Προσωπική ιστορία: Με πονούσε πολύ και εγώ δεν μπορούσα να πω «σταμάτα»

Η παρακάτω ιστορία ήταν σχόλιο που πιστεύουμε ότι πρέπει να διαβαστεί περισσότερο από περισσότερους

Δεν ξέρεις πόσο με βοήθησε αυτή η ερώτηση σήμερα, έχοντας μόλις χτες ζήσει κάτι παρόμοιο. Με κουβαλά κορίτσια και είναι μία στενοχώρια και μία αηδία, σαν κάπου να λερώθηκα και δεν βγαίνει.

Εμένα overthinker η αποκάλυψη του μεγαλείου του τύπου ήρθε στη δεύτερη συνάντησή μας. Από την πρώτο ραντεβού είχα καταλάβει πόσο διαφέρουμε στον τρόπο σκέψης, αλλά θέλησα να προχωρήσω στο σεξ σκεπτόμενη ότι χρειάζομαι διασκέδαση. Ήμουν η κοπέλα που με δυσκολία εξέφραζε τις ανάγκες της- και ακόμη. Με πολύ δουλειά και λόγω του σάιτ της Αμπά πλέον, εκείνη την πρώτη φορά μπόρεσα να εκφράσω την επιθυμία μου- ξέρεις θα ήθελα να «τελειώσω» και εγώ και το’ χα δει ως θετικό που μόνος του είχε προθυμοποιηθεί (αν και για πολύ λίγο). Επειδή οι συνθήκες του χώρου δεν το επέτρεπαν δε, μου υποσχέθηκε πως θα’ ναι το «πρότζεκτ» μας για την επόμενη φορά αν πάω στον χώρο του( μένει σε ένα χωριό , μία ώρα μακριά από την πόλη μου όπου παίζει ποδόσφαιρο στην εκεί ομάδα).

Την δεύτερη φορά που ήρθε σπίτι μου, είπα να βγάλω δύο πίτες που χα απο την μητέρα μου να της ψήσω να φάμε. Έχω το φοιτητικό μου φουρνάκι και παίρνει κάμποσο χρόνο. Όταν τις έβγαλα είχαν αρπάξει λίγο πάνω κ όταν πήγε να φάει θεώρησα πως ήθελε λίγο ακόμη μέσα οπότε του πα δώσε μου να την ξαναβάλω λίγο.

Στο ενδιάμεσο μου χε κάνει την πρόταση όπως είμαι να πάω μαζί του να περάσω το βράδυ στο χωριό, θα ερχόταν ένας φίλος με την κοπέλα του να μας πάρουν. Όχι και πολύ σίγουρη δέχτηκα και σκεφτόμουν τη πίτα που δεν πρόλαβα να φάω και πεινούσα τόσο και αχ πόσο καλύτερα θα μουν στο κρεβατάκι μου -μόνη. Στο αμάξι επικρατούσε αμήχανο κλίμα, οι φίλοι του -και μου κανε εντύπωση η κοπέλα- ούτε γύρισαν να με κοιτάξουν ενώ με δυσκολία χαιρέτησαν όταν έδωσα το χέρι. Είχα αρχίσει να το μετανιώνω και έγραφα στην κολλητή μου με σφιγμένη καρδιά που πηγαίνω για να ξέρει. Σκεπτόμουν να πω να σταματήσουν το αμάξι να κατέβω- είμαι ακόμη 10 λεπτά από το σπίτι μου, 15, 20….Ο τύπος ίσως ένιωθε την επιφύλαξη μου. Δεν τον κοιτούσα. Τον ακούω να λέει στον οδηγό-φίλο του: «Φίλε έχεις φάει καμμένη πίτα που είναι ωμή από μέσα; Το μωρό μου μου έφτιαξε » (μωρό του μετά από 2 φορές που τον είχα δει-εμετός). Εγώ ανέκφραστη. Ένιωθα ανήμπορη.

Πήγαμε στον χώρο του με τα πολλά. Παραχωρημένο δωμάτιο σε ξενοδοχείο για τους παίχτες της τοπικής ομάδας. Βρώμαγε, ρούχα ανάκατα παντού. Με πλησίασε κάποια στιγμή αργότερα για σεξ και καμία σχέση με την πρώτη φορά. Ένιωθα πόσο γούσταρε να με ταπεινώσει. Δεν είχα φωνή. Ένιωθα πως λίγο λίγο μουτζουρώνει κάθε μου βήμα στο χτίσιμο-δυνάμωμα του εαυτού μου τα τελευταία χρόνια.

