More stories

  • (Μη) Μητρότητα: επιλογή ή επιβολή;

    Θέλω πραγματικά παιδί; Θα το μετανιώσω αν δεν κάνω; Μήπως δεν θέλω επειδή έχω ψυχολογικά τραύματα; Θα μου μείνει απωθημένο αν δεν κάνω; Πάρα πολλές γυναίκες αγχώνονται με το θέμα της μητρότητας. Πώς τη βιώνουμε τελικά; Ως δυνατότητα ή ως υποχρέωση; Ή και τα δύο; Τον Ιανουάριο του 2012 οργάνωσα ένα βιωματικό εργαστήρι για τη […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Ενηλικίωση, είδωλα & αποκαθήλωση

    Κάποιες φορές στην Ιστορία, κάποιοι άνθρωποι και κάποια προϊόντα πολιτισμού, έπιασαν τον παλμό μιας εποχής. Είτε γιατί έτυχε ή γιατί πέτυχε, είτε η στιγμή τους περίμενε ή περίμεναν τη στιγμή, κατάφεραν να γίνουν η πιο δυνατή φωνή μιας εποχής, συμπύκνωσαν τα ιδανικά της, έγιναν παντοτινό σημείο αναφοράς της, έμβλημα και σήμα κατατεθέν. Μιλώντας για ποπ […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Μια Πρωτοχρονιάτικη ιστορία

    -«Πω… βλέπεις τι γίνεται εκεί κάτω; Κοίτα τους, όλοι τρέχουν, όλοι προετοιμάζονται για την αλλαγή του χρόνου». -«Ε, τι περιμένεις κι εσύ καημένη, όλοι έχουν ελπίδες για απόψε, περιμένουν κάτι να γίνει, κάτι να αλλάξει αυτή την καταραμένη χρονιά, ακόμα και τελευταία στιγμή». -«Αλήθεια, πιστεύεις ότι κάτι μπορεί να αλλάξει;» -«Το 2019, μάλλον όχι. Είναι […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Πρωτοχρονιάτικο υπαρξιακο-γκομενικό άγχος

    Θυμάσαι πριν λίγες μέρες, που σου ‘λεγα μέρες που ΄ναι γιορτινές, μην στείλεις όσο κι αν το θες; Κι εσύ το διάβασες αν και μου ‘πες στο ίνμποξ πιο αργά ότι έστειλες τελικά; Εγώ το είπα για να σε προστατεύσω, να μην πονέσεις, να μην απογοητευτείς, να μην χάσεις την τελευταία ελπίδα, να μην στεναχωρηθείς. […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Χριστουγεννιάτικο υπαρξιακο-γκομενικό άγχος

    Τώρα που είναι γιορτές και για τους σινγκλ μεταξύ μας οι προσδοκίες είναι να γνωρίσεις τον έρωτα της ζωής σου κάτω από το γκι και να φιληθείτε σε μια μαγική στιγμή, αλλά η ρεαλιστική προοπτική είναι να πάθεις χριστουγεννιάτικη κατάθλιψη ή να βγεις να πιεις, να χορέψεις και να ελπίσεις, θα κάνω μερικές υπενθυμίσεις. Κάθε […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Κρυμμένες ηρωίδες: Η ιστορία της Εύας

    Η ιστορία της Εύας είναι μια ιστορία με ευχάριστη κατάληξη. Δεν είναι το ίδιο για όλα τα παιδιά σαν την Εύα. Η Εύα είναι πρώην τοξικομανής, πλέον σύζυγος, μανούλα και συνιδρύτρια του θεραπευτικού κέντρου εξαρτημένων ατόμων “Αυτογνωσία”. Μας μίλησε για τις εμπειρίες της και την ευχαριστούμε πολύ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Κωμωδία & θεραπεία

    Aυτό το κείμενο γράφτηκε την άνοιξη του 2017, αλλά με όλο τον ντόρο που έγινε σχετικά με την αντιπαράθεση Ακρίτα και Σεφερλή, θεωρώ πως είναι επίκαιρο ξανά. Η ιδέα ξεκίνησε με αφορμή ένα ραντεβού, που είχαμε πάει με έναν από το Τίντερ για ποτό, και είχαμε κάτσει έξω γιατί είχε καλό καιρό. Απέναντι από τα […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Τα ντροπαλά κορίτσια

    Περίπου μια φορά την εβδομάδα, έρχεται ένα μήνυμα που δεν μοιάζει με τα άλλα. Μετά από ένα διάστημα, μαθαίνεις να τα ξεχωρίζεις. Από την πρώτη κιόλας φράση φαίνονται, το ξέρεις, είναι διαφορετικά. Τα άλλα είναι πιο ζωηρά, πιο φωναχτά, πιο ενθουσιώδη ή πιο απαιτητικά. Οι άλλοι άγνωστοι κάτι θέλουν να πουν, ζητούν να με απασχολήσουν, […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Ο αναγκαστικός γάμος είναι σαν ταινία τρόμου

    Όταν ήταν 15 χρονών η Rubie Marie έφυγε από το σπίτι της στην Ουαλία και ταξίδεψε με την οικογένεια της στο Μπαγκλαντες για «υποτιθέμενες» διακοπές. Μήνες αργότερα με σβησμένη την ελπίδα να επιστρέψει πίσω στο Ηνωμένο Βασίλειο, της ανακοινώνεται ότι επρόκειτο να παντρευτεί έναν άγνωστο άντρα με τα διπλάσια χρόνια ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Θύματα της βίας, θύματα της ντροπής

    Η βία κατά των γυναικών είναι ένα θέμα τόσο μεγάλο, βαθύ, ευρύ και οικουμενικό, που ξέρω ότι δεν ξέρω αρκετά για να μιλήσω γι’ αυτό. Και μερικές φορές νομίζω ότι όλη μας η κοινωνία έχει χτιστεί πάνω σ’ αυτή τη βία. Άλλωστε, η λαϊκή παράδοση του «τα εν οίκω μη εν δήμω», δίνει το τέλειο […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Μια παραμυθένια ιστορία της μιας βραδιάς

    Πριν ένα χρόνο. Παρασκευή βράδυ και ήδη μες στο κλαμπ, κάθομαι στο καναπεδάκι σιγοπίνοντας το ποτό μου, με τη μουσική να βαράει χιτάκια ποπ, και αναλογίζομαι πώς θα γραφτεί αυτή η ιστορία. Θα είναι άλλη μια ιστορία μικρής θλίψης, ήσυχης θλίψης, θλίψης που έχει αποδεχτεί πλέον τη μοίρα της και την καλωσορίζει σαν παλιά φίλη. […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

  • Το δικό μας Πολυτεχνείο, όπως το ζήσαμε

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ Θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα κείμενο της μαμάς μου για τη 17η Νοέμβρη. Ξέρω ότι αυτές τις μέρες θα διαβάσατε πολλά σημαντικά κείμενα, μαρτυρίες ανθρώπων που επέζησαν ή που έχασαν δικούς τους ή που οι δικοί τους γλίτωσαν στο τσακ από το χαμό, ανθρώπους που ήταν εκεί, που έβαλαν ένα λιθαράκι στην ανατροπή, […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