Αγαπητή «Α, μπα»: Θυμώνω που προσπαθώ να συντηρήσω τη φιλία μας ενώ αυτοί όχι

Δεν παίρνουν ποτέ πρωτοβουλία να συναντηθούμε

Αγαπητή Α-μπά και Α-μποcommunity γεια σας. Είμαι παντρεμένη δέκα χρόνια. Ο άντρας μου έχει 2 ανυπαντρους κολλητούς φίλους, συμμαθητές απ το δημοτικό, με τους οποίους αρκετά χρόνια προτού γνωριστουμε συνήθιζαν να βγαίνουν έξω μια φορά την εβδομάδα ή να τους μαγειρεύει ο άντρας μου σπίτι του, μιας και του αρέσει πολύ η μαγειρική. Όταν τον γνώρισα εγώ μου έθεσε την συνήθειά τους ως κάτι δεδομένο (φαντάζομαι φοβήθηκε μήπως ειμαι ζηλιάρα και του κανω τιποτα σκηνές για αυτούς καθοτι ρεμάλια) βέβαια εγώ ούτε ζηλιάρα ειμαι, ούτε πρόβλημα είχα άσε που τα παιδιά τα συμπάθησα πολύ και γίναμε φίλοι. Οπότε συνεχίστηκε το ίδιο σκηνικό, είτε βγαίνανε αυτοι εξω, πολλές φορές πήγαινα κι εγώ μαζί τους, ή τους κάναμε το τραπέζι σπίτι μας. Κάποια χρόνια μετά ο ένας από τους δύο (ο πιο τυπικος, σταθερος και λογικος χαρακτηρας) έφυγε μόνιμα για δουλειά στην επαρχία. Ελάχιστο καιρό αργότερα ο άλλος τα έφτιαξε (και μάλιστα ήταν και η πρώτη σταθερη ερωτική σχέση της ζωής του αν και πλησίαζε τα 40) με μια κοπελα που έτυχε να είναι δική μου παλιά συμμαθήτρια. Με την οποία είχαμε πάντα πολύ καλές σχέσεις αλλά ποτέ κάτι παραπάνω από αυτό πχ να βγαίνουμε μαζί κλπ. Ηταν λιγο στον κόσμο της. Τελοσπάντων με πολλή χαρά ξαναιδωθήκαμε και αρχίσαμε να βγαίνουμε τετράδα και φυσικά να τους καλούμε πολύ συχνά σπίτι μας. Καθιερώθηκε το δείπνο μια φορά την εβδομάδα σπίτι μας. Αγαπούσαν πολύ την κόρη μας και μάλιστα λίγο προτού τα φτιάξει με την κοπέλα, οι φίλοι του άντρα μου είχαν ζητήσει να την βαφτίσουν αλλά ήδη είχαμε νονους οπότε είπαν να μας βαφτίσουν το επόμενο. Στην πορεία το ζευγαρι βρήκε σπίτι όπου μας κάλεσαν 1-2 φορές Πέρασαν 2 χρόνια και κάποια στιγμή άρχισα εγω να κουράζομαι. Μια φορά την εβδομάδα μαγειρέματα (που λόγω αυξανόμενου φόρτου εργασίας του άνδρα μου τα είχα εξ ολοκλήρου αναλαβει) και καθάρισμα σπιτιού πριν και μετά την επίσκεψη άρχισε να μου φαίνεται πολύς κόπος και αρκετά έξοδα. Επισης αρχισε να μου φαινεται περίεργο που πέρα από τις 2 πρώτες φορές δεν μας ξανακαλεσαν πότε σπίτι τους. Αρχισα να συνειδητοποιω πως δεν επαιρναν αυτοι και πολλες πρωτοβουλιες να συναντηθουμε, βέβαια όποτε τους έπαιρνα εγώ ερχόντουσαν με τρελα για φαγητο, όμως δεν έκαναν αυτοι απο μονοι τους κίνηση. Είχαν πει βέβαια κάποιες φορές “ευχαριστούμε για τα καλέσματα και το φαγητο, το εκτιμούμε πολυ κ κατανοούμε τον κόπο”, αλλά μέχρι εκεί. Σταμάτησα να τους καλω σπίτι σιγά σιγά (λόγω κούρασης δηλαδή κυριως) κι έπαιρνα (εγώ και ο άντρας μου) τηλ για να βγούμε έξω. Πάλι όταν έπαιρνα συμφωνούσαν αμέσως αλλά αυτοι δεν έπαιρναν ποτε να κανονίσουμε με δική τους πρωτοβουλία. Σιγά σιγά άρχισα να τους γκρινιάζω τύπου πάρτε ρε βόδια κάνα τηλέφωνο κι εσείς κλπ η απάντηση ήταν ναιιι είμαστε λίγο ζώα ρε συ σόρι πωωωω αν ειναι δυνατον ξεχασα τη γιορτη σου κλπ αλλά μετά τα ίδια. Όταν βρισκόμασταν ήταν απίστευτα χαρούμενοι, περνούσαμε καλά, αμέτρητα χάδια και παιχνίδια με την κόρη μου κλπ αλλά μετά τηλέφωνο κανένα. Καποια στιγμη τους ειπα ετσι χυμα, λοιπον, ειστε 3 χρονια σε αυτο το υπεροχο σπιτι και το εχουμε δει εμεις μονο 2 φορες, κανονιστε την επομενη φορα θα ερθουμε εμεις σπιτι σας να ξαναπαιξει η μικρη με το γατί και μην αγχωνεστε με το φαγητο, θα παραγγειλουμε κατι (το ειπα αυτο εν μεσω μιας κουβεντας που οι