Αγαπητή «Α, μπα»: Είναι ουτοπικό να περιμένω να ενδιαφερθεί ο άντρας μου ξανά για μένα;

Δεν συμμετέχει ισάξια στο σπίτι. Αισθάνομαι ότι όλα αυτά τα χρόνια έχω αναλάβει δυσανάλογο βάρος και οικονομικό αλλά και κούρασης κυρίως

Αγαπητή Α, μπα Είμαι 50 ετών παντρεμένη 20 χρόνια με παιδιά 18 και 12 και εργαζόμενη. Η σχέση με τον σύζυγό μου έχει περάσει από σαράντα κύματα με έρωτα, τσακωμούς κυρίως μετά την έλευση των παιδιών, μια απιστία από μέρους του πριν 16 χρόνια (χωρίς να δώσει ξανά δικαιώματα από τότε αλλά είναι κάτι που με κάνει ακόμα να κλαίω όταν το σκέφτομαι). Επίσης πέρασε σοβαρή ασθένεια το 2009, παίρνει φάρμακα και πρόσφατα πέρασε άλλη ασθένεια με χειρουργεία και παραμονή σε νοσοκομείο. Ας πούμε ότι ξεμπέρδεψε κάπως το καλοκαίρι που μας πέρασε. Όλα αυτά του έχουν κοστίσει και στη δουλειά του καθώς είναι ελεύθερος επαγγελματίας και με τις ασθένειες αλλά και με την κρίση που έπληξε κυρίως τον δικό του χώρο δουλεύει πλέον περιστασιακά. Το σπίτι που μένουμε είναι δικό μου, μέρος του δανείου αποπληρώθηκε από κοινού. Η οικονομική συνεισφορά του τα τελευταία 10 χρόνια είναι μικρή. Βασικά το πορτοφόλι είναι κοινό αλλά τα έξοδα της οικογένειας πληρώνονται κυρίως από τον δικό μου μισθό και έχω πάρει δάνεια και κάρτες που μου επιτρέπει η δουλειά μου και πληρώνω και τις δόσεις. Βοήθεια οικονομική από γονείς έχουμε ελάχιστη (από δική μας επιλογή) και ούτε μας κρατούσαν ποτέ τα παιδιά παρά μόνο κατ’ εξαίρεση (είχαμε νταντά κάποιες ώρες την ημέρα, ο άντρας μου λόγω περίεργων ωραρίων στη δουλειά του ήταν συχνά πρωί σπίτι και τα τελευταία χρόνια συχνότερα και τώρα μεγάλωσαν). Ποιό είναι το θέμα θα μου πείτε. Έχουμε φτάσει ως σύντροφοι πια σε τέλμα. Εγώ αισθάνομαι ότι όλα αυτά τα χρόνια έχω αναλάβει δυσανάλογο βάρος και οικονομικό αλλά και κούρασης κυρίως. Ο άντρας μου δεν συμμετείχε ισάξια στο σπίτι (έχουμε βέβαια την καλή μας κυρία που έρχεται και καθαρίζει μια φορά την εβδομάδα), ούτε στο μεγάλωμα των παιδιών χωρίς να είναι αδιάφορος όμως απλά τα διαδικαστικά έπεφταν σε μένα. Γκρίνιαζα, τσακωνόμασταν κάτι γινόταν για λίγο και μετά πάλι τα ίδια. Το αποκορύφωμα για μένα ήταν όταν αποφάσισε μεταξύ των 2 ασθενειών και με τα παιδιά μικρά να κάνει επί 5 χρόνια σπουδές εξ αποστάσεως. Ήταν συνέχεια μπροστά στον υπολογιστή γράφοντας εργασίες ή διαβάζοντας σχεδόν αδιαφορώντας για εμάς τους υπόλοιπους. Γύριζα από