Αγαπητή «Α, μπα»: Η μαμά μου με “φορτώνει” με δικές της ευθύνες

Μπορεί κάποιος να με βοηθήσει πώς να αντιμετωπίσω αυτό το συναίσθημα;

Τι κάνω για τις τύψεις που νιώθω που δεν είμαι “καλή κόρη” για τα δεδομένα των γονιών μου; Εξηγούμαι. Οι γονείς μου είναι δύο άνθρωποι σε έναν αποτυχημένο γάμο. Η μαμά μου από τη φύση της εξωστρεφής, δεν μπορεί να κάτσει σε ένα σημείο, όλη τη μέρα γυρίζει και κάνει χίλια πράγματα. Ο μπαμπάς μου το αντίθετο, σπίτι δουλειά, ίδια ρουτίνα κάθε μέρα, τρώει την ίδια ώρα, κοιμάται την ίδια ώρα, βλέπει τα ίδια κανάλια στην τηλεόραση. Δεν είναι ευτυχισμένοι αλλά δεν είναι αυτό το δικό μου πρόβλημα. Πάντα ήμουν το αγαπημένο παιδί του μπαμπά μου και αυτό είναι, δυστυχώς, κοινό μυστικό. Έτσι η μαμά μου πολλές φορές με “φορτώνει” με δικές της ευθύνες. Πχ να μαγειρέψω, να κάνω παρέα στον μπαμπά που είναι μόνος του, να πάω εγώ μαζί του κάπου γιατί εκείνη βαριέται. Εγώ από τη φύση μου αντιδραστική έχω πολύ θυμό μέσα μου και αντιδρώ άσχημα πολλές φορές με αποτέλεσμα να έχω τύψεις μετά. Σε όλα αυτά προστίθεται και χρόνιο πρόβλημα υγείας του πατέρα που διπλασιάζει τις τύψεις μου που δεν θέλω να το παίζω μάνα του. Στο μεταξύ κι εγώ δεν κάθομαι. Με κάθε ευκαιρία ταξιδεύω, έχω μείνει κάποιους μήνες στο εξωτερικό και μέχρι έναν χρόνο πριν έμενα μόνη μου σε δικό μου σπίτι, στο οποίο σχεδιάζω να ξαναπάω γιατί είναι δύσκολο να μένεις με γονείς σε αυτή την ηλικία (22). Σου γράφω αυτή τη στιγμή με αφορμή ότι είναι Κυριακή, η αδερφή μου κάπου είναι, η μαμά μου επίσης κάπου είναι κι ήμασταν μόνοι με τον μπαμπά στο σπίτι. Εγώ επειδή ΒΑΡΙΈΜΑΙ ειλικρινά να κάθομαι σπίτι χωρίς να κάνω τίποτα, αποφάσισα να πάω κάπου έξω να πάρω τον αέρα μου και να διαβάσω κιόλας. Του μαγείρεψα (γιατί είναι και μπέμπης και δε σηκώνει ούτε το μικρό του δαχτυλάκι να κάνει κάτι μέσα στο σπίτι) και σηκώθηκα κι έφυγα. Ένιωθα όμως τύψεις που είναι μόνος του. Μάλλον τον λυπάμαι τελικά που εκείνος είναι μόνος και όλοι εμείς έχουμε πράγματα να κάνουμε. Μπορεί κάποιος να με βοηθήσει πώς να αντιμετωπίσω αυτό το συναίσθημα; Ξέρω ότι δεν είμαι υπεύθυνη για τις επιλογές τους, αλλά είναι γονείς μου και δεν μπορώ να τους αγνοήσω τελείως. Επίσης ενδόμυχα “ζηλεύω” την αδερφή μου που στο μυαλό είναι ακόμα παιδί και που τους έχει όλους γραμμένους.

-Τρικυμία εν κρανίω

Αυτός ο κάποιος λέγεται ψυχολόγος.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

16 points
Upvote Downvote

51
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
16 Θέματα σχολίων
35 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
32 Συντάκτες σχολίων
EvilΝεραϊδούλαVelayΛουκρητί@ Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Παιδια όλοι εσείς που έχετε μεγαλώσει σε λειτουργικές και ευτυχισμένες οικογένειες, μαζευτείτε λίγο να σας δουμε, γεμίζετε 5θεσιο αυτοκινητο;
Σοβαρά τώρα, γράψτε μας τις ιστορίες σας, έχουμε ανάγκη να ακούσουμε και την υγιή πλευρά των πραγμάτων. Ως μάνα πια ψάχνω υγιή πρότυπα. Έχω απογοητευτεί.

