Προσωπική ιστορία: Φέρθηκα άσχημα στην ανιψιά μου

Γράφω πραγματικά με πόνο ψυχής μιας και εχθές έγινε κάτι που με στεναχώρησε αφάνταστα. Ας τα πάρω όμως από την αρχή

Μετά από πολλά χρόνια που μου έτρωγαν την ψυχή στην πατρική μου οικογένεια, μετά από μια άθλια παιδική ηλικία με μάνα που είχε διάφορα ψυχολογικά θέματα, έναν πατέρα φαινομενικά καλό αλλά παντελώς αδιάφορο και μια αδερφή μεγαλύτερη κολλημένη στη μάνα μου, ανούσια και μοναχική εφηβεία αλλά και μια ενήλική ζωή γεμάτη απαισιοδοξία αποφάσισα μετά από κάποια γεγονότα που ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα να τους κάνω πέρα. Να βάλω ενα τεράστιο Χ. Μόλις το έκανα ξεκίνησα ψυχοθεραπεία και εκεί θύμωσα πολύ παραπάνω.. έπειτα άρχισα να διαβάζω και να μορφώνομαι όσο μπορώ σχετικά με θέματα γονειοκότητας μιας και ότι έζησα εγώ δε θα ήθελα να ζήσει η κόρη μου.

Εδώ και 2 χρόνια λοιπόν τους έχω κάνει πέρα... τους γονείς μου, την αδερφή μου, τον άντρας της και τα 2 ανιψάκια μου 9 και 6 χρονών. Οι αντιδράσεις τον πρώτο καιρό ήταν οι αναμενόμενες για τη δική μου οικογένεια... τηλέφωνα χωρίς απάντηση από μέναΚάποια στιγμή πήρα το θάρρος και απάντησα εξηγώντας πως δε θέλω επαφές με κανέναν πως είναι τοξικοί γονείς και μόνο κακό κάνουν σε μένα και την οικογένεια μουΕπίσης είπα στη μάνα μου πως αν θέλει να ξαναβρεθούμε αυτό θα πρέπει να γίνει σε έναν ψυχοθεραπευτή οπού και θα ξεκινήσουμε μαζί θεραπείαΟι απαντήσεις, τις οποίες με τη βοήθεια της αδερφής μου, μου έστειλε η μάνα μου ήταν γεμάτες ειρωνεία, κάκια και κατάρες. Έκτοτε δεν ξαναείχαμε επικοινωνία αν και με πήρε τηλ κάποιες φορές δε το σήκωσα.

Τώρα στο θέμα που με καίει περισσότερο… Τον πρώτο καιρό που δεν του μιλούσα την πρώτη εβδομάδα για την ακρίβεια που δεν έδινα σημεία ζωής αφού με έπαιρναν κ δεν το σήκωνα έβαλαν την ανιψιά μου να με πάρει τηλ. Όταν την άκουσα ενστικτωδώς το έκλεισα… στεναχωρήθηκα πάρα πολύ γιατί έβαλαν το παιδί σε όλο αυτό. Γιατί ξέρω ότι αν μιλούσα λίγο μαζί της μετά θα έπαιρνε η μάνα μου το ακουστικό, (σημ. μενουν στην ιδια πολυκατοικία η αδερφή μου με τους γονείς μου).

Έστειλα μήνυμα στην αδερφή μου και της είπα ότι είναι ντροπή της να χρησιμοποιεί το παιδί και δεν πρέπει να το μπλέκει σε τέτοια θέματα (τουλάχιστον όχι με αυτόν τον τρόπο)Εκείνη μου είπε ότι ευτυχώς που η μικρή με αυτά που κάνω θα καταλάβει το χαρακτήρα μου σε όλο του το μεγαλείο και ότι καλύτερα να καταλάβει πόσο προβληματικός χαρακτήρας είμαι.

Δεν έδωσα σημασία. Πέρασε αρκετός καιρός, κοντά δύο χρόνια και το Πάσχα που μας πέρασε, ένα πρωί, χτύπησε το κινητό μου. Το σήκωσα και ήταν η ανιψούλα μου. Άκουσα να λέει κλαμένη «θεία, σαγαπώ πολύ». Δεν το έκλεισα και άρχισα και εγώ να κλαίω και να της λέω πως και εγώ την αγαπώ πολύ και τον αδερφό της και ότι πάντα τους σκέφτομαι, εγώ, η μικρή και ο άντρας μου. Με ρώτησε γιατί της το έκλεισα τότε. Της είπα ότι εκείνη δεν φταίει σε τίποτα και το έκλεισα επειδή δεν μπορούσα να μιλήσω. Μου είπε για λίγο τα νέα της, τη ρώτησα διάφορα για το σχολείο, μετά μου είπε πως θέλει να με δει. Της είπα ότι δεν μπορώ να βρω τρόπο να γίνει αυτό, αλλά αν ήθελε να μπορούσαμε να σκεφτούμε κάτι και να ξαναμιλήσουμε. Της είπα ότι θα μπορούσα να πάω στο σχολείο να την δω, αν αφήνουν οι δάσκαλοι. Μου είπε ότι αφήνουν στο διάλειμμα και μου ζήτησε να πάω. Τη ρώτησα, τι ώρα είναι το διάλειμμα και μου είπε μια στιγμή να ρωτήσω τη μαμά, εκείνη την ώρα πήρε το τηλέφωνο ο ανιψιός μου και αφού με χαιρέτησε, ρώτησε «γιατί είχες κλείσε το τηλέφωνο στην αδερφή μου», του απάντησα το ίδιο, μιλήσαμε λιγάκι και μετά το ξαναπήρε η ανιψιά μου. Από μέσα ακουγόταν η αδερφή μου που της έλεγε τις ώρες των διαλειμμάτων. Της υποσχέθηκα ότι θα πάω.

