Αγαπητή «Α, μπα»: Πώς διαλέγεις άθλημα ή χόμπι για το παιδί σου;

Το μεγάλο μου άγχος είναι μην έχουν κλίση σε κάτι και δεν τους δώσω την ευκαιρία να το διαπιστώσουν

Close up of girl's hands on piano

Άμπα μου καλησπέρα. Θα ήθελα τη γνώμη σου για ένα θέμα που προβληματίζει εμένα και τον σύζυγο.Έχουμε 2 δίδυμα παιδάκια,ένα αγόρι κι ένα κορίτσι.Τώρα είναι στο νήπιο,του χρόνου θα πάνε 1η δημοτικού. Από πέρυσι,πηγαίνουν κολυμβητήριο γιατί θεωρήσαμε πολύ σημαντικό να μάθουν καλό μπάνιο,στην Ελλάδα ζούμε εξάλλου,κι εντάξει αν δεν τους άρεσε ώστε να συνεχίσουν την κολύμβηση σαν χόμπι κι αφού μάθουν θα το σεβόμασταν εννοείται.Ο προβληματισμός μας έγκειται στο ότι σκεφτόμασταν από του χρόνου να αρχίσουν και κάτι δεύτερο αλλά δεν μπορούμε να αποφασίσουμε τι.Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να μας φαίνεται τόσο απαραίτητο εφόδιο όσο το κολύμπι.Πώς διαλέγεις ανάμεσα στο μπαλέτο και το τέννις πχ?Υπάρχει άλλη μέθοδος πέραν της δοκιμής?Δεν έχουν εκφράσει κάποια ιδιαίτερη επιθυμία για κάτι συγκεκριμένο παρόλο που έχουμε αρχίσει να τους δείχνουμε βίντεο με διάφορες δραστηριότητες για να δούμε αν κάτι θα τους εξάψει ιδιαίτερα την περιέργεια.Το μεγάλο μου άγχος είναι μην έχουν κλίση σε κάτι και δεν τους δώσω την ευκαιρία να το διαπιστώσουν.Μικρή πέρασα από διάφορα ομαδικά αθλήματα,από χορούς,μέχρι και με μουσικό όργανο καταπιάστηκα αλλά σε 2 χρόνια μαξ βαριόμουν.Ο άντρας μου πάλι το αντίθετο έπαιζε ποδόσφαιρο για μια 10ετία σαν χόμπι και ποτέ δεν ένιωσε ότι ήθελε κάποια αλλαγή.Είναι θέμα χαρακτήρα?Έχουμε απορρίψει λίγο δικτατορικά την ιδέα των πολεμικών τεχνών καθώς σε κανέναν μας δεν πολυαρέσει το κόνσεπτ ιδίως για τόσο μικρά παιδιά.Όμως κι αυτό τύψεις με κάνει να νιώθω,ένας ολυμπιονίκης τάε κβο ντο έγινε ολυμπιονίκης,βρήκε την κλίση του γιατί αρχικά οι γονείς του τον έσπρωξαν προς τα εκεί.Αλλιώς μπορεί να χε περάσει όλη του τη ζωή όντας μέτριος στο τέννις και το μπάσκετ.Εντάξει είμαι υπερβολική το ξέρω,παίρνουμε δεκάδες αποφάσεις καθημερινά χωρίς να συμβουλευτούμε τα παιδιά,αποφάσεις πολύ πιο καθοριστικές για τη ζωή τους,αλλά για κάποιο λόγο με έχει αγχώσει πολύ η συγκεκριμένη.Επίσης να επιδιώξω να αρχίσουν κάτι μαζί όπως το κολυμβητήριο ή να τα χωρίσω ώστε να χει το καθένα την ευκαιρία να ανεξαρτητοποιηθεί?

πολλά τα ερωτήματα

Τελικά μιλάς για χόμπι, ή για διάκριση;

Ούτε εσύ έγινες σολίστας στο Κάρνεγκι Χολ, ούτε έπαιξε ο άντρας σου στη Γιουβέντους. Η έντονη, πιεστική κλίση με την έννοια που το λες – έφτασες σε επίπεδο Ολυμπιονίκη – είναι κάτι που δεν κρύβεται εύκολα. Ο πρωταθλητής του τάε κβο ντο μάλλον είχε δείξει ότι έχει άνεση στα αθλήματα, κάπου κάτι θα φάνηκε, μια σωματική συμμετρία, ταχύτητα, ένα αθλητικό ενδιαφέρον. Επίσης, οι άνθρωποι που διακρίνονται σε κάτι είναι άνθρωποι με μεγάλη επιμονή, με μεγάλη αντοχή, με μεγάλη περιέργεια, που δεν βλέπουν τη δουλειά ως δουλειά. Είναι βυθισμένοι και αφοσιωμένοι από μικρή ηλικία σε κάτι. Αλλά αυτοί είναι πάρα πολύ λίγοι.