ιδιοι ανοιξαν σχετικα με το ποσο επαιζε η κορη μου με το γατακι τους). Να προσθεσω επισης πως δεν εχουν κανενα οικονομικο θεμα ωστε να υπολογίζουν χρήματα για παραγγελία φαγητού. Προς μεγαλη μου εκπληξη με πηρε αυτος τηλ μετα απο 2 μερες και με πολλη σοβαροτητα μου ειπε οτι δεν μπορουσαν να μας καλεσουν γιατι δουλευουν παρα πολυ κλπ. Η απαντηση μου ηταν καλα ρε παιδια, ψιλοαστεια το ειπα, προς τι η τοσο σοβαρη απαντηση; Κουφαθηκα παντως και εγω και ο αντρας μου. Ειχα ηδη προσπαθησει να παρω και τηλ μονο την κοπελα να βρεθουμε για καφε μόνες μας (ειχε προκυψει στο μεταξυ και θεμα δυσκολιας να αποκτησουν παιδι) ειπαμε να βρεθουμε αλλα δεν το προχωρησε αυτη. Κάποια στιγμή ειπα θα κάνω μια τελευταία προσπάθεια (είχαμε αρχίσει με τον άντρα μου να κάνουμε σενάρια πως κάτι τρέχει μεταξύ τους) βγήκαμε έξω, ολα τέλεια πάλι, λες και δεν είχε αλλάξει τπτ αλλά μετά τα ίδια. Ε και τότε συνειδητοποίησα πως κάνω σαν γκομενα που συνεχίζει να επιμένει πως την γουστάρει ο άλλος ενώ αυτός της έχει πει με χίλιους τρόπους πως “Im just not that into you“. Είπα δεν ξαναπαιρνω ποτέ, αν πάρουν αυτοί θα βγω με πολλή χαρά. Ο άντρας μου ειπε πως δεν θελει να ξεκόψει τουλάχιστον με τον φίλο του γιατί πάντα έτσι στον κόσμο του ήταν αλλά είναι μια σχέση ετών κλπ, εγώ δεν είχα πρόβλημα να κανονιζουν οι δύο τους αρκεί να μην με βάλει να κανονιζω εγώ τίποτα (λογω ωραρίου του αναλαμβανα παντα εγω ολα τα τηλεφωνηματα) και να μην εχω να κάνω τραπέζι πάλι. Βγηκανε συνολικα μια φορά. Από τότε ξανασυναντηθήκαμε τρεις φορές, τη μια που πήραμε εμείς πρωτοβουλία (παρόλο που είχα πει εγώ οχι) γιατί θέλαμε να τους πουμε πως ειμαι ξανά εγγυος, τη 2η που ήρθαν στο μαιευτήριο (όπου κλασικά είμασταν όπως παλιά, σαν να μη συνέβαινε τίποτα) και την 3η που τους καλέσαμε στο πάρτυ της κόρης μου που γινόταν 5 χρόνων, εγώ δεν περίμενα πως θα έρθουν μετά από τόσο καιρό ανύπαρκτων σχέσεων, αυτοί ήρθαν με πολλή χαρά και σοκαρίστηκαν μάλιστα όταν η κορη μου δεν τους αναγνώρισε (ειχε να τους δει πάνω από χρόνο- λογικο). Από τότε (έχει περάσει σχεδόν άλλος ένας χρονος) δεν έχουμε ξανασυναντηθει, το 2ο παιδι εχει φτασει 1 ετους και αυτοι προφανώς δεν έχουν κάνει καμία απόπειρα επικοινωνίας. Εγώ είμαι πολύ θυμωμένη που τόσα χρόνια επέμενα στο να τους καλω ξανά και ξανά ενώ δεν είχα το ανάλογο feedback (τηλεφωνικό feedback γιατί όταν βρισκόμασταν όλα τελεια). Επίσης μου έλειπαν πολύ στην αρχή, τώρα βέβαια συνήθισα την απουσία τους και το γεγονός ότι δεν μπορώ να τους λογιζω ως φίλους. Ο άλλος φίλος μας στην επαρχία όταν του τα είπε μου είπε ε μωρέ δεν τον ξέρεις τον ταδε; Μια ζωή τέτοιος ήταν. Στεναχωριέμαι που ο άντρας μου ο οποίος δουλεύει Δευτέρα με Κυριακή 10 το πρωί με 10:30 το βραδυ, χάνει τον φίλο του που αν εγώ επέμενα να καλω Σαββατόβραδα, θα ειχε μια τακτικότερη σχέση. Απ την άλλη νιωθω κοροιδο με την όλη ιστορια, έχουμε επισης και άλλους φίλους να δούμε και να αφιερώσουμε τον ελάχιστο χρόνο μας οι οποιοι εκτιμούν και φροντίζουν τη φιλία μας, κι εγω δουλευω και μαλιστα σε 2 δουλειες, εχω 2 παιδια και κανεναν να με βοηθαει, ό, τι κανω το κανω με πολυ κοπο για να συντηρω μόνη μου μια φιλια . Όμως και το ότι έχω παραιτηθεί από μια φιλία που μετράει για τον άντρα μου 35 χρόνια, με κάνει να το ξανασκέφτομαι και να τριπλοεξεταζω αν έπραξα σωστά η όχι. Ζητώ χίλια συγγνώμη για τη σεντονάρα. Κάθε άποψη σας περί του θεματος καλοδεχούμενη.