Μέχρι να κλείσουν τα σχολεία δεν το έκανα. Φοβήθηκα ότι αν θα ξεκινήσω να τα επισκέπτομαι σχολείο θα θέλουν παραπάνω πράγματα όπως να έρθουν σπίτι μου να δουν την ξαδέρφη τους και να παίξουν ή να πάμε μια βόλτα και θα έχουν και απόλυτο δίκιο αλλά σε καμιά περίπτωση δε θέλω να ανοιχτούν δίαυλοι επικοινωνίας με το σόι μου!!!!

Πριν 1 μήνα ο άντρας μου πήγε σε ένα σούπερ μάρκετ της πόλης μόνος του (ευτυχώς δεν μπορέσαμε να πάμε με τη μικρή) και εκεί που τριγύριζε στους διάδρομους τους είδε όλους μαζί (πολύ συχνό φαινόμενο) να ψωνίζουν. Με πήρε τηλέφωνο και του είπα να φύγει κατευθείαν καλύτερα μιας και το η μάνα μου δε θα το είχε σε τίποτα να άρχιζε να φωνάζει μέσα στο σούπερ μάρκετ.

Φτάνουμε στο χθες, όπου είμαστε στο ίδιο σούπερ μάρκετ, εγώ, ο άντρας μου και η κόρη μου. Λίγο πριν φύγουμε περιμένω να ζυγίσει ο μανάβης κάτι λαχανικά και την κόρη μου να χαιρετάει κάποιον με ένα πλατύ χαμόγελο. «Ποιον χαιρετάς αγάπη μου;» λέω. Γυρνάω και βλέπω την ανιψούλα μου, 5 μέτρα πιο πίσω, η οποία μιλούσε στο τηλέφωνο και κοιτούσε προς τα εμάς. Τα έχασα, φοβήθηκα ότι από κάπου θα πεταχτούν οι υπόλοιποι και έτσι άφησα τα πράγματα πήρα το καρότσι στα χέρια και άρχισα να περπατάω πολύ γρήγορα. Ο καημένος, ο άντρας μου δεν κατάλαβε τι έγινε, μέχρι που απομακρυνθήκαμε αρκετά και του εξήγησα. Το μετάνιωσα οικτρά…καφρίλα μεγάλη….τι έφταιγε το κοριτσάκι;. Έπρεπε να τρέξω, να την αγκαλιάσω, να την φιλήσω και να την συστήσω στην κόρη μου, η οποία δεν τη θυμάται. Νόμιζε πως είναι κάποιο κοριτσάκι από το μπαλέτο. (δεν της μιλάω για τα ξαδέρφια της ούτε για την αδερφή μου όταν έγιναν τα σκηνικά ήταν 3 χρόνων και έπειτα η παιδοψυχολόγος που συμβουλεύτηκα μου είπε καλύτερα να μην αναφέρω το θέμα αφού δεν έχει καμιά σχέση μαζί τους γτ αν το αναφέρω θα θέλει να τα γνωρίσει).

Είμαι κουρέλι από χθες... την ανιψούλα μου εγώ την είδα το πρώτο λεπτό της ζωής της, την κρατούσα όταν ήταν μωράκι για να βοηθήσω την αδερφή μου, παίζαμε μαζί... και τώρα έγινε 9 χρόνων δεσποινιδούλα και εχθές τόσο διακριτική στάθηκε μακριά και απλά χαιρέτησε με ένα τόσο πλατύ χαμόγελο και τα ματάκια της έλαμπαν αυτό μου έμεινε αν και την κοίταξα ελάχιστα!!!!

Γυρίσαμε και δεν άντεξα μίλησα στην κορούλα μου που τώρα μια χαρά καταλαβαίνει της εξήγησα ποιο ήταν το κοριτσάκι αυτό. Το θέμα είναι ότι θέλω να διορθώσω αυτό που έκανα δεν ξέρω το πως! Είμαι σίγουρη ότι στεναχωρήθηκε και μέσα στον μικρό όμορφο κόσμο της, το ότι η θεία της την απέρριψε για ακόμα μία φορά θα γιγαντώθηκε. Επίσης είμαι 1.000.000% σίγουρη ότι έχει ακούσει τα τέρατα για μένα, γιατί έχουν τη συνήθεια όπως έκαναν και με μένα όταν ήμουν μικρή να λένε κατηγορίες και σωρό πράγματα για άλλους συγγενείς, μπροστά μου, λες και έπρεπε από νωρίς να δηλητηριάσουν την ψυχή μου, λες και με ένοιαζε.

Σκέφτηκα μόλις ανοίξουν τα σχολεία, να πάω να βρω και τα δύο παιδιά. Να τους πάρω ένα δώρο, να τα αγκαλιάσω, να τα φιλήσω και να τους εξηγήσω πως δεν φταίνε σε τίποτα εκείνα. Δε θέλω να τα ταράξω. Θα πάω με χαμόγελο, δώρα και ειλικρίνεια. Δεν θέλω να τους πω ψέματα, ότι θα έρθουν μια μέρα σπίτι. Θέλω να τους ξεκαθαρίσω πως θα πηγαίνω μια στο τόσο στα διαλείμματα να τα βλέπω μαζί με την μικρή μου κόρη. Δεν ξέρω αν σκέφτομαι σωστά.

