Δεν θέλω να μακρυγορησω αλλά ίσως άθελά μου το κάνω.
Από τα 18 μου έως τα 27 περίπου χρόνια έζησα (φοίτησα και δούλεψα) σε μεγάλη πόλη της Ελλάδας, η οποία ακόμη και σήμερα μου αρέσει πολύ και για την ποικιλία διασκέδασης και ψυχαγωγίας που προσφέρει ως και την πληθώρα ανθρώπων που μπορείς να γνωρίσεις.
Στο φιλικό και κοινωνικό κομμάτι μπορώ να πω ότι τα πήγα περίφημα, γνώρισα και κάνω ακόμη παρέα με πολύ αξιόλογα άτομα ,τα οποία σε συνδυασμό με τους παιδικούς μου φίλους συντάσσουν έναν κοινωνικό κύκλο για τον οποίο πάντα αισθανόμουν ικανοποιημένη και χαρούμενη.
Στα ερωτικά τα πράγματα δεν πήγαν μια τόσο καλά, οι γνωριμίες ήταν σχεδόν μηδαμινές και βγήκα ένα δύο ραντεβού τα οποία δεν οδήγησαν πουθενά, ήταν καθαρά φιλική η κατάληξη τους, πράγμα το οποίο με πείραζε και με έκανε να πιστεύω ότι ίσως δεν βρω κανέναν ποτέ και καταλήξω μόνη μου , ότι κάνω κάτι λάθος.
Για τα dating apps , ήμουν πολύ κάθετη και φοβιτσιαρα, δεν χρησιμοποίησα ποτέ ίσως και από τον φόβο ότι θα συναντήσω και κάποιον γνωστό εκεί.
Πάντα ως αστείο, έλεγα ότι αν δεν βρω κάποιον, ίσως φταίει η χώρα.
Έτσι όπως τα έφερε η τύχη , μια μέρα πριν ενάμιση χρόνο αποφάσισα να φύγω, μόνιμα και μη δεν ήξερα ποτέ, για την Αυστρία για λόγους επαγγελματικής ανέλιξης.
Στο ενδιάμεσο ξεκίνησα και ψυχοθεραπεία που συνεχίζω μέχρι σήμερα.
Κατέληξα σε ένα μέρος και σε μια δουλειά που δεν με γέμιζαν, μια καθημερινότητα που δεν με αντιπροσώπευε και δεν έφτανε καθόλου όσα όλα περίμενα για το εξωτερικό και όλα αυτά σε μια ξένη χώρα.
Ναι μου έλειπε η ζωή στην Ελλάδα, η οικογένειά μου,οι φίλοι μου και η ζωή μου γενικότερα, που εν γνώσει μου άφησα πίσω.
Τότε ήταν που άνοιξα λογαριασμό στις εφαρμογές τύπου dating, και μάλιστα δύο διαφορετικές.
Στην αρχή μου φάνηκε περίεργο πολύ, δεν ήξερα πως κινείται η φάση, μίλησα με άτομα διαφόρων χωρών, καθώς η Αυστρία είναι και μια πολυπολιτισμική χώρα με πολλούς μετανάστες. Ηρθα σε επικοινωνία με πολλούς που ήθελαν από την αρχή να συναντηθούμε αλλά και άλλους τόσους που όντως ήθελαν πρώτα να με γνωρίσουν καλύτερα πριν γίνει κάποιο ραντεβού.Γενικα το κλίμα ήταν καλό και ένιωθα ωραία.
Ποτέ στην ζωή μου δεν ένιωσα τόσο επιθυμητή και πολυάσχολη σε αυτό το κομμάτι , ίσως και ελεύθερη να μιλήσω με τόσο κόσμο.Και με κόσμο που μου έβγαζε κάτι θετικό, ίσως και να έψαχνε σε μεγαλύτερο ποσοστό αυτό που ήθελα και εγώ , κάτι πιο ουσιαστικό.
Μετά ήρθε στη ζωή μου μέσω αυτής της εφαρμογής, ένα πολύ αξιόλογο , ξεχωριστό και ιδιαίτερο άτομο (ντόπιος), το χαρακτηρίζω ως και σήμερα έτσι.
Η επικοινωνία και η σχέση γενικότερα εξελισσόταν πολύ ωραία και με ωραίο ρυθμό.
