Η Ρένα απαντά: Πώς να εκπέμπεις χαρά και χάρισμα όταν αποτυγχάνεις σε όλα;

Πού πας χωρίς χάρισμα βρε Καραμήτρο; Επ, μήπως δεν είναι η κατάλληλη σκέψη αυτή όταν αναζητάς χαρά και θετική ενέργεια στην ζωή;

____________
Η ιστορία της Σαλιέρι όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σου Ρένα, γεια σας κορίτσια! (Και αγόρια)

Λοιπόν, εγώ δεν έχω αυτό που λέμε το charisma στα αγγλικά, καθόλου όμως. Επίσης δεν έχω θετική ενέργεια κλπ.
Διαβάζω διάφορα τιπς πως να αποκτήσεις κλπ και έπεσα πάνω στο τιπ που έλεγε να έχεις ένα σκοπό. Αμέσως μετά σκέφτηκα ότι είχα ένα σκοπό, αλλά στην πορεία κατάλαβα ότι δεν έχω και τόσο ταλέντο τελικά για αυτό το σκοπό.
Τι θέλω να πω..: γίνεσαι η είσαι;
Δηλ πως κάποιος που βλέπει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει σχεδόν πουθενά, να εκπέμπει θετική ενέργεια, να έχει καλή διάθεση κλπ; όταν δεν μπορεί να γίνει αυτό που θέλει..

Σκέφτηκα πχ μια κοπέλα που εκπέμπει πολλή θετική ενέργεια, και μετά σκέφτηκα ότι αυτή η κοπέλα έχει καταφέρει χιλιάδες πράγματα, έχει υψηλή θέση, λεφτά, έχει πραγματοποιήσει πολλά της όνειρα, τι να πω έχει σχεδόν τα πάντα. Πώς να μην εκπέμπει χαρά;
Αν αυτής της κοπέλας οι ίδιες της οι ικανότητες της εκοβαν τα φτερά, θα εξεπεμπε την ίδια χαρά; Aν αντικειμενικά ήταν πιο χαζή, να το πω λαϊκά, για να ασχοληθεί με αυτό το τόσο απαιτητικό επάγγελμα που κάνει, να ανταπεξέλθει σε αυτές τις τόσο απαιτητικές σπουδές πως θα ήταν;

Κάποιοι θα μου πείτε αν είναι όντως χαζοι δεν καταπιάνονται από την αρχή με δύσκολα πράγματα. Αλλά δεν είναι έτσι. Ξέρω άπειρους τέτοιους ανθρώπους. Η κατάρα του μετρίου. Να αντιλαμβάνεται τη θέση του. Ενώ ο χαζός δεν αντιλαμβάνεται καν.
Να καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να ασχοληθει με αυτό που θέλει.
Τότε δεν γίνεται απλά ένας ζηλοφθονος Σαλιέρι;
Πώς να εκπέμπει χαρά;; όταν αποτυγχάνει σε όλα;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Σαλιέρι

_______________

Aς οργανώσουμε τη συζήτηση

Ξεκινώ με μια παρένθεση: τι θρίαμβος για τον Πήτερ Σάφερ και τον Μίλος Φόρμαν που καθιέρωσαν την δική τους “εκδοχή” του ζηλόφθονου Σαλιέρι και μετέφεραν αυτό το αριστουργηματικό μήνυμα στο πλήθος. Ο Αντόνιο Σαλιέρι υπήρξε περιζήτητος καθηγητής, αλλά και σημαντικός συνθέτης του 18ου αιώνα, με ιδιοφυΐες σαν τον Μπετόβεν και τον Λιστ ανάμεσα στους μαθητές του. Δεν τον λες κι αποτυχημένο…

Ο ίδιος ο ορισμός του μέτριου είναι αυτού που βρίσκεται στον μέσο όρο (average). Κατανοείς ότι ήδη εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι λάθος, πρόβλημα ή ελάττωμα να βρίσκεσαι στον μέσο όρο. Είναι ο μέσος όρος, για τ’όνομα! Ξεχνάς λοιπόν ότι έχεις κάποιο θέμα, ΔΕΝ έχεις.

Εστιάζεις σε όσα δεν είσαι άριστη, όμως σίγουρα είσαι καλή σε άλλα. Αυτά δεν μετράνε; Γιατί δεν μετράνε; Για σκέψου το.