την δουλειά και έπρεπε να κάνω και τα υπόλοιπα γιατί δεν είχε χρόνο και με πείραζε που δεν μου αφιέρωνε χρόνο εμένα προσωπικά. Πάλι τσακωμοί κλπ. Γενικώς το σπίτι μας είναι ήρεμο αλλά έχουν υπάρξει εντάσεις και μπροστά στα παιδιά και εξάρσεις θυμού από μέρους του με χτύπημα χεριού σε γραφείο ή πόρτα, τα παιδιά ακόμη του το καταλογίζουν. Επίσης θεωρώ ότι έχω δεχτεί κατά καιρούς λεκτική κακοποίηση (υποτιμητικά σχόλια για τις ικανότητές μου την εμφάνισή μου κλπ) και ως άμυνα (κακώς) έχω ανταποδώσει κι εγώ. Μετά από γερούς τσακωμούς και σκληρές κουβέντες έχουμε φτάσει να πούμε ότι χωρίζουμε 2-3 φορές όλα αυτά τα χρόνια αλλά μετά τα ξαναβρίσκουμε και λέμε ότι μας ενώνουν τα παιδιά και όλα αυτά που έχουμε περάσει. Οι σπουδές του τελείωσαν αλλά λόγω λίγης δουλειάς εκτός σπιτιού είναι σπίτι μπροστά στον υπολογιστή γράφοντας διάφορα ή διαβάζει βιβλία κρατώντας σημειώσεις και όλα αυτά τα ονομάζει “δουλειά”. Η κατάσταση αυτή είναι μόνιμη όταν είναι σπίτι μόνο αν έχει δουλειά εκτός ή πρέπει να κάνει κάποιες δουλειές στο σπίτι ή να πάμε κάπου ή να βοηθήσει τον μικρό με το διάβασμα την διακόπτει ή το βράδυ αργά. Εγώ πάλι βρίσκομαι να είμαι η γκρινιάρα διεκδικώντας λίγο από τον χρόνο του (η συμμετοχή στο σπίτι έχει βελτιωθεί, είναι και τα παιδιά πιο μεγάλα βοηθούν και αυτά). Με αποτέλεσμα πρόσφατα να τσακωθούμε πάλι (είχα πιει πολύ) και να τον “χτυπήσω” στο ευαίσθητο σημείο το οικονομικό. Θεωρώ ότι έχει βολευτεί, και τώρα θα μπορούσε να κάνει κάποιες κινήσεις για δουλειές στο αντικείμενό του. Επειδή ο τσακωμός έγινε μπροστά στο μεγάλο μας γιό (ο οποίος και αυτός θεωρεί ότι ο πατέρας του “αράζει” παραπάνω από ότι πρέπει) θεώρησε ότι τον εξέθεσα και ότι σκέφτεται σοβαρά, ότι ήρθε η ώρα να φύγει από το σπίτι. Εγώ έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι θέλω να φύγει από το σπίτι αλλά στενοχωριέμαι που δεν θα μπορεί να τα βγάλει πέρα οικονομικά. Επίσης θα στενοχωρηθεί πολύ ο μικρός μας γιός. Από την άλλη αυτό που έχω καταλάβει είναι πως θέλει είναι να παραμείνουμε έτσι, να κάνει ότι τον ευχαριστεί να μην γκρινιάζω και να μην είμαστε ουσιαστικά ζευγάρι και αυτό είναι που με πονάει πιο πολύ και του το είπα. Θα ήθελα την γνώμη σου: υπάρχει κάτι να παλέψω ή πρέπει να τον σπρώξω να φύγει τελικά; μήπως θα είναι καλύτερα για όλους; νομίζω ότι είναι ουτοπικό να περιμένω να ξαναενδιαφερθεί για εμένα τώρα πια.

