Προσωπική ιστορία: «Ήταν βιασμός»

Πολύ καιρό θέλω να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία, μα μου ήταν πολύ δύσκολο. Μέχρι που σήμερα βρήκα επιτέλους τη δύναμη να γράψω όλα όσα χρόνια τώρα είχα ξεχασμένα. Ήμουν 19 στα 20

Χαιρετώ όλη την όμορφη παρέα σου και εσένα προσωπικά Α, μπα μου.

Πολύ καιρό θέλω να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία, μα μου ήταν πολύ δύσκολο. Μέχρι που σήμερα βρήκα επιτέλους τη δύναμη να γράψω όλα όσα χρόνια τώρα είχα ξεχασμένα. Ήμουν 19 στα 20. Είχα έως τότε κάποιες εμπειρίες με άνδρες. Συγκεκριμένα είχα ένα φίλο που με ήξερε από το σχολείο. πάντα ήταν ερωτικός απέναντι μου και ύστερα από μια ερωτική απογοήτευση ενέδωσα σε ένα one night stand. Δεν συνεχίστηκε και ήμασταν οκ απόλυτα και οι δύο. Ένα χρόνο αργότερα με γνώρισε σε έναν φίλο του, ζωγράφος αυτός, με τον οποίο από την αρχή ένιωσα απίστευτη έλξη. Αυτός ήταν πολύ ερωτικός και φαινόταν μαγεμένος μαζί μου. Μια μέρα μου ζήτησε να πάω από το ατελιέ του να με ζωγραφίσει εγώ ενθουσιαστηκα με αυτό (είχα τότε το κόλλημα με τους καλλιτέχνες και ο άλλος ήταν ηθοποιός) και τελικά πηγα και καταληξαμε να κανουμε σεξ. Τον γούσταρα πολυ. Ζήσαμε για ένα καλοκαίρι σαν ιστορία γουιντ αλλεν με πολύ πάθος και τελικά έληξε η φάση και με χώρισε.

Έκλαψα στεναχωρεθηκα προχώρησα όμως 6 μήνες αργότερα συναντιομαστε όλοι μαζί παρέα σε ένα μαγαζί και τα πίνουμε. Οι αλλοι φίλοι μας αποχωρούν σε ένα πάρτυ και εμένα μου γίνεται πρόταση από το ζωγράφο να πάμε οι τρεις μας από το ατελιέ να κάτσουμε παρέα να πιούμε καμιά μπυρίτσα ακόμη. Δέχομαι χωρίς δεύτερη σκέψη γιατί μέχρι τότε ένιωθα απόλυτα ασφαλής. Ο ένας ήταν στενός μου “φίλος” ο άλλος ένας άνδρας που είχαμε περάσει όμορφα και πότε δεν είχα νιώσει απειλή. Επιπλέον ήμουνα 20 χρόνων και αλήθεια είχα τόση αθωότητα στην σκέψη μου που δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τι θα ακολουθούσε. Πήγαμε λοιπόν, και εκεί που πίναμε την μπύρα έρχεται ο ζωγράφος πλάι μου και αρχίζει να με φιλάει. Εγώ ακόμη είμαι χαρούμενη γιατί πιστεύω ότι αυτό είναι το σήμα για να φύγει ο άλλος “φίλος” και να μείνουμε οι δύο μας. Προς μεγάλη μου έκπληξη όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Απεναντίας ήρθε δίπλα και ο άλλος και άρχισε να με χαϊδεύει παντού. Το ΣΟΚ μου ήταν τόσο μεγάλο που θυμάμαι να νιώθω ότι έχω βγει από το σώμα μου και ότι όλο αυτό το βλέπω ανίκανη να αντίδρασω από το μούδιασμα. Δεν χωρούσε το μυαλό μου τίποτα από όλα αυτά. Ένιωθα τόσο ανυπερασπιστή τόσο μόνη τόσο προδωμενη τόσο ευάλωτη που δεν είπα κουβέντα α μπα μου. Έμεινα απλά κοκκαλωμενη και ακολούθησε ότι ακολούθησε χωρίς να μπορώ να αντίδρασω. Το αποκορύφωμα ήταν ότι όλο αυτό τραβήχτηκε με κάμερα.

