Διαβασα μια παρομοια ιστορια.. Ειμαι στα 25 πλεον και εγω..πετυχημενη επαγγελματικα.. Ολα τα χρονια απο μικρη ζουσα πολυ λιτά…το μονο καλο οτι ειχα μια στεγη πανω απ’το κεφαλι μου. Ο πατερας μου,βαριοταν να εργαστει,ηθελε επιλεκτικες δουλειες, οποτε καθοταν στο σπιτι και περιμενε απο τα επιδοματα να μας συντηρησει σαν οικογενεια… βασικα πραγματα ανυπαρκτα,Ρουχα οτι μας εδινε ξαδερφια ,η εκκλησια.. καζανακι χαλασμενο για χρονια…με λεκανακι ριχναμε νερο.. Μπανιο δεν καναμε κανονικα ,με λεκανη γιατι μας χτυπουσε ρευμα… Στο σχολειο σχεδον παντα χωρις φαγητο ,να παριστανεις στα παιδια οτι δεν πεινας για αυτο δεν παιρνεις να φας μαζι σου… Ενας πατερας κακοποιητικός(ψυχολογικα μονο) ,χειριστικός μέχρι αηδιας,σε μας ,στη μητερα μου,που ηταν εξαρτώμενη,από ζηλια μεχρι και για τα παιδια της.. Μεγαλωνοντας αλλαξε ,βεβαια τα καναμε ολοι μονοι μας και χαιρομαι για αυτα γιατια ξεκινησαμε να δουλευουμε απο τα 16 ,να ειμαστε πιο ανεξαρτητοι ,να τρωμε. Όμως τωρα ηρθε η στιγμη που οι γονεις χρειαζονται οικονομικη βοηθεια… Δεν εχω προβλημα στις σχεσεις μαζι τους πλεον…εχω προβληματα σε προσωπικο επιπεδο στις σχεσεις μου κυριως…βρισκω παρομοια προτυπα,υποσυνείδητα.
Το θεμα ειναι οτι εμας σαν παιδια του δεν μας βοηθησε και τωρα θεωρει υποχρεωση μας να τον βοηθησουμε και οτι δεν το εχουμε κανει ποτε και θεωρει οτι ειναι ο τελειος πατερας γιατι δεν επινε,δεν μας εβριζε και δεν μας χτυπουσε κατα τα λεγομενα του.
Νιωθω ασχημα θελω να βοηθησω απο τη μια απο την αλλη ..ειναι αδικο
ΑΠΟ ΤΗΝ – ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Άδικο θα είναι να τον βοηθήσεις. Συγγνώμη για το αφοριστικό του σχολίου, αλλά πέραν του ότι δεν έχεις καμία υποχρέωση, νομικά, δεν έχεις και καμία υποχρέωση ηθικά. Όταν ήταν υποχρέωσή του να κάνει ό,τι μπορεί γα να ντύσει/ταΐσει/φροντίσει τα παιδιά που αυτός έφερε στον κόσμο, πετούσε αετό. Τώρα, που εσύ/εσείς [αφού αναγκαστήκατε να βγείτε για δουλειά από τα 16 για να έχετε να φάτε(!)] έχετε κάποια οικονομική άνεση έχετε πρώτα απ’ όλα υποχρέωση να φροντίσετε και να κανακέψετε και να κακομάθετε, να “παραχαϊδέψετε” τον εαυτό σας, που τόσα βασικά στερήθηκε σε τόσο τρυφερή ηλικία. Συν το ότι η στάση του… Διαβάστε περισσότερα »
Θα ακουστω σκυλα…αλλά εγώ στη θέση σου θα τον πέταγα σε ένα ίδρυμα κ ας τον βοηθήσει ο Άγιος μονοκερος! Ο κάθε γονιός έχει ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να φροντιζει-σιτιζει-ντυνει τα παιδιά του! Τα παιδιά δεν επιλέγουν να γεννηθούν, αυτό είναι επιλογή των γονέων.και φυσικά με την επιλογή αυτή έρχονται κ κάποιες υποχρεώσεις. Εσύ πάλι δεν έχεις καμμια υποχρέωση-ούτε νομική,ούτε ηθικη-να φροντίσεις κάποιον που σας παρατησε να μεγαλώσετε με τη βοήθεια ξένων κ του Θεού. Αυτό που πρέπει όμως να κάνεις είναι να επισκεφτείς ειδικό ψυχικής υγείας. Όλοι μας πληγώθηκε κάπως απ τους γονείς μας,το δικό σου level όμως είναι πολύ υψηλό κ… Διαβάστε περισσότερα »