Θλιμμένη

Δεν χρειάζεσαι την γνώμη μου, δεν μπορεί να σε βοηθήσει η γνώμη μου. Δεν είναι δυνατόν να σου πει άλλος τι είναι καλύτερο.

Μπορώ να σου πω όμως, ότι στο αν υπάρχει κάτι να παλέψεις, θα έπρεπε να ξέρεις την απάντηση. Εσύ θέλεις να ενδιαφερθεί για σένα, αυτός θέλει να είσαστε στο ίδιο σπίτι, χωρισμένοι, γιατί δεν μπορεί να στηριχθεί μόνος του οικονομικά. Τι ακριβώς θα μπορούσες να παλέψεις; Να σε δει ξανά ως γυναίκα; Πραγματικά το θέλεις αυτό; Αλήθεια, αυτό θέλεις; Από αυτόν τον άντρα, συγκεκριμένα; Επειδή τι; Δεν λες πουθενά ότι τον θαυμάζεις, ότι τον αγαπάς – ούτε ότι τον συμπαθείς καν. Μόνο ότι κλαις όταν θυμάσαι μια απιστία πριν από 16 χρόνια.

Υπάρχουν πολλά ακόμα που δεν λες, και δεν εννοώ ότι μας τα κρύβεις, αλλά δεν τα λες ούτε στον εαυτό σου. Τις ουσιαστικές απαντήσεις, τις οποίες ξέρεις, αλλά δεν μπορείς να δεις, θα τις πάρεις αν πας σε ψυχολόγο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

42 points
Upvote Downvote

40
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
19 Θέματα σχολίων
21 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
26 Συντάκτες σχολίων
HaifischnetAndromedaEvilPrivateΗλιανθος Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Κατάλαβα καλά σε απειλεί ότι θα φύγει ενώ εσύ τον συντηρείς τόσα χρόνια;; Ώρα του καλή θα πω εγώ, για να μην πω τίποτα άλλο. Μου έχουν γυρίσει τα μυαλά σήμερα, προτιμώ τις ερωτήσεις με τις μοιραίες που έχουν 2 – 2 τα γκομενάκια και δεν ξέρουν ποιόν να πρωτοφιλήσουν. Πάω να τσικνήσω.

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Ε μα σήμερα θα μας στείλουν εμάς σε ψυχολόγο, πραγματικά.

Καλύτερα να πάμε σε διαιτολόγο Εντελβάις, καλά λες.

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Σε παρακαλώ, Law, αμαυρώνεις την ιερή εορτή της Τσικνοπέμπτης με τις αναφορές σε διαιτολόγους τς τς😋

Poter
Μέλος
Συμμετέχων

Καλησπέρα, που παρατηρήσατεστο κείμενο απειλη;

Haifischnet
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Haifischnet

“Επειδή ο τσακωμός έγινε μπροστά στο μεγάλο μας γιό (ο οποίος και αυτός θεωρεί ότι ο πατέρας του “αράζει” παραπάνω από ότι πρέπει) θεώρησε ότι τον εξέθεσα και ότι σκέφτεται σοβαρά, ότι ήρθε η ώρα να φύγει από το σπίτι.”

Αυτό τι είναι;

Poter
Μέλος
Συμμετέχων

Δήλωση; Ίσως αντιλαμβάνεται ότι η παραμονή του δημιουργεί παρεξηγήσεις σε όλα τα μέλη και θα ήταν προτιμότερο για όλους να απομακρυνθεί .Ωστόσο νομίζω ότι κάθε συνειρμική ανάλυση από τρίτους δεν μπορεί να είναι εύστοχη .Τονιζω ότι ενδεχομένως να το μεταφράζω λάθος.

Haifischnet
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Haifischnet

Δεν απομακρύνθηκε όμως, απείλησε. Αν ένιωσε πραγματικά θιγμένος και σκόπευε να το κάνει, δεν χρειαζόταν “δήλωση”.

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Απ το γραπτο σου εχω την αισθηση οτι τα παιδια σας εχουν εσωτερικευσει (με τη βοηθεια σου;) την απαξιωση και την πικρια σου προς τον πατερα τους. Για μενα αυτο ειναι το σημαντικοτερο και το τραγικοτερο της ιστοριας. Σε πρακαλω μην τα χρησιμοποιεις για επικυρωση των επιχειρηματων σου.

acantholimon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Πολύ πριν φτάσω στην ερώτηση,την ήξερα.Είναι πολλές οι γυναίκες,που βρίσκονται στην ίδια θέση.Συντηρούν γάμους,μόνο από το φόβο,ότι ο άλλος θα καταλήξει στο δρόμο.Δεν το θέλουν,γιατί δε θέλουν τα παιδιά τους να δουν τον πατέρα τους σε άσχημη θέση.Δεν το θέλουν,για να μην κατηγορηθούν,ότι τα καλά χρόνια που πρόσφερε ο άλλος,εκείνες απολάμβαναν και τώρα,που δεν τον χρειάζονται,που ενδεχομένως είναι και βάρος,τον πετάνε σαν στυμμένη λεμονόκουπα.Και δεν τις τρομάζει μόνο ο κόσμος.Δεν είναι μόνο για τον κόσμο και τα παιδιά,που παλεύουν,να συντηρήσουν μια εικόνα και την αξιοπρέπεια του άλλου.Και οι ίδιες παλεύουν με τη συνείδηση τους.Και βαθιά μέσα τους ψάχνουν εκείνον τον… Διαβάστε περισσότερα »

