Καλησπέρα Α,μπα!!!! Είμαι 20 χρόνων και σπουδάζω κάτι που μου αρέσει πολύ στο πεδίο των κοινωνικών σπουδών…μέσα από τα μαθήματα και τις σπουδές αυτές πραγματικά νιώθω ότι έχει ανοίξει ένας νέος ορίζοντας για μένα…νιώθω ότι λαμβάνω πολλά ερεθίσματα μέσω των οποίων γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Πολλές φορές νιώθω πως η καθημερινότητα εδώ και η ρουτίνα με πνίγει και δεν μου αφήνουν περιθώρια να εκφραστώ. Όλοι γύρω μου μου λένε για το πόσο σημαντικό είναι να έχεις μια σταθερή δουλειά και πως όσο μεγαλώνω αυτό θα καταφέρω να το κατανοήσω καλύτερα, εγώ όμως αυτό το 5/7 8ωρο νιώθω ότι πραγματικά με σκοτώνει μου ρουφάει την ενέργεια όλη. Έχω ξεκινήσει και θέλω να ταξιδέψω όσο περισσότερο γίνεται και να γνωρίσω νέους πολιτισμούς και ανθρώπους διαφορετικούς από εμένα. Νιώθω πως η ζωή που έχω τώρα δεν αντιπροσωπεύει τον εσωτερικό μου κόσμο και τις ανάγκες μου… Νιώθω όμως ότι προσκρούω στην πραγματικότητα όταν οι γονείς μου μου λένε μονίμως να βρω μια δουλειά να βιοπορίζομαι και ότι τα υπόλοιπα είναι πολυτέλεια. Για την ώρα έχω μια δουλειά ξεκάθαρα για να είμαι ανεξάρτητη και σε λίγο καιρό ίσως έχω καταφέρει να μείνω και μόνη. Είναι ένα αρχικό βήμα για όλα αυτά που θέλω αλλά κάθε φορά που θα είμαι σε παρέες η με την οικογένειά μου είναι λες και είμαι σε άλλο κόσμο αφού όλοι τονίζουν τα αρνητικά της ζωής και την ωμή πραγματικότητα. Και έρχομαι και σκέφτομαι… μήπως εγώ πετάω στα σύννεφα και έχω πολλές προσδοκίες; Μήπως εν τέλη φάω τα μούτρα μου ;
Έχεις δουλειά που σε λίγο καιρό θα σου επιτρέψει να μένεις μόνη σου ενώ παράλληλα σπουδάζεις κάτι που σε συναρπάζει; Στα 20; Είσαι ήδη ο μονόκερος των 20, αναρωτιέμαι που θα φτάσεις αργότερα.
Μην ακούς κανέναν. Θα χαράξεις την δική σου ζωή. Η δουλειά σε καμία περίπτωση δεν είναι υποχρεωτικό να σου ρουφάει όλη την ενέργεια. Δεν θα είναι και περίπατος σε περιβόλι, αλλά τα όνειρα σου κράτα τα, πίστεψε τα και ακολούθησε τα. Για τους γονείς σου δεν υπάρχει άλλη ζωή, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει άλλη ζωή όμως. Δεν είναι οι παντογνώστες επειδή είναι πιο μεγάλοι από σένα. Ρούφηξε τις σπουδές σου, απόλαυσέ τις, και μην μιλάς για τα όνειρα σου σε ανθρώπους που δεν σε καταλαβαίνουν. Χάνεις χρόνο, ενέργεια, και φαιά ουσία. Ψάξε στη σχολή να βρεις φίλους και να φτιάξεις ένα δίκτυο υποστήριξης.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτό που είναι τελείως εκτός πραγματικότητας είναι η ιδέα της “σταθερής” δουλειάς.
Ο πιο σίγουρος τρόπος να έχεις δουλειά είναι να είσαι φιλόδοξη (τσεκ), με όνειρα (τσεκ), σχέδιο (τσεκ), να είναι ρεαλιστικό (τσεκ), να έχεις στεγανά (τσεκ), να δουλεύεις σκληρά (τσεκ) και να μην ακολουθείς δρόμους που δούλεψαν για άλλους, αλλά να ψάχνεις τι θα αφήνει εσένα ικανοποιημένη (τσεκ).
Δεν θα πετύχεις όλα όσα θέλεις, άλλα δεν θα καταφέρεις κι άλλα θα αλλάξουν στην πορεία. Δικό σου το ταξίδι, εσύ ρυθμίζεις το GPS, καλό δρόμο!