Ξέρω ότι θα την έχουν μιλήσει άσχημα για μένα και με την συμπεριφορά μου είναι σαν να τους επιβεβαίωσα. Δεν είναι όμως έτσι. Φοβήθηκα. Δεν ήθελα να αντικρίσω τους γονείς μου, όλους μαζί.

Αγαπώ τα ανίψια μου πάρα πολύ, τα σκέφτομαι πάντα με αγάπη και εύχομαι να μην τα μεγαλώνουν (γιατί είναι και οι γονείς μου συμμέτοχοι στο μεγάλωμα) όπως εμένα και την αδερφή μου. Δυστυχώς η αδερφή μου, δεν έχει φίλους, κάνει παρέα μόνο με την μητέρα και την θεία μας. Όλη μέρα είναι μαζί. Μένουν μαζί. Δεν θα καταλάβει την τραυματική παιδική ηλικία που ζήσαμε, την απόρριψη της μητέρας προς το παιδί. Δεν θα με νιώσει έστω και λίγο. Η αδερφή μου πάντα τους δικαιολογούσε.

Θέλω να διορθώσω αυτό που έκανα χθες.  Να αποκτήσω επικοινωνία με τα ανιψάκια μου. Δεν θέλω 2 παιδικές ψυχούλες να μαυρίζουν εξαιτίας μου. Είμαι σίγουρη πως χθες το ψιλόλιγνο, όμορφο, όμορφο, διακριτικό κοριτσάκι που χαιρετούσε την κόρη μου, πέντε μέτρα πιο πίσω, στεναχωρήθηκε πολύ.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

-98 points
Upvote Downvote

85
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
27 Θέματα σχολίων
58 Απαντήσεις θεμάτων
5 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
39 Συντάκτες σχολίων
sourikataEvilno_rootsMarkjeju Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Corry Karav O'Keerie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν μου είναι ξεκάθαρο από τα γραφόμενα σου αν συνεχίζεις τη δουλειά με την ψυχοθεραπεία, μου είναι όμως απόλυτα ξεκάθαρο πως έχεις δουλειά, πολύ δουλειά να κάνεις ακόμα. Το ζητούμενο δεν είναι να σε πιάνει πανικός σε ενδεχόμενη τυχαία συνάντηση, αλλά να αποκτήσεις τόση εσωτερική απόσταση από την οικογένειά σου ώστε και να συναντηθείτε να μην σε νοιάζει. Έχουν ακόμα τεράστια επιρροή πάνω σου και είναι κρίμα γιατί εξακολουθείς να ντύνεσαι τον ρόλο που θέλουν να σου φορούν.

Mirka Janic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Καλά, μιλάς στο τηλέφωνο με τη μικρή μετά από δύο χρόνια που έχεις κόψει επαφές,σου λέει θεία έλα να με δεις στο σχολείο,κάτσε να ρωτήσω τη μαμά τι ώρα έχω διάλειμμα,η αδελφή σου της λέει τι ώρες έχει διάλειμμα ,μετά από πέντε χρόνια σε βλέπει στο σούπερ μάρκετ και σε χαιρετάει και συ το συμπέρασμα που έχεις βγάλει είναι ότι η αδελφή σου και οι άλλοι σε βρίζουν στην ανήψια σου;; Μήπως εγώ δεν έχω καταλάβει καλά ή κάπου έχεις κάνει μια πολύ κακή εκτίμηση;

Flying
Μέλος
Συμμετέχων

Καταλαβαίνω πόσο στεναχωρήθηκες για την ανιψιά σου επειδή είναι ακόμα παιδί, όμως δεν πιστεύω πως εκείνη θα το πήρε τόσο κατάκαρδα όσο το έχεις πάρει εσύ. Τα παιδιά ζούνε σε έναν δικό τους μικρόκοσμο και χαίρονται τη κάθε μέρα, στο παιχνίδι, στο σχολείο, στις διακοπές, οπότε αν δεν της μίλησες τότε στο Σούπερ μάρκετ δεν νομίζω να την απασχολήσει και τόσο πολύ στη καθημερινότητα της, ακόμα και να την πείραξε εκείνη τη στιγμή θα το έχει ήδη ξεχάσει. Το ότι έκλαψε τότε στο τηλέφωνο και σε ρώτησαν εκείνη και ο αδερφός της γιατί τους το έκλεισες πιστεύω ότι περισσότερο ήταν… Διαβάστε περισσότερα »

bluesea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομίζω ότι τη ψυχοθεραπεία δεν την ολοκληρωσες ή κάποιο λάθος κάνετε με τον θεραπευτή. Η αδερφή σου,άσχετα με τον χαρακτήρα της , δείχνει ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα να βλέπεις τα παιδιά και μάλιστα χωρίς να είναι παρούσα. Δική σου επιλογή είναι να αποφεύγεις την επικοινωνία μαζί τους. Οι σχέσεις χτίζονται, μην περιμένεις να μεγαλώσουν και να σε καταλάβουν. Πόσες κινήσεις πρέπει να κάνουν για να σε πλησιάσουν; Αν άκουγαν άσχημα πράγματα για σένα δεν θα σε έψαχναν,δεν θα τους επέτρεπε η αδερφή σου. Πόσο καλό πιστεύεις ότι είναι για την κόρη σου να σας βλέπει να κρύβεστε με τον… Διαβάστε περισσότερα »