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σωστά. Συνήθως αυτή η κατηγορία ανθρώπων δεν έχει ανάγκη να εξωτερικευσει τα ωραία παιδικά χρόνια, έχεις δίκιο ομως.

Καμιά φορά, όταν σκέφτομαι γιατί δε θέλω να γίνω γονιός, ενας από τους λόγους νομίζω είναι πως δεν ξέρω πώς να είμαι καλός γονιός.

Σκιάς όναρ άνθρωπος
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Έχω τον ίδιο προβληματισμό σχετικά με τα υγιή πρότυπα. Μιλάω με γνωστούς, βλέπω οικογενειακούς φίλους και αν φαίνονται λειτουργική οικογένεια, έστω πιο λειτουργική από αυτή που μεγάλωσα, αμέσως σκέφτομαι ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα, ότι ίσως εντός του σπιτιού τους να σκοτώνονται. Φοβάμαι γιατί δε θέλω να μεγαλώσω τα δικά μου παιδιά, αν και όταν, σε ένα προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον αλλά νιώθω ότι δεν ξέρω πώς να το κάνω.

Λουκρητί@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Αγαπητή Rebecca de Winter είναι όλα τα πράγματα πολύ σχετικά . Δεν υπάρχουν λειτουργικές και ευτυχισμένες οικογένειες χωρίς εισαγωγικά. Ακόμη και μέσα στην ίδια οικογένεια ενδέχεται κάποιος να έχει θέμα και κάποιος άλλος όχι. Τα ίδια πράγματα δεν τα αντιλαμβανόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο. Πιστεύω ότι αν έχουμε κατά νου ότι κάθε μέλος της οικογένειάς μας είναι διαφορετικό και χρειάζεται ανάλογη του χαρακτήρα του συμπεριφορά και αν έχουμε την ενσυναίσθηση να μη φορτώνουμε κάποιον επειδή ο άλλος έχει καταφέρει να βγάλει την ουρά του απ’ έξω, σε ότι αφορά υποχρεώσεις στην οικογένεια, όλοι θα είμαστε καλύτερα. Εξαρτάται αποκλειστικά στη… Διαβάστε περισσότερα »

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Λουκριτία@, θεωρώ ότι και η ενσυναίσθηση έχει τα όριά της. ΚΑΝΕΝΑ παιδί δεν πρέπει να γίνεται γονέας στη θέση του γονέα. Κι όταν λέω κανένα το εννοώ, είτε είναι 5 χρονών, είτε 55. Κάποιες φορές η ενσυναίσθηση δεν αρκεί και αυτό που πρέπει να φροντίσουμε κυρίως είναι να προστατέψουμε τον εαυτό μας. Η κοπέλα της ερώτησης σαφώς και μπορεί να προσπαθήσει να συζητήσει με τους γονείς της, αλλά το πιθανότερο είναι πως δεν θα καταφέρει κάτι. Από κει και ύστερα πρέπει να δει τι θα κάνει για την ίδια.

Λουκρητί@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου και το σχόλιό μου αφορούσε πρωτίστως τους γονείς, σαν απάντηση στην απογοήτευση της Rebecca.
Η κοπέλα της ερώτησης, σαφώς, και πρέπει να φροντίσει τον εαυτό της. Κι εγώ πιστεύω με την κουβέντα μαζί τους δε θα βγάλει κάτι αξιοσημείωτο.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

ταυτίστηκα απόλυτα με αυτό που λες Λουκρητία “Ακόμη και μέσα στην ίδια οικογένεια ενδέχεται κάποιος να έχει θέμα και κάποιος άλλος όχι” Θα σας πω ένα πολύ απλό παράδειγμα. Έχω έναν αδερφό με τον οποίο έχουμε ένα χρόνο διαφορά μόλις. Εχουμε και μεγαλύτερα ξαδέρφια με τα οποία σχεδόν μεγαλώσαμε μαζί. Οταν εμείς είμασταν δημοτικό τα ξαδέρφια μου ήταν από γυμνάσιο και πάνω για να καταλάβετε διαφορές ηλικίας. Ποτέ οι μεγαλύτεροι δε μας σνόμπαραν στις δραστηριότητες τους ούτε μας φορτώθηκαν ποτέ επειδή γκρίνιαζε η μάνα τους ας πούμε. Εγώ ως Φούστα έχω να θυμάμαι πολύ τρυφερά παιδικά χρόνια με τρέλες στο… Διαβάστε περισσότερα »

