Αγαπητή «Α, μπα»: Πώς ν’αντεξω τη μοναξιά;

Θέλω συντροφικότητα

'Εργο του Henn Kim

Αγαπητή Λένα και αναγνώστριες. Αισίως έφτασα τα 25 μου χρόνια, έχω τελειώσει με σπουδές, είμαι πίσω στην επαρχία και εργάζομαι με την οικογένειά μου πάνω σε αυτό που σπούδασα. Έχω παρέες εδω ευτυχώς και η δουλειά μου είναι απαιτητική, δουλεύω αρκετές ώρες καθημερινά ειδικά τώρα που είναι αρχή και θέλω να εδραιωθω. Επέστρεψα περίπου έναν χρόνο πριν και σε εκείνη τη φάση ταυτόχρονα χώρισα. Και ευτυχώς δηλαδή γιατί ο τότε φίλος μου ήταν σε άλλη φάση ζωής και σε άλλη περιοχή. Εφόσον δεν ήταν επιλογή μου όμως και τον αγαπούσα πάρα πολύ υπάρχουν αρκετές στιγμές που τον σκέφτομαι. Για την ακρίβεια δεν ξέρω πλέον (έναν χρόνο μετά ) αν μου λείπει τόσο ο ίδιος όσο η φάση του να έχεις μια σχέση, να μιλάς κάθε βράδυ στο τηλέφωνο, να μοιράζεσαι τα νέα σου, να έχεις έναν σύμμαχο, να ακούς συμβουλές, να τρως πρωινό αγκαλιά μαζί. Μου λείπει πολύ αυτό. Οι εκπλήξεις, τα χάδια, το σεξ ακόμα ακόμα (δεν με τραβάει εύκολα να το κάνω με κάποιον άγνωστο πόσο μάλλον στην επαρχία, χωρίς να έχω κανένα ταμπού, απλά δεν μου βγαίνει ). Και δεν θέλω να είμαι αχάριστη γιατί είμαι 25 και έχω οικογένεια να με αγαπάει και να με στηρίζει, έχω παρέα που πηγαίνουμε εκδρομές και για ποτακια, έχω αμάξι, οικονομικά τα πάω πολύ καλά μόνη μου, αλλά πολλές φορές νιώθω μοναξιά. Μου λείπουν οι φίλες μου από τη σχολή, εκείνο το μικρο μου στουντιακι που έμενα μόνη μου και κυρίως μου λείπει το να είμαι στο αμάξι με κάποιον άλλον που μου ψιθύριζε ότι με αγαπάει, που μου έφερνε να πιω καφέ, που όταν έκλαιγα τον έπαιρνα τηλέφωνο και δεν κλείναμε μέχρι να σταματήσω. Γνωρίζω φυσικά ότι το πρόβλημα μου είναι μια σταγόνα στον ωκεανό, αλλά αυτή τη στιγμή με έχει πιάσει το παράπονο καθώς βλέπω τις φίλες μου να μπαίνουν σε σχέσεις νέες ή να έχουν τις παλιές και εγώ να είμαι μόνη μου το τριήμερο. Περνάω καλα, αλλά μου λείπει το κομμάτι της συντροφικότητας και φοβάμαι τη μοναξιά, φοβάμαι ότι στην επαρχία με τις λίγες επιλογές και τα στάνταρ τα οποία πλέον έχω θέσει θα μου είναι δύσκολο να μπω σε σχέση. Έχω προτάσεις αλλά από αγόρια που προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν (σεξισμός, ρατσισμός, άλλη φάση ζωής από τη δική μου κοκ). Πώς να αντέχω αυτή τη μοναξιά που με λυγίζει ώρες ώρες ; Είναι κομματι της ενηλικίωσης αυτή η αίσθηση μοναξιάς ;
-Ελλη

Ναι, και πού είσαι ακόμα.