Πάμε όμως σε αυτό που σε απασχολεί. Πώς να ξεπεράσεις την μετριότητα ώστε να αισθανθείς χαρά κι ικανοποίηση; Η δυτική κοινωνία, ιδιαίτερα όμως τα τελευταία χρόνια, είναι εξαιρετικά ανταγωνιστική, σε σημείο αν δεν υπερβαίνουμε κάποια όρια, να θεωρούμε τους εαυτούς μας αποτυχία. Αυτό εκτείνεται από τα επαγγελματικά, τα προσωπικά μέχρι τις μανουλίτσες του Facebook σε έναν στροβιλισμό ματαιότητας. Πολλοί και πολύ επιτυχημένοι άνθρωποι νιώθουν αίσθημα ματαίωσης. Γιατί -ας αναρωτηθούμε- τι κερδίζεις αν είσαι καλύτερος από το διπλανό σου σε ένα αυθαίρετο δρόμο ταχύτητας; Βελτιώνεται η ζωή σου αν έχεις 10 γκόμενους αντί για 5; Αν έχεις δύο αυτοκίνητα αντί για ένα; Αν το παιδί σου κάνει 3 ξένες γλώσσες αντί για 2; Πολλά απ’όλα αυτά είναι παντελώς μάταια και αποπροσανατολίζουν από τον κύριο σκοπό της ζωής που είναι να αντιληφθείς ότι αυτή είναι ΔΩΡΟ και δίνεται μόνο μια φορά. Συνειδητοποιώ ότι αυτό είναι κάτι που κανείς αντιλαμβάνεται μόνο όταν έχει κοντέψει να την χάσει τη ζωή του, είναι λίγο σαν εκείνο που λέει τα νιάτα χαραμίζονται στους νέους, ότι δηλαδή δεν μπορούν τότε να τα εκτιμήσουν, αλλά ισχύει η ίδια αρχή. Η ικανοποίηση στη ζωή απορρέει από την ίδια τη ζωή. Όπως η ζωή είναι φτιαγμένη από θετική ενέργεια, δεν υπάρχει ζωή στο θάνατο, όπως δεν υπάρχουν σκοταδόνια αλλά μόνο φωτόνια. Η έλλειψη φωτονίων είναι το σκοτάδι, η έλλειψη ζωής είναι ο θάνατος, είναι ακριβώς το ίδιο. Όταν το χωνέψεις θα νιώσεις ένα με το σύμπαν και θα αποβάλλεις την έγνοια για το ότι δεν είναι όλα στο πεδίο του ελέγχου σου.

Είναι το ατελείωτο παιχνίδι της αυτοήττας. Όχι μόνο κάποιος θα είναι πάντα καλύτερος από σένα, αλλά θα χάσεις αμέτρητες ευκαιρίες να συνδεθείς και να βοηθήσεις άλλους στη διαδικασία που ονομάζουμε ΖΩΗ. Χάνεις από τα μάτια σου τις δεξιότητες ή τις σχέσεις που αποκτάς στη διαδικασία. Ο διαρκής ανταγωνισμός και η σύγκριση του εαυτού μας με τους άλλους οδηγεί σε τοξικό ανταγωνισμό, ο οποίος έχει ως αποτέλεσμα την ανασφάλεια, το μίσος, τον φθόνο, την απληστία και τη ζήλια, εμποδίζοντάς μας τελικά να βρούμε εσωτερική γαλήνη και πληρότητα. Όταν μάλιστα βασίζεται η σύγκριση σε πολύ συγκεκριμένα άτομα του περιβάλλοντός μας ή του κοινωνικού φάσματος που παρακολουθούμε, φτάνουμε να παραβλέπουμε την προσπάθεια που καταβάλλουν και να τα αποδίδουμε όλα σε “μαγικές δυνάμεις” που δήθεν διαθέτουν, ενώ τίποτα μαγικό δεν συμβαίνει ποτέ σε κανέναν. Η ίδια η Φυσική το εμποδίζει (περισσότερα περί αυτού παρακάτω).

Η άμιλλα (ο υγιής ανταγωνισμός) που έχει θέση στην κοινωνία μας υποτίθεται πρέπει να μας ενεργοποιεί. Έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι η άμιλλα επέβαλε αύξηση του γνωστικού φορτίου. Επιπλέον, η αύξηση στην επικοινωνία του εγκεφαλικού φλοιού ήταν ισχυρή, περιλαμβάνοντας αυξημένη επικοινωνία μεταξύ όλων των μη κινητικών περιοχών με την περιοχή σχεδιασμού στρατηγικής, δηλαδή ειδικά στις προμετωπιαίες περιοχές.

Έπειτα υπάρχει διαβάθμιση αρετών κι ελαττωμάτων, δεν είναι κάποιος σε όλα μέτριος, έχει ταλέντα και δεξιότητες που ίσως δεν έχουν αναδειχθεί ή δεν τονίζονται αρκετά. Η χαρισματικότητα είναι ένα εξ αυτών αλλά δεν είναι το μοναδικό.

Είχα πει ότι είναι καλό να έχεις ένα σκοπό. Το είχα πει επειδή η στοχοθέτηση είναι η απαρχή της οργάνωσης προς την επιτυχία. Εχθρός του καλού το καλύτερο, σημασία έχει να βελτιωνόμαστε. Για να γίνει αυτό κάποια στρατηγική πρέπει να σχεδιάσουμε, κάποια προσπάθεια να κάνουμε κι είναι μέγιστη σπατάλη ενέργειας και δυναμικού να στροβιλιζόμαστε σε υποθέσεις, αυτομαστίγωμα και αδιέξοδες πιθανότητες. Αν δεν με πιστεύεις διάβασε το κεφάλαιο Ισχύς και Έργο στη Φυσική Α’ Λυκείου. Κι άκου και το παρακάτω κομμάτι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News