Λουκρητί@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Αυτό ακριβώς εννοούσα Φούστα. Έχω κι εγώ ανάλογη εμπειρία αλλά το έχω δει να συμβαίνει κι αλλού.
Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι μεγαλώνοντας και αντιλαμβανόμενη τον χαρακτήρα του αδερφού μου έχω καταλάβει και γιατί συνέβη, περίπου.
Ένας από τους κύριους λόγους ήταν η ίδια αντιμετώπιση της μητέρας μου σε όλους. Έλα όμως που δεν είμασταν όλα τα αδέρφια ίδια!

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

ναι, ναι, ναι Λουκρητι@
και να προσθέσω, όπως έχω πει και στον αδερφό μου: μέχρι τα 18-20 ρίξτα στους γονείς σου, από μια ηλικία και μετά πρέπει κι εσύ ο ίδιος να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου και αν σου φταίει κάτι είτε να αναζητάς βοήθεια είτε να λες ότι για τα προβλήματά σου φταίει η μαμά και ο μπαμπάς σου και να κρυβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου

Λουκρητί@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Όπως τα λες Φούστα Κλαρωτή😊

κ@λυψω
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

χαχα τέλειο Rebecca!
Και εγώ θέλω να τους δω αυτούς που λες! Ελπίζω να υπάρχουν και να γεμίζουν και τρένο!
Αν και φοβάμαι ότι όσοι είναι πραγματικά ευτυχισμένοι δε νοιώθουν την ανάγκη να το μοιραστούν. Συνήθως παρουσιάζονται ως ευτυχισμένοι όσοι θέλουν να πείσουν τον εαυτό τους ότι είναι τέτοιοι.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Εγώ εγώ! Μεγάλωσα σε μια πολύ ισορροπημένη οικογένεια με γονείς που ήθελαν πάντα να γίνω αυτόνομη και ανεξάρτητη και να κάνω τις δικές μου επιλογές. Όμως δε θα με ακούσεις να το λέω, τι να πω δηλαδή όταν διαβάζουμε τέτοιες ιστορίες που σε κάνουν να θέλεις να βάλεις τα κλάματα; Ότι εγώ είχα ωραία παιδικά χρόνια και υπέροχους γονείς; Δε θα βοηθήσει κάπου.

Λουκρητί@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Βοηθάει, Mitsi μου, να λέγονται κι αυτά.
Μη νομίζουμε ότι δεν υπάρχει και καμία ελπίδα!

κ@λυψω
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

έτσι!

Princess Consuela Banana-Hammock
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Με το έναυσμα της Mitsi μπορώ να πω ότι και εγώ μεγάλωσα με καταπληκτικούς γονείς! Μεγαλώσα έχοντας τους ως παράδειγμα και πυξίδα για το τι είδους άνθρωπος ήθενα να γίνω. Έχοντας αυτογνωσία για τα ελατώματα τους, μας μεγάλωσαν δίνοντας μας παραδείγματα μέσα από τις πράξεις και τη συμπεριφορά τους, και όχι με λόγια και κυρήγματα! Για μένα το πιο σημαντικό όμως ήταν το ότι είχα αυτονομία, έτσι μεγάλωσα χωρίς να κουβαλώ δικά τους ‘βάρη’ και άγχη. Ήμουν πάντα ελέυθερη να δοκιμάσω και να αποτύχω. Τώρα που ‘μεγάλωσα’ εκτός από γονείς τους θεωρώ και φίλους.