Έλα ντε! Που ζούνε? Εδώ και παραδοσιακά σταθερές και καλοπληρωμένες δουλειές όπως αυτή του τραπέζικού δεν είναι για μια ζωή ( βλέπε: μείωση καταστηματων, αύξηση παροχής υπηρεσιών online, κίνητρα για εθελουσία). Το μοντέλο της σταθερής δουλειάς έχει εκλείψει. Και οι σημερινοί νέοι θα κληθούν να ζήσουν αναζητώντας πάνω από μια πήγες εισοδήματος. Δε βλέπω κανένα πρόβλημα εφ’ όσον η γράφουσα βιοπορίζεται ήδη μόνη της. Πολλοι είναι σε σταθερες δουλειες από αναγκη. Δε χρειαζόμαστε ακόμη μια γυναίκα να δουλευει για 550 ή και περισσότερα αν δεν τη γεμιζει.
ή αν δουλέψεις στο Δημόσιο (τσεκ)
Δεν μπαίνεις πλεον εύκολα στο δημόσιο, ούτε είναι όλες οι δουλειές ίδιες για να προσφέρουν ανάλογα με την προσπάθεια που χρειάζονται.
Στο δημόσιο κατά κύριο λόγο προσλαμβάνονται συμβασιούχοι. Οι μόνιμες προσλήψεις γίνονται με το σταγονόμετρο.
Η πραγματικοτητα ειναι κάπου στη μέση. Οι γονείς μας αυτό το μοντέλο έμαθαν, σπουδάζουμε, πιανουμε μια δουλειά σταθερή, ιδανικό στο δημόσιο, ιδίως αν είσαι και γυναίκα χωρίς πολλά σουρτα φέρτα και φιλοδοξίες ωστε ολα να πάρουν το δρόμο τους να κάνουμε οικογένεια με εξοχικό στη Σαλαμίνα κοντά στα 30. Αυτό ξέρουν και οτιδήποτε άλλο τους φέρνει τρόμο. Από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να τους βγάλω και εντελώς παράλογους γιατί έχουν δει πόσο εύκολα καταρρέουν οι οικονομίες και τα όνειρα, πράγματα που εσύ δεν τα έχεις ακόμα βιώσει στο πετσί σου. Είσαι στην καλύτερη ηλικία για να ταξιδέψεις και να… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω ένσταση εδώ για το δημόσιο. Το δημόσιο είναι νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια, υπουργεία, ερευνητικά κέντρα, οργανισμοί, ΔΕΚΟ, δήμοι, περιφέρειες κοκ. Δημόσιος υπάλληλος είναι από τον καθαριστή του δήμου μέχρι τον στρατηγό των ενόπλων δυνάμεων, τον δάσκαλο, τον καθηγητή πανεπιστημίου, τον γιατρό, τον διδακτορικό ερευνητή, τον βουλευτή, κοκ. Μην τα ισοπεδώνουμε όλα, ειδικά όταν γίνεται ο συσχετισμός “γυναίκα στο δημόσιο”. Αν θελήσει η κοπέλα να ακολουθήσει πχ ακαδημαϊκή καριέρα θα πρέπει να φτύσει αίμα για να μπει.
Ακριβως! γι αυτο διευκρινίζω μια δουλεια χωρις πολλά σουρτα φέρτα και φιλοδοξίες. Σου λενε μεν να μπεις στο δημοσιο αλλα να είσαι υπάλληλος στα ΚΕΠ ή δασκάλα να καθεσαι το καλοκαιρι (their words, not mine), αν εισαι γυναίκα δε νομίζω να σου εύχεται κανένας να γίνεις διοικητής του ΕΣΥ ας πούμε.
Ελπίζω να πάρεις το πτυχίο σου πρώτα και μετά να βάλεις μπρος για τα υπόλοιπα γιατί αυτά τα παν κι άλλοι και κατάντησαν αιώνιοι φοιτητές. Σα τη μάνα σου ακούγομαι, αλλά το τα ταξιδεύεις και να γνωρίσεις ανθρώπους πολιτισμούς κτλ προϋποθέτει ΛΕΦΤΑ, τα οποία από κάπου θα πρέπει να προέρχονται. Αν δε σε χρηματοδοτούν οι γονείς, να είσαι και ευχαριστημένη που δουλεύεις 8ωρο 5/7.