Friendship or not?

Βρε παιδί μου, γιατί τα παίρνεις όλα πάνω σου; Δύο δουλειές, δύο παιδιά, και τα τραπεζώματα, τα τηλεφωνήματα, και οι φίλιες των άλλων, όλα δικές σου υποχρεώσεις είναι; Πάλεψες για αυτή τη σχέση χρόνια και χρόνια, μέχρι που κατάλαβες ότι δεν μπορείς να την συντηρείς άλλο μονόπλευρα. Ο άντρας σου αν θέλει μπορεί να τραβήξει μόνος του το κουπί, αν την θεωρεί σημαντική, όπως βλέπεις όμως, κι αυτός σε σένα βασιζόταν. Τώρα που είναι δική του υποχρέωση/δουλειά, μια φορά τον είδε τον φίλο του. ΜΙΑ. Δεν τον βλέπω και πολύ στενοχωρημένο με την απώλεια. Ο άντρας σου δεν είναι το παιδί σου, αν θέλει να αφιερώσει το σαββατόβραδο του στον φίλο του, δεν θα του το απαγορέψεις, φαντάζομαι. Ξαναλέω με διαφορετικά λόγια το ίδιο πράγμα, φαίνεται ότι είσαι πολύ ικανός και αποτελεσματικός άνθρωπος, αλλά υπάρχουν όρια στα πράγματα που είναι δική σου ευθύνη, στα πράγματα που πρέπει εσύ να αναλάβεις. Δεν μπορείς να ελέγξεις τα πάντα, όσο καλή θέληση ή καλές προθέσεις κι αν έχεις.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

54 points
Upvote Downvote

34
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
22 Θέματα σχολίων
12 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
25 Συντάκτες σχολίων
EviltrapezokathismataSiaKarlee Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
seagull
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Πάντως υπάρχουν αρκετά ζευγάρια που επειδή αντιμετωπίζουν δυσκολία στο να κάνουν παιδί κλείνονται ιδίως απέναντι σε ζευγάρια με παιδιά γιατί τους πονάει. Είχα ένα τέτοιο φιλικό ζευγάρι και τα πράγματα αποκαταστάθηκαν μόλις γεννήθηκε το παιδάκι τους. Σε κάθε περίπτωση βέβαια δεν είναι δικό σου θέμα.

