Σταδιακά, το ενδιαφέρον των ΜΜΕ μειώνεται, όσο ανακύπτουν άλλα θέματα στην επικαιρότητα. Το Ιράν “κατεβαίνει” στις σκαλέτες των δελτίων ειδήσεων, όμως, οι Ιρανές συνεχίζουν με αμείωτη ένταση την πάλη τους στους δρόμους της χώρας.
Δεν σταματούν να διαδηλώνουν και γνωρίζοντας ότι η ενημέρωση είναι το πλέον ξεπουλημένο αγαθό στην πατρίδα τους, συνεχίζουν να ενημερώνουν τους συμπατριώτες τους για τις κινητοποιήσεις τους με μηνύματα τυπωμένα σε χαρτιά. Τα ρίχνουν κάτω από τις πόρτες, τα πετούν τσαλακωμένα μέσα σε μαγαζιά, οργανώνουν συναντήσεις και δράσεις μακριά από τα social media και χωρίς τη βοήθεια του internet, τώρα που κόβεται και επανέρχεται κατά όποτε ορίζει το καθεστώς.
“Το Ισλαμικό Καθεστώς πέφτει. Ενωθείτε με τον λαό”, ανέφερε ένα από αυτά τα μηνύματα που μοιράστηκε στην πόλη Rasht, βόρεια της χώρας. Στο νότιο Ahvaz οι διοργανωτές ανακοίνωσαν διεύθυνση και ώρα για τη διαμαρτυρία, καθώς και ένα ευρύτερο κάλεσμα σε δράση.
“Αν δεν μπορείτε να έρθετε, διαδώστε το μήνυμα ώστε να έρθουν και άλλοι άνθρωποι”, ανέφερε το κάλεσμα.
Ώρες αργότερα ένα βίντεο από την Ahvaz έδειχνε γυναίκες να χορεύουν στο δρόμο, με ακάλυπτα τα μαλλιά τους, να ανεμίζουν τις μαντίλες τους στον αέρα, καθώς ένα πλήθος που είχε παραταχθεί στην άκρη του δρόμου χειροκροτούσε τη γενναιότητα και την απόφασή τους να μη γυρίσουν στη σκλαβιά και τους αβάσταχτους περιορισμούς της Αστυνομίας Ηθών.
Σύμφωνα με τα όσα καταγράφει ο Guardian, μετά από δύο εβδομάδες αιματηρών διαδηλώσεων σε όλη τη χώρα με πάνω από 80 νεκρούς, οι αρχές στην Τεχεράνη φαίνονται όλο και πιο φοβισμένες από την κλίμακα και την αποφασιστικότητα της λαϊκής εξέγερσης κατά του ισλαμικού καθεστώτος. Μόνο που αυτό κάνει τις αρχές ασφαλείας όλο και πιο ανάλγητες αναφορικά με τις μεθόδους που χρησιμοποιούν για να καταστείλουν τη λαϊκή οργή και μετά τη δολοφονία της Mahsa Amini.
Όμως, ούτε οι θάνατοι, ούτε οι περισσότερες από 1500 συλλήψεις σύμφωνα με το Associated Press έχουν κάμψει το ηθικό κοριτσιών, γυναικών και ανδρών που κατεβαίνουν καθημερινά στους δρόμους αποφασισμένοι να συγκρουστούν, αλλά να μη γυρίσουν στον απόλυτο στραγγαλισμό των ελευθεριών τους.
“Βλέπεις κάτι για μια συγκέντρωση (στο διαδίκτυο) και μετά πηγαίνεις εκεί και δεν είσαι σίγουρος αν θα γυρίσεις πίσω ζωντανός ή όχι”, δήλωσε ο Negar*, ένας διαδηλωτής από την Τεχεράνη που μίλησε τηλεφωνικά στον Observer.
Επισήμανε ότι μια επανάσταση έφερε τους σημερινούς κυβερνήτες του Ιράν στην εξουσία πολύ πριν από την ψηφιακή εποχή. “Ο λαός έχει αποφασίσει τι πρέπει να κάνει. Απλά θυμηθείτε ότι δεν υπήρχε διαδίκτυο το 1979 και οι άνθρωποι έκαναν ό,τι ήθελαν. Λέμε ο ένας στον άλλον πού και πότε θα συγκεντρωθούμε την επόμενη φορά. Αλλά ως επί το πλείστον ξέρεις πού θα συγκεντρωθεί ο κόσμος και δεν χρειάζεται να κανονίσεις τίποτα”, δήλωσε η Nosheen, η οποία μένει στα βάρεια της Τεχεράνης.
Το σημαντικό, όμως, είναι άλλο: ότι αυτή τη φορά, οι γυναίκες δεν έκαναν πίσω. Εξακολουθούν να βγαίνουν στους δρόμους χωρίς τα χιτζάμπ τους, εξακολουθούν να βρίσκουν τρόπους να επικοινωνούν τις διαμαρτυρίες τους σε πλατφόρμες μεγάλου virality όπως το Tik Tok και κερδίζουν συμμάχους μεταξύ των διασημοτήτων της παγκόσμιας βιομηχανίας θεάματος.
Όπως λένε, τα hashtags φοβίζουν την κυβέρνηση πιο πολύ ακόμα και από τις διαδηλώσεις και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να το εμποδίσει ο Χαμενεΐ ούτε απαγορεύοντας την πρόσβαση στα social media ούτε ελέγχοντας τα ΜΜΕ, ούτε καν κόβοντας το internet…
Με στοιχεία από Guardian
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
