλικιωμενες γυναίκες το παθαίνουν αυτό, αλλά εκείνη το κάνει εδώ και αρκετά χρόνια αυτό και είναι μόνο 73.
Σε λίγες μέρες έρχεται πάλι και λυπάμαι που το λέω αλλά δεν χαίρομαι καθόλου.
ΑΠΟ ΤHΝ – απογοητευμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εστιάζεις στα αντικείμενα που χάνεις και τα βλέπεις στην αδερφή σου η οποία όπως λες “έχει την οικονομική άνεση να αγοράσει” και παραβλέπεις το σημαντικότερο της υπόθεσης: η κλεπτομανία είναι ψυχική νόσος. Δεν είναι κάτι που το παθαίνουν οι ηλικιωμένες. Είναι συμπεριφορά που εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και δε έχει την παραμικρή σχέση με την οικονομική κατάσταση. Πρέπει να μιλήσεις στην αδερφή σου για να βοηθήσετε την μαμά σας. Ας δούμε όμως λίγο και την δική σου δυσκολία. Τι είναι αυτό που σε εμποδίζει να μιλήσεις; Είσαι στο σπίτι της αδερφής σου και βλέπεις το τραπεζομάντηλο σου. Τι σε… Διαβάστε περισσότερα »
Εννοείται ότι το ξέρουν όλοι. Είχαμε γνωστό που η μάνα τους ήταν κλεπτομανής (με ελαφρά άνοια) και για να μην έχουν τρεξίματα είχε ενημερώσει τα καταστήματα της γειτονιάς να του λένε τι σούφρωσε η μάνα του για να τους το πληρώνει.
Η μάνα σου χρειάζεται ψυχοθεραπεία φίλη, είναι δύσκολη διαταραχή που δεν φεύγει έτσι από μόνη της. Μπορείς να δεις ακόμα και πολύ ευκατάστατους και καθως πρέπει ανθρώπους να είναι κλεπτομανεις και να μην μπορούν να σταματήσουν να κλέβουν ο,τι βρουν μπροστά τους. Θα πρέπει όμως να συνεργαστεί και η ίδια για τη θεραπεία, με το ζόρι δεν γίνεται. Επίσης δύσκολο να το περιορίζει μόνο σε σένα, το πιο πιθανό είναι να το κάνει και παραεξω και να μπει σε μπελάδες. Θα έλεγα να το συζητουσες και με την αδελφή σου και να προσπαθούσατε μαζί με τακτ και ευγένεια μπας και… Διαβάστε περισσότερα »
Και κατι αλλο, ο κλεπτομανής κλεβει και κρατά τα κλοπιμαια για τον εαυτο του. Κλεπτομανή που τα δωριζει συστηματικά σε ατομο της αρεσκείας του θεωρω οτι ειναι κατι αξιοπρόσεκτο και θα ειχε ενδιαφερον καποιος ψυχολογος να τοποθετηθει επι του θεματος, αν μιλαμε οντως για κλεπτομανία εννοω.
Εσένα σου φέρνει πράγματα άλλων;
Παω στοιχημα πως οχι.
Γι ‘αυτο εγραψα “περιεργη κλεπτομανια εχει η μαμα της”.
Αν σε στενοχωρει τοτε ψαρεψε την οτι εχασες εκεινο το αντικειμενο για να δεις τι θα σου πει. Τι να πω. Στη θεση σου θα καθομουν να ζυγισω τι απο τα δυο με στενοχωρει περισσοτερο: το να μην την βλεπω σπιτι μου και να συναντιομαστε αλλού ή το να με κλέβει. Στην θεση σου θα επελεγα ασυζητητί να μην την ξανακαλεσω/ ξαναφησω να μπει μεσα στο σπιτι μου. Χωρις μα θιξω το ζητημα. Αυτο που κάνει ειναι κακο και ειναι γρουσουζια διοτι σε στενοχωρει και ειναι ουτως ή αλλως μια άδικη πραξη. Μπορει η κλεπτομανια της να περιοριζεται στα παιδια… Διαβάστε περισσότερα »
Η κλεπτομανια είναι ψυχική διαταραχή, γ αυτό η μαμά σου δεν μπορεί να ελέγξει τις παρορμησεις της. Δεν κλέβει από σένα εκδικητικα ή επειδή θέλει να τα δώσει στην λιγότερο ευκαταστατη αδερφή σου.Ίσως κλέβει κ από κείνη και τα κρατάει η ιδια.Ισως ο λόγος που κλέβει από σένα κ τα αφήνει στην αδερφή σου δεν έχει να κάνει με το ότι έχει αδυναμία στη μία κ όχι στην άλλη, αλλά έχει να κάνει με αυτό που της λέει το μυαλό της ότι “πρέπει” να κάνει. Δηλαδή δες το όλο αυτό σαν μια τελετουργία και ενοχή συνηθεια που της δίνει μια… Διαβάστε περισσότερα »
εμένα ο παππούς μου, που ήταν κλεπτομανής, έκλεβε πιρούνια, κουτάλια, ποτήρια κλπ από εστιατόρια, αλλά δεν τα δώριζε πουθενά. Τα έκρυβε σ’ ένα κουτί κάτω απ’ το κρεβάτι. Όταν τον πήραν χαμπάρι σε μια ταβέρνα και τον επιτηρούσαν, επειδή δε μπόρεσε να κλέψει κάτι, κάρφωσε το πιρούνι κάτω απ’ το τραπέζι κι έφυγε εκνευρισμένος.