Αγαπητή «Α, μπα»: Τι πιστεύεις για τη διανομή της περιουσίας των γονιών στα παιδιά;

Δεν είναι δίκαιο το να μοιράζεις τα πάντα στη μέση

Σε μια από τις οικογενειακές συγκεντρώσεις των ημερών, ένα πολύ κοντινό συγγενικό μου πρόσωπο με ενημέρωσε ότι σε κάποιες συζητήσεις του σογιού έχει ειπωθεί ότι οι γονείς μου με έχουν ρίξει στα οικονομικά/κληρονομικά σε σχέση με τον αδερφό μου, και συμφωνεί και αυτό το άτομο με τα λεχθέντα. Δεν μου το είπε φάτσα μπάτσα, μην παρεξηγηθώ, αλλά αυτό βγήκε. Αυτό που έχει συμβεί στην πραγματικότητα, είναι ότι οι γονείς μου (οι οποίοι δεν είναι καθόλου ευκατάστατοι) βοήθησαν οικονομικά τον αδερφό μου να ανοίξει μια δική του επιχείρηση, όμως χωρίς να αδικήσουν κάπως εμένα, γιατί λόγω του ότι είμαι μεγαλύτερη και λόγω κάποιων ευνοϊκών συγκυριών είχα ήδη δουλειά που μου εξασφάλιζε μια καλή ζωή όταν συνέβη αυτό. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι και ούτε θα μου περνούσε ποτέ από το μυαλό τέτοια σκέψη, ίσα ίσα που βοήθησα λίγο και εγώ τον αδερφό μου στην επιχείρησή του και τώρα πάει μια χαρά και αυτός. Με αφορμή όμως αυτή την κουβέντα, το σκέφτηκα και κατέληξα στο ότι όχι, δεν είναι δίκαιο το να μοιράζεις τα πάντα στη μέση γιατί δεν έχουν όλοι τις ίδιες ανάγκες, και καλά έκαναν οι γονείς μου και βοήθησαν εκείνη την περίοδο το παιδί που είχε ανάγκη να σταθεί στα πόδια του και να ξεκινήσει την καριέρα του. Αυτό είπα και στον συγγενή και έληξε η κουβέντα. Δεν θέλω να σταθώ στα κουτσομπολιά του σογιού και σε ενδεχόμενη κακοήθεια, θέλω όμως να σε ρωτήσω, εσένα ποια είναι η άποψή σου για τη διανομή της περιουσίας των γονιών στα παιδιά;

Μομό

Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα το «δεν έχουν όλοι τις ίδιες ανάγκες», γιατί ναι μεν ισχύει, αλλά δεν είναι για τους ίδιους λόγους, και έχουν σημασία οι λόγοι. Άλλες φορές αυτές οι ανάγκες διαφοροποιούνται λόγω χρονικής συγκυρίας ή άλλων ευνοϊκών συγκυριών, όπως συνέβη στην δική σου οικογένεια, άλλες φορές όμως αυτές οι ανάγκες διαφοροποιούνται επειδή οι γονείς έχουν κάνει εξαρχής άνιση κατανομή, ευνοώντας υπερβολικά το «αδύναμο» παιδί, που μπορεί να έχει καταντήσει όντως αδύναμο, επειδή του έβαλαν την ταμπέλα του αδύναμου. Ή, κάποιο παιδί μπορεί να είναι απλά πιο αδίστακτο, ή με μεγαλύτερη δόση εγωισμού.

Όπως δεν θέλεις να κρίνουν άσχετοι την δική σου οικογένεια, διότι δεν ξέρουν τις ειδικές συνθήκες, έτσι κι εσύ δεν χρειάζεται να εφαρμόζεις την δική σου εμπειρία σε όλες τις άλλες οικογένειες που δεν γνωρίζεις από μέσα. Για μερικές οικογένειες το δίκαιο είναι να μοιραστούν τα πάντα στη μέση. Δεν γίνεται να βγει ενιαίο φιρμάνι για όλους τους ανθρώπους, για όλες τις οικογενειακές σχέσεις, για να επικυρώσεις την δική σου ιστορία. Η σωστή απάντηση είναι «εμείς αυτό αποφασίσαμε γιατί συμφωνήσαμε ότι αυτό ήταν το σωστό για όλους μας». Και να κοιτάνε τη δουλειά τους, βεβαίως βεβαίως.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

