Αγαπητή «Α, μπα»: Θέλω να κάνω παιδί επειδή νιώθω μόνη

Πρέπει πάντα να κάνουμε παιδιά γιατί τα θέλουμε έτσι χωρίς λόγο; Και αν υπάρχει λόγος είναι κακό σημάδι

Γεια σου Α μπα. Ειμαι 30 και εδω και μηνες μου εχει κολλησει η ιδεα να κανω παιδι με εξωσωματικη ως μονη μητερα (δεν εχω συντροφο). Οχι απαραιτητα τωρα αλλα θελω σιγουρα στα επομενα πεντε χρονια, για να μαζεψω και χρηματα κλπ. Το θεμα ειναι οτι ο λογος που θελω να κανω παιδι δεν ειναι σωστος. Χωρισα απο μια μακροχρονια σχεση προσφατα η οποια με αφησε διαλυμενη συναισθηματικα, περασα καταθλιψη και το χειροτερο μεσα σε ολο αυτο ειναι οτι δυστυχως εχοντας κοινους φιλους οι οποιοι ομως ηταν κυριως δικοι του, εχω μεινει χωρις κανενα στηριγμα και φιλο. Η οικογενεια μου ειναι διαρκως απουσα και λεμε μονο καλημερα καλησπερα γενικως με αντιπαθουν απο μικρη ηλικια και θα ελεγα οτι με ανεχονται απλα. Τη σχεση μου μαζι τους την εχω δουλεψει με ψυχολογο και εχω φτασει στο σημειο να αδιαφορω. Το μονο θετικο ειναι οτι μενω μαζι τους και γλιτωνω το ενοικιο. Τελος παντων, συντροφο ξερω οτι δε θελω να βρω, μονο αυτη τη σχεση ειχα στη ζωη μου και το να μπω ξανα σε σχεση μου φαινεται μαρτυρικο, ειδικα να ξαναπερασω αυτο που δυστυχως ακομη περναω, γιατι σιγουρα και αυτη η σχεση θα παει χαλια με βαση τις στατιστικες. Νιωθω τοσο μονη μου και γ αυτο θελω να κανω παιδι. Θα μου πεις γιατι τοτε σε πεντε χρονια? Γιατι θελω να μαζεψω για τις εξωσωματικες και θελω επισης να περιμενω και κατι. Φοβαμαι ομως οτι αν κανω παιδι δε θα το μεγαλωσω σωστα, ενδεχομενως να αγκιστρωθω πανω του απο το φοβο οτι εχω μεινει μονη μου εντελως στη ζωη. Δεν ξερω, ειναι τοσο μεμπτος ο λογος? Πρεπει παντα να κανουμε παιδια γιατι τα θελουμε ετσι χωρις λογο? Και αν υπαρχει λογος ειναι κακο σημαδι? Ευχαριστω

Πάντα υπάρχει λόγος για να κάνουμε παιδιά, αλλά δεν είναι όλοι οι λόγοι ίδιοι.

O δικός σου λόγος είναι μεμπτός γιατί μεταφέρεις την ευθύνη της ύπαρξής σου σε έναν άλλον άνθρωπο, ο οποίος αποκλείεται να ανταποκριθεί στις προσδοκίες σου, γιατί είναι αδύνατον να σε απαλλάξει οποιοσδήποτε άνθρωπος από τα βάρη που κουβαλάς, κι αυτό ισχύει ακόμα και για τον άνθρωπο που θα είναι πλήρως εξαρτημένος από σένα, και δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να σε αγαπάει. Ειδικά αυτός ο άνθρωπος είναι που θα σε απογοητεύσει, γιατί αργά ή γρήγορα, παρ’όλο που θα του έχεις προσφέρει «τα πάντα», θα θελήσει να φύγει. Και ή θα φύγει, και θα σε απογοητεύσει, ή δεν θα φύγει, και θα σε μισήσει γι’αυτό που του έκανες, κρατώντας τον δέσμιο της δικής σου ανασφάλειας, γεμίζοντας τον με τύψεις. Σύμφωνα με τις στατιστικές, και αυτή η σχέση θα πάει χάλια, αν το πας έτσι.