Ένιωθα πολύ μακριά απ’ όλα τα τεκταινόμενα της Ελλάδας , ελεύθερη και πολύ άνετα μαζί του και σε συνδυασμό ίσως με όλο το περιβάλλον μιας μακρινής χώρας για να κάνω πράγματα.
Όλα βαίναν καλώς και αργά με καλή προοπτική,είχα ένα καλό προαίσθημα για αυτό το άτομο.
Και τότε ήταν που προέκυψε μια ιδανική δουλειά στην Ελλάδα, την χώρα μου,που μου έλειπε τόσο πολύ και ήθελα να γυρίσω,και που σε συνδυασμό με την καλή επαγγελματική ευκαιρία ήταν αδύνατο να πω όχι.Το μόνο κακό ήταν ότι έπρεπε να φύγω άμεσα σε ένα μήνα το πολύ να τα μαζέψω και να φύγω.Το μόνο πράγμα που με στεναχώρησε ήταν ότι όντως γνώρισα το σωστό άτομο την λάθος στιγμή.
Του το είπα , έκλαψε ,στεναχωρέθηκε συνεχίσαμε μέχρι να φύγω με την υπόσχεση ότι μάλλον θα το συνεχίσουμε και αφού γυρίσω στην Ελλάδα.
Από τότε ως και σήμερα, αρκετούς μήνες μετά θεωρώ ότι έκανα την σωστή επιλογή η δουλειά είναι φανταστική, ζω την ζωή που θέλω.
Με τον άνθρωπο αυτό σταματήσαμε μετά από κάποιο καιρό να μιλάμε, από δική του επιλογή, προσπάθησα να επικοινωνήσω και δεν ήθελε να απαντήσει. Το δέχτηκα συνεχίζω να το δουλεύω μέσα μου, εξάλλου ήταν δική μου επιλογή να φύγω αλλά ήθελα να κρατήσω την επαφή.
Ακόμη και σε αυτη του την αποφαση μου φάνηκε σωστός, και ότι σεβάστηκε τα συναισθήματα μου.
Πίστευα ότι μετά από αυτή μου την μικρή σε διάρκεια αλλά έντονη σχέση,θα ερχόμουν στην Ελλάδα με άλλον αέρα θα άνοιγα ξανά τις εφαρμογές και θα έβρισκα κάτι ανάλογο, ήσυχη πια ότι και στα επαγγελματικά πάω καλύτερα, είμαι στην έδρα μου, στην γλώσσα μου, θα ήταν παιχνιδάκι τουλάχιστον από την πεπατημένη των εφαρμογών(γιατι νιώθω ακόμη ότι με το να γνωρίσω κόσμο έξω δεν το έχω)
Μα έλα που δεν είναι τελικά.
Νιώθω ότι βαλλομαι από δύο πλευρές.
Από την μια ο Έλληνας εδώ στις εφαρμογές αυτές ψάχνει κυρίως κάτι casual,και ίσως το κρύβει ύπουλα μέσα από άλλες ταμπέλες, σε αφήνει πολύ εύκολα στο διαβάστηκε μετά από μια σύντομη συνομιλία .Δεν τον ενδιαφέρει, θα βρει την επόμενη.Και δεν είναι ξεκάθαροι ,όπως για παράδειγμα οι ξένοι.
Μέσα από την ψυχανάλυση, κατάλαβα ότι έχει να κάνει και με εμένα.Ναι μου αρέσω πολύ εδώ η ζωή μου, η διασκέδαση μου, οι φίλοι μου. Αλλά δεν νιώθω ότι είμαι ελεύθερη η και διατεθειμένη να ασχοληθώ τόσο όσο στο εξωτερικό με το παιχνίδι της ερωτικής γνωριμίας .
Αισθάνομαι πολύ κοντά σε όλους εδώ ,ότι ελέγχομαι και ότι κάθε αποτυχία στα ερωτικά έχει μεγαλύτερη σημασία εδώ παρά έξω.
Είμαι ακόμη σε δίλημμα, θέλω να γυρίσω στο εξωτερικό μόλις τελειώσει η συμβαση μου εδώ και πιάνω τον εαυτό να σκέφτεται ότι ο λόγος για αυτό να είναι η ίσως και πάλι πετυχημένη μου ερωτική ζωή εκεί.