Δεν θέλω να σε τρομάξω, αλλά έτσι είναι: για να λύσεις τα υπαρξιακά σου, πρέπει να υποφέρεις. Δεν γίνεται αλλιώς. Όλοι όσοι έφτασαν πάνω κάτω εκεί που ήθελαν, πρώτα υπέφεραν. Αυτοί που δεν υπέφεραν είναι επειδή δεν το κατάλαβαν, ή δεν έκαναν αυτό που ήθελαν, οπότε πάλι υποφέρουν.
Δεν είναι κάποια απαισιόδοξη θεώρηση της ζωής. Είναι ότι οι πιθανόητες να πάνε τα πράγματα όπως τα θέλεις, δεν είναι με το μέρος σου. Όχι επειδή το Σύμπαν είναι μοχθηρό, αλλά επειδή το Σύμπαν είναι αδιάφορο, και αυτά που θέλεις εσύ, είναι πολύ συγκεκριμένα. Δεν είναι πιθανό να συμβούν από μόνα τους, άρα πρέπει να κάνεις μια μεγάλη, πάρα πολύ μεγάλη προσπάθεια για να αντέξεις τις δυσκολίες που συναντάς, και να οδηγήσεις σιγά σιγά και με πολύ κόπο τα πράγματα προς τα εκεί που θέλεις.

Τώρα βιώνεις μια από αυτές, μια πολύ συνηθισμένη. Δεν έχεις συντροφικότητα και θέλεις συντροφικότητα. Θέλεις γιατί οι άνθρωποι συνήθως θέλουν συμμάχους, και δεν έχεις γιατί είναι λίγες οι πιθανότητες να βρεις αυτό που θέλεις, και παρεμπιπτόντως, οι άνθρωποι που ζουν σε μεγάλες πόλεις, έχουν επίσης πρόβλημα να βρουν συντροφικότητα για άλλο λόγο, παρόλο που θεωρητικά οι πιθανότητες είναι περισσότερες.
Το πρόβλημα σου δεν είναι μια σταγόνα στον ωκεανό, είναι σοβαρό και ως τέτοιο χρειάζεται να το σκέφτεσαι. Έχει περάσει όμως μόλις ένας χρόνος. Δεν μπορείς να βιάζεσαι.

Δεν έχω συγκεκριμένη πρόταση για το πώς να αντέξεις τις δύσκολες στιγμές. Πρέπει να βρεις την δική σου τελετουργία, κι αυτό είναι επίσης κομμάτι της ενηλικίωσης, και είναι κάτι που θα σου χρειαστεί πολλές φορές ακόμα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

70 points
Upvote Downvote

41
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
27 Θέματα σχολίων
14 Απαντήσεις θεμάτων
7 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
31 Συντάκτες σχολίων
catmeowAspieMiss VanjieStefGirasole Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

το ένιωσαν κι άλλοι πολλοί,
και το εξεφρασαν πολύ ωραία κάποιοι,
αγαπημενος μου αυτός:

“Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπά σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;

Ντίνος Χριστιανόπουλος

(ἀπὸ τὴ Συλλογή: «Ἀνυπεράσπιστος Καημός»)”

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ήρωας

Αχ γιατι μας το κάνεις αυτό βρε φίλη, θα εμφανιστεί κάποια κάποια και ποιός την ακούει πάλι. Στο δια ταύτα γιατί εγώ την πέρασα αυτή τη φάση σε μία απ’τις μεγαλύτερες πρωτεύουσες του πλανήτη, και είμαι και μπάι οπότε θεωρητικά μεγαλύτερο τάργκετ γκρουπ (στην πράξη βλ. τρίχες, κατσαρές) : πρέπει να βρεις τρόπους να είναι το φόκους σου 100% πανω σου. Μάθε μια καινούρια ξένη γλώσσα. Ασχολήσου με ένα χόμπι που απαιτεί είτε πολλή συγκέντρωση (σκάκι, σουντόκου) ή φέρνει αύξηση δύναμης (πολεμική τέχνη, βάρη σε γυμναστήριο), γενικά κάτι έξω απ τα νερά σου ώστε να είναι η προσοχή σου στραμμένη… Διαβάστε περισσότερα »

Ηλιοστάλλακτη - Κορίνα Μητροπούλου
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Γατί…κάποια κάποια!!! χαχαχαχαχ

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ήρωας

Ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε 😇

Ένα Μπλούμπερι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Γατί, είσαι είδωλο. Πλήρως to the point.

