Αγαπητή «Α, μπα»: Καλός, χρυσός….αλλά κάτι έχει αρχίσει να με νευριάζει πολύ

Δεν είπε ούτε μια φορά ευχαριστώ για τα όσα πέτυχε και ΠΑΝΤΑ θα υπάρχει ένα επόμενο πρόβλημα

Αγαπητη Α μπα, πρόσφατα έκανα σχέση με ένα παιδι και πρώτη φορά νιώθω τόσο ερωτευμένη και υπάρχει απίστευτη σεξουαλικη χημεία. Καλός χρυσός είναι, όμως έχει αρχίσει κάτι να με νευριάζει πολύ…Είναι παρά πολύ απαισιόδοξος και δε μπορεί να χαρεί τίποτα νομίζω… Έκανε αίτηση για διδακτορικό σε καλό πανεπιστήμιο, άγχος για το αν θα τον πάρουν…Τον παίρνουν, άγχος πως θα βρει σπίτι σε ξένη χώρα και πως θα προσαρμοστεί…Βρίσκει σπίτι, άγχος για αν θα ανταπεξέλθει στις ακαδημαϊκές απαιτήσεις…Κυλάει το πράγμα ακαδημαϊκά, άγχος για την οικογενειακή επιχείρηση που άφησε πίσω…Ένα «είμαι τυχερός», ένα «ευτυχώς λύθηκε αυτό» δεν έχω ακούσει…Κάθε φορά που λεω για κάτι «είδες; λύθηκε και αυτό!», η απάντηση είναι «θα δούμε» και μετά πάει στο επόμενο πρόβλημα προς επίλυση. Δεν έχει ούτε οικονομικό πρόβλημα ,ούτε παιδιά σκυλιά γατιά για να κάνει έτσι…Επειδή εγώ ήμουν για καιρό σε φάση αναζήτησης του επόμενου βήματος στην ακαδημαϊκή και επαγγελματική μου πορεία, έμεινα για καιρό στο στάδιο πολλών αιτήσεων, και όταν έλεγα για να τον παρηγορήσω «εγώ τι να πω που δε ξέρω που και αν θα με δεχτούν και τι μου ξημερώνει», πάντα έλεγε «εγώ τι να πω που έχω παν δύσκολη εργασία να παραδώσω μέχρι μεθαύριο πχ», κάτι που μου φάνηκε πολύ αχάριστο και οριακά αναίσθητο. Είναι μιζέρια όλο αυτό; Μήπως τον αδικώ γιατί όντως πέρασε μια μεταβατική κατάσταση; Αυτό που με προβλημάτισε είναι ότι μέσα σε αυτό το διάστημα δεν είπε ούτε μια φορά ευχαριστώ για τα όσα πέτυχε και ΠΑΝΤΑ θα υπάρχει ένα επόμενο πρόβλημα…Μήπως απλά σκέφτομαι πως θα ένιωθα στη θέση του και δε σκέφτομαι ότι όλοι οι άνθρωποι δεν αντιδρούν το ίδιο;

Υπερβολικά Αισιόδοξη;

Απλώς σου τη σπάει, θα έλεγα, επειδή είναι τρομερά εκνευριστικό αυτό που κάνει.

Φαντάζομαι ότι έχει λόγο που λειτουργεί έτσι, δεν ξέρω ποιος είναι, ούτε εσύ μπορείς να ξέρεις, διότι δεν είναι δική σου δουλειά να ξέρεις. Κλειδί είναι το «πρόσφατο» στη σχέση σας, ότι δηλαδή δεν τον ξέρεις καλά, και όχι το «πρώτη φορά νιώθω τόσο ερωτευμένη» που δεν λέει κάτι αυταπόδεικτο. Με τον καιρό θα καταλάβεις πώς αυτό κουμπώνει σε διάφορα χαρακτηριστικά του, και αν τα αντέξεις, οκ, αν όχι, θα δεις τι θα κάνεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

34 points
Upvote Downvote

39
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
24 Θέματα σχολίων
15 Απαντήσεις θεμάτων
5 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
30 Συντάκτες σχολίων
elis4vetCitySleepy yet busyΣοβατεπίAndromeda Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Τώρα μου κτύπησες φλέβα. Είσαι ερωτευμένη και δικαιολογείσαι. Αλλά ο φίλος σου δεν είναι απαισιόδοξος, είναι γρουσούζης και μεμψίμοιρος. Πάντα θα έχει κάποιο πρόβλημα, πάντα θα κλαίγεται, πάντα θα σου χαλάει τις όμορφες στιγμές την ώρα που θα τις ζεις και πάντα θα ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με το δικό του μεγάλο έρωτα, τον εαυτό του. Μακριά και ούτε καν αγαπημένοι.

