Αγαπητή «Α, μπα»: Ο σύντροφος μου θέλει να μείνουμε κοντά στον πατέρα του

Το βρίσκω άδικο πρώτα από όλα για εκείνον που δεν του φέρονται σωστά και ύστερα για μένα

Αμπα και αμποπαρέα, χρειάζομαι μια φωνή λογικής γιατί η δικιά μου έχει χαθεί πλέον. Είμαστε με τον σύντροφο μου μαζί 6 υπέροχα χρόνια, και αποφασίσαμε λοιπόν πως σιγά σιγά θέλουμε να προχωρήσουμε σε κάποια συγκατοίκηση να δούμε πως θα πάει και αργότερα σε γάμο. Εγώ έχω μεγαλώσει σε μια σχετικά παρεμβατική οικογένεια αλλά για καλή μου τύχη οι γονείς μου κατάλαβαν σχετικά νωρίς το λάθος τους και συνεχώς βελτιώνονται, παρ’ όλα αυτά είμαι της άποψης ότι με τους συγγενείς πρέπει να στε από μακριά και αγαπημένοι. Ναι θέλω να τους βλέπω και ακόμα και 1-2 φορές τον μήνα δεν με πειράζει αρκεί να τηρούνται κάποιες ισορροπίες και να μην γίνονται ενοχλητικοί. Ο σύντροφος μου από την άλλη έχει μεγαλώσει σε ένα περίεργο οικογενειακό περιβάλλον όπου τους γονείς του όσο ήταν μαζί τους ενδιέφερε μόνο να δείχνουν στους απέξω την τέλεια οικογένεια τους χωρίς στην πραγματικότητα να ενδιαφέρονται για αυτή, αλλά και οι 2 ενδιαφέρονταν μόνο για τους εαυτούς τους. Ο σύντροφος μου έμαθε από μικρός να είναι σχετικά αυτόνομος καθώς έβλεπε ότι πχ οι γονείς διάβαζαν την αδερφή του για το σχολείο και όχι εκείνον μιας και εκείνος έβρισκε την άκρη σε όλα χωρίς ιδιαίτερη βοήθεια. Αφού ενηλικιώθηκαν και τα 2 παιδιά ήρθε και το διαζύγιο. Και πλέον η κατάσταση έχει ως εξής μια μάνα που θυμάται 1 φορά το μήνα ότι έχει παιδί και ένα πατέρα σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση ίσως και κατάθλιψη με μεγάλη άρνηση για βοήθεια. Και οι 2 τους έχουν απαιτήσεις παράλογες από τον σύντροφο μου και εκείνος προσπαθεί να είναι τυπικός και στους 2 και πάλι έχουν να παραπονέθουν, στην αδερφή του φέρονται ανάποδα της κάνουν όλα τα χατίρια σε σημείο που και η ίδια νιώθει άσχημα που αδικούν το άλλο τους παιδί. Εγώ προσπαθώ όλα αυτά τα χρόνια να έχω τυπικές σχέσεις όμως η μητέρα του έχει διαστρεβλώσει αρκετές φορές την αλήθεια για να με κατηγορήσει στον γιό της ο οποίος δεν της δίνει και ιδιαίτερη σημασία καθώς το έχει κάνει ξανά σε άλλους αυτό και μου ζητάει να προσπαθώ να έχω σχέσεις όσο πιο τυπικές γίνεται. Τώρα λοιπόν που συζητάμε να συγκατοικησουμέ έχει τεθεί το ζήτημα της τοποθεσίας εγώ θα ήθελα κάπου μακριά από όλους ενώ εκείνος δεν θέλει να αφήσει μόνο του τον πατέρα του δεδομένης της παραπάνω κατάστασης. Το σέβομαι και ενώ θέλω να το δεχτώ μέσα μου κάπου αντιδράω με έχουν φέρει αρκετές φορές σε δύσκολη θέση και οι 3 μαζί με την αδερφή του και γενικά δείχνουν να με συμπαθούν μόνο αν θέλουν κάτι από μένα. Εγώ προσπαθώ να είμαι τυπική και όπου μπορώ να τους βοηθάω, και κατανοώ ότι θέλει να σταθεί κοντά στον πατέρα του, που δεν δέχεται καμία βοήθεια από επιλογή του βέβαια. Αλλά το βρίσκω άδικο πρώτα από όλα για εκείνον που δεν του φέρονται σωστά (το αναγνωρίζει και ο ίδιος αυτό απλά έτσι μεγάλωσε και το έχει συνηθίσει) και ύστερα για μένα. Και εδώ είναι που χάνω την λογική μου, να στηρίξω τον σύντροφο μου σε μια απόφαση που δεν του άρεσει αλλά έχει πάρει (νιώθει υποχρέωση είναι δικά του λόγια) ή να του ξεκαθαρίσω ότι όπως και με την δικιά μου οικογένεια, θέλω να βρισκόμαστε σε γιορτές άντε καμία Κυριακή. Νιώθω βέβαια στην δεύτερη περίπτωση ότι τον βάζω να διαλέξει και ότι τον πιέζω. Λίγη λογική παρακαλώ…