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ήρωας

♥️♥️♥️♥️

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Νιώθω ότι έχω χάσει κάτι (;)

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Σκέψουσκέψου, κάποιακάποια, έχω την ελπίδα ότι θα καταλάβεις <3

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Δεν είμαι δυνατή σ’ αυτά, να το δουλέψω 😏❤

Izabel
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Πολύ ωραία απάντηση Γατί 😊

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σωστή η παρατήρησή σου ότι δεν είναι εύκολα τα πράγματα και στις μεγαλουπόλεις που υποτίθεται ότι υπάρχει τεράστια δυνατότητα επιλογής συντρόφου ακόμα και για τους πλέον απαιτητικούς, αλλά εδώ μας λείπει μια παράμετρος: ποια επαρχία; Δεν είναι το ίδιο πράγμα η επαρχία της Πάτρας, Λάρισας, Βόλου, Ιωαννίνων, Ηρακλείου, Χανίων με ορισμένες πόλεις 3-8.000 κατοίκων της “βαθιάς Ελλάδας”. Σε ορισμένες από αυτές, η μετοίκηση μάλλον καθίσταται αναγκαία αν έχεις πολλές απαιτήσεις από την ζωή σου.

Alethiometer
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Μην την τρομοκρατήσουμε στα σχόλια, παιδιά. Με τρυφερότητα 🙂
(Να, για κάτι τέτοιες ερωτήσεις δεν ξαναγυρίζω σε αυτές τις ηλικίες ακόμα κι αν μου δινόταν ως αντάλλαγμα να εξαφανιστεί όλη η κυτταρίτιδα).

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Καλώς ήρθες στην ενηλικίωση. Ain’t no easy way. Θέλει κότσια να κάνεις τις επιλογές σου και να τις στηρίξεις. Θα μπορούσες να μην εισαι “μόνη”, και να έχεις δίπλα σου έναν από αυτους που αναφέρεις ότι ενδιαφέρονται για σένα, αλλά απλά δε σου κάνουν. Ομως τελικά, η μοναξιά σου εκεί μέσα θα ήταν δυσβάσταχτη. Το πρώτο και πιο σημαντικό πράγμα για μένα, είναι να μένουμε συνεπεις στον εαυτό μας. Κι ας πληρωνουμε το “τίμημα”. Η άλλη επιλογή πονάει περισσότερο.

Ζαβαρακατρανέμια
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πετάγομαι μόνο και μόνο για να δώσω μια πρακτική λύση: εφόσον θεωρείς ότι το να βρεις κάποιον σύντροφο στην επαρχία όπου βρίσκεσαι δύσκολο, και εφόσον σου λείπει το στουντιάκι σου κτλ, και εφόσον έχεις αυτοκίνητο και μια κάποια οικονομική άνεση, πως θα σου φαινόταν η ιδέα να νοικιάσεις ένα δωμάτιο ή ένα στουντιάκι με κάποια φίλη στην κοντινότερη μεγάλη πόλη ώστε να κάνεις τα λεγόμενα long weekends, να ανοίγει η βεντάλια των γνωριμιών σου και ενδεχομένως να χαίρεσαι χουχουλιάρικες στιγμές μοναξιάς και ιδιωτικότητας; Ίσως αλλάξει και η ψυχολογία σου με κάτι τέτοιο.

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πληροφοριακά, όταν θα μαθευτεί κάτι τέτοιο στην “αγνή ελληνική επαρχία” όπου το κουτσομπολιό έχει αναχθεί σε ολυμπιακό σπορ, (γιατί θα μαθευτεί), τότε το “στουντιάκι του χουχουλιάσματος” θα μετατραπεί σε “βίλα αχαλίνωτων οργίων”.