Πιστεύω ότι στα νήπια έχει αρχίσει να φαίνεται κάτι λίγο, αν υπάρχει κάτι λίγο. Μην βλέπεις αυτά που κυκλοφορούν για να τους δώσεις, ανάποδα πρέπει να γίνει, τα παιδιά πρέπει να παρατηρήσεις. Μίλα με τους δασκάλους τους. όχι για την περίφημη «κλίση», αλλά για το τι δείχνουν να απολαμβάνουν πιο πολύ ως ασχολία. Τη ζωγραφική; Το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά; Το μοναχικό παιχνίδι; Την ώρα του τραγουδιού; Την ώρα του βιβλίου; Με τα βίντεο που δείχνετε δεν θα βγάλετε άκρη. Τα ερεθίσματα θα τα δώσετε μόνο μέσα από οικογενειακές ασχολίες που θα κάνετε όλοι μαζί σε πολύ χαλαρό περιβάλλον. Πηγαίνετε τα παιδιά όσο πιο πολύ μπορείτε σε διάφορες εκδηλώσεις, σε διαφορετικές εκδρομές, από αθλητισμό, μουσεία και πικ νικ, όχι μόνο σε αυτά που αρέσουν σε εσάς, σε όλα. Και θα περάσετε καλά ως οικογένεια, και αν τελικά δεν βγει τίποτα από όλα αυτά ως ξεκάθαρη κλίση, θα έχουν μορφωθεί με έναν τρόπο που δεν γίνεται στο σχολείο.

Και τέλος, δεν πειράζει αν ξεκινήσουν κάτι τυχαίο και το παρατήσουν. Δεν καταλαβαίνω αυτή την εμμονή των γονιών (δεν λέω για σένα) να ξεκινάνε τα παιδιά κάτι που δεν έχει πετύχει και τα πιέζουν να συνεχίσουν τα μαθήματα για τρομπόνι για τρίτη χρονιά. Δε νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει να εξιστορήσει μαρτυρικές στιγμές με δασκάλους ακορντεόν, κιθάρας, τένις. Ας κάνουν κάτι από μια φορά, και τι έγινε; Μόνο το σχολείο είναι υποχρέωση.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

76 points
Upvote Downvote

52
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
31 Θέματα σχολίων
21 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
36 Συντάκτες σχολίων
HaifischnetNya92EvilΛουκρητί@papia Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Οι κόρες μου έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με διάφορα πράγματα μέχρι να “κολλήσουν” σε κάτι, μπαλέτο μουσική Tae Kwon Do ζωγραφική, ρυθμικη, τένις, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, Ζούμπα. Η συμφωνία ήταν πως αν ξεκινούσαν κάτι έπρεπε να τελειώσουν τη σαιζόν δηλαδή Σεπτέμβριο – Μάϊο. Αυτά που άντεξαν πάνω από μία σαιζόν ήταν Ζωγραφική (μεγάλη κόρη) μπαλέτο (μικρή κόρη). Καμία δεν ήταν η επόμενη Πλισέτσκαγια ή ο επόμενος Πικάσο, αλλά τις ευχαριστούσε, βελτιώνονταν κάθε χρόνο και πήγαιναν χωρίς βογγητά βαρεμάρας. Είμαι κάθετα απίστευτα αντίθετη με τον “πρωταθλητισμό” όπως τον εννοούμε στην Ελλάδα, που βάζουμε παιδάκια 7-8 χρονών να μετράνε μερίδες για να μην… Διαβάστε περισσότερα »

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Για το origami, έχεις να προτείνεις κανένα site για αρχάριους?

Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Youtube is your friend, Βάλε easy origami στην αναζήτηση, εκατομμύρια μοντέλα, με χαμηλό βαθμό δυσκολίας για δίπλωμα μεχρι θανατου

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Ευχαριστώ! : ))

Rubia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Το πόσο συμφωνώ μαζί σου δε λέγεται. Ως παιδί που έκανα πρωταθλητισμό σε όλο το δημοτικό, αυτό που θυμάμαι είναι τετράωρες καθημερινές προπονήσεις (6 με 10 το βράδυ) και σαββατοκύριακα επίσης (9 με 1 το μεσημέρι) και θέλω αυτές τις ώρες πίσω! Ατελείωτη πίεση και ξύλο από τους προπονητές. (Τότε δεν ήταν τόσο politically correct τα πράγματα!). Αν είσαι καλή στα αθλήματα μπαίνεις σε μια λούμπα που τότε ούτε οι γονείς μου ξέρανε να το διαχειριστούν αλλά ούτε και εγώ σαν παιδάκι εννοείται. Πλέον σε καμία περίπτωση δε θα έσπρωχνα τα παιδιά μου στον πρωταθλητισμό, εκτός αν τα ίδια επανειλημμένα… Διαβάστε περισσότερα »

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Αυτο το muscle memory όμως τι ωραίο.. Εμάς μας πήγαν μόνο σε “πνευματικά” χόμπι που απαιτούσαν διαβασμα κ δεν κάναμε κανένα άθλημα. Όλη μου τη ζωή παλεύω με μυοσκελετικά προβλήματα κ συνεχή πόνο στην πλάτη που με αφήνει μόνο όσο κάνω συστηματικα πιλάτες. Δύο βδομάδες εκτός κ υποφέρω.

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μ αρέσει που υποτίθεται ότι το θεωρεί χόμπυ και μετά ονειρεύεται Ολυμπιακούς. Μήπως να εστιάσετε στο σχολείο μπας και πάρουμε κανένα Νόμπελ;; Ο Ελύτης κάπως έτσι ξεκίνησε, απορρίπτοντας το κολυμβητήριο φαντάζομαι. 😆

Cocker Spaniel
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Μόνο σε μένα φαίνεται υπερβολικό το να ξεκινήσουν δεύτερο χόμπι πριν καλά-καλά ξεκινήσουν το σχολείο ;

mumu
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

nope.
κι έπειτα, ας κάτσει να δει πρώτα πως θα τους φανεί η α’ δημοτικού μιας που μπαίνει πλέον και το διάβασμα στην καθημερινότητα κι όλα τα άλλα έρχονται.

Cocker Spaniel
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Συμφωνώ, ας αφήσουμε τα παιδιά να είναι παιδιά χωρίς να πρέπει να μας ῾῾αμοίβουν῾῾ με τα ταλέντα τους!

AllesGoed
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομιζω οτι εχουν μπερδέψει τα χόμπυ με τα ερεθίσματα. Πως να ξεκινήσουν χόμπι αν δεν έχουν λάβει ερεθίσματα για να δουν τι τους αρέσει; Πώς ξέρει το παιδακι ότι του αρέσει το μπαλέτο αν δεν έχει δει παρασταση; ή Πώς ξέρει ότι του αρέσει το τάδε μουσικό όργανο αν δεν το έχει ακούσει και αγγίξει ποτε; Άσε δε που πολλές δημιουργικές ασχολίες γίνονται από/στο σπίτι. YouTube tutorials και άγιος ο θεός. Πλέξιμο, κέντημα, μαγειρική, κατασκευές με πλαστελινες, ζωγραφική. Είναι τόσα μα τόσα πολλά. Και αν το δοκιμάσει σπίτι και του αρέσει να το πάει και στην ομαδική δραστηριότητα. Επίσης πολλά… Διαβάστε περισσότερα »

Cocker Spaniel
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Ακριβώς, το χόμπυ προυποθέτει οτι το παιδί το κάνει όποτε θέλει, και άν θέλει…

Penthesilea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Όταν δούλευα σε φροντιστήριο, είχα δύο τάξεις: μια με δύο αγόρια 14 ετών και μια με 3 μικράκια τετάρτης δημοτικού. Τα 2 από τα 3 μικράκια, όταν τελειώναμε το μάθημα, μάζευαν τα πράγματά τους με το πάσο τους, μου έπιαναν την κουβέντα, κλπ. Το 3ο μικράκι έφευγε πάντα τρέχοντας, συχνά χωρίς να προλάβει καλά καλά να μαζέψει την τσάντα του, έπαιρνε απλά αγκαλιά τα τετράδιά του και γινόταν καπνός. Μια μέρα τον ρώτησα, γιατί βιάζεσαι τόσο; Σε περιμένουν οι γονείς σου; Δεν είναι αυτό μου λέει, έχω πολλά διαβάσματα και δεν θα προλάβω να παίξω. Ούτε χτες πρόλαβα. Με τα… Διαβάστε περισσότερα »