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Το λέω εκ των προτέρων: θαμαι λίγο κακός (όχι από κακία, απλά μπας και σε θυμώσω και ταρακουνηθείς). Άμα θες μη διαβάσεις το μακροσκελές σχόλιο, είναι λίγο απότομο γιατί με ψιλονευρίασες. Πάμε λοιπόν λέγοντας πως κάποια πράγματα στη ζωή είναι αναπόφευκτα, δεν τα διαλέγεις. Ένα απ αυτά είναι οι συγγενείς. Ακόμα και αν δεν τους πας, πάντα κάπως κάπου, έστω λίγο (τυχαία βρε παιδί μου) κάποια σχέση θα έχεις μαζί τους. Δεν είναι και δα ότι σε δέρνανε αλύπητα όπου συνήθως όχι μόνο ξεκόβεις αλλά μετακομίζεις και αλλού. Τα “καθόλου σχέσεις” που λένε κάποιοι εδώ, ξέχνα τα. Είναι και δύσκολο… Διαβάστε περισσότερα »

εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Με στεναχώρησε το σχόλιο σου Mark. Σαν να έριχνες σφαλιάρες στη γράφουσα το βίωσα, τη μία μετά την άλλη. Ξέρω ότι είναι πολύ ευαίσθητο θέμα να μην μιλάς με την οικογένεια σου, οι περισσότεροι δεν το δέχονται σαν πιθανότητα και βγάζουν υπερβολικους αυτούς που το κάνουν. Προσωπικά δεν μιλούσα ένα χρόνο με τη μάνα μου, κατόπιν τα βρήκαμε, κυρίως γιατί εγώ εφτασα σε ένα σημείο που είχα κατακτήσει την προσωπική μου ηρεμία, δεν με επηρεαζε πλέον όσο παλιά (τεράστιο ψυχικό κοστος για να φτάσω εκεί). Συνεχίζω να πιστεύω όμως ότι για ορισμένους είναι η πιο σωστή απόφαση. Για μας τους… Διαβάστε περισσότερα »

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Δεν υπάρχει ΠΡΕΠΕΙ. Αυτά υπήρχαν παλιά που ήσουν κτήμα των δικών σου, του πατέρα ειδικά. Ακόμα και με νομική ισχύ (!!) ως το 1983 όταν το ΠΑΣΟΚ τότε το άλλαξε ευτυχώς. Εαν σε βαράνε ή σε βρίζουν ή σε υποτιμάνε όλη μέρα, δεν υπάρχει κανένα πρέπει. Δεν τους χρωστάς τίποτα. Δεν κάνουν όλοι για γονείς…
Για τους υπόλοιπους, μη σε νοιάζει τι λένε. Και αν σε λένε αναίσθητη, πες τους για ποιο λόγο έχεις ξεκόψει, αν το δεχτούν καλώς. Αν όχι, χέστους.

Εννοείται
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

είναι τρομακτικός ο τρόπος που παρουσιάζεις ως καθολικές αλήθειες το τι αντιλαμβάνεσαι εσύ για τον κόσμο. Βλέπω μπροστά στα μάτια μου άλλον έναν κακοποιητή. (Ένα μόνο σχόλιο επί των λεγομένων σου, γιατί το θεωρώ τον κεντρικό μηχανισμό ενοχοποίησης: τι θα πει τα παιδιά είναι τα μόνα που δε φταίνε σε τίποτα; Ας αφήσουμε πέρα τη φιλοσοφία περί ζωής που δεν αναγνωρίζει ζωντανό με θέληση χωρίς ευθύνη και ας πούμε ότι ίσχυε το δόγμα σου. Και αν είναι αθώα τα παιδιά για να δεχτούν ένα πλήγμα τόσο περιορισμένο, τι είναι η γράφουσα, που σαφώς κάποτε ήταν ένα παιδί και αυτό αθώο… Διαβάστε περισσότερα »

Sia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Sia

Μη φτάσουμε στο άλλο άκρο όπου κάθε ενήλικος που υπήρξε κακοποιημένο παιδί δεν μπορεί να δεχτεί καμία κριτική. Και οι φυλακές γεμάτες με κακοποιημένα παιδιά είναι.

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Κακοποιητής; Α καλά, ότι νάναι. Δεν είναι καθολικές αλήθειες, είναι απλώς σκληρά λόγια και είχα λόγο που τα είπα, το εξήγησα ήδη στη πρώτη γραμμή του σχολίου. Δεν περίμενα να γίνω αρεστός κιόλας. Δεν ξέρω που το πας με τα της ενοχοποίησης αλλά ναι τα παιδιά δεν φταίνε σε κάτι. Η γράφουσα ξέρει ότι είναι κακό αλλά συνεχίζει να φέρεται σαυτά έτσι, της εύχομαι πραγματικά να το ξεπεράσει διότι αλλιώς κάποτε θα την θεωρούν “αλλόκοτη θεία”. Το τι ήταν η ίδια? Ένα αθώο παιδί που επίσης άξιζε καλύτερα. Που τώρα έχει αυτή τη υπεραμυντική συμπεριφορά λόγω αυτών των βιωμάτων προφανώς.… Διαβάστε περισσότερα »

Σάλτσα Πέστροφ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τα είπες όλα:
Δεν είναι και δα ότι σε δέρνανε αλύπητα…
Τα “καθόλου σχέσεις” που λένε κάποιοι εδώ, ξέχνα τα…
Οι λύσεις είναι απλές…
Ξύπνα…
Μετά να μην κλαίγεσαι όμως εδώ πέρα…

Ε, ΟΧΙ ρε Μark!!
Μία δουλειά είχες να κάνεις όταν έκανες την εγγραφή σου εδώ: να την προστατέψεις από αυτά ακριβώς τα σχόλια.
Καλύτερα ξαναξεγράψου.