Tartine
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τον πρώτο καιρό που ήμουν με τον άντρα μου είχε ακριβώς αυτήν την μίζερη αντιμετώπιση και την απαισιοδοξία που περιγράφεις. Εγώ από την άλλη, μες στη γκαντεμιά και ήμουν πάντα χαρούμενη. Με είχε εκνευρίσει η όλη κατάσταση και θύμωνα, μέχρι που κατάλαβα ότι ο ίδιος υπέφερε πολύ περισσότερο. Του βγήκαν σοβαρά ψυχοσωματικά προβλήματα και μια βαθύτατη αγχώδης διαταραχή με στοιχεία κατάθλιψης, που επειδή άργησε να την παραδεχτεί, κόντεψε να τον ξεκανει. Σήμερα, μετά από μεγάλο διάστημα ψυχοθεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής, είναι ήρεμος, ευτυχισμένος και υγιής. Δεν ξέρω αν είσαι έτοιμη να τον δεχτείς και να τον βοηθήσεις, αλλά σίγουρα το… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Και πάλι δηλαδή μια γυναίκα καλειται να παίξει το ρόλο του ψυχολόγου επειδή ο άντρας έχει θέματα. Αναρωτιέμαι αν οι ρόλοι ήταν αντίθετοι, πόσοι άντρες θα έμεναν με μια γυναίκα με τέτοια συμπεριφορά επιμένοντας και περιμένοντας πότε θα το πάρει απόφαση να τη λύσει; Γιατί πρέπει να κάνουμε και αυτή τη δουλειά; Ειδικά όταν τον άλλον έτσι τον βρίσκεις. Γιατί να περάσεις όλο αυτό λούκι για έναν άλλον άνθρωπο που καλά καλά δεν ξέρεις;

TNR
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Θα συμφωνήσω με τη φίλη Μίτση, κυρίως γιατί μπορεί να φας τη ζωή σου και βελτίωση να μη δεις ποτέ. Άσε που και ψυχολόγο να πάει μπορεί να του λέει άλλα αντί άλλων και να πάει ακόμα πιο πίσω η δουλειά. Ή να μην μπορεί να επεξεργαστεί αυτά που του λέει ο ψυχολόγος. Ίσως τα λέω γιατί πέρασα παρόμοια κατάσταση πρόσφατα και είναι τόση η κόπωση, που δεν θέλω ούτε να σκεφτώ τέτοιο βάρος ξανά.

Tartine
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομίζω ότι είναι άστοχο ο διαχωρισμός των φύλων, αν αναφέρεσαι στη δική μου περίπτωση. Για την ιστορία, να αναφέρω ότι στη διάρκεια της σχέσης μας πέρασα κι εγώ πολλά σκαμπανεβάσματα σωματικής και ψυχικής υγείας, με κρίσεις πανικού και διάφορες διαταραχές, και ο άντρας μου ήταν ο πρώτος που με στήριξε. Δεν ξέρω ρε παιδιά γιατί πρέπει πάντα να γίνεται αναφορά στο φύλο.

Little Wolf
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Συμφωνώ απόλυτα. Υπάρχουν καταστάσεις που χρειάζονται θεραπεία, οι οποίες προκαλούν αυτή την κατάσταση. Όπως το έχει κανείς βαθιά ριζωμένες ενοχές και να τιμωρείται μόνος του συνέχεια με τα προβλήματα που υπάρχουν κ μόλις λύσει το ένα να βασανίζεται με το επόμενο, ακριβώς γιατί μέσα του δεν πιστεύει ότι του αξίζει το να είναι καλά, άρα βρίσκει πάντα κάτι να αυτοτιμωρείται. Επανερχόμαστε στο μάντρα του Α, μπα, η μόνη λύση είναι ο ψυχολόγος.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Καλός, χρυσός και σπασαρχιδης κοινώς. Μπορείς να τον αγαπάς και να είσαι και ερωτευμένη και να κάνεις τέλειο σεξ αλλά πόσο καιρό του δίνεις μέχρι να σου σπάσει τελείως τα νεύρα;