Μπράβο σου κοριτσάρα, στα 20 ούτε να ονειρευτώ δεν μπορούσα όλα όσα λες, όχι από έλλειψη πόρων, από έλλειψη κινήτρου και χαρακτήρα θα έλεγα. Και δουλεύεις και μπορείς σε λίγο καιρό να μείνεις μόνη σου; Μακάρι να μου πουν κάτι τέτοιο οι κόρες μου στα 20 κι ας μην είναι τελείως ανεξάρτητες, θα είμαι περίφανη!
Η ζωή μοιράζει σφαλιάρες και δώρα απλόχερα ετσι κι αλλως. Το να είσαι φοβισμένη και μίζερη δεν βοηθάει πουθενά. Το μόνο ίσως που θα μπορούσες να κάνεις είναι να είσαι ευέλικτη. Το ονειρο που έχεις πραγματοποιείται με πολλούς τρόπους. Μην κολλήσεις σε έναν.
Μαζι σου, το μονο που απλα θελω να σου τονισω ειναι να εχεις παντα εισοδημα, ειτε ειναι απο δουλεια στον τομεα των σπουδων σου, ειτε ασχετη δουλεια. Δικα σου λεφτα.
Κακα τα ψεμματα, μονο οταν εχεις δικο σου πορτοφολι και δεν χρειαζεται να ζητησεις απο κανεναν μπορεις να προχωρας στον δρομο που εσυ θελεις (με επιτυχιες και αποτυχιες, φυσικα). Η ζωη τρεχει, σου ευχομαι να τρεχεις κι εσυ παντα και να εισαι υγιης!
Είσαι μόλις 20 χρονών, έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου, ήδη όπως είπες δουλεύεις και μένεις μόνη σου άρα είσαι ανεξάρτητη, έχεις θέσει κάποιους στόχους και θες να τους πραγματοποιήσεις πράγμα απόλυτα θεμιτό. Γιατί να κάθεσαι να χαλιέσαι με όλον αυτό τον αρνητισμό που εκπέμπουν τα άτομα γύρω σου; Επειδή έχεις όνειρα, δε σημαίνει πως είσαι στον κόσμο σου, ούτε πως δεν έχεις αντίληψη του τι γίνεται στην πραγματικότητα. Αλίμονο αν ποτέ οι άνθρωποι πάψουν να ονειρεύονται και να ελπίζουν.
Οι γύρω σου αναφέρονται στα δικα τους όνειρα ζωής κι όχι στα δικά σου. Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις τι θες από τη ζωή σου και να βρεις τον τρόπο να τα καταφέρεις.
Καλή τύχη!!!
Είσαι σε πολύ καλό δρόμο και μπράβο σου για την αισιοδοξία και την προσπάθεια που καταβάλεις να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου. Προσπάθησε να μη συναντάς συχνά άτομα που σε αποπροσανατολίζουν και προβάλουν επάνω σου τα δικά τους πρέπει και θέλω. Ακόμη και αν είναι οι γονείς αυτά τα άτομα. Όσο προσπαθείς να πετύχεις τους στόχους σου κοίταξε παράλληλα να είσαι σε αναζήτηση ανθρώπων που έχουν ή επιθυμούν ανάλογο τρόπο ζωής και τους αρέσει να ταξιδεύουν. Μπορείς να βρεις ανάλογες ομάδες στο διαδίκτυο. Είσαι νέα, φρόντισε να αποκτήσεις εμπειρίες, ώστε να κερδίσεις αυτογνωσία, αλλά και να νιώθεις πλήρης και ικανοποιημένη σε… Διαβάστε περισσότερα »
Προχώρα με σταθερά βήματα, κράτα τα όνειρά σου ζωντανά και θα δεις τι θα σου βγάλει το μέλλον. Άσε που πλέον πολλές δουλειές έχουν αλλάξει και μπορεί να γίνονται και remote. Και μπορεί να φας τα μούτρα σου κάποια στιγμή στο μέλλον, αλλά ξέρεις πόσα θα μάθεις από αυτή την εμπειρία; Επίσης, το μόνο σίγουρο για τα σύγχρονα περιβάλλοντα εργασίας είναι ότι θα αλλάξεις πολλές φορές δουλειά, το οποίο έρχεται σε μεγάλη κόντρα με ό,τι έχουν μάθει οι γονείς μας.