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Μπράβο Σάλτσα Πέστροφ, συγκράτησες/έδωσες σημασία ακριβώς στις φράσεις που δεν έπρεπε. Τα θέματα που πραγματεύτηκα τα άφησες εκτός. Για πολλοστή φορά ξαναλέω, έγραψα πρώτη πρόταση ότι δεν θα αρέσει το σχόλιο. Θάμαι ο κακός της υπόθεσης. Ωραία όλοι όσοι την συμπονάτε (όπως και εγώ, δεν είμαι τέρας) και της λέτε καλά λόγια…αλλά είναι και ενήλικη γυναίκα με οικογένεια και η ζωή είναι σκληρή, δεν ήθελα να την χαϊδεψω κιάλλο. Οι φράσεις αυτές ήταν για λίγο ταρακούνημα και να πεισμώσει. Η συμπεριφορά της έναντι των ανηψιών δεν ήταν καθόλου καλή και το συνέχιζε, εκεί ναι με νευρίασε τύπου “ε τώρα αμα… Διαβάστε περισσότερα »

Bishō no Teresa
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Δεν είναι και δα ότι σε δέρνανε αλύπητα/ “Κακοποιητής; Α καλά, ότι νάναι.” επιβεβαιώνεις τυχόν κακά λόγια/ Lowkey victim blaming. Πρόοδος ψυχοθεραπείας; Ελάχιστη/ Γιατί ο Μάρκος, ξέρει από αυτά. Φανερά. Συμμαζέψου λίγο, γίνε λίγο ψύχραιμη / Γιατί ο Μάρκος θα πει στη Jeju πώς να νιώθει. μη τα κάνεις δύσκολα/ Ασχολίαστο, γιατί ο συνειρμός που μου ήρθε με αυτή την προτασούλα μπορεί και να κόψει το σχόλιο. Ξύπνα, είσαι τυχερή, έχεις ανήψια που σε αγαπάνε (για κάποιον ανεξήγητο λόγο) / Δεν καταλαβαίνει ο Μάρκος ότι οι άνθρωποι έχουν πολλές πλευρές. Τόσο απλή αντίληψη. Μετά να μην κλαίγεσαι όμως εδώ πέρα/… Διαβάστε περισσότερα »

Marilyn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το σχόλιο σου Mark είναι απαράδεκτο! Προφανώς δεν έχεις ζήσει κακούς συγγενείς για να καταλάβεις ότι όχι, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να περνάμε χρόνο με κάποιους ανθρώπους γιατί έτυχε και φυτρώσαμε μαζί. Κάποιοι άνθρωποι, αν και συγγενείς, είναι απλά κακοί, κακοποιητικοί, είναι ψυχοφθόρο και άσχημο να είσαι κοντά τους! Μπορούμε να διαλέγουμε τους συγγενείς που θέλουμε κοντά μας και αυτούς που τους κόβουμε την καλημέρα. Δεν πρέπει ντε φάκτο να ανεχόμαστε κακούς ανθρώπους στη ζωή μας λες και δεν έχει καμία αξία η δική μας ζωή. Αν η κοπέλα είναι πιο χαρούμενη μακρυά τους, εκεί πρέπει να μείνει!

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Oκ είμαι απαράδεκτος, δεκτή η άποψη σου. Αναμενόμενο γιατί είπα στην 1η πρόταση ότι θα γίνω κακός (για συγκεκριμένο λόγο). Έχω και γω συγγενή που δεν πάω, οι περισσότεροι έχουμε. Δεν διαφωνώ σε κάτι απ όσα λες Marilyn, δεν έχεις άδικο στα όσα λες. Δεν είπα πουθενά όμως να γίνουν φιλαράκια. Απλά όσο νάναι όλο και κάπου θα πετυχαίνει το σόϊ, εντός ίδιου Νομού είναι, όχι στην άλλη άκρη της χώρας. Και αν πραγματικά θέλει σχέσεις με τα λατρεμένα ανίψια της, τότε ΝΑΙ θα έχει αναγκαστικά και κάποιες επαφές με κάποια ενήλικα μέλη. Γιαυτό και να πάψει να τρέχει μακρυά… Διαβάστε περισσότερα »

trapezokathismata
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

“Δεν είναι και δα ότι σε δέρνανε αλύπητα όπου συνήθως όχι μόνο ξεκόβεις αλλά μετακομίζεις και αλλού”

Δε διάβασα παρακάτω απ’ αυτό. Αν τα στανταρτς σου για τη γονεϊκότητα είναι τόσο χαμηλά, τότε μπράβο σου – πιθανότατα δεν απογοητεύτηκες και δεν πληγώθηκες ποτέ. Εμείς που έχουμε περισσότερες απαιτήσεις απ’ το απλά να μη μας “δέρνουν αλύπητα”, άσε μας να συζητήσουμε μεταξύ μας.

Έχεις και 31 upvotes, μόνο λολ για ένα σάιτ που υποτίθεται είναι safe space.