Origami Lover
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Ο άντρας μου είναι ο φιλος σας; Κοίτα αυτός είναι ο χαρακτήρας του. Δεν θέλει, δεν σηκώνει το τηλέφωνο είναι τεμπέλης κλπ. Εγώ άντεξα μια διετία πάντως, εσύ πολύ περισσότερο. Γνώρισα τους φίλους του, τους συμπάθησα, με συμπάθησαν, τους καναμε το τραπέζι, βγήκαμε έξω, πήγαμε εκδρομές, όλα τα οργάνωνα εγώ, όταν πηγαίναμε περνάγαμε όλοι πολύ ωραία, αλλά στη διετία ο άντρας μου δεν είχε πάρει τηλέφωνο ούτε για χρόνια πολλά στα γενέθλιά τους. Εκεί είπα μπάστα, τέλος. Αν θέλει να δει τον φίλο του να τον καλέσει εκείνος, θα τους κάνω καφέ, μεζεδάκια, θα παραγγείλουμε, θα δούμε ταινία θα βγούμε… Διαβάστε περισσότερα »

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Λες και το έχω γράψει εγώ, ανατρίχιασα!!!

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Νομίζω ότι εγώ είμαι ο άντρας σου, χαχα. Μόνο που εγώ δεν εχω καν οριγκαμι λοβερ για συζυγο, ειμαι τελείως καλαμια στον κάμπο.

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

To έλυσα το μυστήριο. Η κόρη σας κατά την πρώτη και μοναδική επίσκεψη το κάτσιασε το γατί. Το γατί διαμαρτυρήθηκε, “δεν γίνεται να μου κουβαλάτε εδώ μέσα το κάθε μώμολο να μου ζαλίζει τη γούνα κάθε τρεις και λίγο, κάντε τα κουμάντα σας”. Γι΄αυτό δεν σας καλούσαν. Κι ενώ είχαν αποφασίσει να κόψουν μαζί σας, να που έπαιρνες τηλέφωνα, να οι επισκέψεις γύριζαν πίσω, κάθε φορά το ίδιο πράγμα, “που ήσασταν;”, να η γκρίνια από το γατί, να τα γρατζουνισμένα έπιπλα, να τα κατουρημένα τηγάνια, να οι σκισμένες κουρτίνες, που να ξανατολμήσουν. Μέχρι την επόμενη φορά που αψηφούσαν την απαγόρευση.… Διαβάστε περισσότερα »

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Ρε κοπελιά με κούρασες μόνο που τα διάβασα. Είσαι λίγο κοντρόλ φρικ και είναι λίγο σαν να αδιαφορείς για τις ανάγκες των άλλων. Έχεις κάνει πειρατεία στη φιλιά των τριών που μια χαρά λειτουργούσε με τις υπάρχουσες δυναμικές πριν επέμβεις, εμ δεν σου ζήτησε κανένας να ξεπατικώνεσαι κάθε εβδομάδα εμ έχεις την απαίτηση να κάνουν τα ίδια και οι άλλοι και τσαντίζεσαι και από πάνω που τα έκανες. Στα φάουλ τους βρίσκω ότι δεν έριξαν μερικά άκυρα για να πιάσεις το μήνυμα αλλά κάτι μου λέει ότι και κροτίδες να άναβαν στο σαλόνι εσυ θα ήσουν στην κοσμάρα σου. Δεν… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Έλα βρε Flying Gradma… όχι… δεν μπορείς να λες πως αραίωσαν τη φιλία γιατί ζηλεύουν που οι άλλοι έχουν παιδιά κι αυτοί δεν μπορούν να αποκτήσουν. Εντάξει λυπόμαστε, μαραζώνουμε μερικοί, αλλά όχι δεν κόβουμε φιλίες, και δη αδελφικές, επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε παιδιά και οι άλλοι έχουν. Δεν είναι δίκαιο για αυτούς που έχουν υπογονιμότητα να το λες αυτό. Ο φίλος πάντα χαίρεται με τη χαρά σου, δεν πρέπει κανείς να αισθάνεται πως τρίβει τη χαρά του στη μούρη του άλλου απλά γιατί ο άλλος στάθηκε άτυχος στο κομμάτι αυτό. Είναι άδικο και για τις δύο μεριές μια τέτοια… Διαβάστε περισσότερα »

