Αγαπητή «Α, μπα»: Αισθάνομαι ότι μόνο ένα παιδί θα μας ολοκλήρωνε σαν ζευγάρι

Σκέφτομαι πως δεν είμαστε αρκετοί μεταξύ μας

Αγαπημένη μου Λένα για μια ακόμα φορά θα απευθυνθώ στη σοφία σου και των αναγνωστών γιατί με ενδιαφέρει μια συλλογική οπτική. Είμαι με έναν άνθρωπο που ξέρω 15 χρόνια, μπορεί μαζί να είμαστε μόνο ένα αλλά ξέρω και λόγω της πορείας του στη ζωή και στη μεταξύ μας ότι είναι σταθερός και ότι λέει το εννοεί. Σαν σχέση πάμε πολύ δυνατά και οικονομικά και φέτος θα ξεκινήσουμε να προσπαθούμε για παιδάκι. Ενώ οργανικά είμαστε και οι δύο γεροί και ξέρω ότι (εκτός απροόπτου ) θα συλλάβουμε εύκολα, έχω στο μυαλό μου τη σκέψη ότι αν κάτι δεν πήγαινε καλά δε θα ήμασταν μαζί γιατί είναι το όνειρο του να γίνει πατέρας. Τώρα που το γράφω συνειδητοποιώ ότι και για μένα θα ήταν δύσκολο γιατί κι εγώ θέλω εδώ και χρόνια να κάνω οικογένεια και έχω απορρίψει συντρόφους όταν μου ξεκαθάρισαν ότι δεν ήθελαν παιδιά. Παρά ταύτα η σκέψη ότι οι δυο μας “δεν είμαστε αρκετοί” ενώ περνάμε υπέροχα, με ταξίδια, παρέες και γενικά έχουμε μια ζωή που και οι δύο ονειρευόμασταν χρόνια και την κάνουμε τώρα που είμαστε μαζί γιατί ταιριάζουμε τόσο με ενοχλεί κάπως. Εσύ πώς το βλέπεις;
-Τρωγομαι_με_τα_ρουχα_μου

Τι θα πει είμαστε οργανικά γεροί και θα συλλάβουμε εύκολα;

Η σύλληψη είναι αρκετά μεγαλύτερο μυστήριο από την σωματική ρώμη. Αν δεν έχετε κάνει συγκεκριμένες εξετάσεις, όλα στον αέρα είναι. Σας εύχομαι όμως να συλλάβετε εύκολα, πανεύκολα.

Τον προβληματισμό παρόλα αυτά δεν τον κατάλαβα. Λες ότι αν δεν θέλατε και οι δύο παιδιά, δεν θα ήσασταν μαζί; Μα ναι, είναι πολύ σοβαρός λόγος για να δημιουργηθεί ή να διαλυθεί ένα ζευγάρι. Λες ότι αν για κάποιο λόγο κάτι στραβώσει στη διαδικασία, θα χωρίσετε; Δηλαδή αν είναι αυτός που δεν μπορεί να κάνει παιδιά, θα τον άφηνες; Αν είχες εσύ το πρόβλημα, θα σε άφηνε; Αυτό είναι πιο σοβαρή υπόθεση, αλλά δεν είναι το ίδιο «χωρίζω γιατί ο άλλος δεν θέλει παιδιά» με το «χωρίζω γιατί ο άλλος δεν μπορεί να κάνει παιδιά, ενώ θέλει». Δεν βλέπεις πόσο γιγαντιαία διαφορετική υπόθεση είναι;