Τοπ τιπ: ένας χρυσός κανόνας είναι το “αν δεν ξέρεις, μη μιλάς”. Εφαρμόστε τον κάποιοι, μόνο καλό κάνει.

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Κάνε τον κόπο trapezokathismata, τα σημαντικότερα δεν διάβασες. Καθόλου χαμηλά στανταρ, και γω την ίδια απαίτηση εχω, δηλαδή όχι μόνο μη ξύλο. Έχω γονείς που ευτυχώς συζητανε γενικώς μαζι μου. Τέλοιοι ωστόσο δεν υπάρχουν. Όλα τα παιδιά θα απογοητεύτηκαν ή πληγώθηκαν κάποτε από την συμπεριφορά τους, δεν αποτελώ εξαίρεση. Και αρκετοί έχουμε όλο και κάναν συγγενή που δεν θέλουμε. Συμφωνώ με τον χρυσό κανόνα σου (και μπηχτή προς εμένα, δεν πειράζει, υγεία ναχουμε). Όχι πάντα όμως. Έγραψε εδώ για να δει σχόλια, με βάση τα γραφόμενα της. Μου απάντησε και έδωσε παραπάνω πληροφορίες σχετικά με τον “ανεξήγητο λόγο” και της… Διαβάστε περισσότερα »

trapezokathismata
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

«Κάνε τον κόπο trapezokathismata, τα σημαντικότερα δεν διάβασες»

Ουτε καν.

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Ε ναι θα ήταν τρομερό να γινόταν αυτό άλλωστε. Ούτε καν την απάντηση μου για σένα δεν θα διάβασες βολικά όπως το κόβω, δεν πειράζει 😛 Τα ξέρεις λογικά, απλά κουβέντα να γίνεται: σε έναν διάλογο ή σχολιασμό θέματος εν πάση περιπτώσει καλό είναι να ακούμε/διαβάζουμε πρώτα ολόκληρη την τοποθέτηση πριν σχολιάσουμε (πολιτισμένα πάντα) και όχι επιλεκτικά (εδώ το αρχικό μου σχόλιο και μετέπειτα απαντήσεις μου). Έχει και κάπως σχέση με τον ολόχρυσο κανόνα που ανέφερες. Τέλος πάντων, νάσαι καλά για τον χρόνο και την …”απάντηση” σου.

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Mark, διάβασα ολόκληρο το σχόλιό σου, και πιστεύω επίσης πως βρίσκεσαι σε λάθος σάιτ. Οι λέξεις και φράσεις που χρησιμοποιείς, και όπου σωστά στάθηκαν και άλλοι, είναι οι ίδιες που χρησιμοποιεί η ελληνική κοινωνία δια στόματος κάθε ενός που εκπλήσσεται όταν λέει κάποιος πως έκοψε επαφές με την οικογένειά του. Μπορεί σε μεταγενέστερο σχόλιο να αναγνώρισες την ψυχολογική βία που έχει υποστεί η Jeju, παρόλα ταύτα, έκανες καλή δουλίτσα για να την κάνεις να νιώσει άσχημα και να προσπαθήσει να σου εξηγήσει θέματα για τα οποία δεν φαίνεται να μπορείς να νιώσεις συμπάθεια. Της κατάφερες και μια γερή σφαλιάρα για… Διαβάστε περισσότερα »

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Όπως και μερικοί άλλοι idril επίσης τήρησαν ανάλογη στάση, όπως το βλέπει κανείς.Συν την απήχηση που είχε το σχόλιο διότι προφανώς κατάλαβαν τι εννοουσα και ότι δεν θέλω να κάνω κακό. Πάντα είναι σκληρά άμα τα λες ωμά ρεαλιστικά. Αnyway, συμφωνώ στα όσα λες (σίγουρα σε παραξενευει). Κάνε κριτική όση θες, δημοκρατία έχουμε, πολιτισμένοι άνθρωποι είμαστε (τουλάχιστον απ τα γραφόμενα σας αυτό καταλαβαίνω). Όχι έγραφα και παλαιότερα, άλλαξε αργότερα το σιτε και δεν μπήκα πια στον κόπο να εγγραφώ. Δικό μου λόγο? Δικό της θέμα είναι, για να κινητοποιηθεί εκείνη. Πίστεψε με, υπάρχουν περιπτώσεις που έχει πιάσει την στιγμή που… Διαβάστε περισσότερα »

