Αγαπητή «Α, μπα»: Γιατί αν κάποιος αποφασίσει ότι θέλει να πεθάνει αυτό να θεωρείται παράλογο και τρελό;

Ήδη έχουν ξεκινήσει και με χτυπάνε διάφορες ασθένειες οι οποίες είναι ανεκτές. Σκέφτομαι: Όταν οι ασθένειες δεν θα είναι ανεκτές;

Illustration: Janus Miralles

Αγαπημένη μου Άμπα, Όταν επιλέγουμε κάτι σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε όλες τις άλλες επιλογές μας. Και αυτό που ακολουθεί είναι τα γεγονότα όπως αυτά διαμορφώνονται λόγω της απόφασης μας (σε συνδυασμό με άλλες αποφάσεις μας που έχουν προηγηθεί αλλά και ένα μέρος άσχετων παραγόντων) και οι σχετικές καταστάσεις που προκύπτουν, γνώριμες ή νέες. Αν αποφασίσω ότι δεν θα κάνω παιδί (επειδή έχω δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος μου και στην επιλογή να ζήσω τη ζωή μου χωρίς εξαρτώμενα) τότε έχω δικαίωμα να το πράξω ακόμα και αν τις συνέπειες του να κάνω παιδί (στο σώμα και στη ζωή μου) δεν τις γνωρίζω από πρώτο χέρι αλλά ως ένα βαθμό μπορώ να τις φανταστώ από ζωές άλλων, βιβλία κλπ. Ακόμα και αν προσπαθήσουν να με πείσουν ότι το να κάνω παιδί είναι το καλύτερο για εμένα αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πάω σε ένα ψυχολόγο για να με πείσει για το αντίθετο, σωστά; Το ερώτημα μου είναι: γιατί δεν ισχύει αυτό και σε θέματα θανάτου; Γιατί αν κάποια αποφασίσει ότι θέλει να πεθάνει αυτό να θεωρείται παράλογο και τρελό ακόμα και αν οι λόγοι της έχουν να κάνουν με το φθαρμένο της σώμα, την ανημποριά και τον πόνο; Ήδη έχουν ξεκινήσει και με χτυπάνε διάφορες ασθένειες οι οποίες είναι ανεχτές. Δεν είμαι μεγάλη ακόμα, αλλά θα γίνω. Και σκέφτομαι: Όταν οι ασθένειες δεν θα είναι ανεχτές; Όταν θα πονώ σε διάφορα σωματικά μέρη και ο/οι πόνος/πόνοι θα είναι ανυπόφορος/οι; Η΄ όταν το σώμα μου θα με δυσκολεύει σε μεγάλο βαθμό να κάνω ακόμα και τις βασικές λειτουργίες; Γιατί να μην μπορώ να αποφασίσω εγώ για την παύση όλων αυτών; Αν ο θάνατος συμβεί με φυσικά αίτια αυτό το κάνει αποδεκτό; Ποια η διαφορά; Ότι στη μία περίπτωση αποφασίζει το μυαλό ενώ στην άλλη αποφασίζει ένα άλλο όργανο μας το οποίο παθαίνει αστοχία; Δεν λέω ότι θα αυτοκτονήσω. Λέω ότι όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή θέλω να έχω το δικαίωμα και αυτής της επιλογής, αν το αποφασίσω.

Δικαίωμα στον θάνατο μας.

Ελπίζω ότι αν έρθει η ώρα, να έχεις αυτή την επιλογή.

Ούτε στα θέματα τεκνοποίησης ισχύει η αυτοδιάθεση του σώματος, πόσο μάλλον στον θάνατο. Όταν μια γυναίκα λέει ότι δεν θέλει να κάνει παιδιά οι απαντήσεις κυμαίνονται μεταξύ «θα αλλάξεις γνώμη αργότερα» και «θα το μετανιώσεις» και η πίεση είναι πολύ μεγάλη. Ο θάνατος είναι ακόμα μεγαλύτερο ταμπού γιατί είναι αποκλειστικότητα της θρησκείας και η θρησκεία έχει αποφασίσει ότι η αυτοκτονία είναι αμαρτία. Η θρησκεία καθορίζει σε κυρίαρχο βαθμό της πεποιθήσεις μας, και οι πεποιθήσεις μας σχηματίζουν τους νόμους. Επίσης, για κάτι τόσο οριστικό είναι δύσκολο να σχηματιστεί ένα ξεκάθαρο πρωτόκολλο, αν και παραδείγματα υπάρχουν, οπότε αυτό δυσχεραίνει τα πράγματα.