Μέσα σε αυτά μπλέκεις και κάτι σαν «γιατί να θέλουμε παιδιά και να είναι αυτή η προϋπόθεση ευτυχίας μας, αν κατά τα άλλα είμαστε τόσο καλά μαζί». Αυτό λες; Δεν είναι συμπλήρωμα της ευτυχίας το παιδί, δεν είναι ενισχυτικό της ευτυχίας, δεν είναι ανώτερη πίστα. Μπορείς να είσαι μια χαρά με τον άλλον και να επιλέξεις να κάνεις παιδί, ή να είσαι μια χαρά και να επιλέξεις να μην κάνεις παιδί. Είναι απλώς διαφορετική επιλογή για τη ζωή σας. Αν νομίζεις ότι δεν είσαι αρκετή εσύ, ή εσύ μαζί με αυτόν, και χρειάζεται να γεννήσεις για να ολοκληρωθείς, όπως λένε, νιώθεις κάτι εξαιρετικά κοινό που θα έχει συνέπειες κυρίως για το παιδί, όχι καλές. Σου προτείνω μέχρι να έρθει αυτό το παιδί να ασχοληθείς εντατικά με τον εαυτό σου για να καταλάβεις ότι ούτε η σχέση, ούτε ένα παιδί σε ολοκληρώνει.

Δεν θα έλεγα ότι τρώγεσαι με τα ρούχα σου, θα έλεγα ότι τα έχεις μπερδεμένα στο μυαλό σου, και από όλα όσα λες, δεν ξέρω τι είναι αυτό που βρίσκεται στη βάση του φόβου σου, γιατί νομίζω ότι κάτι φοβάσαι. Να φοβάσαι τι θα γίνει αν δεν μπορείς να κάνεις παιδί; Να φοβάσαι ότι σε διάλεξε για να γίνεις μητέρα των παιδιών του, όπως θα μπορούσε να διαλέξει οποιαδήποτε, κάτι που θα κάνει, αν τελικά εσύ δεν μπορείς; Δεν ξέρω. Σκέψου.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

39 points
Upvote Downvote

7
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
7 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
7 Συντάκτες σχολίων
arkCurie-ousΚαραβάνno_rootsBabyDoll Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Καραβάν
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το παιδί ούτε ολοκλήρωση φέρνει, ούτε ευτυχία όσο κι αν το θέλεις. Αντίθετα φέρνει οποιοδήποτε πρόβλημα στη σχέση στην επιφάνεια τεράστιο. Μόνο όταν έχετε δοκιμαστεί σε δύσκολα μπορείτε να πείτε ότι θα μπορούσατε να αντιμετωπίσετε και τις δυσκολίες ενός παιδιού. Ας πούμε πες κάνετε παιδί και έχει κάποιο πρόβλημα (χτυπά ξύλο αλλά συμβαίνουν κι αυτά), τότε τι θα κάνατε; Ποιος θα “φταίει” και ποιος θα χρεώνεται για μια ζωή; Μακριά από σας βέβαια και όλα καλά να σας πάνε. Στο δια ταύτα. Το σχετιζεσθαι με ορίζοντα το όραμα της αναπαραγωγής με βρίσκει κάθετα αντίθετη: ο άλλος νιώθει αναλώσιμος όταν τον… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Να το βάλουμε ως υποσημείωση στο μάντρα, “Τα ψυχολογικά μας δε λύνονται άμα κάνουμε παιδί”.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Νομίζω πως ο προβληματισμός της γράφουσας είναι ότι ο σύντροφος της θα την αφήσει αν εκείνη δεν μπορέσει να κάνει παιδί (“αν κάτι δεν πήγαινε καλά δε θα ήμασταν μαζί γιατί είναι το όνειρο του να γίνει πατέρας”). Επίσης, την “ενοχλεί κάπως” το γεγονός ότι ο σύντροφος πιστεύει πως χωρίς ένα παιδί δεν θα είναι ευτυχισμένοι ενώ περνάνε τόσο καλά και χωρίς αυτό. Ο τίτλος δεν έχει καμία σχέση με τον προβληματισμό της, μάλλον τη σκέψη του συντρόφου περιγράφει. Εγώ νομίζω πως καθόλου δεν τρώγεσαι με τα ρούχα σου και πολύ καλά κάνεις και φοβάσαι όλα αυτά που λέει η… Διαβάστε περισσότερα »