Είναι τόσο απίθανο να μου ταιριάζει εν τέλει μια “κρύα” χώρα, στον τρόπο προσέγγισης και στην νοοτροπία των σχέσεων, σε συνδυασμό ότι δεν υπάρχει και η κοινωνική κατακραυγή της Ελλάδας;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κωνσταντίνα Ν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εχεις εσωτερικευσει και τοποθετησει ψηλα μεσα σου τη γνωμη της κοινωνιας. Στην Αυστρια απελευθερωθηκες (δεν υπηρχε για σενα κοινωνια , δεν ενταχθηκες ) . Ησουνα μια αλλη. Ε λοιπον γινε και εδω αυτη η αλλη. Απελευθερωσου. Ετσι κι αλλιως οι πραγματικα ελευθεροι ανθρωποι , ειναι παντου ερωτευσιμοι
Εγώ που έχω επίσης ζήσει σε ανεπτυγμένη χώρα του εξωτερικού, βίωσα ακριβώς το αντίθετο από αυτό που περιγράφεις. Οι άντρες εκεί ναι μεν είχαν μια διαφορετική κουλτούρα από τους Έλληνες, ας πούμε ότι ήταν πιο ευγενικοί και τυπικοί, αλλά δεν μπόρεσα να βρω άτομο για σχέση. Εγώ έψαχνα για κάτι πιο σοβαρό και σταθερό, ενώ εκείνοι είχαν τη νοοτροπία του one night. Κι επειδή όπως σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες το αλκοόλ έρρεε άφθονο, ως επί το πλείστον τα βράδια τους έβλεπες μεθυσμένους, να θέλουν απλά να περάσουν καλά. Εμένα όμως δεν μου έκανε καθόλου αυτός ο τρόπος ζωής, μεθύσι και… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω παλι επαθα ακριβως το αντιθετο. Ειμαι στο εξωτερικο 10 χρονια και εχω συναψει σχεση μονο με 3 γηγενεις και αυτες με τα 1000 ζορια. Δε μπορω καθολου που ή κατευθειαν σου ζητανε one night stand στις τουαλετες ή το ααααααργο φλερτ τους, που μιλανε με τις ωρες για το φαγητο που φαγανε, που οταν θελουν να μιλησουν βρομικα λενε κατι γλυκαλανατα “i want to cuddle” (τι cuddle ρε φιλε, 17 χρονων ειμαι; πες κει χαμω θελω να σου σκισω τα βαρδουλα ή κατι τελοσπαντων), που πινουν ενα κασονι μπυρες την ημερα και σε συνδιασμο με μια πλαγια μπαφο, τελικα… Διαβάστε περισσότερα »
Παρόμοιες εμπειρίες έχουμε, ακριβώς έτσι. Εν τω μεταξύ θυμήθηκα κάτι χαρακτηριστικό που μου συνέβη στο εξωτερικό. Ένας προϊστάμενος που ψιλογουσταρα κρυφά, άρχισε να μου την πέφτει στο πάρτυ αρραβώνων συναδέλφου, όπου ήμασταν όλοι από τη δουλειά καλεσμένοι. Αφενός κολακευτηκα, αφετέρου ξενερρωσα γιατί τον έβλεπα ότι είχε πιει τόσο πολύ, που λικνιζοταν σαν βάρκα και φοβόμουν μην πέσει πάνω μου και χρειαστεί να τον κρατήσω. Ένα νεύμα να του είχα κάνει εκείνο το βράδυ, πηγαίναμε κατευθείαν για σεξ. Δεν του έδωσα όμως σημασία γιατί δεν ήθελα απλά κάτι τέτοιο, πόσο μάλλον με μεθυσμένο, αλλά λέω κάτσε να δω πως θα είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι ακριβώς, για Αγγλία θα μιλάτε μάλλον. Εδώ 22 χρόνια. Το χειρότερο από όλα είναι η συναισθηματική αναπηρία. Ευτυχώς βρήκα Έλληνα
