Αγαπητή «Α, μπα»: Γιατί οι γονείς βοηθούν περισσότερο τα παιδιά που τους εκμεταλλεύονται και τους ζητούν συνεχώς πράγματα;

Ενώ στα ανεξάρτητα παιδιά φορτώνουν συνεχώς βάρη;

Αγαπητή Α,μπα , γιατί κάποιοι γονείς επιλέγουν να βοηθάνε και να δείχνουν με τις πράξεις τους πως νοιάζονται περισσότερο για τα παιδια τους (ηλικίες άνω των 30 ολα) που τους εκμεταλλεύονται και που συνεχώς ζητούν πράγματα υλικά και μη, που οταν διαφωνούν θα τους κανουν το χατίρι και αυτα τα παιδια απο τη μεριά τους δε επιστρέφουν ποτέ πίσω το νοιαξιμο? Ενώ για το ένα παιδί που είναι πιο ανεξάρτητο και που κάνει οτι μπορεί για να μην τους κουράσει και τους βοηθά, τους μιλα λογικα για να σταματήσουν να τους εκμεταλλεύονται οι υπόλοιποι τα ακουει κιολας, και σ’ αυτό το παιδί φορτώνουν βάρη και του μεταφερουν την κακή διάθεση που τους προκαλούν τα άλλα παιδια, ενω σ αυτα τα αλλα παιδια δε θα πουν ποτε τιποτα;

-απορία

Κι εγώ έχω μια απορία. Γιατί αυτά τα ανεξάρτητα παιδιά επιτρέπουν στους γονείς τους να τους φέρονται σαν σάκο του μποξ και δεν θέτουν τα όρια τους, ειδικά αφού δεν έχουν κάτι να χάσουν, εκτός από τον τίτλο του παιδιού που τα καταφέρνει όλα και δεν διαμαρτύρεται ποτέ, γνωστό και ως “βραβείο της χρυσής ανοιχτής παλάμης;”

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

111 points
Upvote Downvote

28
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
21 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
25 Συντάκτες σχολίων
AvaptistoJls CatMeddleEvilNanaka Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Γιατί μπερδεύτηκαν οι ρόλοι και κανείς δεν το πήρε χαμπάρι. Το παιδί δεν επέλεξε να γίνει ανεξάρτητο, υιοθέτησε αυτόν τον ρόλο, του παιδιού που δεν έχει ανάγκη, και γιατί έτσι του έλεγαν συχνά πυκνά και γιατί πήρε (σωστά ή λανθασμένα) το μήνυμα ότι δεν υπάρχει χώρος για δικές του ανάγκες. Σταμάτησε από πολύ νωρίς να είναι παιδί και έγινε προστάτης των γονιών του. Και οι γονείς είτε βολεύτηκαν, είτε δεν το αντιλήφθηκαν. Και όταν το παιδί έθετε τα όρια του, αυτά αγνοούνταν είτε γιατί δε βόλευαν είτε γιατί δεν γίνονταν αντιληπτά ως όρια αλλά ως ανεξήγητος “θυμός”. Και μάλλον δεν… Διαβάστε περισσότερα »

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Aχ βρε Πόντια, αγαπημένη

Meddle
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο Πόντια!!!Το έχω δει στην πράξη, ένα παιδί να μεγαλώνει στον αυτόματο γιατί οι γονείς ασχολούνται και κανακεύουν μόνο το άλλο..Είναι αυτό που λέει και ο λαός «έκανε την ανάγκη φιλότιμο». Στην περίπτωση που ξέρω, όταν το παιδί ενηλικιώθηκε και απομακρύνθηκε απο τους γονείς (έχουν τυπικές έως καθόλου σχέσεις), οι γονείς έπεσαν απο τα σύννεφα γιατί στο μυαλό τους τα έκαναν όλα σωστά και το κατηγόρησαν για αχαριστία..