Θεωρώ ότι οι νόμοι για αυτό το θέμα θα αλλάξουν, αλλά δεν ξέρω αν θα το προλάβεις στην Ελλάδα. Δυστυχώς, δε νομίζω ότι θα το προλάβεις εσύ ή οποιοσδήποτε από εμάς που είναι ζωντανός αυτή την περίοδο. Δεν ξέρω τι ρωτάς βέβαια. Ρωτάς γιατί είναι ταμπού, κάτι που λύνεται με διάβασμα; Ή ρωτάς τι να κάνεις αν έρθει εκείνη την ώρα;

Η ουσιαστική απάντηση για κάτι τέτοιο είναι ότι αν το θέλεις, οργανώσου, συντονίσου με άλλους που το θέλουν επίσης, και διεκδίκησε το.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

38 points
Upvote Downvote

14
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
7 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
11 Συντάκτες σχολίων
So ist das Lebencarpe-noctemMoodusGaeaΑσκαρδαμυκτί! Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Αγγίζεις μια έντονη προσωπική μου φοβία, που ξυπνάει κάθε φορά που βλέπω, στο οικείο μου περιβάλλον ή σε κάποια είδηση, ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες υπό τις οποίες νιώθω σχεδόν βέβαιη ότι δεν θα άντεχα να ζω. Και έχω την αγωνία, τι θα γίνει αν βρεθώ στη θέση τους; Ή μεγαλύτερη δε φοβία μου είναι να βρεθώ σε μια τέτοια θέση και να μου είναι πρακτικά αδύνατο να κάνω μόνη μου ό,τι κρίνω εγώ σωστότερο. Έχω μιλήσει ανοιχτά σε αρκετούς δικούς μου ανθρώπους, λέγοντας “αν βρεθώ στην α β γ κατάσταση, σε ξορκίζω να με βοηθήσεις αν χρειαστεί, στο λέω… Διαβάστε περισσότερα »

Gaea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

είμαι υπέρ της ευθανασίας λόγω προσωπικής πείρας.
Ο πατέρας μου πέθανε από καρκίνο πριν από 20 χρόνια. Οι τελευταίες του μέρες ήταν κόλαση. Η μορφίνη δεν κάλυπτε πια τις ανάγκες του κ ούρλιαζε από τους πόνους μέχρι που από την εξάντληση πλέον ούτε αυτό δεν μπορούσε να κάνει κ απλώς βόγγαγε.
Αν είχα πρόσβαση σε εκείνη τη σύριγγα, θα του είχα κάνει την ένεση. Εύχομαι αν βρεθώ ποτέ σε τέτοια κατάσταση, κάποιος άνθρωπος να έχει την καλοσύνη κ την ψυχική δύναμη να με βοηθήσει.

Moodus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σε χώρες όπως η Ελβετία υπάρχει κάτι σχετικό, όπου το άτομο μπορεί να τερματίσει την ζωή του όταν προκύπτουν σοβαρά προβλήματα υγείας, βέβαια υπάρχουν προυποθέσεις.Μην το συνδέεις με την αυτοκτονία γιατί δεν είναι το ίδιο πράγμα.Όλα αυτά, άπτονται σε θέματα βιοηθικής και η βιβλιογραφία είναι άφθονη για περαιτέρω επιχειρήματα.

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Δεν ξερω γιατι η αυτοκτονια, αν το ατομο εχει σωας τας φρενας, ειναι διαφορετικο πραγμα. Το κρατος ουτε εχει ουτε θα επρεπε να εχει τροπο να βοηθα την αυτοκτονια εκτος απ τις περιπτωσεις που αναφερεις, φυσικα. Πιστευω ομως οτι καποιος εχει δικαιωμα να επιλεξει αυτον το δρομο, αν αυτο θελει, ειτε εχει απο σοβαρα προβληματα υγειας, ειτε σοβαρα προβληματα αλλου ειδους.

Moodus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Η αυτοκτονία συνδέεται με θέματα ψυχικής υγείας του ατόμου άρα με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, αυτό μπορεί να αποφευχθεί.Επίσης, η έννοια της αυτοκτονίας ενέχει αξιολογικές κρίσεις.Ωστόσο, ένας άνθρωπος ο οποίος έχει σοβαρά προβλήματα υγείας και δεν μπορεί να αυτοξυπηρετηθεί δεν έχει αυτοκτονικές τάσεις απλά θίγεται το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού του.Δυστυχώς, βιβλιογραφικά οι έννοιες ταυτίζονται.Είναι όμως, επικίνδυνο να συνδέσουμε την αυτοκτονία με το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού γιατί τα άτομα, τα οποία δεν έχουν τη γνώση μπορεί να ταυτίσουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού με τα καταθλιπτικά επεισόδια.Η κατάθλιψη είναι νόσος η οποία θεραπεύεται ενώ η επιβαρυμένη υγεία με μη αναστρέψιμα αποτελέσματα οδηγεί… Διαβάστε περισσότερα »

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Συμφωνω οτι η αυτοκτονια ειναι συμηθως συμπτωμα ψυχικης νοσου. Σε καμια περιπτωση δεν ειναι ολες οι περιπτωσεις ετσι, ομως. Και ενω καταλαβαινω τι εννοεις και συμφωνω, πιστευω απολυτα οτι ο αυροπροσδιορισμος δεν προκυπτει μονο απο τη δυνατοτητα του ατομου να αυτοεξυπηρετειται.
Επισης, εννοεις οτι ενα ατομο που πσχει πχ απο major depression δεν εχει το δικαιωμα αυτοπροσδιορισμου (δε μιλαω για αυτοκτονια απαραιτητα) λογω συγκεκριμενης συμπτωματολογιας της νοσου; Δεν καταλαβα καλα τι εννοεις, αν θες να το εξηγησεις λιγο παραπανω.