Δεν μπορείς να «ξεκαθαρίσεις» τι σχέση θα έχει κάποιος άλλος με την δική του οικογένεια. Αυτό είναι κομμάτι του χαρακτήρα του. Ή σου ταιριάζει, ή δεν σου ταιριάζει, και αν δεν σου ταιριάζει, ή το αντέχεις, ή δεν το αντέχεις. Αν τον βάλεις να διαλέξει, ετοιμάσου για πολύ ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα, αν και ίσως φανεί χρήσιμη. Δεν μπορεί να αλλάξει την δυναμική της οικογένειας του, μόνο τις αντιδράσεις του μπορεί να αλλάξει, και δεν φαίνεται από κάπου να θέλει κάτι τέτοιο.
Το «πού θα μείνουμε» είναι ένας από τους τρεις πυλώνες μιας σχέσης (οι άλλοι δυο είναι «θα κάνουμε παιδιά, και πότε» και ο τρίτος «τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε για τα λεφτά») και είναι ο πρώτος που χτίζεται από κοινού. Οπότε, μην κάνεις το μεγάλο λάθος να το αντιμετωπίσεις ως κάποιου είδους αναποδιά. Είναι μια βαθύτατα συμβολική απόφαση και το πρώτο σοβαρό τεστ βιωσιμότητας. Χτυπάει ο συναγερμός για εσάς, ελπίζω να τον ακούς.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

35 points
Upvote Downvote

12
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
10 Θέματα σχολίων
2 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
11 Συντάκτες σχολίων
esteElenaldaWestieMrs Brightsidetsoutseki71 Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
tsoutseki71
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Οι γονείς που έχουν κατάθλιψη αλλά δεν κάνουν τίποτα για να βοηθηθούν δεν θέλουν να βοηθηθούν, ή δεν είναι καθόλου μα καθόλου διατεθειμένοι να βρουν τον τρόπο. ‘Οτι και και κάνει ο σύντροφός σου, όσο κοντά και να μείνει στον πατέρα του, η κατάσταση θα χρονίζει χωρίς καμία βελτίωση (κατά τη γνώμη μου πάντα). Αντίθετα, αν ο σύντροφός σου βάλει όρια (πχ. θα έρχομαι να σας βλέπω 3 φορές το μήνα), τότε ο πατέρας θα πρέπει να προσαρμοστεί και να αναλάβει τις ευθύνες του. Δυστυχώς, στην Ελλάδα έχουμε μάθει να μην αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας αλλά να τις φορτώνουμε στους… Διαβάστε περισσότερα »

αστροπελέκι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Το που θα μείνετε είναι ένα τεράστιο θέμα γιατί ρυθμίζει τη δυναμική της σχέσης σας, καθώς συχνά αφορά και τις σχέσεις σας με τους άλλους. Στο προκείμενο τώρα, αν δε μείνετε πάνω ή κάτω από το σπίτι του πατέρα του αλλά σε μια απόσταση ικανοποιητική, δε βρίσκω να είναι πρόβλημα. Ο ίδιος θα διαχειριστεί την κατάσταση και τη σχέση του μαζί του, όχι εσύ. Θέλω να πω ότι αυτός θ’ αποφασίσει κάθε πότε θα τον βλέπει και ακόμη κι αν πάτε στην άλλη άκρη της πόλης αυτό θα γίνει. Μπορείς να διαχωρίσεις τη θέση σου και να του παρέχεις στήριξη… Διαβάστε περισσότερα »