Η ιστορία είναι πολύ παλιά, και επαναλαμβάνεται εις το διηνεκές, γιατί οι γυναίκες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ένα παιδί θα αντικαταστήσει την έλλειψη εγγύτητας με άλλους ανθρώπους. Ότι θα τις «ολοκληρώσει». Ένα παιδί δεν ολοκληρώνει τίποτα, όπως δεν σε ολοκληρώνει κανένας άντρας. Τα κενά σου είναι δικά σου και κανείς δεν μπορεί να κάνει κάτι για αυτά, εκτός από σένα.

Λες «φοβάμαι ότι αν κάνω παιδί δεν θα το μεγαλώσω σωστά, ενδεχομένως να αγκιστρωθώ πάνω του». Ενδεχομένως; Παραπάνω γράφεις με δικά σου λόγια, καθαρά και ξάστερα «Νιώθω τόσο μόνη και γι’αυτό θέλω να κάνω παιδί».

Και θα σου τα πω ακόμα πιο ωμά: δεν φαντάζεσαι τώρα ότι η μητρότητα έχει μέσα της μεγάλη μοναξιά. Αν δεν έχεις λεφτά και δεν έχεις βοήθεια, ή, αν δεν έχεις πάρα μα πάρα πολλά λεφτά για να πληρώνεις βοήθεια, η μοναξιά που νιώθεις τώρα, θα είναι με ένα πλάσμα με το οποίο δεν μπορείς να συνεννοηθείς, που θα σε ζητάει συνέχεια, δεν θα σε αφήνει να λουστείς, και θα σε κλείσει στο σπίτι για χρόνια. Χρόνια. Για χρόνια δεν θα μπορείς να πας για καφέ. Και όταν ενηλικιωθεί και θα είναι σε θέση να σου κάνει παρέα, ποιος σου εγγυάται ότι θα το θέλει; Τι περιμένεις; Να μην βγαίνει από το σπίτι με τις παρέες του, για να βλέπετε παρέα τηλεόραση;

Δεν κάνουμε παιδιά για να έχουμε παρέα. Τα παιδιά δεν είναι δικά μας. Είναι όλων, και ανήκουν στην κοινωνία. Τα κάνουμε, τα μεγαλώνουμε, και ευχόμαστε να παραδώσουμε έναν ισορροπημένο, χρήσιμο άνθρωπο στο σύνολο. Κι αυτό δεν γίνεται όταν φτάσουν τα 18, αλλά πολύ πιο πριν. Μέχρι εκεί φτάνει η δικαιοδοσία μας. Μετά, επιστρέφουμε στην δική μας ζωή, που πρέπει να έχουμε από πριν φροντίσει να υπάρχει.

Αν θέλεις συντροφιά, πάρε σκύλο, και δεν το λέω για αστείο. Αυτό που χρειάζεσαι πάνω από όλα είναι θεραπεία με ψυχολόγο, γιατί έχεις πολλά θέματα που φαντάζομαι προκύπτουν από την οικογενειακή σου ιστορία. Για αρχή, πιστεύω ότι πρέπει να μείνεις σε ένα σπίτι μόνη σου και να μην λες «ευτυχώς που δεν πληρώνω ενοίκιο» σε ένα σπίτι που σε αγνοούν. Έστω, να φτάσεις σε ένα σημείο που να θεωρείς την πλήρη σου ανεξαρτησία αυτονόητη. Αν δεν είσαι ανεξάρτητη, δεν βλέπω πώς θα καταφέρεις να μεγαλώσεις μόνη σου ένα παιδί.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

92 points
Upvote Downvote

30
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
16 Θέματα σχολίων
14 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
25 Συντάκτες σχολίων
ΧαρουλίδιοesteTropiqueChanceFuchsia Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
AllesGoed
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Φύγε παιδί μου από το σπίτι! Ακούς εκεί “τουλάχιστον δεν πληρωρνω ενοικιο”. Ναι μεγάλη επιτυχία, και μένεις με ανθρώπους που σε υποτιμούν και επιβαρύνουν την ήδη επιβαρυμένη ψυχολογική σου υγεία . Βάλτα κάτω και άσε τις εξωσωματικές προς το παρόν. Χρειάζεσαι χρήματα για τα εξης: 1. 2 ενοίκια για προκαταβολή (πες 600 ευρω) συν 3 ενοίκια στην άκρη για ώρα ανάγκης πες 900 ευρω). Περίπου 1500 ευρώ συνολο. 2. Χρήματα για βασικά έπιπλα και είδη μαγειρικής από ΙΚΕΑ φυσικα: κρεβατι, καναπές, τραπεζάκι καφε,τραπεζάκι φαγητού, 4 καρέκλες (μπορεί να κάνεις φίλους εν τω μεταξύ, να μην εχουν μια καρέκλα μα κατσουν;),… Διαβάστε περισσότερα »