Princess Consuela Banana-Hammock
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Μου αρέσει να μοιράζομαι ιστορίες από τα παιδικά μου χρόνια γιατί ήταν όμορφα αλλά όπως λέει και η Mitsi συνήθως νιώθω ότι δεν βοηθούν.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Ξέρεις νιώθω ότι είναι σα να τρίβουμε στα μούτρα του σου την ευτυχία ενημέρωση παιδική μας ηλικία, αυτην που θα έπρεπε να έχει αλλά δεν είχε ..ίσως το βλέπω λάθος, αλλά όταν ένας άνθρωπος βιώνει κάτι άσχημο δε το βρίσκω σωστό να του πω καημένε μου, εγώ από την άλλη ήμουν τόσο τυχερή.
Και δεν ακούγονται αυτά γιατί δε θα στείλω ας πούμε ερώτηση για να πω τι ωραίους γονείς που είχα και πόσο ισορροπημένα με μεγαλωσαν…

Jelly Roll
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Εγώ πάλι έμαθα τι είδους άνθρωπος δεν θα ήθελα να γίνω. Είναι μια αρχή. Το να ζεις σε μια λειτουργική οικογένεια είναι ανεκτίμητο. Κι οι εμπειρίες μου λόγω δουλειάς (ιδιαίτερα), δεν είναι και οι καλύτερες. Μια οικογένεια φαίνεται νορμάλ στο ένα πράγμα και πλήρως δυσλειτουργική στο άλλο. Κι επειδή δεν είμαι μεγάλη και σε κανένα παιδί δεν του θυμίζω ούτε μαμά, ούτε κέρβερο, έρχονται και μου εκμυστηρεύονται διάφορα, ή με ρωτάνε διάφορα. Αυτή η αυθόρμητη πεποίθηση των παιδιών ότι τα ξέρεις όλα και έχεις τη λύση σε όλα επειδή είσαι καθηγητής τους, είναι τόσο γλυκιά και αθώα. Ενίοτε , με… Διαβάστε περισσότερα »

Velay
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Κάνε μας 3 Rebecca. Πολύ ευτιχισμένα παιδικά χρόνια, και λειτουργικά φαντάζομαι αν και δεν είμαι σίγουρη τι εννοείς. Οι γονείς μου ακολουθούσαν το πρότυπο ανατροφής “It takes a village”, που το βλέπω σιγά-σιγά να γίνεται μόδα πάλι. Πολύ δεμένη οικογένεια, σόι αλλά και γειτονιά. Χίλιες θείοι και θείες, ο καθένας με το δικό του ταμπεραμέντο και τη δική του τρέλα. Οταν φέρνω εικόνες απο αυτά τα χρόνια, μου έρχονται τραπεζώματα και γέλια. Θυμάμαι στη γιορτή του μπαμπά μου που χορεύαμε τσάμικο στο δρόμο και το καλοκαίρι που οι γιαγιά μου έβγαλε την καρέκλα έξω από το σπίτι για αυτήν και… Διαβάστε περισσότερα »

Luthien
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Κι εγώ σε ευτυχισμένη οικογένεια μεγάλωσα!

Ισχύει όμως ότι το κάθε παιδί μπορεί να έχει διαφορετική άποψη, η αδερφή μου έχει ακόμα παράπονα και γκρινιάζει στους γονείς μου για θέματα που εμένα δε θα μου περνούσαν καν από το μυαλό.

Kleopatra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Εγώ νομίζω ότι αυτοί με τις ευτυχισμένες οικογένειες απλά είναι άνθρωποι καλόβολοι, που δεν πολυψάχνουν τα πράγματα και θα ήταν ευτυχισμένοι πάνω κάτω οπουδήποτε (αν δεν μιλάμε για ακραίες καταστάσεις). Εγώ από την άλλη μεγάλωσα σε ακραίες καταστάσεις, τις οποίες όμως ο αδερφός μου δεν αντιλήφθηκε γιατί απλά ανήκε στο άλλο φύλο, και βέβαια δεν μπορώ να του τις πω μέχρι σήμερα. Ετσι, εγώ έχω πολλά και δικαιολογημένα παράπονα – τι παράπονα , μιλάμε για θυμό και μίσος – ενώ ο αδερφός μου θεωρεί ότι ήμασταν μια χαρά. Ετσι πιστεύω ότι είναι δυνατόν να μεγαλώνεις στην ίδια οικογένεια, αλλά με… Διαβάστε περισσότερα »

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Επειδή είπατε πολλά και δεν ξέρω πώς να απαντήσω στον καθένα ξεχωριστά, να πω μόνο πως δυσλειτουργική είναι η οικογένεια που αντί για ασφάλεια και αγάπη σου προσφέρει αγχος και συγκρούσεις. Επίσης είναι αυτή που δεν σε βοηθά καθόλου στο να εξελίξεις τις δυνατότητές σου, αντιθέτως σε κρατάει πίσω. Το λέω έτσι, γενικά, γιατί οι αποχρώσεις είναι διαφορετικές ανα περίπτωση.
Κονσουέλα, Μήτση, luthien και velay, να είστε καλά να χαίρεστε τις οικογένειές σας!