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Πόσο μακριά είναι το μακριά και πόσο κοντά το κοντά; αν ο σύντροφος σου έχει αποφασίσει ότι, παρά τη συμπεριφορά των δικών του απέναντι του, ο ίδιος θέλει να φροντίσει τον πατέρα του όσο χρειάζεται για να είναι καλά με τον εαυτό του και θέλει να περνάει κάθε μέρα να τον βλέπει, αν μένετε σε μικρή απόσταση διευκολύνει και αυτόν και την κοινή σας ζωή. Δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι εσύ δεν θα βάλεις τα όρια σου.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Μωρε οσο μακρια και αν ειναι το μακρια και οσο κοντα και αν ειναι το κοντα δεν εχει μεγαλη σημασια, νομιζω. Αν καποιος θελει μεγαλη συμμετοχη των γονιων του στη ζωη του θα πρεπει να σκεφτεις αν την παλευεις μ αυτο η οχι. Εδω εμενα μια φιλη μου μιλαει 2 φορες τη μερα καθε μερα στο τηλεφωνο με την μαμα της. Καθε μερα. Εγω αν ημουν ο συντροφος της θα μ ενοχλουσε αυτο παρολο που δεν βλεπονται καθημερινα (με τους γονεις), γιατι η συναναστροφη με τον οποιο τροπο ειναι καθημερινη. Νομιζω αυτο πρεπει να σκεφτει η φιλη, αν της ταιριαζει… Διαβάστε περισσότερα »

Westie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Υπάρχει κι άλλος πυλώνας – το σεξ.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Σωστο.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Όταν λέει κοντά εννοεί ότι μένετε ήδη στην ίδια πόλη και θέλει να είστε στην ίδια περιοχή; Να μετακομίσετε στο χωριό; Να αλλάξετε πόλη; Η όχι απλά στην ίδια περιοχή αλλά στο διπλανό τετράγωνο; Έχει σημασία όπως καταλαβαίνεις. Όπως και να έχει αν δε συμφωνείτε σε αυτό αγαπητή φίλη δύσκολα θα συμφωνείτε και στο μέλλον και αν του κάνεις το χατίρι θα του το χτυπάς και αν κάνει το δικό σου θα καταλήξει να σε κατηγορεί για αυτό.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Ο σύντροφός σου μπορεί να έχει όποια σχέση θέλει με τους δικούς του, αρκεί να μη σε ανακατεύει. Δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να προσπαθείς να έχεις τυπικές σχέσεις με κάποια που σε κακολογεί ή βάζει λόγια για εσένα και δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει εσύ να προσπαθείς να τους βοηθάς με τον οποιονδήποτε τρόπο. Αυτή είναι η οικογένεια του συντρόφου σου και είναι ΜΟΝΟ δικό του πρόβλημα η ασχολία και ο χειρισμός όλων τους. Δεν βλέπω κανένα λόγο ούτε να ασχολείσαι εσύ, ούτε και να σε ανακατεύει εκείνος με όλα αυτά. Μη συμβιβαστείς στο θέμα του σπιτιού γιατί θα το μετανιώσεις,… Διαβάστε περισσότερα »

μιμόζα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Αν τον βάλεις να διαλέξει θα νιώσει πίεση, ναι. Είναι αναπόφευκτο. Εσύ πόση πίεση νιώθεις στη σκέψη να μείνετε κοντά στον πατέρα του; Κάνε το εικόνα, πως θα είναι η καθημερινότητά σας; Με λεπτομέρειες. Και πως σου φαίνεται αυτό; Φαντάζεσαι πχ τον εαυτό σου να ζει αυτήν την καθημερινότητα για τα επόμενα 5 χρόνια;

Elenalda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Υπάρχουν πολλές πληροφορίες που δεν μας λες και τις θεωρώ αρκετά σημαντικές. Πού μένει ο σύντροφός σου τώρα; Πόσο συχνά βλέπει τον πατέρα και την αδελφή του τώρα; Τι σημαίνει η βοήθεια (μπορώ να σκεφτώ 5-6 διαφορετικές εφαρμογές της λέξης);

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Τα τελεσίγραφα δε λειτουργούν. Ή μάλλον, ακόμα και αν λειτουργήσουν προσωρινά, οι επιπτώσεις τους θα φανούν σίγουρα στο μέλλον και πάντα θα υπάρχει περίπτωση να ακούσεις το “εγώ σταμάτησα να βλέπω τους δικούς μου όσο ήθελα για σένα”.

Mrs Brightside
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγω συμφωνω με το να τον βαλεις να διαλαξει, ετσι θα ξερεις κιολας και που παει η σχεση σας. Αν και πολυ φοβαμαι οτι ο φιλος σου εχει ηδη διαλεξει και δε σε συμφερει η επιλογη του…