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Πραγματικά χρειάζεται να καταλάβεις τι είναι αυτό που χρειάζεσαι ή περιμένεις, και πώς θα το ανακαλύψεις και θα το προσφέρεις στον εαυτό σου ανεξάρτητα από την ύπαρξη παιδιού. Θα σε βοηθούσε ένα καινούριο χόμπι, ο διαλογισμός, το διάβασμα, η ενασχόληση διεξοδικά με ένα ενδιαφέρον θέμα. Πριν έρθει το παιδί, που καλώς να έρθει, γιατί κατά πάσα πιθανότητα μετά θα περάσει καιρός μέχρι να μπορέσεις ξανά να επικεντρωθείς στις δικές σου ανάγκες.

Μιλάω ως πεπειραμένο κουβάρι, και άργησα να κάνω την αρχή — αλλά φυσικά ποτέ δεν είναι αργά, απλώς δυσκολότερο να αφιερώσω χρόνο τώρα 🙂

BabyDoll
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Μα το παιδί δεν φτιάχνει ή ολοκληρώνει μια σχέση. Η σχέση πρέπει να είναι σταθερή και δυνατή για να έρθει το παιδί. Δηλαδή όσα ζευγάρια εχουν παιδί πιστεύεις οτι το κάνουν επειδή οι δυο τους δεν ειναι αρκετοι ο ένας για τον αλλον; Το παιδί δημιουργεί έναν βαθύτερο δεσμό στο ζευγάρι γιατί πλέον έχουν “δημιουργήσει” κάτι μαζί, έχουν κοινή ευθύνη μιας νέας ζωής. Και ναι το να μην θελει ο σύντροφός σου παιδί είναι λόγος χωρισμού όμως στην περίπτωση σας δεν υπάρχει αυτό το πρόβλημα, θέλετε τα ίδια πράγματα και εύχομαι να αποκτήσετε εύκολα και γρήγορα το παιδάκι σας (αν… Διαβάστε περισσότερα »

Curie-ous
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Curie-ous

Εμένα αυτό που μου κλώτσησε και ίσως φουντώνει τους φόβους της γράφουσας είναι το “πάμε πολύ δυνατά και οικονομικά”, σαν τώρα αποφάσισα να τικάρω το κουτάκι παιδί, άσχετα από τη σχέση και την εξέλιξή της, γιατί θέλω να γίνω πατέρας. Αυτό είναι λίγο επικίνδυνο γιατί στην πρώτη δυσκολία που θα ανατρέψει τα κουτάκια επιλογής συζύγου, δημιουργείται μια αμηχανία … το έχω δει κυρίως με άντρες που ποτέ δεν καίγονταν για γάμο και οικογένεια και ξαφνικά ψάχνουν με χίλια μετά από το βήμα του αδερφού τους, οπότε νοιώθουν ότι τον χάνουν από κολλητάρι και δεν κολλάνε στο σετ με τη σύζυγο…

ark
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Διακρινω μια αντιφαση στα λεγομενα της γραφουσας παντως. Απο τη μια ισχυριζεται οτι γνωριζει το ετερον ήμισυ 15 χρονια κ αρα τον ξερει πολυ καλα σαν χαρακτηρα ενω απο την αλλη,αν καταλαβαινω σωστα,αγχωνεται για το πως θα αντιμετωπισει μια ενδεχομενη αποτυχια στη συλληψη γενικοτερα κ την ιδια ειδικοτερα σε μια τετοια περιπτωση.Γνωμη μου ειναι οτι οταν προσπαθεις για παιδι με τον αλλον πρεπει να μπορεις να υπολογισεις στη στηριξη του κ αυτος στη δικη σου γιατι,αν κ το απευχομαι,οι δυσκολιες στη συλληψη ειναι κατι οχι κ τοσο ασυνηθιστο.Κ οταν λεμε στηριξη δεν εννοουμε μονο αγαπες κ λουλουδια.Χρησιμα κ αυτα,αλλα επειδη… Διαβάστε περισσότερα »