Ζαβαρακατρανέμια
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Γνωρίζω πάνω από δυο περιπτώσεις που δεν έγινε τίποτα απ’ αυτά που λες και χρησιμοποιούν το χώρο που περιέγραψα ως καταφύγιο, ως retreat, ως safe space. Ας μη κινδυνολογούμε και τρομάζουμε τζάμπα την ερωτώσα 😊
Είναι εφικτό, αλήθεια! Στη θέση της θα τα δρομολογούσα!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Το πρόβλημα σου δεν είναι ότι απλά χώρισες, αλλά ότι άλλαξε η ζωή σου εντελώς. Από εκεί που έμενες μόνη σε μια πόλη με τη ζωή που είχες χτίσει και έναν σύντροφο, ξαφνικά βρέθηκες πίσω στην επαρχία, να μένεις υποθέτω με τους γονείς, σε κλειστή κοινωνία και χωρίς σχέση. Είναι τεράστιες οι αλλαγές και είναι λογικό να νιώθεις έτσι. Δε σου λείπει αυτός, σου λείπει ότι συμβόλιζε, μια άλλη Έλλη, μια άλλη ζωή. Όμως πέρασε μόνο ενας χρόνος, είναι πολύ νωρίς για να απελπιζεσαι και εσύ πολύ μικρή για να νιώθεις έτσι. Προσωπικά πιστεύω ότι είσαι στην καλύτερη ηλικία για… Διαβάστε περισσότερα »

Ms.Lego
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Πάντως εγώ χαίρομαι που γράφεις ότι έχεις θέσει στάνταρ, γιατί καμιά φορά όταν φοβόμαστε τη μοναξιά κάνουμε εκπτώσεις μόνο και μόνο για να είμαστε σε σχέση. Αν μπορείς να κάνεις κάτι, είναι να σκεφτείς αν τα στάνταρ σου είναι πραγματικά δικά σου, αν δηλαδή όντως είναι αυτά που χρειάζεσαι για να είσαι καλά με κάποιον, και όσο μπορείς να είσαι ανοιχτή στις νέες γνωριμίες. Αλλά έτσι όπως τα γράφεις συγκροτημένα και συνειδητοποιημένα, πιστεύω ότι αυτά τα έχεις κάνει ήδη. Λίγη τύχη σου λείπει, πού θα πάει!

Barracuda
Μέλος
Συμμετέχων

Όπως τα λεει πολύ σωστα η Λένα. Θα “πρέπει να βρεις τη δική σου τελετουργία” που είναι διαφορετική για τον κάθε άνθρωπο. Ένα βιβλίο, μια βόλτα, μια ταινία, τηλεφώνημα σε μια καλή/καλό φίλο…. Ενδεχομένως ένας σύντροφος να καλύψει ένα κομμάτι από αυτά που αναφέρεις αλλά όπως και να’χει πρεπει να βρεις τρόπο να παλεύεις τη μοναξιά μόνη σου και αυτό θα σε βοηθήσει πολύ στην ανεξαρτησία και τις επιλογές σου.

….αυτό το “και που είσαι ακόμα” με τσάκισε.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Εμένα μου ακούστηκε σαν να έχεις μια εικόνα του πώς θέλεις τη ζωή σου συνολικά, και για να πω την αλήθεια μπορώ να ταυτιστώ απόλυτα, ακριβώς τα ίδια ήθελα, στην ακριβώς ίδια φάση ζωής και ηλικία 😊

Τα πράγματα που θέλεις δεν είναι αδύνατα και το κυριότερο, προσπαθώντας να τα αποκτήσεις θα νιώσεις ότι έχεις προορισμό κι ας αλλάξει πολλές φορές, μέσα στο παιχνίδι είναι. (Χωρίς να θέλω να υπονοήσω ότι η απάντηση βρίσκεται στην αέναη δραστηριότητα, τα υπαρξιακά δε λύνονται έτσι.)

Διάφανο Σελοφάν
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έχουμε την εφηβεία, προσπαθούμε να διαχειριστούμε τις ορμόνες μας.
Έχουμε τη μετεφηβεια σκάνε μύτη τα υπαρξιακά, ποια είμαι και που πάω.
Στα 60+ αναρωτιέσαι αν έκανες όσα ήθελες και όπως τα ήθελες.
Ησυχία δε θα βρούμε σ’ αυτή τη ζωή!