Πολυαγαπημένη μου Α-μπα είμαι 44 κι έχω ζήσει μια γεμάτη σε εμπειρίες ζωή μέχρι στιγμής. Τα τελευταία χρόνια ακολουθώ παράλληλα με τη σταθερή δουλειά μου ένα μοναχικό καλλιτεχνικό δρόμο που φαίνεται να αναγνωρίζεται κιόλας. Γνώρισα έναν άνδρα στην ηλικία μου χαρισματικό αλλά ταλαιπωρημένο και με αρκετά θέματα. Του έχω προτείνει και ψυχολόγο (για να μην με προλάβεις μιας κι εγώ η ίδια υποστηρίζω την άποψη να λύνονται διάφορα θέματα με αυτό τον τρόπο) και θεωρώ καλό βήμα ότι ξεκίνησε. Θεωρώ ταιριάζουμε αλλά δεν έχει περάσει χρόνος και προσπαθούμε για παιδί. Πιστεύεις ότι αυτό είναι συνετό για το παιδί η απλά παράτολμο και μια εγωιστική-υπαρξιακή μας ανάγκη; Ξέρω ότι ούτως η άλλως είναι μια δύσκολη ηλικία για να πετύχει καν κάτι τέτοιο αλλά πιστεύεις στο “ποτέ δεν είναι αργά”; Τέλος αν έπρεπε κανείς να διαλέξει, σε μια τέτοια ηλικία μάλιστα ,σημαντικότερο είναι ένας ισορροπημένος σύντροφος ή ένα παιδί; Πιστεύεις αλήθεια ότι η ηλικία θολώνει την ευθυκρισία μας;
-nanana
Κάνεις πολλές ερωτήσεις που έχουν ξεχωριστή απάντηση. Μολαταύτα, στην ουσία της ερώτησης, η απάντηση είναι η εξής: εσύ ξέρεις ποια είναι τα «αρκετά θέματα» του χαρισματικού και ταλαιπωρημένου. Μπορείς να τα δεχτείς, εφαρμοσμένα σε ενδεχόμενο πατρότητας; Ξέρεις τι θα κάνεις όταν προκύψουν με πολλαπλάσια ένταση, αν έρθει ένα παιδί, που φέρνει στρες και ένταση που τώρα μόνο υποψιάζεσαι; Πιστεύεις ότι έχεις δίκτυο βοήθειας και αρκετά χρήματα για να το αναλάβεις μόνη σου, αν χρειαστεί; Οι απαντήσεις μόνο από σένα μπορούν να δοθούν.
Για τα άλλα, τα διλήμματα δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, εσύ τα δημιουργείς. Η ηλικία θολώνει μερικά και ξεκαθαρίζει άλλα. Δεν μπορείς να αφαιρέσεις την εκπλήρωση κάποιας εγωιστικής ανάγκης όταν τεκνοποιείς. Είναι ενσωματωμένη, χωρίς να είναι απαραίτητα κυρίαρχη. Δεν είναι το ένα ή το άλλο, σύντροφος ή παιδί, γιατί τίποτα δεν μπορείς να διαλέξεις. Δεν είναι στο χέρι σου κανένα από τα δύο. Το «αν έπρεπε να διαλέξεις» σε βάζει σε μια διαδικασία όπου είσαι το κέντρο, αλλά δεν είσαι. Όλοι μας κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε με αυτά που έχουμε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πάντως από άποψη βιολογίας,δεν έχουν κανένα νόημα οι ελεύθερες επαφές σ’αυτή την ηλικία.Αν το πάρεις απόφαση,ξεκινάς αμέσως με εξωσωματικές όσο προλαβαίνεις.Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο ούτε στο ελάχιστο.Θα έπρεπε να έχεις μιλήσει ήδη με τον γιατρό σου.Καλή επιτυχία αν το αποφασίσεις.