Dioni
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Η αλήθεια είναι ότι αγανακτησα διαβάζοντας το. Εκεί που πήγα να νιώσω καποια ενσυναισθηση, κάνεις κάτι ακομη χειρότερο και με απομακρύνεις πάλι. Έτσι όπως δηλητηριάζαν εσένα και μαύριζαν την ψυχή σου οταν ησουνα παιδι, αυτο ακριβως έκανες και εσύ σε ένα άλλο παιδί. Είναι πολύ άσχημο… Το παιδί βίωσε την απόρριψη από κάποιον που ήταν δικός του άνθρωπος. Πώς μπορεσες να το κανεις 2 φορές μαλιστα;  Και να σου πω κάτι; Ούτε και τώρα θα κάνεις κατι διαφορετικο… Έτσι είπες και μετα την πρώτη φορά αρχικα, αλλά επανέλαβες μια ακομη χειρότερη συμπεριφορά. Πώς άντεξες και δεν ορμηξες να την αγκαλιασεις, οταν… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Dioni αυτά που λες ότι “φαντάζεται” δεν τα φαντάζεται, δυστυχώς έτσι είναι και είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που δεν τα έχει ζήσει να τα καταλάβει. Είναι πολύ δύσκολο ακόμα και να τα εξιστορήσεις σε κάποιον που δεν τα έχει ζήσει γιατί τί να πεις και τί να καταλάβει, το ξέρω από πρώτο χέρι. Καταρχάς τα παιδιά που είναι προσκολλημένα στη μητέρα τους (η αδερφή της jeju) όντως έχουν μια διαστρεβλωμένη (ή έστω διαφορετική) εικόνα για το πώς μεγάλωσαν. Μπορεί από άρνηση, μπορεί από φόβο να βγουν από το comfort zone τους, μπορεί γιατί η μητέρα, νιώθοντας πως “έχασε” το… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Δηλαδή αντί να βοηθήσει εσένα ψυχολογικά, σε φόρτωνε με παραπάνω βάρος. Αν κάποιος είχε δικαίωμα να ξεφυσά εκεί μέσα είσαι εσύ και μόνο εσύ.
Πολύ λυπάμαι βρε jeju, αλλά να ξέρεις δεν είσαι μόνη σου, είμαστε πολλές που μεγαλώσαμε σε κακοποιητικά περιβάλλοντα και στην πορεία τα καταφέραμε μια χαρά. Εσύ να κάνεις ό,τι θεωρείς καλύτερο για εσένα και την οικογένειά σου και η σχέση σου με τα ανήψια σου θα πάρει το δικό της δρόμο με τον καιρό.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Αχ αυτό με το φαγητό μου το έκανε κι εμένα. Εγώ γεννήθηκα χοντρούλα και συνέχισα να είμαι χοντρούλα μέχρι που μου ήρθε περίοδος. Αντίθετα από τη δική σου, με έτρεχε από μικρή σε γυμναστικές κλπ για να αδυνατίσω, έκανε σχόλια για το πάχος μου σε γνωστούς και αγνώστους και φυσικά άλλα έτρωγα εγώ επειδή δεν κάνει και άλλα η αδερφή μου που έκανε επειδή ήταν τσιλιβήθρα, μπροστά μου πάντα. Εννοείται το αποτέλεσμα ήταν μια ωραιότατη διατροφική διαταραχή που ξεπέρασα σε μεγάλη ηλικία. Ταυτόχρονα ξύλο, πολύ ξύλο, πολλά (αδικαιολόγητα) νεύρα, πολλές (αδικαιολόγητες) φωνές γιατί “άνθρωπος είμαι κι εγώ, κάπου πρέπει να… Διαβάστε περισσότερα »

Λουκρητί@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Βρε jeju μου δάκρυσα με το παραπάνω σχόλιο. Έχεις βιώσει όλα αυτά κι εσύ ανησυχείς για τα ανίψια σου!
Μη βάζεις άλλα εμπόδια στην ψυχή και στο μυαλό σου. Ελευθερώσου με κάποιο τρόπο.
Να, τη no roots την έσωσε η θάλασσα. Και για σένα κάτι θα έρθει😘😘😘

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Α να σου πω και για τα λεφτά που λες. Εμάς μας έστελναν σε ιδιωτικό σχολείο στο δημοτικό. Εκεί προς το τέλος της 6ης τους άκουγα να τσακώνονται για τα χρήματα, η μάνα μου να λέει ότι δεν βγαίνουν και τί θα κάνουν κλπ. Αργότερα κατάλαβα ότι αυτός ήταν ένας τρόπος να εκβιάζει τον πατέρα μου για διάφορα, αλλά τόσο μικρούλα που ήμουν τότε στεναχωρήθηκα πολύ και αποφάσισα μόνη μου πως έπρεπε να αλλάξω σχολείο και άλλαξα, με αποτέλεσμα να χάσω όλες τις φίλες μου. Η αδερφή μου συνέχισε εκεί όλο το Γυμνάσιο. Αργότερα ένας τρομερός καυγάς με τη μάνα… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Νομίζω πως η Λουκριτί@ εννοεί πως με χωρίζει μια θάλασσα (μεγάλη) από τους γονείς μου 🙂

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“με μάνα που είχε διάφορα ψυχολογικά θέματα, έναν πατέρα φαινομενικά καλό αλλά παντελώς αδιάφορο”. Πόσες εκατομμύρια φορές το έχω ακούσει αυτό το μοτίβο: η μάνα κατέστρεψε τα παιδιά και ο πατέρας αδιαφορούσε. Πίσω από αυτό βέβαια υπάρχει άλλος ένας πατριαρχικός κανόνας: η ανατροφή των παιδιών είναι ευθύνη της μάνας, τον πατέρα δεν τόν κατηγορούμε ότι κι αν πάθουν τα παιδιά.

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Δε νομίζω ότι είναι έτσι, στη συγκεκριμένη περίπτωση : έναν άνθρωπο με ψυχολογικά προβλήματα δε μπορείς πραγματικά να τον κατηγορήσεις για τη συμπεριφορά του (όχι ότι δεν έχει ευθύνη από τη στιγμή που γίνεται γονέας), ενώ το να πεις ότι ο πατέρας ήταν αδιάφορος αν και φαινόταν καλός (προς τα έξω;) είναι κατηγορία.

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αν η οπτική σου ειναι σωστή, τότε τα ανήψια σου θα σε χρειαστούνε πολύ σύντομα, θα χρειαστούν κάποιον να τους βοηθησει να κρατηθούν ψυχικά υγιείς. Βοήθησε τα.

