Χαιρετίζω την όμορφη παρέα!
Είμαι 19 και έχω θέμα με τις “ντροπες”.. Πάντα όταν κάνω παρέα με κάποιον χωρίς να μου αρέσει ειμαι ο εαυτός μου, ακομπλεξαριστη χωρίς ίχνος ντροπής.. Όταν όμως ξεκινάω να έχω το παραμικρό συναίσθημα, εμφανιζω μια συστολή, μια ντροπή που οδηγεί στο να μη του πολύ μιλάω, να τον αποφεύγω, να κλεινομαι στον εαυτό μου και να δίνω περισσότερη σημασία σε φίλους του πάρα σε αυτόν. Ο φόβος μου μήπως καταλάβει του αρέσω, και να μην έχει παρόμοια συναισθήματα για μένα με κομπλαρει αφανταστα και με κάνει να θελω να τον αγνοώ . Πάντα προσπαθώ να τον προσεγγίζω έμμεσα, πηγαίνοντας σε ίδια μέρη και κρατώντας επαφή με οικογένεια και φίλους του αλλά ποτέ δεν πρόκειται να μιλήσω πρώτη ή να τον πλησιάσω γιατί θέλω να πάρω την επιβεβαίωση οτι υπάρχει κάποια κίνηση από την δική του πλευρά…
Δώστε μου σας παρακαλώ κάποια συμβουλή μήπως σωθω γιατί με την απαξίωση νομίζω μόνο χειρότερα γίνονται τα πράγματα
ΑΠΟ ΤΗΝ – Νίτσα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Και κατι συμπληρωματικο ΠΑΝΤΑ θα τεινεις να θεωρεις ως πιο σημαντικους θα μενουν αξεχαστοι θα τους θεωρεις πιο δυνατους ερωτες οσους σε πληγωσαν και σε απερριψαν. Κατασκευαστικο λαθος του ανθρωπου ποτε δεν θυματε αυτον που περασε ομορφα με χαμογελο παντα θυματε αυτον που τον πληγωσε. Κατασκευαστικο λαθος στο μυαλο στο συναιθημα στο ψυχισμο. Προσπαθησε να μην φανεις υπερβολικα αχαριστη και πες ενα ευχαριστω σε οποιον διπλα του περνας καλα οσο το μυαλο σου θα ταξιδευει σ αυτον που σε πληγωσε… Και το μεγαλυτερο μυστικο που θα μπορουσα να σου αποκαλυψω για τη ζωη εχοντας τα διπλα και πλεον χρονια απο… Διαβάστε περισσότερα »