Γραφουσα δεν έχεις άδικο, καταλαβαίνω πολύ καλά τι λες. Όταν έφυγα από Ελλάδα στα 21 συνειδητοποίησα πως είναι να σε αντιμετωπίζουν σαν άνθρωπο και όχι σαν κομμάτι κρέας. Όσες σχέσεις έχω κάνει είναι όλες στο εξωτερικό, στην Ελλάδα είχα ταλαιπωρηθεί τρομερά, ελάχιστοι ήθελαν να γνωριστούμε και όπου βγει, ελάχιστους εντυπωσίαζα. Ένιωθα ότι δεν αξίζω και τόσο. Όλο δε θελανε κάτι παραπάνω, όλο είχαν άλλες, όλο δεν τους έκανα γιατί είχα πάει με πολλούς άρα ήμουν π@τανα, ε αι σιχτιρ. Να μην αναφέρω ότι τώρα που είμαι 30 στην Ελλάδα αισθάνομαι «ληγμένο προϊόν» ενώ εδώ που βρίσκομαι όχι. Αν αποφασίσεις να… Διαβάστε περισσότερα »
Αφου οι Ελληνες μανα μου οι περισσοτεροι μενουν ακομα σπιτι με τους γονεις τους, πώς να παρουν στα σοβαρα μια dating app? Στα μουλωχτα φλερταρουν για να πετυχουν ή κοπελα με δικο της διαμερισμα, ή κανα γρηγορο στο αμαξι. Περα απο την πλακα, ναι εδω παιζει πολυ ακομα η ενοχη, η σεξουαλικη καταπιεση, και η υποτιμηση των γυναικων που οι ιδιοι γνωριζουν στις εφαρμογες (οξυμωρο). Εξω ειναι πιο απενοχοποιημενα τα πραγματα. Ομως: ησουν καπως τυχερη εξω που τον βρηκες γρηγορα, δεν ειναι αυτονοητο. Επισης και εδω θα βρεις καποιον μεσα απο τα apps, απλα θα σου παρει περισσοτερο χρονο. Φαινεσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Κάθε χώρα και τα προβλήματα της. Οι σχέσεις παντού είναι δύσκολες. Ειμαι Αγγλια 22 χρόνια, τα 12 στο Λονδίνο. Οι Άγγλοι δεν ξεμένουν απο σχέση γιατί είναι πιο φτηνή η ζωή αν είσαι σε σχέση. Επίσης οι γονείς τους λένε τζους στα 18, δεν ειναι δεμενη η οικογενεια και εχουν ανάγκη να ανήκουν κάπου. Όσο για το σεξ πολύ αμφιβάλλω που λένε ότι κάνουν, οταν δε δουλεύουν είναι πιωμένοι. Για τους Άγγλους συγκεκριμένα θεωρώ ότι είναι συναισθηματικά ανάπηροι. Στα 45 θα σου πω ότι οι περισσότερες φίλες μου βρήκαμε τους άντρες μας 35-40 και περιπου συνομιλικοι. Παραπάνω από τις μισές… Διαβάστε περισσότερα »
Ζεις σε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, όσο αναφορά τα ερωτικά!
Αναφερεις μια και μοναδικη περιπτωση επιτυχιας, που δεν ξερεις κιολας πως θα πηγαινε αν συνεχιζατε.
Μου κανει εντυπωση παντως οταν ησουν στην καλυτερη ηλικια και φοιτητρια και με φιλικο κυκλο, να τα πας τοσο ασχημα στο ερωτικο κομματι.
Οι λογοι μπορει να ειναι αρκετοι, ωστοσο δουλεψες πανω σε καποιον απο αυτους;
Επισης και στις 2 περιπτωσεις τελικα αναφερεσαι σε εφαρμογες γνωριμιας, που στην Ελλαδα δεν τολμησες ενω στο εξωτερικο πετυχε με την πρωτη
Ο τρόπος που σχετίζονται οι άνθρωποι στην ελλάδα βασιζεται σε πατριαρχικα στερεότυπα. Χρειάζονται αρκετά χρόνια ακόμα για να φτιάξει η κατάσταση.
Οπως λέει και η la perdiz tropical δεν είναι καθόλου αμελητέο το να μην σου ταιριάζει το πως σχετίζονται οι άνθρωποι εδώ και να χρειάζεσαι να ψάξεις κάτι καλύτερο.
Πάντως το διάστημα που έμεινες στην Αυστρία ήταν παρά πολύ μικρό για να ξέρεις ότι δεν σου ταιριάζει. Δεν πρόλαβες να ενταχθείς στην κοινωνία, στην ουσία. Κάποιος μου είχε πει ότι παίρνει περίπου 4 χρόνια, και στην δίκη μου περίπτωση είχε δίκιο.