Εννοείται
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

απόφυγε κινήσεις που ακόμα σε φέρνουν σε τέτοια ταραχή. Δεν είναι δικό σου το φταίξιμο, οι γονείς τους φταίνε. Επειδή ζω κάτι τόσο πολύ παρόμοιο, περίμενε λίγο να μεγαλώσουν και ψάξε τα στα σόσιαλ. Ακολουθώ τις ανιψιές μου σε insta/facebook χωρίς πολλά πολλά. Καρδούλες, ευχές στα γενέθλια με τα καλύτερα stickers και εκείνα το πιάνουν το νόημα… ανταποδίδουν. Κουράγιο.

nena
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σε καταλαβαινω απολυτα. Ειμαι και εγω παρομοια περιπτωση, οταν αποφασισα να απομακρυνω το φρικιαστικα τοξικο μου σοι, μαζι με τα ξερα εκαψα και τα χλωρα. Δυστυχως σε αυτες τις περιπτωσεις καποιον παιρνει η μπαλα που εννοειται δεν φταιει καθολου με αποτελεσμα να νιωθεις ακομα και κακια πολλες φορες, η να αισθανεσαι τυψεις και ενοχες που εκ των πραγματων δεν μπορεις να εχεις επαφες εστω με αυτον τον ενα που αγαπας και σ’αγαπαει. Ειναι μια πολυ δυσαρεστη κατασταση και κανεις δεν καταλαβαινει οτι ειναι η προσπαθεια να σωσεις την ψυχη σου στο φιναλε. Απ´τη στιγμη που σε βασανιζει ομως και αφου… Διαβάστε περισσότερα »

Flying
Μέλος
Συμμετέχων

Σε καταλαβαίνω γιατί και εγώ έχω περάσει το ίδιο. Για να προστατεύσεις τον εαυτό σου αναγκάζεσαι να απομακρυνθείς και από άτομα που δεν φταίνε απλά και μόνο επειδή είναι ο σύνδεσμος μεταξύ εσένα και εκείνων που σου έκαναν κακό και αυτό δημιουργεί πολλές τύψεις και ενοχές. Είναι από τις πιο δύσκολες αποφάσεις. Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι τα παιδιά είναι ακόμη πολύ μικρά και εξαρτημένα από τους γονείς οπότε φαντάζομαι θα είναι πολύ δύσκολο να τα συναντάει χωρίς να εμπλέκεται και το υπόλοιπο σόι σε αυτό. Ίσως θα έπρεπε να ζητήσει τη συμβουλή της ψυχολόγου για το πως… Διαβάστε περισσότερα »

Lazy cat
Μέλος
Συμμετέχων

Καλύτερα να ρωτήσεις την γνώμη του παιδοψυχολόγου. Πάντως 9 χρονών έχει αρχίσει να καταλαβαίνει κάποια πράγματα.Επιπλέον μην θεωρείς αδύνατο να τους υπαγορευουν να σε ρωτάνε πότε θα έρθουν σπίτι σου κλπ. Τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες μπορούν να σε ξεχάσουν,αρκεί και εσύ να έχεις μια ξεκάθαρη στάση χωρίς πισωγυρίσματα. Θες τα ανήψια σου στη ζωή σου; Φρόντισε να τα βλέπεις,αλλά έχε υποψη σου ότι αυτά δεν έχουν αποκοπεί απ’το σόι, μπορεί η επαφή μαζί τους να είναι πηγή άγχους.

Flying
Μέλος
Συμμετέχων

Είμαι στην ίδια φάση. Ενώ μπορώ να αντιμετωπίσω τους ξένους όταν είναι να βρεθώ με τα συγκεκριμένα άτομα νιώθω σαν μικρό παιδί, τρομάζω και με πιάνει τεράστιο άγχος και πανικός. Μάλλον είναι η κακοποίηση που έχουμε δεχτεί σε παιδική ηλικία και δυστυχώς δεν έχουμε ξεπεράσει. Για εμένα η καλύτερη και πιο δύσκολη απόφαση της ζωής μου ήταν να απομακρυνθώ από αυτούς, όσο κι αν πόνεσα στην αρχή, που πόνεσα πάρα πολύ και είχα πολλές τύψεις και ενοχές, κάποια στιγμή κατάφερα να βρω τη ψυχική μου γαλήνη μέχρι που άθελα μου τους ξαναέβαλα στη ζωή μου. Έχεις ευαισθησία και αυτό είναι… Διαβάστε περισσότερα »

nena
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το περιεγραψες ακριβως. Ετσι αισθανομαι και εγω, φαντασου οτι αν τυχει ποτε να συναντησω τυχαια καποιον συγγενη στο δρομο τον οποιο εχω να δω πανω απο 15 χρονια, μουδιαζω ολοκληρη, με πιανει τρεμουλο και κρυος ιδρωτας και κανω να το ξεπερασω μηνες λες και με βρηκε η μεγαλυτερη συμφορα. Επουδενι μην τους ξαναδεχτεις στη ζωη σου εφοσον αισθανεσαι ετσι, οσο για τα παιδια θα προτεινα να κανεις μια συναντηση ισα για να σου φυγει απ´το μυαλο. Μπορει και εκεινα μεσα στο μυαλο τους να εχει γιγαντωθει αυτο το θεμα με την αποσταση και οταν σε δουν και μιλησετε, να τους… Διαβάστε περισσότερα »