Με έφτυσε στο πρόσωπο, στο αφτί μέσα (;), με πονούσε πολύ και εγώ δεν μπορούσα να πω «σταμάτα». Ένιωθα παγιδευμένη. Με έβριζε και με χτύπησε στο πρόσωπο. Μου αρέσει η αγριότητα στο σεξ αλλά εδώ ήταν κάτι άλλο. Σαν να ήθελε να με σβήσει. Γύριζε τη τσόντα του.

Αυτή τη δεύτερη φορά δεν πλησίασε καν το στόμα του προς τα γεννητικά μου όργανα. Τελείωσε και για τις επόμενες δύο ώρες έπαιζε playstation. Εγώ δεν έπιανα ούτε ίντερνετ , και έτσι έβγαλα τον τσαλακωμένο new yorker ,το πρώτο τεύχος που πρόσφατα μου είχε σταλεί. Οι λέξεις χοροπηδούσαν μπροστά μου. Πως από εκεί που είχα δυσκολία να αφήνομαι και να δείχνω το σώμα μου, και είχα να κάνω σεξ τοοοοσο καιρό, πέρασα αυτήν την εμπειρία; Σίγουρα θα με «ξανακλείσει» στο καβούκι μου. Επέλεξα κάτι «ελαφρύ» όπως νόμιζα , ίσως έναν σεξ μπάντι και να ‘μαι τώρα…

Σε όλη την διάρκεια της βραδιάς δεν μου έκανε ούτε μία ερώτηση, να με γνωρίσει πιο πολύ. Η κουβέντα είχε άλλωστε κοπεί από όταν έμαθε πως έχω μεταπτυχιακό, έχω ταξιδέψει… είχε πετάξει κάποιες ειρωνίες για τις «διαφορές» μας αλλά δεν έδωσα σημασία.

Το βράδυ δεν κοιμήθηκα καλά, μετρούσα τις ώρες και ευχόμουν να μην ξυπνήσει και να μη με πλησιάσει για σεξ. Τότε θα αρνιόμουν, θα έλεγα πως πονώ. Και πράγματι πονούσα χαμηλά στην κοιλιά.Ακόμη.

Το πρωί από φόβο φερόμουν σαν να μη συμβαίνει τίποτα, δήλωσα όμως πως δε θα μείνω άλλο (όλη την μέρα ήταν το πλάνο του και θα με γύριζε). Με πήγε στα κτελ και καθώς έβγαινα από την θέση του συνοδηγού κλώτσησε και ένα μπουκαλάκι νερό που είχε άδειο στο αμάξι, να πέσει στον δρόμο, μπρος στα πόδια μου- μην του «λερώνει» το αμάξι.
Σοκαρισμένη κοιτούσα το μπουκάλι.

Όταν μπήκα στο λεωφορείο ένιωσα να αναπνέω ξανά. Πίσω στο σπίτι έφτιαξα ένα τοστ. Δεν έφαγα ποτέ το βράδυ,οι δικές μου ανάγκες γενικά «σιγάστηκαν». Ξέχασα το τοστ και κάηκε. Καμένο τοστ. Έφαγα μία μπουκιά. Η πικρίλα στο στόμα ταίριαζε με το κενό που αισθανόμουν. Την αηδία που δε μπορούσα να ξεπλύνω.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

53 points
Upvote Downvote

13
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
2 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
12 Συντάκτες σχολίων
idrilMarinaKMarinaΠιπέριτούρτα σεράνο Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Εκεινη τη στιγμη που στο αυτοκίνητο τα είχες καταλαβει όλα και τα είδες μπροστά σου και αρχισε η δόλια η φωνούλα να λεει “κατέβα!”, να τη θυμάσαι. Γιατί είναι η απόδειξη ότι το ένστικτό σου, η αυτοπροστασία σου και η αγάπη για τον εαυτό σου λειτουργεί, απλά πρέπει να της δίνεις λίγο παραπάνω σημασία. Μην μπεις στο καβούκι σου.
Και οταν το πρωτοδιαβασα έστειλα νοερα, το ίδιο κάνω και τώρα. Στέλνω μια αγκαλιά.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Παλιά όταν είχα αυτό το ένστικτο θεωρούσα πως ήμουν υπερβολική… Αλλά πλέον ξέρω ότι δεν είμαι

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Με θύμωσε αυτή η ιστορία!! Όχι για την απάθεια σου γιατί μάλλον οφειλόταν στο σοκ που είχες υποστεί… Αλλά με το πόσοι άνδρες θεωρούν φυσιολογικό κάτι τέτοιο, αφού έτσι απεικονίζεται το σεξ σε πολλές ερωτικές ταινίες!! Αν του αρέσουν τέτοια πράγματα στο κρεβάτι έπρεπε να σε είχε ενημερώσει νωρίτερα δεν είσαι υποχρεωμένη να το υποστεις αυτό

Ophelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Λυπάμαι πάρα πολύ για αυτό που έζησες. Λυπάμαι και ταυτόχρονα θυμώνω με την αχαρακτήριστη συμπεριφορά του. Σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά.