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Δηλαδή εγώ.που είχα διαρκώς φωνές, θυμό, βρισιές και κατηγόριες να πάω να πνιγώ έ; εντάξει το ξέρω. Δεν σημαίνει ότι δεν ήταν καλοί σε άλλα, κάποιοι είπαν είχα αυτονομία και άρα ήταν όλα καλά. Κι εγώ είχα αυτονομία αλλά τα υπόλοιπα δεν είναι καταστροφικά; μάλλον είναι. Ειδικά η μάνα μου είναι άτομο που τα πάντα θα τα πάρει πάρα πολύ σοβαρά και με.πολύ ντράμα, και θα φωνάξει και θα κατηγορήσει και θα απηυδήσει και θα βρίσει και θα χτυπήσει για όλα τίποτα δε θα περάσει απαρατήρητο με ένα ε καλά βρε αδερφέ. Ένας πατέρας προβληματικός από κάθε άποψη, δηλαδή λογικκ… Διαβάστε περισσότερα »

Velay
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Χαχα, έπαιζε πολύ το τσάμικo on the road στην επαρχεία στα 80’ς Mia idea. Ονομαστικές εορτές, σπίτι χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει, που να τον βάζανε τόσο κόσμο.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σχετικά με όσα ειπώθηκαν παραπάνω όντως δύο αδέρφια στην ίδια οικογένεια δεν αντιλαμβάνονται τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο, καθώς είναι διαφορετικές προσωπικότητες. Εγώ και ο μεγάλος αδερφός μου πχ είμαστε σαν χαρακτήρες λες και δεν μεγαλώσαμε στο ίδιο σπίτι, και βλέπουμε και διαφορετικά τους γονείς μας. Μεγάλη κουβέντα αυτή…

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Μπα.. Οσους ξέρω και δηλώνουν ευτυχισμένα παιδικά χρόνια στην πραγματικότητα ανήκουν σε τόσο δυσλειτουργικές οικογένειες που δεν μπορουν ούτε να το δουν. Ψυχολόγος παιδιά, όσο δουλεύουμε με τα βαρίδια μας τόσο λιγότερα θα μεταφέρουμε στα παιδιά μας. Ετσι έρχεται η ελπίδα, κοιτώντας μπροστά, όχι πίσω.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Η αδερφή σου ίσως δεν είναι παιδί, ίσως είναι η πιο ενήλικη από όλους και κάνει αυτό που πρέπει, κοιτάει πρώτα τον εαυτό της. Εννοείται ότι πρέπει να πας σε ψυχολόγο. Μέχρι τότε όμως θα ήθελα να σκεφτείς ότι ο πατέρας σου δεν είναι μόνος και δεν έχει τίποτα να κάνει επειδή εσεις βγαίνεται, αλλά επειδή αυτό του αρέσει. Αυτό του αρέσει αυτό κάνει. Μην νιώθεις τύψεις ,ούτε χρειάζεται να κάθεσαι σπίτι για να του κάνει πάντα κάποιος παρέα.

Μουσίτσα
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Μουσίτσα

Αυτό.

Eleanor Oliphant
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Μα και να μη του άρεσε πάλι δε θα έπρεπε να νιώθει τύψεις. Γενικώς τα παιδιά δε θα έπρεπε να νιώθουν τύψεις για τις επιλογές των γονέων. Μεγάλη κουβέντα θα μου πεις, αλλά τα λέω μπας και τα ακούσω κι εγώ η ίδια.

Jelly Roll
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Είναι και κάτι φοβεροί γονείς που φροντίζουν πολύ καλά πώς να σου δημιουργούν τύψεις οι ίδιοι, ώστε να σε έχουν εκεί που σε θέλουν. Κι εγώ τώρα κάτι τέτοιο μυρίζομαι. Διαλόγους του στυλ: -Έχεις κανονίσει τίποτα για σήμερα το απόγευμα; -Όχι ακόμα, γιατί; -Έχω πει της Μαρίας να την πάρω από τη δουλειά να πάμε για ψώνια που ήθελε κάτι καλό να πάρει για το γάμο μεθαύριο. Θα κάνεις φαΐ του μπαμπά σου, γιατί εγώ δεν προλαβαίνω; Πρέπει να φύγω σε πέντε λεπτά. -Ο μπαμπάς έρχεται σε τρεις ώρες. Θ αργήσεις; -Σίγουρα θα κάνω παραπάνω. Έλα μωρέ, φτιάξτου κάτι του… Διαβάστε περισσότερα »