“ψυχολογικά μόνο” Δεν χρειάζεται να έχεις μελανιές στο σώμα σου για να νιώσεις τη βία, δεν χρειάζεται να έχεις σημάδια στο κορμί σου για να σε πονάει η ψυχή σου ,για να νιώθεις λίγη με τον εαυτό σου ,για να μη νιώθεις την αγάπη των γονιών σου, για να μη νιώθεις ότι δεν σε αγαπά ο ίδιος ο πατέρας σου, για να νιώθεις ένα κλειστοφοβικό Πλαίσιο να πνιγεί το λαιμό σου ενώ περνάς στην παιδική και εφηβική σου ηλικία -τις πιο σημαντικες ηλικίες- Μέχρι και τώρα σου ασκεί ,ΑΣΚΕΙΙ ψυχολογικό εκβιασμό και προσπαθεί να σε ΧΕΙΡΑΓΏΓΗΣΕΙ για να του δώσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Υποθέτω από την ωριμότητα του γραπτού σου ότι ψυχοθεραπεία ίσως κάνεις ήδη. Εγώ θα σου πω ότι δεν είναι υποχρεωτικό ούτε να τον φροντίσεις ούτε να μην τον φροντίσεις. Στην περίπτωση σου μάλιστα είναι απόλυτα κατανοητό το να επιλέξεις να μην τον φροντίσεις. Το τι απόφαση θα πάρεις είναι εντελώς δικό σου, προσωπικό σου θέμα και δεν επιδέχεται κριτικής από κανέναν. Εν τω μεταξύ μπορείς να θέσεις τα όρια που επιθυμείς εσύ. Δηλαδή εντελώς τυχαίο παράδειγμα αυτός να ζητάει να του κόβεις μισθό κ συ να του δίνεις 10€ το μήνα και τέλος. Ή να ζητάει φροντίδα και να του… Διαβάστε περισσότερα »
Από οσα είπες θα σταθώ στην φράση σου “Όμως τωρα ηρθε η στιγμη που οι γονεις χρειαζονται οικονομικη βοηθεια”. ΤΩΡΑ; Τι άλλαξε δηλαδή από πριν; Κοπηκαν/μειώθηκαν τα επιδοματα; Να μας έλεγες ότι δούλευε σκληρά σε δουλειές που δεν απέδιδαν οικονομικά, αλλά προσπαθούσε ο άνθρωπος, κ τώρα βγήκε σε σύνταξη κ είναι χαμηλή, κ έχουν οικονομικά θέματα, να το καταλάβω. Αλλά έτσι όπως τα περιέγραψες, καμία σχέση. Άσε που τα τελευταία 9 χρόνια ούτε για το λιγοστό φαι σας δεν πληρώνουν, άρα τους κάνατε κ οικονομία! Κανε τη ζωή σου να την ευχαριστηθείς (ειδικά αν έχεις αλλάξει κατοικία κ δεν μένεις… Διαβάστε περισσότερα »
Φράση φίλης και μητέρας δύο ανήλικων παιδιών συζητώντας για την παρούσα οικονομική κατασταση: δεν θα συγχωρούσα ποτέ τον εαυτό μου αν δεν έκανα ό,τι μπορούσα ώστε να μην τους λείψει κάτι. Εσύ μπορείς να συγχωρήσεις τον πατέρα σου; Συγχωρώ, για εμένα, δεν σημαίνει ότι επικροτώ τη συμπεριφορά του, αλλά ότι δέχομαι ότι αυτός είναι. Μέχρι εκεί μπορούσε, ήθελε, επέλεξε. Χωρίς καμία απολύτως διάθεση άφεσης για τις πράξεις του. Μέχρι εκεί φτάνει αυτός ο άνθρωπος. Θα μπορούσε να είναι καλύτερος ή χειρότερος, όπως λέει και ο ίδιος. Αυτός, όμως, σου έτυχε, δεν τον επέλεξες. Δεν ξέρω αν αυτός ο τρόπος σκέψης… Διαβάστε περισσότερα »
Στεναχωριέμαι γιατί πέρασες δύσκολα χρόνια αλλά δεν είσαι η μόνη. Ο πατέρας σου, σου έχει δώσει το μεγαλύτερο «μάθημα» της ζωής σου, {πώς να μην μεγαλώσεις εσύ τα παιδιά σου}.Σειρά σου τώρα να δώσεις εσύ ένα «μάθημα» στα παιδιά σου.
Δώσε αν θες αλλά μην το κάνεις επειδή νοιωθεις υποχρεωμένη… Δεν εισαι. Αν δε θες να δώσεις πάλι μη δώσεις αλλά όχι από εκδίκηση.Δε χρειάζεται να πέφτεις στο επίπεδο ανθρώπων όπως ο πατέρας σου… Η εκδικηση θα σε κάνει να έχεις μια μόνιμη αγωνία ένα μόνιμο βραχνα μεσα σου ένα διαρκές μίσος και θλίψη. Αν ρωτάς τι θα έκανα εγώ είναι ότι δε θα έδινα σε.καποιον που απαιτούσε και με θεωρούσε υποχρεωμένο. Όχι Που εκδίκηση αλλά από σεβασμό και αυτοεκτιμηση. Θα έδινα όμως κρυφά στη μητέρα μου οπότε ενοιωθα ότι χρειαζοταν η απλά οπότε το ενοιωθα. Τον πατέρα θα τον… Διαβάστε περισσότερα »
Τον εαυτό σου θα έχεις σαν προτεραιότητα,θα σε κανακέψεις και θα σε φροντίσεις όσο δεν πάει.
Εννοείται πως αν μπορείς και έχεις τη δυνατότητα να πας σε ψυχολόγο ,να το κάνεις γιατί οι πληγές δεν είναι μόνο αυτές που φαίνονται αλλά είναι πιο βαθιά και δε φεύγουν καθόλου εύκολα.
Οσον αφορά τους γονείς ,θα σου πω απλά πως όπως έστρωσε ο καθένας θα κοιμηθεί ,οπότε λοιπόν όχι , ας λουστούν τις συμπεριφορές τους και μη ζητάνε τα ρέστα από εκείνους που δεν πρόσεξαν ποτέ.
Σου εύχομαι τα καλύτερα στη ζωή σου.