Meddle
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο Πόντια!!!Ξέρω περίπτωση οικογένειας που οι γονείς παίνευαν και ασχολιόντουσαν με το ένα παιδί ενώ το άλλο μεγάλωνε στον αυτόματο και έτσι αναγκάστηκε να ανεξαρτοποιηθεί..Τώρα το παιδί που ενηλικιώθηκε και εξακολουθούν οι γονείς να αδιαφορούν για τις ανάγκες του, έχει τυπικές έως καθόλου σχέσεις με τους γονείς του..Περιττό να σου πω ότι έπεσαν από τα σύννεφα με τη συμπεριφορά του διότι τα έκαναν όλα σωστά και από πάνω το κατηγορούν για αχαριστία!!!

Jls Cat
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπητή Πόντια, θα την τυπώσω την απάντησή σου και θα την βάλω σε κορνίζα! Στο παλιό μου δωμάτιο στο γονεϊκό μου σπίτι.

Dreamer
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Γιατί όπως εμείς δεν ξέρουμε να χειριστούμε κάποιες καταστάσεις στις σχέσεις μας και στην καθημερινότητά μας, έτσι και οι γονείς μας αντίστοιχα, δεν μπορούν να χειριστούν σωστά πολλές καταστάσεις που αφορούν την οικογένεια και τα παιδιά τους. Έχω πολλά παραδείγματα από ανθρώπους που βλέπω καθημερινά γύρω μου• φίλους, γνωστούς και γονείς μαθητών, που δεν ξέρουν πώς να φερθούν σε καθημερινά και βασικά θα έλεγα πράγματα. Ένα τρανταχτό παράδειγμα η σπιτονοικοκυρά στο σπίτι που νοίκιαζα πέρυσι: είχε στην ιδιοκτησία της μια 3 οροφή πολυκατοικία και από τα ενοίκια που έπαιρνε έστελνε όλα τα χρήματα στο 38 χρόνο γιο της που ζούσε… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Βασικά δε μιλάμε για κάποιους γονείς έτσι; Μιλάμε για τους γονείς σου. Και δεν είναι κάποιο παιδί, είσαι εσύ που νιώθεις έτσι. Βάλε ορια, δε γίνεται αλλιώς.

Depth of Scan
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Simple as that….

Ponemenosspourgitis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αγαπητή απορία… Σε καταλαβαίνω απόλυτα, και εύχομαι να λύσεις το πρόβλημα σου θέτοντας τα όρια σου. Πρέπει να συνειδητοποιήσεις δυστυχώς, ότι οι γονείς σου γερνάνε και ότι αυτά τα προβλήματα που έχεις τώρα, θα τα δεις στην πραγματική τους διάσταση. Μάντεψε από ποια θα περιμένουν να αναλάβει το ρόλο τους, όταν θα είναι ανήμποροι. Μάντεψε ποια θα κατηγορούνε για να καλύψουν τις ενοχές τους. Ποιανής τα παιδιά δεν θα τα αγαπανε σαν εγγόνια τους γιατί και αυτά …δεν έχουν ανάγκη. Μην μαντέψεις αν υπάρχει περιουσία για το πως θα γίνει η μοιρασιά. Εσύ δεν έχεις ανάγκη, γιατί να πάρεις κάτι?… Διαβάστε περισσότερα »

Marie
Μέλος
Συμμετέχων

Γιατί αυτά τ παιδιά που τους εκμεταλλεύονται είναι χειριστικα γι αυτό. Κάποτε άκουγα μια μαμά ν περηφανεύεται γ τ πόσο ναζιάρα κ καπατσα είναι η 5χρονη κορούλα της κ πόσο καλά θα τα καταφέρει στη ζωή της.οταν της εξηγήσα ότι η μικρή της έχει αναπτύξει έναν άκρως χειριστικο χαρακτηρα-ειχε καταλάβει τ κουμπί του καθενός κ τους χορευε-κ ότι στην ουσία εκμεταλλεύεται συναισθήματα για ν πάρει αυτό που θέλει,σοκαρίστηκε! Αυτά τα παιδιά μαθαίνουν από πολύ μικρή ηλικία ότι γ ν καταφέρουν κάτι πρέπει ν “παιξουν” μ το συναίσθημα κάποιου.κ έτσι γίνονται στυγνοι εκμεταλλευτές.. Είναι μια ‘ μέθοδος επιβίωσης’ μου έχει εξηγήσει… Διαβάστε περισσότερα »