Eleanor Oliphant
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ουυυ καλα jelly roll δε χρειάζεται να τα λες σε εμένα. Μεγάλωσα με το μάντρα της μάνας μου “Θα πεθάνω μια μέρα και θα ησυχάσετε” και την είδα οσιομάρτυρα να καταστρέφει το γάμο της για να γηροκομήσει τη γιαγια στο σπίτι. Παρόλα αυτα, ακόμα μας κοπανάει το φανταστικό “Έτσι πρέπει να κανουν τα παιδια για τους γονείς τους” και “Κανονίστε να μη με πετάξετε σε κανα γηροκομείο” και όλα αυτά τα όμορφα που ενώ τα σιχαίνομαι τσουυυυυυπ εκεί είναι στο μυαλό μου κολλημένα και μου δημιουργουν τύψεις σε κάθε μου απόφαση! Ο δρόμος είναι πολύ μακρυς.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

συγνωμη , κιολας, αλλα οταν εισαι 22 χρονων, εχεις φυγει κι εχεις ξαναεπιστρεψει στο πατρικο, (ακομα κι αν δεν εχεις φυγει ποτε), δεν ειναι καθολου υποχρεωση της “μαμας” το μαγειρεμα, και καμια οικειακη εργασια… αντιθετως, ειναι υποχρεωση σου να προσφερεις κι εσυ στην συμβιωση!! η παρεα στον πατερα, ειναι εντελως αλλο θεμα. αλλη ειναι η παρεα που κανετε ως γονιος με παιδι, κι αλλη η παρεα που κανει το ανδρογυνο (και δεν εννοω το σεξ φυσικα). επομενως, δεν μπορει η μανα σου να σου λεει να του κανεις παρεα γιατι εκεινη θελει να βγει. να της πεις να τα βρει… Διαβάστε περισσότερα »

bozonio
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ναι καλό είναι να συμμετέχει στις οικιακές εργασίες αλλά όχι να μαγειρεύει για να φάει μόνο ο μπαμπάς που δεν κουνάει ούτε δαχτυλάκι.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ότι είπε το bozonio

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

οτι μαγειρευει για να τρωει μονο ο μπαμπας το λεει για ξεκαρφωμα. τι τρωει δλδ ο μπαμπας ; αλεσμενα; γιατι δεν μαγειρευει 22 χρονων ατομο να τρωνε ολοι στο σπιτι; θα κουλαθει;

Jolene
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μεγάλωσα κι εγώ σε μια δυσλειτουργικη οικογένεια και βαθιά τοξική για εμάς τα παιδιά με αποτέλεσμα να κουβαλάω τους φόβους με το τσουβαλι αλλά I’m getting there με τη βοήθεια ειδικού. Ένα πράγμα μπορώ να σε συμβουλέψω μόνο, δεν μπορείς να “σώσεις” αυτόν που δεν θέλει να “σωθεί”. Τελεία. Να κάνεις το καλύτερο για εσένα και να μην έχεις τύψεις. Δεν διάλεξες εσύ τους γονείς σου για να υπομένεις την οποία δυσλειτουργική σχέση τους και δεν είσαι υποχρεη ούτε στο ελάχιστο να λύσεις αυτό. Κοίτα τον εαυτό σου, γιατι θα χαθείς ψάχνοντας να βοηθήσεις.

FallenA17
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

“Ξέρω ότι δεν είμαι υπεύθυνη για τις επιλογές τους, αλλά είναι γονείς μου και δεν μπορώ να τους αγνοήσω τελείως”

Αααααααχ……… όχι μόνο μπορείς, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να το κάνεις!

Haifischnet
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Ο ίδιος ο μπαμπάς μιλάει καθόλου; Εκφράζει καμία επιθυμία ή εσύ και η μαμά σου τα έχετε μπλέξει μεταξύ σας;

Ένας άνθρωπος που είναι της ρουτίνας και του καναπέ έχει λιγότερες ανάγκες και επιθυμίες και μια χαρά την παλεύει μόνος του. Και μόνο του να τον αφήσετε για ένα μήνα, θα στοκάρει τα ντουλάπια με κονσέρβες και μια χαρά θα την βγάλει.

