Μια κορυφαία οργάνωση για τα δικαιώματα των γυναικών στη Σκωτία κατηγόρησε την κυβέρνηση της Νίκολα Στέρτζεον ότι καθιστά τις γυναίκες και τα παιδιά που υφίστανται ενδοοικογενειακή κακοποίηση “αστερίσκο” με τον οποίο απλώς δεν ασχολείται, λόγω της εκτεταμένης οικονομικής κρίσης..
Η Scottish Women’s Aid (SWA), μια οργάνωση για την ενδοοικογενειακή κακοποίηση, προειδοποίησε ότι “οι ανάγκες των γυναικών και των παιδιών που βιώνουν ενδοοικογενειακή κακοποίηση έχουν κατέβει στη λίστα προτεραιοτήτων”, καθώς η οργάνωση ξεκίνησε εκστρατεία για να αναδείξει το κόστος της απόδρασης από μία κακοποιητική σχέση.
“Με τον χειμώνα να είναι προ των πυλών και το κόστος να αυξάνεται ραγδαία, οι γυναίκες που δεν έχουν πρόσβαση σε πρόσθετα κονδύλια για την υποστήριξή τους πρέπει να επιλέξουν μεταξύ της παραμονής τους με τους θύτες ή της εμπειρίας της έλλειψης στέγης και της εξαθλίωσης”, δήλωσε η Dr Marsha Scott, διευθύνουσα σύμβουλος της SWA.
“Οι ανάγκες των παιδιών και των γυναικών πρέπει να είναι η απάντηση της Σκωτίας στην κρίση του κόστους ζωής και όχι μια υποσημείωση που να εξηγεί γιατί είναι μια δεύτερη σκέψη”, δήλωσε η ίδια.
Κάλεσε την κυβέρνηση να τηρήσει τις υποσχέσεις που είχε δώσει στο παρελθόν στις γυναίκες και τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας ενός “ταμείου απόδρασης” για την κάλυψη των πρώτων εξόδων γυναικών και των παιδιών τους που έχουν αποφασίσει να εγκαταλείψουν έναν κακοποιητικό γάμο. Σημειώνεται ότι αυτό το μέτρο είχε γίνει δεκτό από την κυβέρνηση το 2020, αλλά δεν έχει ακόμη τεθεί σε εφαρμογή.
Η Alison Clark (δεν είναι το πραγματικό της όνομα), 36 ετών, εγκατέλειψε μια κακοποιητική σχέση το 2019, και η ίδια και ο τρίχρονος γιος της αναγκάστηκαν να κάνουν couch-surfing σε συγγενείς σε όλη τη Σκωτία για μήνες, ενώ περίμεναν να αποκτήσουν πρόσβαση στα επιδόματα. “Έφυγα βιαστικά και δεν πήρα μαζί μου χαρτιά”, είπε.
“Αυτό καθυστέρησε την αίτησή μου και δεν είχα χρήματα για διαμέρισμα, καθώς ο σύντροφός μου μας στήριζε οικονομικά – έτσι ήμασταν ουσιαστικά άστεγοι για μήνες, μετακινούμενοι σε όλη τη χώρα και βασιζόμενοι μόνο στην οικογένεια.
“Κατά καιρούς σκεφτόμουν να επιστρέψω στον σύντροφό μου”, είπε η Clark. “Αν υπήρχε ένα ταμείο, θα μπορούσα να είχα εγκατασταθεί κάπου και να είχα βρει κάποια δουλειά για να παρέχω ένα σταθερό σπίτι στον γιο μου”.
Η Sara Cowan, συντονίστρια της Ομάδας Προϋπολογισμού Γυναικών της Σκωτίας, δήλωσε ότι οι υποσχέσεις της κυβέρνησης της Σκωτίας είχαν γίνει “ακόμη πιο κρίσιμες” τα τελευταία δύο χρόνια, εν μέσω της αύξησης του κόστους της καθημερινότητας.
“Οι μηχανισμοί για ένα ταμείο αποχώρησης πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητα στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της κρίσης του κόστους διαβίωσης και δύο χρόνια μετά την αποδοχή της σύστασης είναι πλέον καιρός για δράση”, δήλωσε η Cowan στον Observer.
Ο Sandy Brindley, διευθύνων σύμβουλος της Rape Crisis Scotland, δήλωσε ότι ήταν “απογοητευτικό” το γεγονός ότι το “ταμείο απόδρασης” δεν ήταν ακόμη διαθέσιμο μετά από περισσότερα από δύο χρόνια.
“Η εγκατάλειψη μιας κακοποιητικής σχέσης μπορεί να είναι απίστευτα δύσκολη για τις γυναίκες, ακόμα και όταν δεν αντιμετωπίζουν οικονομικά και στεγαστικά εμπόδια”, δήλωσε. “Όταν υπάρχουν αυτά τα εμπόδια, το κόστος της αποχώρησης μπορεί να είναι απλώς απλησίαστο για πάρα πολλές γυναίκες στη Σκωτία. Η ασφάλεια δεν πρέπει να έχει τιμή”.
Με στοιχεία από Guardian
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
