Ό,τι έζησαν οι ΗΠΑ το 2016 με την εκλογή του Τραμπ, ζει από χθες η Ιταλία με τη σαρωτική νίκη του κομματικού σχηματισμού της Τζόρτζια Μελόνι. Ένα κομμάτι του ιταλικού κόσμου πανηγυρίζει ήδη για την πρώτη γυναίκα πρωθυπουργό, όμως κανείς δεν πείθεται από αυτούς τους πανηγυρισμούς, που φυσικά καμουφλάρουν πολλά, όχι όμως και την αλήθεια που είναι ότι η Ιταλία επιστρέφει με θλιβερή φόρα στο φασιστικό παρελθόν της.
Τα προθέματα “μετά” (μεταφασισμός) και “νεό” (νεοφασισμός) με τίποτα δεν μπορούν να αλλάξουν, να αμβλύνουν ή να επαναπλαισιώσουν αυτό που συμβαίνει στην Ιταλία, δηλαδή την επιστροφή της στους ιδεολογικούς τόπους που σμίλεψαν τα περί εθνικής καθαρότητας δολοφονικά αφηγήματα και εξέθρεψαν τις μάζες των fasci.
Γιατί η Τζόρτζια Μελόνι είναι η ήττα του φεμινισμού στην Ιταλία
Και μπορεί το λανθασμένο δημοσιογραφικό κλισέ να οργιάζει ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, τίποτα κωμικό ωστόσο δεν υπάρχει σ’ αυτό που συντελείται εδώ και μήνες και καλλιεργείται εδώ και χρόνια στην Ιταλία. Δεν είναι ανέκδοτο η στρατηγική επιστροφή στον φασισμό με την κουκούλα της φεμινιστικής επιτυχίας, ότι να, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας εκλέγεται πρωθυπουργός μία γυναίκα.
Περισσότερο με κακόγουστη μπλόφα μοιάζει το γεγονός ότι μια γυναικεία φιγούρα ανοίγει την κερκόπορτα στον περιορισμό ελευθεριών (γυναικείων και ΛΟΑΤΚΙ+), έναν περιορισμό που χτίζεται με υλικά εθνοπατριαρχίας και παραπέμπει στο παλαιότερο δικό μας “Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια”.
Το “Θεός – Οικογένεια – Πατρίδα” της Μελόνι που τόσο ενθουσίασε τις ιταλικές μάζες σε μία εποχή πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας -με το ενεργειακό και το πληθωριστικό να στραγγαλίζουν” τη χώρα, δεν είναι πρόοδος. Είναι επιστροφή με χρονοκάψουλα ταχείας καύσεως στην Ιταλία του Μουσολίνι, στην Ιταλία του αναθέματος της δημοκρατίας, σε μια Ιταλία που θα πρέπει να αρχίσει να ξανασκέφτεται πώς θα αντιμετωπίσει μία ενδεχόμενη περιοριστική πολιτική για τις αμβλώσεις και μία αγαστή συνεργασία με τον Καθολικισμό και τα σκοτεινά αφηγήματά του, που έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν εξαφανίστηκαν από τη χώρα.
Τη στιγμή που στο Ιράν οι γυναίκες του ισλαμικού κόσμου προχωρούν σε ένα άνευ προηγουμένου ξεθεμέλιωμα του παλαιού κόσμου, στην ευρωπαϊκή Ιταλία, στην πολιτισμένη Ιταλία, μόλις ξαναχτίστηκαν οι γέφυρες με το σκοτάδι.
Για κάποιους είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιληφθούν το ακροδεξιό ηλεκτροσοκ που μόλις δέχθηκε η χώρα. Ωστόσο, αν ρίξουν μία προσεκτική ματιά στις “πολιτικές” θέσεις του σχηματισμού της Μελόνι για όλα -από την κοινωνική πρόνοια και την οικονομία, μέχρι τα θέματα φύλου- θα κατανοήσει το μέγεθος της καταστροφής που συντελείται μπροστά την πόρτα του κόμματος των “Αδελφών της Ιταλίας” και από εκεί σε όλη τη χώρα, επηρεάζοντας φυσικά και το ευρωπαϊκό τόξο.
Τζόρτζια Μελόνι: Κατά των αμβλώσεων και εναντίον των γκέι η “επόμενη πρωθυπουργός της Ιταλίας”
Η φυσική οικογένεια και το “όχι” στους ΛΟΑΤΚΙ+, η σεξουαλική ταυτότητα που “δεν έχει σχέση με την ιδεολογία του φύλου”, το “ναι μεν, αλλά” στις αμβλώσεις θα μας εξηγηθεί πολύ σύντομα, με τα πιο αχρείαστα ιταλικά.
Εκείνο που δεν τολμάμε να πούμε αυτή τη στιγμή είναι ότι αυτό που συνέβη χθες στη γειτονική χώρα, είναι ένα πρώτης τάξεως κλείσιμο του ματιού στις περιοριστικές δυναμικές των ατομικών ελευθεριών, για το καλό του “έθνους”. Της “φυσικής οικογένειας”. Της “θρησκευτικής πίστης”. Και αυτό κάπως λέγεται όπως κι αν διατρέξεις τη σύγχρονη πολιτική ιστορία. Και όχι, σίγουρα δεν λέγεται “νίκη των γυναικών”
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Φαίνεται ότι οι Ιταλοί, οπως και πολλοί άλλοι δεν έχουν διάθεση να ψηφίσουν, σκεπτόμενοι super ιδεαλιστικά και φεμινιστικά αλλά με γνώμονα την τσέπη τους και την καθημερινότητά τους – και αυτό είναι κακό. Η κα Μελόνι και οι υπόλοιποι κατέβηκαν με ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα που όσο κι αν δεν μας αρέσει, άρεσε στους Ιταλούς καθώς απαντούσε στα προβλήματά τους ή τουλάχιστον πιστεύουν ότι βοηθά. Αναρωτιέμαι ειλικρινά, πόσο γρήγορα, και η κα Μελόνι θα απογοητεύσει όπως και πιο αποδεκτοί πολιτικοί, όπως ο Καναδός πρωθυπουργός ή Νεο Ζηλανδή ομόλογή του. ΥΓ. Ειναι πολύ πιο πρακτικό να μιλά κανείς για προοδευτικές πολιτικές, τόσο… Διαβάστε περισσότερα »