ΚοΛιΜπΡι
Μέλος
Συμμετέχων

👌👌👌

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Αναρωτιέμαι πόσοι άντρες θα σκέφτονταν σε ανάλογες περιπτώσεις για τις γυναίκες τους: “θέλω να φύγει από το σπίτι αλλά στενοχωριέμαι που δεν θα μπορεί να τα βγάλει πέρα οικονομικά”. Όπως και να χει, εγώ αυτό που θα ήθελα να τονίσω είναι οτι τα παιδιά είναι μεγάλα και καταλαβαίνουν τα πάντα (όχι οτι και τα μικρά παιδιά δεν καταλαβαίνουν) και επηρεάζονται πολύ περισσότερο απ’ όσο ίσως νομίζετε. Αν οι άλλοι λόγοι δεν επαρκούν, τα παιδιά πρέπει να είναι αρκετός λόγος, να θέλεις να δουνε τους γονείς τους να παίρνουν γενναίες αποφάσεις και να ζούνε τις ζωές τους αξιοπρεπώς. Θα είναι ένα… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Ο δρόμος είναι ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα πες του. Στο καλό να πάει, που θα σε εκβιάζει κιόλας. Άι σιχτίρ δηλαδή.

ακρίδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είστε ήδη χωρισμένοι και κάνω συμπαντική επίκληση να μην ξανακουστεί η δικαιολογία “για τα παιδιά”. Από ότι φαίνεται ούτε αυτός σε καταλαβαίνει, ούτε εσύ τον καταλαβαίνεις και σέρνετε το κουφάρι της σχέσης μέσα στο σπίτι. Από ότι καταλαβαίνω γονείς υπάρχουν να ζητήσει βοήθεια αν θελήσει, βοήθησε τον και εσύ αν φυσικά θέλεις να βρει ένα σπίτι κοντά σας για να μην χαθεί και με τα παιδιά για να πάρετε επιτέλους ο καθένας το δρόμο του! Τα παιδιά θέλουν ευτυχισμένους γονείς και εσείς μόνο αυτό δεν είστε.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Εγώ πάλι αναρωτιέμαι: Αυτός πριν από δεκαέξι χρόνια έκανε το κέφι του (σε σεξουαλικό και ψυχολογικό επίπεδο) και πήγε με άλλη γυναίκα. Εσύ δεν έχεις το δικαίωμα να κανείς το κέφι σου παίρνοντας διαζύγιο και βρίσκοντας έναν άλλον άντρα (όχι απαραίτητα για να ξαναπαντρευτείς: ίσως για κάτι πιο εφήμερο και ανάλαφρο) ;

ακρίδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Επίσης ψυχολόγο θα χρειαστείς αφού χωρίσετε για να μην χτυπας το κεφάλι σου στον τοίχο που έχασες χρόνια και χρόνο μαζί του ενώ η ζωή τα σπάει🦄🦄

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Θα σε στενοχωρήσω λιγάκι. Εσύ παντρεύτηκες πριν 20 χρόνια έναν άνθρωπο υγιή και με καλή δουλειά. Μετά 9 χρόνια γάμου όμως αυτός ο άνθρωπος αρρώστησε και έχει από τότε κάποιο μόνιμο πρόβλημα υγείας. Ταυτόχρονα με την κρίση που προέκυψε το 10 (και είχε αρχίσει από νωρίτερα) η δουλειά του άρχισε να μην πάει καλά. Αν δε κτυπήθηκε ιδιαίτερα ο κλάδος του, ουκ ολίγοι άνθρωποι βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς απασχόληση, στην επάρατη ανεργία. Κι αυτός μαζί. Από τότε ό,τι μπορεί κάνει αλλά οι ρυθμοί έχουν πέσει. Τώρα έχουμε το παραμύθι ότι η κρίση έχει περάσει, αυτό είναι ένα θέμα συζήτησης άλλο, αλλά… Διαβάστε περισσότερα »

Amat Eur
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καλά βέβαια θα μπορούσε να αναλάβει τις δουλειές του σπιτιού αν δεν έχει δουλειά έτσι. Η είναι ταμπού αυτό και θα καταρακωθει ο ανδρισμός του?
Επίσης εμφανέστατα παραμελει τη μεταξύ τους σχέση. Οκ, μπορεί να μην είναι καλά αλλά όταν δεν είμαστε καλά δεν είναι απαραίτητο να πληγωνουμε τους οικείους μας επ αόριστον. Μπορούμε να πάμε για ψυχοθεραπεια πχ.