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Ψιλοχρόνια κατάθλιψη (ή χρόνια ψιλοκατάθλιψη) θυμίζει αυτό το χαρακτηριστικό. Δεν μπορεί να νιώσει πλήρης, ότι κι αν κάνει. Όχι μόνο του φαίνεται λίγο, αγχώνεται αμέσως για το επόμενο. Μεγάλο, βεβαίως, το δράμα σου που κάθε μέρα είναι Μεγάλη Παρασκευή, αλλά αν δεν μπορείς να τον βοηθήσεις να κατανοήσει με αυτόν τον τρόπο (που βασικά μόνο ένας ψυχολόγος μπορεί αποτελεσματικά), το να θυμώνεις είναι λίγο αλυσιτελές.

Little Wolf
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Ακριβώς αυτό.

TNR
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολύ συχνά τέτοιοι χαρακτήρες, στρέφονται εναντίον σου τελικά γιατί είσαι το πιο κοντινό τους άτομο. Εσυ φταις που δεν καταλαβαίνεις, εσύ φταις που δεν με γεμίζεις, εσύ φταις που πήγαν όλα στραβά, εσύ, εσύ, εσύ. Misery loves company….

TNR
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μεταβατικά στάδια όλοι περνάνε. Το ζήτημα είναι πώς αντιδράει ο καθένας σε αυτά. Ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται. Αυτό είναι στοιχείο χαρακτήρα και θα είναι πάντα έτσι. Δεν θα αλλάξει αν τελειώσει το διδακτορικό, αν αγοράσει σπίτι, αν αλλάξει δουλειά κτλ. Είναι η κοσμοθεωρία του. Έχε υπόψιν σου πάντως ότι (όπως ήδη γίνεται όπως μας λες), οι δυσκολίες σου και οι ανάγκες σου πάντα θα έρχονται τελευταίες. Γιατί κανένας δεν περνάει χειρότερα από αυτόν και κανένας δε δυσκολεύεται τόσο. Τόση αρνητική ενέργεια στη ζωή σου θα σε κουράσει και θα σε διαβρώσει χωρίς να το καταλάβεις καν.

Mrs Dalloway
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Αυτό. Είσαι έτοιμη γράφουσα για μια σχέση μέσα στη μιζέρια και το άγχος; Αυτός έτσι είναι κι έτσι αντιμετωπίζει τη ζωή, δεν του φταίνε οι συγκεκριμένες συνθήκες.

Andromeda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Χωρίς να είμαι βέβαιη για αυτό που θα πω, περισσότερο η δική σου οπτική μου φαίνεται εκνευριστική. Γιατί πρέπει να βάλουμε στη ζυγαριά ποιος έχει να αντιμετωπίσει πιο δύσκολες καταστάσεις; Γενικά δεν μου αρέσουν καθόλου οι άνθρωποι που προσπαθώντας να παρηγορήσουν τον άλλον στρέφουν τη συζήτηση στον εαυτό τους και στο πόσο περισσότερα προβλήματα έχουν οι ίδιοι. Φυσικά και είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε μόνοι, ότι όλοι έχουμε ζόρια αλλά δεν βοηθάς ξεκινώντας “Εγώ τι να πω που..”. Δεν λέω ότι δεν ήταν αναίσθητη η απάντηση του αλλά και η δική σου ατάκα αναίσθητη μου φάνηκε. Ευχαριστώ από… Διαβάστε περισσότερα »

TNR
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχω την αίσθηση ότι δεν το είπε για να τον παρηγορήσει. Συμφωνώ με αυτά που λες, όμως υποθέτω ότι όταν εσύ έχεις ένα πραγματικό πρόβλημα, πχ ανεργία και δεν γκρινιάζεις και ακούς τον άλλο να γκρινιάζει non – stop για υπαρκτά και ανύπαρκτα προβλήματα, αγνοώντας εντελώς τη δική σου δύσκολη θέση, δεν θέλει και πολύ να του πεις “για κάτσε, αν εσύ κάνεις έτσι, εγώ που είμαι 8 μήνες άνεργη τι πρέπει να πω;”.