Πιστέψτε με το κατάλαβαν και οι δύο ότι δεν ήθελα. Το ξέρω γιατί σε μετέπειτα συζήτηση αυτού του “φίλου” με δική μου κολλητή της είπε ότι δεν ήμουνα καλά και έγινε μαλάκια και το έχει μετανιώσει.. Ακούς α μπα μου το είχε μετανιώσει.. Έχουν περάσει 13 χρόνια από τότε. Πήγα σε ψυχολόγο μετά γιατί ήμουνα πάρα πολύ άσχημα ψυχολογικά και μου βγήκε τεράστιο θέμα στις μετέπειτα σεξουαλικες μου σχέσεις για καιρό. Πάλεψα πολύ κατάφερα να το ξεπεράσω η έτσι πίστευα. Γιατί 13 χρόνια μετά παντρεμένη πια και έχοντας μπει στην διαδικασία να γίνω μανούλα μου έσκασε από το πουθενά αυτή η ανάμνηση και μου φέρε τα πάνω κάτω. Όλα τα χρόνια φυσικά απομακρυνθηκα από αυτούς τους ανθρώπους αλλά ποτέ δεν εξέφρασα όλο το θυμό που είχα μέσα μου για αυτούς. Ούτε εκτός από τον ψυχολόγο το μοιράστηκα ποτέ. Οταν λοιπόν στο σήμερα αποφάσισα να το αναφερω στις φίλες μου (η μία μάλιστα ήταν εκείνη την μέρα μαζί μας στο μαγαζί πριν φύγουμε και ακόμη με τον ένα έχει σπανίως μια επαφή) αισθάνθηκα ότι καμία δεν με πήρε στα σοβαρά. Με ρωτούσαν πράγματα που ένιωθα ότι έπρεπε να δικαιολογήθω. Ότι ναι μαλακές αυτοί αλλα και εγώ ήμουν σεξουαλική και φιλελεύθερη πάντα και ότι θεωρούσαν ότι το πήρα πολύ σοβαρά. Ότι όλες λίγο πολύ έχουμε κάνει πράγματα που μετάνιωσαμε. Μα το δικό μου α μπα μου δεν ήταν έτσι. Το δικό μου ήταν ΒΙΑΣΜΟΣ ξεκάθαρος ΒΙΑΣΜΟΣ που ακόμη και μετά από τόσο καιρό με έχει σημαδέψει και ακόμη αν μπορείς να φανταστείς υπάρχουν μέρες που ρίχνω το φτιάξιμο σε μένα. Θα μπορούσα να είχα πει όχι θα μπορούσα να είχα φύγει μα δεν το έκανα. Δεν έχω καμία ερώτηση απλά την πηγαία ανάγκη να το μοιραστώ. Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου

in ,

Αξιολογήστε το άρθρο

54 points
Upvote Downvote

32
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
25 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
27 Συντάκτες σχολίων
Νελλη το κουνελι!itsme1Kira K.MuseΕντελβάις Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Kanella
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τα άτομα αυτά είχαν πλάνο, ήταν προσχεδιασμένο αυτό που έγινε. Δεν νοιάστηκαν καθόλου για εσένα σαν άνθρωπο, σαν γυναίκα, σε είδαν σαν αντικείμενο. Φυσικά και δεν φταις εσύ για αυτό. Είχες αναπτύξει αισθήματα κι εμπιστοσύνη προς τον «καλλιτέχνη», ένιωσες άσχημα με το χωρισμό, έτρεφες ίσως ελπίδες ότι μπορεί να ξαναγίνει κάτι όμορφο. Κι όλο αυτό, το ήξεραν και σε χειρίστηκαν για να φέρουν την κατάσταση εκεί που ήθελαν οι ίδιοι. Πολλοί γλοιώδεις τύποι προσπαθούν να χειραγωγήσουν τα θύματα τους με όσα ξέρουν ότι είναι ελκυστικά για το θύμα. Και μετά αδιαφορούν για το αν η συνέχεια είναι ή όχι εξίσου… Διαβάστε περισσότερα »

phychodelico
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Σε Κ Α Μ Ι Α περίπτωση δε φταις εσύ. Αυτοί ήταν καθίκια.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Πριν κάποιο καιρό ξεκίνησα να κάνω παρέα με μια κοπέλα. Δεν έχουμε σχεδόν τίποτα κοινό, απλά μένουμε απέναντι και αποκτήσαμε σχέσεις. Μετά από μερικούς μήνες μου διηγήθηκε μια ιστορία σαν τη δικιά σου, τόσο ίδια που δε γινόταν να μη τη θυμηθώ. Δεν το είχε πει ποτέ σε κανέναν, ένιωθε ότι έφταιγε, ακόμα και σε ψυχολόγο που είχε πάει κάποτε δεν είχε μιλήσει για αυτό. Στις φιλες της δεν είχε πει ποτέ τίποτα γιατί όπως μου είπε δεν πίστευε ότι θα την καταλάβαινε καμιά, πίστευε ότι θα την κατηγορούσαν. Το είπε σε μένα γιατί ένιωσε ότι δε θα την κρίνω.… Διαβάστε περισσότερα »

Muse
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

“Ο μόνος λόγος που δεν βιώσαμε κάτι αντίστοιχο δεν ήταν ότι τους ξέραμε ή τους εμπιστευόμασταν, ήταν ότι εκείνοι δεν ήταν βιαστές.”
Μιτση, σ’ αυτή την πρόταση σου κρύβεται όλο το νόημα αυτής της παθογένειας. είναι τόσο απλό και προφανές που όμως δεν το σκεφτόμαστε πότε.

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Μέντορας

Να είσαι καλά που το μοιραστηκες εδώ σε εμάς που το ακούμε με το όνομα του και σε ακούμε και σε βλέπουμε και ευχόμαστε να είσαι γερή και ευτυχισμένη από εδώ και πέρα και να βρεις το κουράγιο να το αφήσεις πίσω σου.

