Προσωπική ιστορία: Με πήγαν κάπου ερημικά και με βίασαν

Δεν ξέρω γιατί αποφασίζω να γράψω αυτά τα πράγματα τώρα. Μακάρι να ήξερα δηλαδή. Επιλέγω να τα γράψω ανώνυμα παρόλο που έχω λογαριασμό στο site. Αν αποφασίσω δηλαδή να στείλω αυτό το.. κείμενο(;) για δημοσίευση.

Έχουν περάσει 10 χρόνια. Τον Μάρτιο θα είναι 10.

Από τότε που ο χρόνος σταμάτησε λίγο για εμένα. Ήμουν 21 και δεν είχα που να στεγάσω την κα@@α μου. Ούτε και ο τότε τύπος που τα είχα μπλεγμένα. Κλασική στέγη έγινε το αυτοκίνητό μου. Και ένα πάρκο. Μέχρι που σταμάτησε να είναι στέγη. Κάποιος έσπασε το τζάμι. Κάποιος μας έβγαλε από τον κόσμο μας. Κάποιος μας έδεσε στο πίσω κάθισμα. Κάποιοι μάλλον. Μετά από λίγο οι ίδιοι κάποιοι τρομοκράτησαν μια παρέα παιδιών. Δεν κατάλαβα ποτέ τι ήθελαν ακριβώς. Έβλεπα ότι είχαν όπλα και κατάλαβα ότι δεν ήταν όπως στις ταινίες. Μετά από λίγο άφησαν τον.. σύντροφό μου (αχχαχα) και με πήγαν κάπου ερημικά. Σε μια παραλία. Μετά από χρόνια που βρέθηκα τυχαία στο ίδιο μέρος αναγνώρισα μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα. Τα ένστικτά μου με βοήθησαν να μείνω πολύ ψύχραιμη. Και γλίτωσα από μελανιές και χτυπήματα. Μόνο που βιάστηκα.

Δεν θα μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες για το περιστατικό σαν περιστατικό. Θα μοιραστώ απλά μαζί σας τι ακολούθησε. Αστυνομικοί που επειδή έλεγα πολλές λεπτομέρειες και η κατάθεσή μου κρατούσε ώρες μου έλεγαν “ναι, άντε πάμε παρακάτω” και ευθέως και πλαγίως. Αστυνομικοί που μου είπαν “ό,τι χρειαστείς πάρε με” και όταν τους έπαιρνα τηλέφωνο δεν τους έβρισκα. Αστυνομικοί που με έβαλαν σε διαδικασία να μην εμπιστεύομαι ούτε την οικογένειά μου. Εξεταστές που εξεπλάγησαν που ο βιαστής μου χρησιμοποίησε προφυλακτικό. Φίλους που μου στάθηκαν και έτρεξαν στο πλάι μου. Φίλους που δεν ήξεραν και έλεγαν “καλέ διαβάσατε για αυτή την κοπέλα που έπαθε το και το” και φίλους που τους έκοβαν λέγοντας “ναι ναι φοβερό” για να κρύψουν την αμηχανία μου. ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥ να μου συμπεριφέρεται με τον πιο απαράδεκτο τρόπο βλέποντάς με σε τραγική ψυχολογική κατάσταση. Τον τύπο να μου λέει “με παράτησαν στο δρόμο και δεν ήξερα τι να κάνω” κι εγώ να αναρωτιέμαι αν ήμουν με άλλον εκείνο το βράδυ. Ο οποίος ακόμα και σε εκείνη τη φάση δεν παραδέχτηκε ότι έχει κοπέλα. Που το ήξερα καιρό πριν. Το είχα καταλάβει βασικά. Απλά δεν το παραδέχτηκα στον εαυτό μου. Και έτρωγα τα ψέματα που μου έλεγε όταν τον ρώταγα ευθέως. Τύπους που ακολούθησαν και όταν τους έλεγα αυτό το περιστατικό μου έλεγαν ΑΙΣΧΡΑ πράγματα. Μέχρι που αποφάσισα να μην το λέω. Δεν είναι αυτό που με καθορίζει.