Μάνα Κουράγιο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Γιατί είναι τα πιο χειραγωγήσιμα, τα παιδιά του καθήκοντος, που εξακολουθούν να κάνουν τα χατίρια στους γονείς κι ας κοντεύουν τα 50 (τα παιδιά, όχι οι γονείς!!), μπας και τους δείξουν λίγη από την αδυναμία που απολάμβαναν πάντα τα άλλα παιδιά, τα “δύσκολα” και κακομαθημένα.

kalamaraki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Plot twist, καθώς περίμενα παραπομπή σε ψυχολόγο (που δε θα ήταν καθόλου κακή ιδέα) και ενθουσιάστηκα με το “βραβείο της χρυσής ανοιχτής παλάμης”.

Νομίζω ότι θα μας έκανε καλό να αποσυνδέσουμε επιτέλους τη λέξη “γονείς” από τις έννοιες “ανιδιοτέλεια”, “δικαιοσύνη”, “ευθυκρισία” και άλλα νόστιμα παρεμφερή.

tina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όταν ήμουνα 25 χρόνων δούλευα σε μια εταιρεία κι έκανα πολλά ταξίδια. Ένα πενθημερο ( που ήμουνα και λίγο αρρωστη) έπρεπε να πάω Κομοτηνή, Άλεξ/πόλη και Ορεστιάδα. Η μαμά μου δεν πήρε ούτε ένα τηλέφωνο να μάθει τι κάνω. Όταν της το ανέφερα μου είπε πως δε φαντάστηκε πως είχα ανάγκη. Στο σήμερα, οι δύο αδελφές παντρεμένες και δημόσιοι υπάλληλοι, εγώ ελεύθερη επαγγελματίας και μονογονεικη. Μαντέψτε ποιον παίρνει τηλέφωνο όταν χρειάζεται κάτι!

Ηλιοστάλλακτη
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σε νιώθω!

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Δεν ξέρω αν υπάρχει ο όρος, θα το ονόμαζα το σύνδρομο του ασώτου υιού. Ένας φαύλος κύκλος όπου οι γονείς για κάποιον λόγο θεωρούν το ένα παιδί πιο αδύναμο και πρέπει πάντα να του προσφέρουν βοήθεια την οποία ταυτοχρόνως θεωρούν ότι χρειάζεται αλλά και για να το κρατήσουν κοντά τους μ’αυτόν τον τρόπο, το παιδί το “άσωτο” το οποίο μαθαίνει συνειδητά ή ασυνείδητα πως ότι και να κάνει θα έχει τους γονείς του στήριγμα οπότε αφήνεται και σε αποκοτιές και φυσικά ο δυνατός τη οικογένειας ο οποίος από τη μία πρέπει να ανταποκριθεί στο ρόλο του δυνατού κι αυταρκη που… Διαβάστε περισσότερα »

Izabel
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Έχω καταλάβει ύστερα από συζητήσεις με μεγαλύτερους ανθρώπους ότι το κάνουν γιατί θεωρούν κάποιο παιδί αδύναμο και κάποιο που τα βγάζει πέρα μόνο. Έχω μια αδερφή που της δημιούργησαν οι ίδιοι μια αδυναμία ενώ είναι πανέξυπνη, εργατική της τα είχαν όλα στο χέρι. Εγώ πάντα μπορούσα κι όταν ρώτησα γιατί δεν μου προσφέρουν την ίδια βοήθεια δεν υπήρχε απάντηση. Ευτυχως η αδερφή μου πηγαίνει πια σε ψυχολόγο και στέκεται σιγά σιγά στα πόδια της.