AllesGoed
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ξέχασα το ψυγειακι,καντα 2500 γιατί για κάποιο λόγο τα πιάτα και τα μαχαιροπιρουνα τα υπολόγισα λες και θα πας να ψωνίσεις στα costa boda.

saligari
Μέλος
Συμμετέχων

Όχι, να μην πάρει ούτε σκύλο. Άν φιλοξενείται, δεν μπορει να έχει τον πλήρη έλεγχο οτι θα μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες του κατοικιδίου. Σκύλο υιοθετούμε γιατι γνωρίζουμε τις ευθύνες που τον συνοδεύουν, οτι θα συγκατοικούμε με ένα διαφορετικό είδος, πράγμα που θα φέρει πολλές πρακτικές δυσκολίες. Και είμαστε διατεθειμένοι και έτοιμοι να του παρεχουμε μια καλή ζωή. για ΠΟΛΛΑ χρονια. Ναι ο σκύλος θα αποτελέσει, τελικα, και μια απάντηση στη μοναξιά μας, αλλα η μοναξιά μας δεν ειναι λόγος καθεαυτός να παρουμε σκύλο. Για να μην σου πω οτι πολλές φορές αναγκαζόμαστε να κάνουμε πράγματα μόνοι, ΕΠΕΙΔΗ ο σκύλος… Διαβάστε περισσότερα »

Κοσμική Νεράιδα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Αχ όχι μην κάνεις παιδί για να σε απαλλάξει απ’ τη μοναξιά σου!όταν σου περάσει αυτό που περνάς,είτε γνωρίζοντας κάποιον,είτε απλώς βγεις απ’ αυτή την διάθεση τι θα κάνεις με το παιδί?flash news:δεν έχει κάρτα αλλαγής.
Αν νιώθεις μοναξιά πάρε κατοικίδιο η βρες κάποια ασχολία

latro
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

θα διαφωνήσω ότι το κατοικίδιο είναι για να σου καλύψει την μοναξιά. Ούτε αυτό έχει κάρτα αλλαγής…

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Θα σε παρακαλούσα να συνεχίσεις θεραπεία και να το ξανασκεφτείς. Θα ήθελα να μιλήσω αυστηρά αλλά επειδή η μοναξιά.σου διαφαίνεται δε θα το κάνω. Θα σου πω μια κουβέντα που είχα μ’ένα φίλο πολλά χρόνια πριν, όταν αυτός μόλις είχε αποκτήσει το δεύτερο παιδί του. Με ρώτησε γιατί δε θέλω παιδιά και πάνω στην κουβέντα τον ρώτησα γιατί αυτός ήθελε παιδιά. Και μου απάντησε βλέπουμε ζευγάρια στα 45 τους να μην έχουν παιδιά κι έχουν πέσει στη μιζέρια. Ο φίλος μου στα 46 του είναι βουτηγμένος στην κατάθλιψη σε σχέση με μία σύζυγο με την οποία εμφανώς δεν ταιριάζουν. Εν… Διαβάστε περισσότερα »

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πολύ στενάχωρη ερώτηση. Πολύ ωραία απάντηση.