Τα χρόνια πέρασαν όμως. Ευτυχώς βασικά. Δεν ξέρω αν το έχω αντιμετωπίσει πλήρως σαν γεγονός. Ξέρω όμως ότι είμαι πολύ τυχερή που μου συνέβη μια φορά. Που είμαι αυτή που είμαι και μπορώ και γράφω αυτές τις γραμμές. Ξέρω ότι υπάρχουν άλλες κοπέλες πολύ λιγότερο τυχερές. Που τους συμβαίνει επανειλημμένα. Που μπορεί να χρειάζεται να βλέπουν τον άνθρωπο που τις κακοποιεί κάθε μέρα. Δεν φταίτε εσείς. Εσείς μπορεί να ξέρετε ποιοί είναι. Εγώ δεν ήξερα. Και δε θα μάθω ποτέ. Μπορώ απλά να φαντάζομαι ότι κάπως ταλαιπωρούνται. Και πληρώνουν για αυτό που μου έκαναν. Μπορεί σα σκέψη να είναι κάτι ποταπό. Αλλά δεν με νοιάζει. Αν μάθαινα θα τους τσάκιζα. Με όποιον τρόπο μπορούσα. Εσείς που ξέρετε, τσακίστε τους.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

118 points
Upvote Downvote

31
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
29 Θέματα σχολίων
2 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
26 Συντάκτες σχολίων
Κάστανο 🌰δήθενHeliotropiumΣάλτσα Πέστροφ Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Μπραβο που εισαι εσυ, που εγινες αυτη που εγραψε αυτο το κειμενο, που εβγαλες τον εαυτο σου εξω απο τη φυλακη αυτου του περιστατικου, και ξεκολλησες απο την αυρα της ανηθικοτητας και της γλιτσας που τους ντυνει.
Μια αγκαλια

Rubia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Χριστέ μου! Μια μεγάλη αγκαλιά από εμένα. Ακούγεσαι πολύ δυνατή αλλά και αν χρειαστείς βοήθεια μη διστάσεις να τη ζητήσεις ακόμα και τώρα. Όχι απλά να ταλαιπωρούνται να πάνε να σαπίσουν οι ένοχοι.

v for vendetta
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Συγκλονιστικό. Σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας αυτή σου την εμπειρία. Ναι είναι όλοι αυτοί οι τραγικοί τύποι που περιγράφεις αλλά είναι και οι φίλοι που σου στάθηκαν και έτρεξαν κοντά σου και όλοι εμείς που σου στέλνουμε μια αγκαλιά. Δεν είσαι μόνη σου, όσοι αδιάφοροι αστυνομικοί κι αν υπάρχουν και καθηγήτριες που φτύνουν το ίδιο το λειτούργημα που υποτίθεται ασκούν, μην ξεχνάς ποτέ ότι δεν είσαι μόνη σου. Και μίλα, είναι λυτρωτικό.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

{Τον τύπο να μου λέει “με παράτησαν στο δρόμο και δεν ήξερα τι να κάνω”} Δηλαδή, δεν πήρε κατευθείαν τηλέφωνο την αστυνομία;;;

Iapetus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μπορεί να πήρε. Μπορεί να μην είχε το κινητό πάνω του. Μπορεί απλά να πάγωσε; Πολλά μπορεί.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Εσένα όλες αυτές οι δικαιολογίες θα σού αρκούσαν, αν ήσουν στην θέση της κοπέλας;

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Μια αγκαλια και απο μενα. Χρειαζεται κουραγιο να το μοιραστεις αυτο.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Μπράβο σου που βρήκες τη δύναμη να μοιραστείς μαζί μας αυτή τη τραγική εμπειρία. Κι εσύ τους τσακίζεις τώρα, αυτή η δύναμη, αυτό το μήνυμα, αυτές οι γραμμές, όλα αυτά μαζί τσακίζουν κόκκαλα. Μπράβο σου και μια αγκαλιά.

Πιπέρι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν έχω λόγια, μόνο μια μεγάλη αγκαλιά αν την θες

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Μπράβο σου για το θάρρος σου, είσαι πολύ μεγάλη κ εκείνοι πολύ λίγοι, πολύ ασήμαντοι. Τίποτες και πουθενάδες. Σου στέλνω κ εγώ μια τεράστια αγκαλιά <3

Matryoshka
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αν μένεις Αθήνα και θέλεις να μιλήσεις σε κάποιον από κοντά στείλε μου μήνυμα, θα χαρώ πολύ.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Δεν ξέρω αν έχεις κάνει ψυχοθεραπεία για να αντιμετωπίσει αυτό που σού συνέβη, αλλά πιστεύω ότι είναι απαραίτητο. Μπορείς να απευθυνθείς σε γυναίκα ψυχολόγο, αν πιστεύεις ότι έτσι θα αισθάνεσαι πιο άνετα. Και, πίστεψέ με, επειδή και εγώ έχω κάνει ψυχοθεραπεία, θα δεις ότι θα σε βοηθήσει πολύ, θα σου προσφέρει μια αγκαλιά στην οποία θα μπορείς να καταφύγεις για βοήθεια και στήριξη.