Με την ευκαιρία θέλω να πω ότι εδώ και καιρό σκέφτομαι να μοιραστώ εδώ μια από τις δικές μου άσχημες εμπειρίες. Δεν είναι η μόνη, αλλά μου έχει αφήσει την πιο οδυνηρή ανάμνηση απ’ όλες. Ο λόγος που δεν το έχω κάνει ως τώρα είναι γιατί φοβάμαι να επαναφέρω όλες τις λεπτομέρειες στο νου μου. Ελπιζω κάποια στιγμή να βρω τη δύναμη να το κάνω, γιατί πιστεύω ότι θα αποβεί θεραπευτικό.

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Απολιτιστο ον. Δεν έχω τρόπο να εκφράσω το θυμό που νιώθω. Μια αγκαλιά και από μένα και να θυμάσαι πως αυτή η ιστορία σου εμαθε περισσότερα απ’ όσα σου πήρε.

loglady
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Αυτή η ιστορία μού προκάλεσε αποτροπιασμό, χωρίς καμία υπερβολή. Μου είναι πολύ εύκολο να ταυτιστώ με τη γράφουσα, αν και δεν μου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο. Ο φόβος, ωστόσο, τον οποίο ακόμη δεν έχω αποβάλει, ότι μπορεί και να συμβεί είναι παρών σε κάθε γνωριμία που μπορεί να κάνω. Έχω βιώσει παρόμοια αισθήματα πανικού και κενού μετά από σεξουαλική επαφή με τύπο που δεν πολυγούσταρα. Παρόλο που δεν με ανάγκασε, δεν με πίεσε με κανέναν τρόπο, εγώ συναίνεσα στη βάση της λογικής “μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει”. Μόνο που δεν “βγήκε” τόσο απλά, πέρασαν κάποιες εβδομάδες για… Διαβάστε περισσότερα »

Marina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαβάζω αυτές τις προσωπικές ιστορίες. Αλήθεια πάρα πολύ δύσκολο, γιατί ενώ δεν έχω ζήσει κάτι τόσο σκληρό, ταυτίζομαι και μπαίνω στη θέση της κοπέλας που το διηγείται σαν να είμαι εκεί και σαν να νιωθω τον πονο της. Ομως βάζω τα δυνατά μου και τις διαβάζω γιατί πρέπει όλοι να τις διαβάζουμε και γιατί νιώθω οτι το οφείλω στον άνθρωπο που έκανε τόσο ψυχικό κόπο να μεταφέρει την ιστορία του σε λέξεις και να την εκθέσει.
Σου στέλνω μια αγκαλιά μεγάλη κι ευχομαι να μπορουσα να παρω λιγο απο τον φοβο και τον πόνο σου

Anima
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μια τεραστια αγκαλια απο μενα. Δεν εισαι μονη σου αν και ξερω πως νιωθεις μονη σε αυτο. Μιλα. Μονο αυτο μπορώ να σου πω γιατι εχω βρεθει και εγω σε αυτή τη θεση και μονο αυτό βοηθησε εμενα. Μερικες φορες ειναι λυτρωτικο. Μην αφηνεις τον εαυτο σου να χανεται και να χαριζεται πουθενα.

MarinaK
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Λυπάμαι πάρα πολύ για όλο αυτό που πέρασες. Από την αρχή που μπήκες στο αυτοκίνητο με τους ανεκδιήγητους φίλους του και για όλη την ατμοσφαιρα εκείνης της μέρας. Αλλά δεν φταις εσύ για τίποτα. Δεν φταις που απο “κλειστή” είπες να “ανοιχτείς ” λίγο και να περάσεις καλά. Απλά την επομενη φορά ακουσε το μεσα σου και κατέβα απο το αυτοκινητο, και να έχεις πάντα τα αυτια σου ανοιχτα στην φωνή μέσα σου. Ο τύπος είναι αχρείος και τελειωμένος.Ευτυχώς αυτα δεν ειναι κολλητικά. Εσύ είσαι μια χαρά.

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ήρωας

Δεν υπάρχει link που για την ιστορία στην οποία αναφέρεται στην αρχή η κοπέλα.

τούρτα σεράνο
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης
Πιπέρι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Λυπάμαι και θυμώνω. Μια μεγάλη αγκαλιά και από μένα.