Andromeda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Δεν ξέρω καν αν μιλάμε για γκρίνια καταρχην. Από κει και πέρα κάποιοι άνθρωποι είναι πιο αγχωδεις, πιο ευαίσθητοι, πιο μίζεροι αν θες. Δεν έχει νόημα να μιλάμε συγκριτικά και να ζυγίζουμε πιο πρόβλημα είναι πιο σημαντικό. Αν δεν μπορείς να καταλάβεις πως ο σύντροφος/φιλος σου βιώνει κάποιες καταστάσεις ή αν δεν σου ταιριάζει η φιλοσοφία του μπορείς να χωρίσεις και να βρεις κάποιον που να σου ταιριάζει. Για μένα δεν έχει νόημα αυτή η σύγκριση. Δηλαδή αν πάντα ο ένας είναι αντικείμενικα πιο τυχερός ο αλλος δεν έχει δικαίωμα να ”γκρινιαζει”; Μπορώ να δεχτώ ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση και… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Συμφωνώ ότι αυτό που κάνει είναι εντελώς εκνευριστικό και για εμένα, αλλά όταν του απαντάς με “κι εγώ τι να πω” είσαι λάθος. Αυτή η απάντηση είναι φουλ ανταγωνιστική. Ακόμη και αν έχει καλή πρόθεση συνειδητά, επί της ουσίας δεν έχεις. Του υποβαθμίζεις το πρόβλημα και του λες ότι έχεις μεγαλύτερο….. Από τα χειρότερα λάθη επικοινωνίας

the_duck
Επισκέπτης
Συμμετέχων
the_duck

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν σκέφτονται όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο και δεν είναι υποχρεωμένος να πει “ευχαριστώ”. Αν το καταλάβεις αυτό θα σταματήσεις να περιμένεις πότε θα τελειώσει η μιζέρια του. Και εμένα μου τη σπάει αυτή η συμπεριφορά, δεν την υπερασπίζομαι. Είχα έναν πρώην αντίγραφο του δικού σου: 5 χρόνια μίρλα. Ο κλασικός μου εφιάλτης είναι ότι τον συναντάω ξανά και αρχίζει να με μιρλιάζει και ξυπνάω μούσκεμα στον ιδρώτα. Νόμιζα κάθε φορά ότι θα τελειώσει και αυτό το πρόβλημα, και θα πει αυτό το τιμημένο το ευχαριστώ, αλλά τελικά ήταν ο χαρακτήρας του. Αν… Διαβάστε περισσότερα »

Sleepy yet busy
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ίδια χρόνια,ίδια συμπεριφορά κ ο πρώην μου. Σε ρέπλικα τους βγάζουνε;;

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Ειλικρινά δεν αντέχω τους ανθρώπους που το “δράμα” του είναι πάντα μεγαλύτερο από το δικό σου. Είχα μια φίλη που ήταν έτσι. Σου ρουφάνε την ενέργεια. Σε κάνουν και νιώθεις σκουπιδοτενεκές που πετάνε μέσα σου τα σκουπίδια τους.
Οκ, λογικό το άγχος (και ενδεχομένως κάποιος να πάσχει κι από σχετική διαταραχή-δεν μιλάω για τον σύντροφο της κοπέλας, απλά αναφέρω το ενδεχόμενο), αλλά είναι αναίσθητο να παραπονιέσαι γιατί δεν θα πας διακοπές στο Μάουι, ενώ ο άλλος δεν έχει να πάει μέχρι τα Καμένα Βούρλα.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

αυτο που βλεπω εγω, ειναι οτι ειναι αδιαφορος για τα δικα σου θεματα…
οκ, τα δικα του τα περναει με επιφυλαξη, απαισιοδοξια, αγχος, κλπ.
συμβαινουν κι αυτα.
μπορει να ειναι προληπτικος και να μην θελει να αισιοδοξει πριν δει τι γινεται.
το θεμα ειναι οτι ειναι εντελως αναλγητος στα δικα σου προβληματα.
του λες για το δικο σου αγχος που βρισκεσαι στο πουθενα ενω αυτος καλοβολευτηκε, κι αυτος απανταει για την εργασια που εχει να παραδωσει.
πολυ επικεντρωμενος στον εαυτο του για να ειναι σε σχεση…

συνονθύλευμα
Μέλος
Συμμετέχων

“Μπορεί να είναι προληπτικός”…και να φοβάται μην τον ματιάξεις. Ακούγεται γελοίο, αλλά συμβαίνει. Για κάθε τι καλό που συμβαίνει σε κάποιους ανθρώπους, αντιπροβάλλουν κάτι κακό για να το ισοσταθμίσουν, για να μην τους ζηλεύουν οι γύρω τους.