Γράφουσα, αξίζεις να αγαπηθεις και όχι μόνο από κάποιον που θα «υποχρεούται» να σε αγαπάει. Νομίζω ότι το έχεις ξεχάσει.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Φίλη μου, όταν δεν είμαστε καλά, παίρνουμε τις χειρότερες αποφάσεις. Από ο,τι κατάλαβα, ενώ λες ότι δεν έχεις στήριξη, μένεις στο σπίτι των γονιών σου λέγοντας μια καλησπέρα. Τρομερα αγενές και άβολο. Το ότι δεν έχεις καν χρήματα για εξωσωματική και είναι ο μόνος προβληματισμός σου για το χρονικό πλαίσιο που θα γίνει, είναι επικίνδυνο. Κουράστηκες να ψάχνεις σε άλλους στήριγμα για τη ζωή σου και να σε απογοητεύουν και θέλεις να γεννήσεις εσυ ένα στήριγμα για σένα. Κι όλα αυτά γιατί δεν τολμάς να σκεφτείς ότι το στήριγμα σου είσαι εσυ. Δε θέλεις παρέα, βοήθεια θέλεις και σου εύχομαι… Διαβάστε περισσότερα »

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Οταν δεν ειμαστε καλα παιρνουμε τις χειροτερες αποφασεις. Ετσι ακριβως. Μην αποφασισεις τωρα για κατι τοσο σπουδαιο, τοσο μεγαλο, που δεν αφορα μονο εσενα οπως ειναι το μεγαλωμα ενος παιδιου. Γινε πρωτα καλα, προσπαθησε να ανακαλυψεις τι ειναι αυτο που οντως εχεις αναγκη.

Ghostwriter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Συμφωνώ σε όλα, εκτός από ένα. Ένα παιδί σε περιορίζει αλλά δε σε κλείνει σπίτι. Συχνά παίρνω το γιο μου στους καφέδες και έχει τύχει να τον πάρω και σε εστιατόριο για δείπνο μέχρι τις 11-12 το βράδυ. Από day 1. Και εκδρομές μαζί εννοείται. Και έχω και εξωτερική βοήθεια – δεν τη χρησιμοποιώ όμως πάντα ενώ μπορώ. Και δε λέω ότι ο γιος μου είναι από τα εύκολα παιδιά. Γενικά από όσα άκουγα περί μητρότητας/ πατρότητας στην πράξη δεν είναι τραγικά. Είναι ευθύνη, είναι περιορισμοί αλλά δεν είναι τραγικά τα πράγματα (βασική προϋπόθεση φυσικά το παιδάκι να είναι υγιές).… Διαβάστε περισσότερα »

Bourbourita
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δυστυχώς φαίνεται να έχεις ποντάρει όλα σου τα λεφτά (κυριολεκτικά και μεταφορικά) σε ένα άλογο που δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ. Δηλαδή, στην ιδέα πως αυτό που θα σε σώσει από τη μοναξιά είναι ένα παιδί. Δεν ξέρω γιατί αποφεύγεις να δεις όλα τα προβλήματα που έχεις τώρα και επιλέγεις την φαντασίωση. Δεν εννοώ πως είναι ακατανόητη συμπεριφορά. Μια χαρά το έχω κάνει κι εγώ σε άλλες περιπτώσεις. Εννοώ πως δεν ξέρω τους δικούς σου λόγους και πως πρέπει να τους ανακαλύψεις. Για αρχή, πρέπει να φύγεις από το οικογενειακό σπίτι. Είμαι σίγουρη πως δεν θες να το… Διαβάστε περισσότερα »

Xiao Mei
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Διαβάστε αν θέλετε το ποίημα ‘Για τα παιδιά ‘ του Χαλίλ Γκιμπράν

Fuchsia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Fuchsia

Υπαρχουν πολλα πραγματα να περιμενουμε: στοχους προσωπικους,, ακαδημαϊκους, ταξιδια κλπ Το να κανεις παιδι για να μην μεινεις μονη και για να περιμενεις κατι μελλοντικο ειναι τελειως λαθος. Λυπαμαι. Ειδες και μονη σου οτι την οικογενεια μας δεν την διαλεγουμε. Αν το παιδι αυτο μεγαλωνοντας δεν ανταποκριθει με τον ιδιο τροπο που αφοσιωθηκες εσυ σε εκεινο, θα στενοχωρηθεις πολυ. Και το υγιες ειναι να ΜΗΝ ανταποκριθει. Αλλα ν´ανοιξει τα φτερα του και να ζησει την ζωη του ελευθερο χωρις να πρεπει ν´αποδειξει κατι.Χωρις να νιωθει οτι χρωστα σε εσενα. Ειναι λαθος αυτο που σκεφτεσαι να κανεις. Δεν ξερω πώς να… Διαβάστε περισσότερα »