Haifischnet
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Haifischnet

Ωραία, να τον δικαιολογήσουμε κι από πάνω. Αφού σου λέει, και στις καλές εποχές δεν ασχολιόταν και πολύ, κηφηνάκος είναι, να του στήσουμε και ανδριάντα;

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Αναρωτιέμαι, τι είναι αυτό που κάνει κάποια ζευγάρια να ειναι μαζί, ομάδα, ενωμένοι, και τι ειναι αυτό που κάνει κάποια αλλα να κοιτάνε από κάποιο σημείο και μετά σε άλλες κατευθύνσεις;

Τι είναι αυτό που κάνει ένα ζευγάρι να σταματάει να είναι ζευγάρι; Είναι θέμα αγάπης; Έχω την εντύπωση ότι η αγάπη είναι η αφελής απάντηση.

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Θα ελεγα η απαξιωση και η συσσωρευμενη πικρια, Rebecca. Αυτα για μενα ροκανιζουν ολο το οικοδομημα.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Νομίζω, είναι πολλά μαζί (Συναισθήματα και συνθήκες και καταστάσεις) και διαφορετικά για τον καθέ έναν από μας. Κυρίως όμως, είναι το να ξέρεις (ή να πιστεύεις οτι ξέρεις) οτι με αυτόν τον άνθρωπο είσαι καλύτερα (και είσαι και ο ίδιος καλύτερος), απ’ ότι θα ήσουν μόνος ή με κάποιον άλλον. Και αυτό να το ξέρει και ο άλλος. Το πρόβλημα με την έννοια της αγάπης είναι οτι όλοι εννοούμε διαφορετικά πράγματα κάθε φορά που την χρησιμοποιούμε.

mojo jojo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί το ίδιο πραγμα. Μια απάντηση που δίνω από οσα έχω παρατηρήσει, είναι πως συνήθως σε αυτά τα ζευγάρια 1 από τα 2 ή και τα 2 μέλη δεν είχε σκεφτει/δεν ήθελε να γίνει ποτέ ομάδα με τον άλλον. Άλλος έβαζε παραπάνω την πατρική οικογένεια, άλλος τους φίλους, άλλος τα παιδιά πάντως ομάδα δεν ήταν ποτέ. Δε βάζω βέβαια στην εξίσωση αυτή όλους αυτούς που ξεκινούν και δεν έχουν ή δεν αποκτούν στην πορεία τα βασικά αλληλοεκτίμηση, σεβασμός, επικοινωνία κτλ.

Poter
Μέλος
Συμμετέχων

Καλησπέρα, θα προσπαθήσω να κάνω μία ανορθόδοξη προσέγγιση. Τι ήταν αυτό που πριν από 100 χρόνια κρατούσε τα ζευγάρια μαζί ; Ηταν το καθαρό περιβάλλον της υπαίθρου; Μήπως η διαβίωση στις πόλεις με την ατμοσφαιρική ρύπανση ,το στρες και την μειωμένη σωματική εκτόνωση επιδρά αρνητικά στον ψυχισμό μας; Μήπως η καθαρή ατμόσφαιρα και κοπιαστική ζωή στην υπαιθρο βοήθα την πάντοτε ανικανοποίητη ψυχή μας να έχει το σθένος να αντιμετώπισει πιο λογικά/με αγαπη τις καθημερινές δυσκολίες;Ασφαλώς δεν θέλω να υποτιμηήσω τις αξίες και τις στοιχειώδεις συμπεριφορές ως προαπαιτούμενο σε μια σχέση. Ωστόσο μήπως είναι οι σχέσεις μια συνάρτηση που στις σημερινές… Διαβάστε περισσότερα »

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Εγώ νομίζω οτι αυτό που κρατούσε τα ζευγάρια μαζί 100 χρόνια πριν ήταν η έλλειψη οποιασδήποτε άλλης επιλογής.