Moodus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Επειδή τα σχόλια είναι δημόσια και δεν έχω σπουδές πάνω σε θέματα ψυχολογίας και άθελα μου μπορεί στοχοποιήσω κοινωνικές ομάδες, δεν θα ήθελα να επεκταθώ.Το θέμα γενικά της ευθανασίας δεν έχει να κάνει με το θέμα της αυτοκτονίας.Περιγράφουν διαφορετικά φαινόμενα αλλά το πρόβλημα είναι ότι συγχέονται.

So ist das Leben
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Για τις προϋποθέσεις ευθανασίας στην Ελβετία κάποιες βασικές πληροφορίες:

https://www.swissinfo.ch/eng/right-to-die_exit-reports-over-1-200-assisted-suicides-in-2018/44749748

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

“οι πεποιθήσεις μας σχηματίζουν τους νόμους” Ακριβώς! Οι νόμοι δεν είναι κάτι στατικό: δημιουργούνται και καταργούνται ανάλογα με το τι θεωρεί σωστό η κοινωνία. Γι αυτό και κάθε άνθρωπος προσπαθεί να δημιουργηθούν νόμοι που πιστεύει ότι θα είναι σωστοί και να καταργηθούν νόμοι που πιστεύει ότι είναι λάθος. Και αυτή είναι η απάντηση στην ερώτηση: “Οι αφίσες στο Μετρό δηλώνουν απλώς την άποψη κάποιων ανθρώπων, γιατί σας ενοχλούν;” Μας ενοχλούν γιατί αν αυτή η άποψη αποκτήσει δύναμη στην κοινωνία, τότε μπορεί να καταργηθεί ο νόμος που επιτρέπει την έκτρωση.

acantholimon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Μα μπορείς να αποφασίσεις.Όποιος θέλει να αυτοκτονήσει,αυτοκτονεί.Μήπως έχουν κυρώσεις οι νεκροί;Ο λόγος γίνεται για την υποβοηθούμενη ευθανασία.Κατά πόσο έχει το δικαίωμα να επέμβει ένας τρίτος,για να δώσει το τέλος,με ποιο τρόπο διασφαλίζεται.ότι εκτελεί την επιθυμία του άλλου και αν είναι δυνατόν,να ληφθεί μια τέτοια απόφαση απόλυτα συνειδητά.Όλα τα υπόλοιπα είναι προσωπικές συγκρούσεις.Πραγματικά εμπόδια από άλλους δεν υπάρχουν.

Flower
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καλύτερα να διεκδικήσουμε να δώσουν χρήματα σε νοσοκομεία για πρόληψη και θεραπεία , αλλά και για έρευνα σπάνιων νοσημάτων που επίσης δεν υφίσταται σε σοβαρό βαθμό , και γενικά ζωή και δουλειά που δεν μας κάνει καταθλιπτικούς η αρρωστους. Η διεκδίκηση πρέπει να είναι προς τη κατεύθυνση της ωραίας ζωής πριν φτάσει η ώρα για την έξοδο ..

demonoula
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Και ακόμα καλύτερα να τα κάνουμε και τα δύο… Γιατί έστω ότι δίνονται αυτά τα χρήματα που λες, πάλι θα υπάρχουν άνθρωποι που κάποια στιγμή θα νιώσουν αυτό που περιγράφεται στην ερώτηση.

carpe-noctem
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ευ ζην, ευ θνήσκειν.

Ασκαρδαμυκτί!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ακανθώδες, στενάχωρο και σκληρό το ζήτημα που θέτεις, και δεν μου είναι ξεκάθαρο αν μιλάς για την απόφαση να τερματίσει κάποιος τη ζωή του με δικά του μέσα, για τους λόγους που αναφέρεις, ή εάν μιλάς για τον νομικά κατοχυρωμένο υποβοηθούμενο τερματισμό της ζωής. Στη δεύτερη περίπτωση θεωρώ πως είναι απαραίτητο να υπάρξει και στην Ελλάδα ένα σαφές και αυστηρό θεσμικό πλαίσιο, με βασικό άξονα τις προϋποθέσεις, τα μέσα, τη συναίνεση του ασθενούς και πότε μπορεί αυτή να δοθεί κτλ. Σκέψου, πόσο βαρύ και σκληρό θα ήταν αν απλά απαιτούσαμε π.χ.από οικείους μας να πράξουν αυτό που οι ίδιοι δεν… Διαβάστε περισσότερα »