Evil
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Evil

Ωχ πόσο στενοχωρήθηκα με το μικρακι. Τι τραβάνε κι αυτά τα έρμα. Εγώ φεύγω αξημερωτα για τη δουλειά κ τα βλέπω σκυθρωπα στα σχολικά κ θέλω να κλάψω. Καλά άκυρο το παράδειγμα γιατί οι γονείς δουλεύουν δεν το κάνουν για το κέφι τους απλά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι από πόσο μικρουλια είναι τοσο σκληρή η ζωή τους.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Επίσης σας έχει περάσει από το μυαλό ότι πολλοί (για να μην πω οι περισσότεροι άνθρωποι) δεν έχουν κάποια κλίση και κάνουν πραγματα απλά γιατί περνάνε καλά κάνοντάς τα; 🙂 Δεύτερο point μου, τα παιδιά από αυτές τις ηλικίες και έπειτα ξεκινούν να κάνουν πιο στενές φιλίες με άλλους συνομιλήκους. Οπότε πολύ πιθανό να σου ζητήσουν τα ίδια να πάνε σε κάποια δραστηριότητα γιατί εκεί πηγαίνει η Ελενίτσα ή ο Κωστάκης από το σχολείο και αυτό πάλι θεωρώ ότι πρέπει να γίνει σεβαστό σε λογικά πλαίσια. Πιστεύω ότι αν κάποιος έχει ένα τόσο μεγάλο ταλέντο σε κάτι, θα νιώσει την… Διαβάστε περισσότερα »

Tropique
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Στην επόμενη σχολική χρονιά, βλέπω να ξεχύνονται wannabe Τσιτσιπάκια στους δρόμους πάντως.

Bomba
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Αναρωτιέμαι για ποιον λόγο απέρριψαν τις πολεμικές τέχνες; Ελπίζω να μην μείνανε στο (εντελώς λανθασμένο) στερεότυπο οτι είναι μια βίαιη ασχολία.

Λουκρητί@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Πρήζουμε τα παιδιά με ό,τι μας κατέβει στο μυαλό (δεν με βγάζω απ’ έξω). Τελικά την πήγα όπου ήξερα ότι κάτι γινόταν. Αθλήματα, μουσικό όργανο, πεζοπορίες, ζωγραφική, θεατρικό παιχνίδι, μπαλέτο, χορούς μοντέρνους και παραδοσιακούς κλπ. Μετά τη Β’-Γ’ δημοτικού άρχισε ακριβώς να λέει τι της αρέσει και τι όχι. Τώρα είναι στα 14 και έχει κρατήσει μόνο αυτά που θέλει αυτή και με τον τρόπο που θέλει. (πχ μεγάλη πίεση το πιάνο στο ωδείο με εξετάσεις, θεωρίες αρμονίες κλπ. Τώρα κάνει στο σπίτι μόνο κομμάτια που της αρέσουν, ακόμη κι αν έχουν πολύ διάβασμα δεν την ενοχλεί). Γενικά συστήνω χαλαρότητα… Διαβάστε περισσότερα »

tom'smum
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κάτι που έκαναν οι γονείς μου μ ’εμάς ξεκινώντας από το δημοτικό και τώρα το βρίσκω πολύ ευφυές και πρακτικό, μας έστελναν σε διάφορες δραστηριότητες και συμφωνούσαν πάντα να πληρώσουν 2 βδομάδες αντί μήνα, αυτό στοίχιζε 20-25 ευρώ που αντιστοιχούσε σε περίπου 4 μαθήματα. Θεωρώ είναι αρκετό για να καταλάβεις αν κάτι σου αρέσει και έχεις και άποψη ως παιδί άνω των 7. Δοκίμασα αμέτρητες δραστηριότητες, κολύμπι, μπάσκετ, μπάλα, κωπηλασία κτλ και τελικά στα 11 μου κατέληξα στο βόλεϊ που το συνέχισα μέχρι το πανεπιστήμιο. Μπορείς να δοκιμάσεις κάτι παρόμοιο, αν τους στείλεις καράτε π.χ. και σου πουν μαμά δεν… Διαβάστε περισσότερα »

Corry Karav O'Keerie
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτό μου θύμησε μια ρήση του Terry Pratchett.

You just get one chance, she said. You live for maybe seventy years, and if you’re lucky you get one chance.
Think of all the natural skiers who are born in deserts. Think of all the genius blacksmiths who were born hundreds of years before anyone invented the horse. All the skills that are never used. All the wasted chances.

Οκ, δεν είναι και ιδιαίτερα καθησυχαστικό το κείμενο, τώρα που το σκέφτομαι. 😅
Πέρνα καλά με τα παιδιά σου και απλά δείξε τους τον κόσμο.

Σοκοφρέτα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Ωραίος ο Pratchett και ακόμα πιο ωραία η δική σου κατακλείδα!