Flying Grandma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

No_roots σε καμία περίπτωση δεν λέω ότι δεν χαίρεσαι με τα παιδιά των αγαπημένων φίλων σου και τις εγκυμοσύνες τους. Ίσα ίσα σε γεμίζουν αγάπη και ευτυχία. Αλλά όταν είσαι εν μέσω προσπαθειών, εξωσωματικών και επίπονων θεραπειών τείνεις να απομακρύνεσαι από αυτούς που δεν είναι τόσο κοντινοί σου. Σε πιάνει μια εσωστρέφεια, οι δυνάμεις είναι μετρημένες, θέλεις κατανόηση και να είσαι ο εαυτός σου. Οι επισκεψεις σε μαιευτήρια και baby showers απλα γνωστών μπορεί να είναι επίπονες. Εμένα η ιστορία που διαβάσαμε με παραπέμπει σε μια τέτοια περίπτωση. Η κοπέλα που έχει το θέμα δεν είναι κολλητή με τη γυναίκα… Διαβάστε περισσότερα »

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Αν και δεν κατάφερα να το διαβάσω όλο ένιωσα άβολα εκεί που αυτοπροσκλήθηκες. Αν κατάλαβα καλά εσύ τους καλούσες κάθε εβδομάδα, δεν ήταν ότι σε έπαιρναν και κατσικονοντουσαν για φαι. Για κάποιον λόγο που δεν μπορώ να καταλάβω θεώρησες ότι εφόσον εσύ επιλέγεις να τους καλέσεις στο σπίτι σου είναι υποχρεωμένοι να κάνουν και αυτοί το ίδιο. Όχι δεν είναι. Είναι σαν να επιβάλεις στον άλλον τι να κάνει στο σπίτι του. Του επέβαλες να σε καλέσει. Άβολο.

Bishō no Teresa
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

“Στεναχωριέμαι που ο άντρας μου (…) χάνει τον φίλο του που αν εγώ επέμενα να καλώ Σαββατόβραδα, θα είχε μια τακτικότερη σχέση.” Εγώ στεναχωριέμαι για όλες τις γυναίκες στη θέση σου που νομίζουν ότι είναι χρέος τους η φιλία του ανδρός τους και νιώθουν και ενοχές από πάνω (!). Η περίπτωσή σου είναι εξαιρετικό παράδειγμα του πώς τα πατριαρχικά γρανάζια μπαίνουν σε δράση να “φροντίσουν” την περιβόητη αντρική ΨΕΥΤΟφιλία, εις βάρος άλλων, αλλά και πώς θα τους κρατήσουν ταυτόχρονα κάπου εκεί πίσω, στο δημοτικό. Γιατί αν δεν ανοιχτείς πραγματικά, δεν επικοινωνείς βαθιά, δεν τσακωθείς, δεν επαναδιαπραγματευτείς, πολύ απλά δεν μεγαλώνεις… Διαβάστε περισσότερα »

no-no
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Πολύ ενδιαφέρουσα η οπτική σου. Μου έρχεται στο νου κάτι που άκουγα από τη μαμά μου: “η γυναίκα κρατάει το σπίτι”, “η γυναίκα κρατάει τη συγγένεια”. Ax.. όλες τις σχέσεις εμείς πρέπει να τις φροντίσουμε πια; Να θυμόμαστε και τα γενέθλια και τις γιορτές ολονών, και των δικών του συγγενών και φίλων;

Bishō no Teresa
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Νο- no, ναι δυστυχώς. Και αν δεν τις φροντίσουν καλά, πάλι σε αυτές θα πέσει το φταίξιμο! Πρόσφατα άκουγα για έναν τσακωμό 2 αντρών όπου ο ένας ήταν με τη γυναίκα του, αμέτοχη στον καυγά. Ένας πέταξε ” μα καλά και αυτή δεν έκανε τίποτα να τον σταματήσει?” Είναι να σου έρχεται τρέλα.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Πρόσφατα με έπιασε ένας μπάρμπας του άντρα μου (εντωμεταξύ δεν είναι μεγάλος σε ηλικία τώρα που το σκέφτομαι) καθώς συζητούσαμε όλοι μαζί για το ότι χαθήκαμε, δεν πάμε στο χωριό συχνά κλπ και πέταξε μπροστά σε όλους “εεεε τι τα θες, αυτά είναι ευθύνη της γυναίκας”. Καλησπέρα στο 1921.

