«Α, μπα» classics: Γιατί αισθάνομαι την ανάγκη να δικαιολογηθώ σε ανθρώπους που δεν τους αφορά;

Θυμώνω με τον εαυτό μου

Αγαπητή Α,μπα, Συγχαρητήρια για τις πολύτιμες συμβουλές σου. Είσαι υπεραγαπημένη συνήθεια. Το πρόβλημά μου συνοψίζεται στο ακόλουθο: έχω μία γάτα και πρόσφατα έσωσα μία δεύτερη από τον δρόμο. Ο άντρας μου κι εγώ (οι ηλικίες μας είναι 36 και 32 αντίστοιχα) σκοπεύουμε να τη υιοθετήσουμε, αν όλα πάνε καλά με την προσαρμογή μεταξύ τους. Συν τοις άλλοις, τον τελευταίο χρόνο προσπαθούμε να κάνουμε παιδί χωρίς επιτυχία, αλλά το αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα (και με χιούμορ;). Το συγγενικό περιβάλλον είναι απολύτως αρνητικό στην υιοθεσία του δεύτερου ζώου (όπως και του πρώτου), θεωρώντας ότι αντί να παίρνουμε γατιά, θα έπρεπε να κάνουμε μωρά. Με ενοχλεί αυτή η στάση, που παραπέμπει στο στερεότυπο της «γεροντοκόρης» (σε εκδοχή άτεκνου ζευγαριού, ας πούμε). Αλλά με έχει επηρεάσει αυτή η σύζευξη και με στεναχωρεί πολύ, όπως και οι ως τώρα αποτυχημένες απόπειρες για μωρό. Νομίζω ότι έχω εσωτερικευμένο το στερεότυπο σε τέτοιο βαθμό που να χαίρομαι μεν τα τετράποδα μέλη της οικογένειας, αλλά να θεωρώ ότι ο περίγυρος με αντιμετωπίζει με συγκατάβαση (μέχρι να αποδείξω κάτι με τη μητρότητα;). Μου φαίνεται ηλίθιο να υιοθετώ ένα γατάκι, προσθέτοντας στην κατακλείδα: «Ναι, αλλά θέλουμε κι ένα παιδάκι!». Θυμώνω πολύ με τον εαυτό μου. Γιατί αισθάνομαι την ανάγκη να δικαιολογηθώ σε ανθρώπους που δεν τους αφορά; Αντιλαμβάνομαι ότι η σκέψη αυτή και η διαχείρισή της είναι δικό μου πρόβλημα. Τι να κάνω; Να σημειώσω ότι η ζωή με το πρώτο μας κατοικίδιο γατάκι μάς έχει αλλάξει τη ζωή με έναν υπέροχο τρόπο και ελπίζουμε να γίνει έτσι και με το δεύτερο. Σ’ ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Δεν είμαι σίγουρη αν ισχύει αυτό που κατάλαβα, αλλά ο περίγυρος σας δεν θα έπρεπε να ξέρει ούτε αν προσπαθείτε να κάνετε παιδί ή όχι, ούτε βέβαια πόσο καιρό προσπαθείτε, ούτε αν έχετε γάτα, ούτε αν θέλετε δεύτερη γάτα. Νομίζω ότι πέρα από το πρόβλημα που λες ότι έχετε, έχετε και ένα θέμα με το τι μοιράζεστε με τον περίγυρό σας. Ένας τρόπος για να μην δικαιολογείσαι, ειδικά σε ανθρώπους που πιστεύεις ότι δεν θα έπρεπε να τους αφορά η ζωή σου, είναι να μην τους δίνεις πληροφορίες. Οι προσωπικές πληροφορίες για τους αδιάκριτους είναι οπλισμός. Είναι σα να τους χαρίζει σφαίρες. Όταν σε ρωτάνε «τι κάνεις», δεν χρειάζεται να λες τι ακριβώς κάνεις. Μπορείς να λες «καλά, εσείς;» και να περιμένεις να σου δώσει ο άλλος τις σφαίρες του.

Ο ένας χρόνος είναι πολύ μακριά από την φράση «αποτυχημένες απόπειρες για μωρό». Κάτσε βρε παιδί μου! Το πήγατε ήδη πολύ μακριά. Γι’αυτό νιώθεις όλα τα υπόλοιπα με τις γάτες, επειδή πιστεύεις – και δεν το κρύβεις, το πιστεύεις στα αλήθεια – ότι αν δεν μείνεις έγκυος στον πρώτο χρόνο, έχεις μπει στην ομάδα των αποτυχημένων. Σκέψου λίγο πόσο παράλογο και πόσο υπερβολικό είναι. Ο λόγος που ακούμε συνέχεια για γυναίκες που συνέλαβαν με την αναπνοή του άντρα τους είναι ότι αυτές μόνο λένε πόσους μήνες προσπάθησαν. Όλες οι άλλες νιώθουν ενοχές αν δεν έγινε με την πρώτη και δεν το κυκλοφορούν. Μην ψαρώνεις τόσο πολύ, με στενοχωρείς. Είσαι νέα κοπέλα, μην μιλάς έτσι για τον εαυτό σου. Δεν χρειάζεται χιούμορ, ψυχραιμία χρειάζεται.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

44 points
Upvote Downvote

Total votes: 46

Upvotes: 45

Upvotes percentage: 97.826087%

Downvotes: 1

Downvotes percentage: 2.173913%

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
  Εγγραφείτε  
Ειδοποίηση για