3Πουλάκια
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπητή, μπήκα να πώ ένα πράγμα: ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει το ‘flight or fight response’, την αυτόματη αντίδραση ‘πάλης ή φυγής’ όταν νιώθουμε ότι βρισκόμαστε σε κίνδυνο. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι υπάρχει και μία τρίτη, ενστικτώδη αντίδραση του σώματος σε αυτές τις περιπτώσεις: freeze, το ‘πάγωμα’. Οι αντιδράσεις αυτές, το λεγόμενο F3 (freeze – flight – fight) είναι όλες προγραμματισμένες βιολογικά και λειτουργούν αυτόματα, όχι επιλεκτικά ή συνειδητά. Το ρεζουμέ- αντέδρασες, διότι ΤΟ ΠΑΓΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. Κοίτα στο Google, εδώ κάποια links που βρήκα με ενα γρήγορο ψάξιμο: https://www.healthline.com/health/mental-health/fight-flight-freeze#in-the-mind https://www.anxietycanada.com/articles/fight-flight-freeze/ https://www.google.com/amp/s/www.psychologytoday.com/us/blog/evolution-the-self/201507/trauma-and-the-freeze-response-good-bad-or-both%3famp Λυπάμαι πάρα πολύ γι’αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »

Σιντι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτή η υπόνοια ενοχής από τους γύρω μπορεί να κάνει το τραύμα ακόμα πιο αβάσταχτο. Ποτέ δε φταίει το θύμα. Είναι αδύνατο. Το ότι ήσουν σεξουαλικά επλευθερωμενη που κολλάει; Όποιος θέλει να κάνει σεξ, είναι οκ να τον βιάζουν; Οχι, βέβαια. Είμαι έξαλλη με τους φίλους (ας τους πούμε) που δεν πήραν ξεκάθαρη θέση. Αγκαλιές από εμένα.

itsme1
Μέλος
Συμμετέχων

Μου έχει συμβεί σε περίπου ίδια ηλικία. στα 19. είχα πιει και ένας γνωστος που με ζαχαρωνε καιρό με πηγε στο σπίτι του. Εκεί ήρθαν απ ότι θυμάμαι άλλοι 2 . Θυμάμαι ότι είχα παραλησει δεν αντιδρούσα αλλα καταλάβαινα τι γινόταν και επίσης θυμάμαι ότι ήλπιζα ότι είναι όνειρο. Αυτοί νόμιζαν ότι είχα λιποθυμήσει και το σχολίαζαν αλλα δεν σταμάτησαν να προσπαθούν να γίνει. “Ευτυχώς” δεν τα κατάφεραν όλοι. Οι φίλες μου και αρκετοί γνωστοί μας το μάθανε και ήθελα να πεθάνω από ντροπή προσπάθησα να το κάνω. Μερικες φίλες μου ήταν υποστηρικτικες και δεν με εκριναν. Από τον περίγυρο… Διαβάστε περισσότερα »

Nay_Bother
Μέλος
Συμμετέχων

Μια μεγάλη αγκαλιά από όλες μας φίλη μου. Να ξέρεις όλες συμπασχουμε. Ή όποια αντίδραση είναι παραπάνω από δικαιολογημενη. Με πνίγει το άδικο κάθε φορά που ακούω τέτοιες ιστορίες.

itsme1
Μέλος
Συμμετέχων

Ευχαριστώ πολύ! κάτι τέτοιες συζητήσεις εδώ μέσα και οι δικη σας παρέα λειτουργεί για μένα καλύτερα από ψυχοθεραπεία!

Anastasia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έχω βρεθεί πάρα πολύ κοντά σε αυτό που περιγράφεις, στην ίδια ακριβώς ηλικία, και καταλαβαίνω απόλυτα τα συναισθήματα σου. Εγώ, ακόμα δεν το έχω πει ποτέ σε κανέναν γιατί ντρέπομαι και σκέφτομαι αυτές ακριβώς τις αντιδράσεις που περιγράφεις. Έχω αρχίσει όμως και απομακρύνομαι από φίλους που δεν μπορούν να με καταλάβουν, δεν τους θέλω πια στη ζωή μου. Δεν πρέπει να σκέφτεσαι έτσι, δεν έκανες τίποτα λάθος! Υπάρχουν χίλια σενάρια που θα μπορούσαν να είχαν πάει άσχημα και να είχες σηκωθεί να φύγεις. Αυτοί είναι τα καθίκια. Δεν ξέρω αν μπορώ να πω κάτι που θα σε κάνει να αισθανθείς… Διαβάστε περισσότερα »

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Δεν έφταναν όλα τα άλλα, αλλά όταν επιτελους βρήκες το κουράγιο και το μοιράστηκες με τις φίλες σου, πέτυχες σε μισογυνιστικη αγέλη που λίγο πολύ σου έριξε ένα γρήγορο slut shaming.

soukaivou
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μια μεγάλη αγκαλιά…Λυπάμαι πολύ για ότι σου συνέβη.