no-no
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ταυτίζομαι κάπως.. Είναι ένα ζευγάρι φίλων που κάνει ακριβώς τα ίδια, μόλις τους καλέσουμε σκίζονται να έρθουν, αν πούμε να βγούμε επίσης, ακόμη και διακοπές ή ΣΚ έχουμε πάει μαζί, αλλά πάντα εμείς θα τους καλέσουμε, πάντα εμείς θα τηλεφωνήσουμε. Οι υπόλοιποι της παρέας έχουν βαρεθεί και δεν τους καλούν πλέον, μόνο εμείς συνεχίζουμε. Μια φορά είχαν πει ότι δεν τα πάνε καλά με την καθαριότητα και το μαγείρεμα, λες και θα τους παρεξηγούσαμε αν παραγγέλναμε μια πίτσα ή αν είχε σκόνη το πάτωμα. Δεν είναι καθόλου θέμα χρημάτων πάντως. Και όταν έρχονται φέρνουν ακριβά δώρα στα παιδιά και άλλα… Διαβάστε περισσότερα »

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

Εγώ το διάβασα δύο φορές γιατί νόμιζα ότι το είχα στείλει εγώ και δεν το θυμόμουν, τέτοια ομοιότητα με δική μου περίπτωση φιλων. Τι φαση αυτοί οι ανθρωποι; Βόδια μάλλον, που λέει και η γράφουσα.

trapezokathismata
Μέλος
Ενθουσιώδης

“Μια φορά είχαν πει ότι δεν τα πάνε καλά με την καθαριότητα και το μαγείρεμα, λες και θα τους παρεξηγούσαμε αν παραγγέλναμε μια πίτσα ή αν είχε σκόνη το πάτωμα.” Βρε παιδιά αφήστε μας κι εμάς τους αγχωτικους να υπαρξουμε. Μπράβο σας που δεν παρεξηγειτε τη σκόνη, ειλικρινά, όμως κάποιοι απο μας φρικιαζουμε απ το άγχος σε καθε καλεσμα και κανονισμα που αναλαμβανουμε. Γιατι λοιπόν να φρικιαζουμε απ το άγχος; Επειδή ειναι υποχρέωση να ανταποδωσουμε το κάλεσμα; Εγω αρνουμαι να ψοφαω απ το άγχος για μια ηλιθια υποχρέωση πάντως και πλέον δεν αναλαμβάνω τίποτα. Καποιοι φιλοι μου το καταλαβαινουν και… Διαβάστε περισσότερα »

acantholimon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Κουράστηκα.Γιατί τόση έννοια,βρε παιδί μου;Και όντως μου θύμισε γκομενικό όλο αυτό.Με όλες τις λεπτομέρειες των τηλεφωνημάτων,ποιος πήρε,ποιος δεν πήρε,πόσες φορές…Ίδια φάση με τη φίλη,που θα τα πει και θα τα αναλύσει μέχρι τελείας για ένα γκόμενο που δεν.Ε,κι αυτοί δεν.Ούτε ο άντρας σου.Και πολλές φορές οι άνθρωποι ξενερώνουν μ’αυτό,που λέω επιθετική φιλία.Αυτό που ο άλλος διεκδικεί την παρέα σου και κάνει πράγματα,που αν έχεις λίγο φιλότιμο αισθάνεσαι υποχρεωμένος και προσπαθείς να ανταποκριθείς,ενώ σε ζορίζει αυτή η φάση.Και τελικά αποφεύγεις ανθρώπους,που δεν τους αντιπαθείς,αλλά αυτός ο ενθουσιασμός από την πλευρά τους σε πνίγει.Έχουμε και προβλήματα,που μπορεί να είναι πιο σημαντικά από… Διαβάστε περισσότερα »

Ιζόλδη
Μέλος
Ενθουσιώδης

Ακούγεσαι κομματάκι πιεστική κι αυτό κουράζει

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Είναι φανερό ότι δεν θέλουν και τόσο την παρέα σας. ΄Εχουν συζητηθεί πράγματα μεταξύ τους που είμαι σίγουρη ότι θα έπεφτες από τα σύννεφα, αν ποτέ τα μάθαινες. Καλύτερα μην επιμένεις. Αν θέλει ο άνδρας σου να βλέπει τον φίλο του, ας πάνε οι δυο τους για κάνα καφέ.