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Poter, νομιζω σε μεγαλο βαθμο αυτο που κρατουσε τις σχεσεις παλια ηταν η αναγκη. Για ασφαλεια, κοινωνικη αποδοχη, στοιχειωδη υποστηριξη, για το και μη χειροτερα. Ηταν η αμορφωσια και απολυτη ελλειψη επιλογων, ειδικα των γυναικων. Ηταν η κοινωνικη κατακραυγη για το ανηκουστο διαζυγιο. Ηταν που οι πατεραδες αποφασιζαν ποιον θα παρεις, και σε πρεδιδαν, και δυσκολα τολμουσες ν αντιμιλησεις. Ηταν το τι θα πει ο κοσμος. Δεν ηταν ολοι μικρες Χαιντι, να τρεχουν αμεριμνοι στα λιβαδια, αν και λιγο κουρασμενοι απ τις δουλειες. Η ψυχη μας (;) δεν ειναι ανικανοποιητη, σεβασμο και ελευθερια θελει, κ ολα πανε καλα. Απλως μερικοι… Διαβάστε περισσότερα »

Po the Panda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μήπως τα κρατούσε η ρητορική της εκκλησίας και η κατακραυγή απο κοινωνία και ευρύτερη οικογένεια; Μήπως οτι οι γυναίκες δεν εργάζονταν, οπότε δεν είχαν και τα οικονομικά μέσα για να συντηρηθούν μετά το διαζύγιο; Μήπως ήταν αναγκασμένες να ανεχθούν κακοποίηση, βιασμούς, οικονομικούς εκβιασμούς απο τους συζύγους τους για να μην πει ο κόσμος οτι ήταν τσουλάρες και χάλασαν το σπίτι tους; Μήπως είδες φως και μπήκες και νομίζεις οτι τρολλάροντας θα σπάσεις πλάκα;

Evil
Μέλος
Συμμετέχων

100 χρόνια πριν οι απαιτήσεις ήταν στο πάτωμα. Αν δεν έτρωγε η γυναίκα ξύλο ήταν καλός ο γάμος. Ο στόχος της οικογένειας ηταν η επιβίωση απλά και οι ρόλοι ξεκάθαροι. Η γυναίκα ηταν για το σπίτι και ο άντρας για τη δουλειά. Δεν υπήρχαν απαιτήσεις σε συναισθηματικό επίπεδο, για υποστήριξη, αγάπες και λουλούδια. Απλή επιβίωση. Οπότε δεν υπήρχε τόσο έντονα το αίσθημα της ματαιωσης. Δεν είναι δυνατόν να θεωρούμε ότι παλιότερα δεν υπήρχαν διαζύγια επειδή κάτι έκαναν καλύτερα.

Andromeda
Μέλος
Συμμετέχων

Μην ειν οι καμποι, μην ειναι τα ασπαρτα ψηλά βουνα; Κάτι τέτοιες μπούρδες κάναμε στο σχολείο για το σύγχρονο άνθρωπο που ζει στα κελιά της πόλης με στρες και έλλειψη χρόνου. Μόνο που αυτά είναι σωστά ως ένα βαθμό για τον τον σύγχρονο άντρα μονο. Η σύγχρονη γυναίκα μέσα στο σύγχρονο κελί της είναι πολύ καλύτερα από τη γυναίκα που πήγαινε στα χωράφια, έτρωγε ξύλο και έκανε 10 παιδιά με καποιον που ούτε καν διάλεξε και κατά τα άλλα χαιρόταν τη ζωή της υπαίθρου. Σταμάτηστε με αυτή τη λαγνεια ενός παρελθόντος που δεν ζησατε ποτέ και μιλάτε γι αυτό λες… Διαβάστε περισσότερα »

Haifischnet
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Haifischnet

Έλα μου ντε! Απάνθρωπη είναι η κοινωνία της υπαίθρου γιατί δεν μπορείς να κρυφτείς από κανέναν. Όλοι ξέρουν τι γίνεται σπίτι σου. Για να πας στο διπλανό χωριό ή πρέπει να περιμένεις το ΚΤΕΛ που περνάει 2 φορές την εβδομάδα ή να έχεις αυτοκίνητο (ή να περπατάς για ώρες με όποιους κινδύνους αυτό συνεπάγεται). Μια χαρά είναι η ζωή στην πόλη όπου μπορείς να διατηρήσεις την ιδιωτικότητά σου και την ανωνυμία σου. Να πάρεις το μετρό το τραμ το λεωφορείο το τρόλλεϋ για να βρεθείς με τους φίλους σου και να γυρίσεις αυθημερόν. Γιατί έχεις πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες… Διαβάστε περισσότερα »