Εσύ έχεις το πρόβλημα που σου το φόρτωσε η μαμά σου.

FallenA17
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Για να είμαστε απόλυτα ακριβείς, επέλεξε να το φορτωθεί το πρόβλημα, γιατί δεν θέλει, λέει, να “αγνοεί” τους γονείς της.. Φταίει κι η μαμά, αλλά φταίει και η κόρη..

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Φταίει κι η κόρη;!
Πως φταίει ακριβώς;

FallenA17
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πλάκα μου κάνεις;! Είναι υποχρεωμένη να νταντεύει το μπαμπά για να βολτάρει έξω η μαμά;;;; Αυτά είναι μεταξύ του ζευγαριού, κι αυτό ακριβώς έπρεπε να πει στη μαμά της. Όπως έγραψε και το bozonio παραπάνω, ναι, να βοηθάς στις δουλειές του σπιτιού (εννοείται), αλλά όχι να κάνεις και babysitting στον μπαμπά. Πρέπει να πει και μερικά όχι η κόρη στους γονείς – μάλλον επιβάλλεται να πει και μερικά όχι.. Κόρη είναι, όχι υπηρετικό προσωπικό, ούτε in-house entertainer. Μην κατηγορούμε μόνο τρίτους, να βλέπουμε και τη δική μας την καμπούρα…

no-no
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Ο μπαμπάς σου είναι ενήλικος άνθρωπος, δεν θα έπρεπε να περιμένει από εσένα ή τη μαμά σου να του κάνετε συνεχώς παρέα. Θα έπρεπε να έχει κι αυτός τον κύκλο του και τα ενδιαφέροντά του. Μπορεί και να του αρέσει αυτή η κλεισούρα του και να απολαμβάνει να μένει μόνος. Και αφού λες ότι βαριέσαι να μένεις σπίτι και να μην κάνεις τίποτα, αυτό σημαίνει ότι και που κάθεσαι σπίτι, δεν κάνετε κάτι μαζί. Απλώς συνυπάρχετε στον ίδιο χώρο. Δεν βλέπω σε τι ωφελεί αυτό.

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Η μόνη τρικυμία εν κρανίω βρίσκεται μέσα στο κεφάλι των γονιών σου που διατήρησαν, για τους δικούς τους λόγους, μια δυσλειτουργική οικογένεια και τώρα την πληρώνει, όπως πάντα, το παιδί τους. Δεν είσαι υπεύθυνη για την ευτυχία κανενός. Ούτε για τη διασκέδαση του. Πήγαινε να μείνεις μόνη σου και χάραξε το δικό σου δρόμο. Οι γονείς σου είναι ενήλικοι και απολύτως υπεύθυνοι για τη ζωή τους. Επίσης, δεν είσαι από τη φύση σου αντιδραστική και ο θυμός που νιώθεις δεν είναι λόγω χαρακτήρα. Μεγάλωσες και ζεις σε μια δυσλειτουργική οικογένεια, με πολλές ευθύνες που δεν ήταν δικές σου. Θα ήταν… Διαβάστε περισσότερα »

Kleopatra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Είσαι σίγουρη ότι ο πατέρας σου θέλει παρέα για να μην είναι μόνος του; Όπως τον περιγράφεις, μοιάζει να μην θέλει καμία παρέα, μόνο να έχει φαϊ (ασχολίαστο που τον έχετε καλομάθει έτσι όλοι) και την ησυχία του. Σου είπε η μητέρα σου να του κάνεις παρέα; Στο ζήτησε ο ίδιος; Τι θα πει να πας κάπου μαζί του για να μην πάει μόνος; Να πάει μόνος, δεν παθαίνει τίποτα. Γενικώς, σταματήστε να τον κανακεύετε.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η μαμά σου στην κυριολεξία άθελά της σε καταστρέφει.Πηγαινε οπωσδήποτε σε ψυχολόγο,να βρεις τις ισορροπίες,αν συνεχίσεις έτσι θα πάει η ζωή σου στραφι,δεν είσαι κηδεμόνας τους,αχ πόσο στενοχωριεμαι,τα χω περάσει,στο τέλος θα αρρωστήσεις,δεν αντέχεται για πάντα αυτή η ευθύνη.Παθουσα.