76 points
Upvote Downvote

25
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
18 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
22 Συντάκτες σχολίων
Πουπουλόπαπιατούρτα σεράνοZozoAlex Rainers Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Chachacha
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εφόσον η Μόμο νιώθει μια χαρά, καμιά δουλειά δεν είχε ο συγγενής-καλοθελητής να χωθεί και να σχολιάσει. Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι οι ξεκάθαροι λογαρισμοί και δεν εννοώ απαραίτητα 50-50, μια δεκάρα εσύ, μια ο αδερφός. Η οικογενειακή περιουσία είναι των γονιών και δικαίωμά τους να τη διαθέσουν όπως επιθυμούν (θέλουν να κάνουν π.χ. το γύρω του κόσμου; Τέλεια!). Από εκεί και πέρα, ανάλογα την οικογένεια θα γίνει και η κατανομή ώστε όλοι να νιώθουν ότι τους σκέφτονται και δεν είναι αδικημένοι. Και για να γελάσουμε και λίγο, σε γνωστή μου οικογένεια με τρία παιδιά (δυο αγόρια, ένα κορίτσι)… Διαβάστε περισσότερα »

Chachacha
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Και κάτι που θυμήθηκα. Πολύ σημαντικό, οι γονείς να κάνουν τα κουμάντα τους για τα χρόνια που λόγω γηρατιών θα έχουν αυξημένες ανάγκες και τα υπόλοιπα να περάσουν στα παιδιά. Καλύτερα να εξασφαλίσουν αυτά τα χρόνια – να μην υπάρχουν χρέη, παρά να τρέχουν και να μην φτάνουν το/τα παιδιά αργότερα. Λίγες είναι οι περιπτώσεις που εγκλωβίζονται έτσι τα παιδιά ή που λόγω αυτών των αναγκών μαλώνουν τα αδέρφια;

Kritikothessalonikia
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

ΧΑ χα χα για το μπαμπά μου μιλάς; ” Κράτα γερο να χεις” ακούω και φριττω. . αλλά ποιος ξέρει τί μέλλει γενέσθαι με αυτόν τον ΕΝΦΙΑ που μάς φόρεσαν καπέλο, να το θίξω το θέμα ή όχι; Δεν έχω αποφασίσει ακόμα. .

Eleanor Oliphant
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

να’το το κάρμα! 🙂

andi @
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Χωρίς να με ενδιαφέρουν καθόλου τα κληρονομικα και έχοντας άριστη σχέση με τον αδερφό μου, θα πω μια φράση που πιστεύω ισχύει γενικά ” το παιδί που κλαίει τρώει παραπάνω”.
Αυτά.

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Αν και αυτή η συζήτηση δεν αφορά κανέναν εκτός από την οικογένεια, για μένα θα πρέπει να μοιράζεται στη μέση η βοήθεια ανεξαρτήτως των συγκυριών, ακριβώς για να μη μένουν πικρίες και έριδες ανάμεσα στα αδέρφια. Ας πούμε ότι εσύ ήσουν πιο ικανή /τυχερή / άξια / δουλευταρού από τον αδερφό σου, γιατί αυτό να έχει αντίκτυπο στην εύνοια των γονιών;; Είχα έναν πρώην που επειδή έγινε γιατρός οι γονείς του έγραψαν ότι είχαν και δεν είχαν στον αδερφό του που έβγαλε ΤΕΙ ζαμπονοκοπτικής επειδή σου λέει εσύ γιατρός έγινες θα βγάλεις λεφτα. (στην Ελλάδα όλα αυτα). Ε όχι.

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ίδια περίπτωση και ο πατέρας μου με τον αδερφό του. Επειδή ο πατέρας μου ήταν πιο δουλευταράς και της πιάτσας, “δεν είχε ανάγκη”. Ο θείος μου αντίθετα εξαρτάται οικονομικά και συναισθηματικά από τη μάνα του μέχρι και τώρα. Περιττό να πω πως σαφώς και ο πατέρας μου πικράθηκε, όχι για τα χρήματα ή τα χωράφια (εξάλλου κι αυτός πήρε μέρος της πατρικής περιουσίας) αλλά γιατί η γιαγιά μου πάντα τον είχε για παραπαίδι επειδή ήταν ικανός να ανταπεξέλθει μόνος του. Και αυτό φάνηκε και στο μοίρασμα της περιουσίας.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Πολλές φορές το “αδύναμο” παιδί είναι και αδίστακτο και έχει μεγαλύτερη δόση εγωισμού και χρησιμοποιεί την “αδυναμία” του για να χειραγωγεί τους άλλους και να παίρνει πάντα αυτά που θέλει, ακόμα κι αν αυτά που θέλει δεν υπάρχουν για να δοθούν. Δράματα μεγάλα συμβαίνουν σε αυτές τις οικογενειακές ιστορίες και πάντα υπάρχει κάποιος αδικημένος.
Αυτός ο αδικημένος τώρα μπορεί να αισθάνεται τόσο ευνοημένος από τη ζωή που να μην τον νοιάζει η αδικία που υπέστη, αλλά αυτό δεν είναι ο κανόνας, ούτε και σημαίνει πως έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα.

Παπαρουνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

θα συμφωνησω..

sktpsx
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

το ζουμε αυτο τελευταια, με τον “αδυναμο” αδερφο του πατερα μου, που για “αδυναμος” μια χαρα εχει καβατζωσει ολη την πατρικη περιουσια, εις βαρος των υπολοιπων και ενω δεν διαμαρτυρηθηκε ποτε κανεις, τωρα σε κατι αποδοχες και λοιπες διευθετησεις, αμεσως ετρεξε “αδυναμος” να ρωτησει δικηγορο μη τυχων και χασει τιποτα και πως μπορει να παρει παραπανω. Ανατροπη στα γεραματα και ξεσπαθωσαν τα αδερφια με τον αγαπημενο “αδυναμο” αδερφο και δε μπορει να πατησει το ποδι στο χωριο με τα καμωματα του. Δικαιωση.

Bomba
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Στο αντίστροφο μπορεί να ακούσεις τον γονέα να λέει: “Το παιδί Α έχει πετυχημένη δουλειά και αυτοσυντηρείται, οπότε θα ενισχύσω οικονομικά το παιδί Β που δε βγάζει τόσα λεφτά” και το παιδί Α λέει “Εγώ εχω ψοφήσει σε όλη μου τη ζωή να πληρώνω σπίτια, αυτοκίνητα έξοδα και οι γονείς μου δίνουν αβέρτα χρήματα στον άλλον, χωρίς να νοιάζονται να με ελαφρώσουν λίγο και εμένα”. Άλλος κάνει παιδιά και άλλος δεν κάνει, άλλος είχε δυνατότητες και άλλος όχι, άλλος ήταν τυχερός και άλλος άτυχος, άλλος να είναι σε θέση να γεροκομήσει και άλλος όχι, άλλος τεμπέλης και άλλος εργατικός, άλλος… Διαβάστε περισσότερα »

Παπαρουνα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Μια θεια μου.. εχει μια κορη και εναν γιο. Η κορη περασε στο πανεπιστημιο, και οι γονεις πληρωσαν τα 5 χρονια σπουδων εκει. ο γιος περασε αστυνομικος (αρα ανεξοδα απο γονεις) και επειτα σπουδασε και αυτος σε πανεπιστημιο, πληρωνοντας ομως απο την τσεπη του, αφου δουλευε. Τωρα και τα δυο παιδια εχουν παντρευτει και εχουν κανει οικογενεια. Η θεια μου.. λεει και ξαναλεει, οτι τωρα πρεπει να στειλει οικονομικη ενισχυση στον γιο της (παρολο που δεν την χρειαζεται) γιατι δεν του εδωσε ποτε λεφτα για σπουδες. Δηλ να του δωσει τωρα τα λεφτα που θα του εδινε τοτε. Ετσι το… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Από τη στιγμή που εσείς τα έχετε βρει μην κάθεσαι και ακούς τι λέει ο καθένας. Που μπορεί να τα λέει και με δόλο για να σας χαλάσει τις σχέσεις. Εγώ εκαυτο που έχω να πω είναι να φροντίζουν οι γονείς να είναι δίκαιοι και να έχουν μεγαλώσει σωστά τα παιδιά τους γιατί δεν υπάρχει πιο λυπηρό πράγμα από το να μαλώνουν αδεφια για τα κληρονομικά. Μικρή ήμουν και θυμάμαι τον πατέρα μου να μου λέει με την αδερφή σου δε θα μαλώσεις ποτέ για κληρονομικά, και εγώ γελούσα και του έλεγα είναι δυνατόν; Εσείς μπορεί όχι έλεγε αυτός αλλά… Διαβάστε περισσότερα »

Kleopatra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Εγώ θα έλεγα στους συγγενείς ότι δεν είναι δική τους υπόθεση για να ασχολούνται και θα απορούσα πως έμαθαν τι και πως συμβαίνει στα οικογενειακά σας.

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Aπό τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του.

aeromango
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η καθε οικογενεια εχει τη δυναμική της και κάνει τις επιλογές που της ταιριάζουν. Δεν πέφτει λόγος στους απ’έξω. That being said, θεωρώ δίκαιη τη μοιρασιά ακριβώς στη μέση. Οι συνθήκες της ζωής αλλάζουν, αυτός που ήταν ο οικονομικά αδύναμος χθες μπορεί να του τα φερει ετσι η ζωη που να ευνοηθεί αυριο, και ο αλλος που τα καταφερνε και δεν πήρε πολλά να καταστραφεί οικονομικά και να του λείψουν. Ποτέ δεν ξέρεις το μέλλον τι θα φέρει. Φευγουν οι γονεις απο τη ζωη και πικραίνονται τα αδέρφια, είναι κρίμα