Καλήμερα σε όλη τη διαδικτυακή παρέα,
Αν και δεν είμαι καθόλου περήφανη γι’ αυτά που θα γράψω, πήρα την απόφαση να τα το κάνω για να τα βγάλω από μέσα μου και να διαβάσω, αν υπάρχουν, ιστορίες αντίστοιχες με τη δική μου.
Είμαι παντρεμένη 12 χρόνια με 2 παιδιά στο δημοτικό. Είμαι 42 χρονών κι ο σύζυγος μου 54. Παντρευτήκαμε από έρωτα, μετά από 2 χρόνια σχέσης.
Διάφορα προβλήματα και συγκρούσεις υπήρξαν ανέκαθεν μεταξύ μας. Περνώντας ο καιρός αρχίσαμε να απομακρυνόμαστε συναισθηματικά και σεξουαλικά.
Να αναφέρω εδώ ότι για 8 χρόνια, λόγω παιδιών κυρίως, έμεινα εκτός αγοράς εργασίας. Ο σύζυγος είχε μια απαιτητική δουλειά με καλές ωστόσο απολαβές, με την οποία όμως ασχολιόταν και όταν γύριζε σπίτι.
Έκανα αρκετές προσπάθειες να έρθουμε πιο κοντά, κυρίως στο ερωτικό κομμάτι.
Πολλές φορές, είτε λόγω κουρασής του, είτε επειδή είχε δουλειά, εισέπραττα απόρριψη.
Παρένθεση, εδώ και αρκετά χρόνια κάνω ψυχοθεραπεία επομένως είχα τη στήριξη και τις συμβουλές ενός ειδικού στο πώς να βελτιωθώ και να διαχειριστώ διάφορες καταστάσεις.
Πριν από 2 περίπου χρόνια ο σύζυγος απολύθηκε. Ευτυχώς ήδη εργαζόμουνα και μάλιστα έψαξα και βρήκα μια εργασία με περισσότερα χρήματα από αυτά που έπαιρνα μέχρι τότε. Η ανεργία συν το προυπάρχον αρνητικό κλίμα μεταξύ μας το οποίο είχε ενταθεί και λόγω καραντίνας με οδήγησαν σε ψυχολογική κατάρρευση.
Άρχισα να πίνω, με μέτρο στην αρχή. Κατέληξα αλκοολική. Ευτυχώς με την κατάλληλη και έγκαιρη ψυχολογική και ψυχιατρική αντιμετώπιση είμαι “καθαρή” από τον Φεβρουάριο.
Το Φεβρουάριο λοιπόν, μέσω εφαρμογής γνωριμιών ξεκίνησα μια πολύ σύντομη εξωσυζυγική σχέση. Αμέσως μετά, πάλι μέσω εφαρμογής, γνώρισα έναν άλλον άνθρωπο με παιδί στο δημοτικό ο οποίος συγκατοικούσε με τη σύντροφό του (δεν είχαν παντρευτεί) αλλά μόνο για κοινωνικοοικονομικούς λόγους όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Δεν είχαν σεξουαλικές επαφές. Εκείνος “βολευόταν” με εφήμερες σχέσεις μόνο για σεξ.
Ταιριάξαμε και στον ερωτικό και στον επικοινωνιακό τομέα. Μου έλεγε μεγάλα και ωραία λόγια (για τα οποία προφανώς κρατούσα μικρό καλάθι), με έκανε να νιώθω ποθητή και μοναδική. Εν ολίγοις, μου έδινε αυτό που μου έλειπε τόσο πολύ. Επιβεβαίωση, πολύ καλό σεξ και επικοινωνία.
Είχα ενοχές και απέναντι στο σύζυγο μου γιατί τον απατούσα και απέναντι στα παιδιά μου για τον χρόνο που αφιέρωνα στον άλλον και όχι σε κείνα.
Βρισκόμασταν 1 φορά την εβδομάδα, σπάνια 2.
Είμαστε ακόμα μαζί, αν και λόγω οικογενειακών προβλημάτων υγείας έχουμε απομακρυνθεί.
Δυστυχώς, είμαι ερωτευμένη μαζί του και θα ήθελα να συνεχίσουμε αυτό που έχουμε. Όχι κάτι παραπάνω, όπως πχ να χωρίσουμε για να είμαστε μαζί κτλ.
Η ψυχολόγος μου λέει ότι είμαι ερωτευμένη και ανέτοιμη, προς το παρόν, να τον χωρίσω κι ότι η ίδια η ζωή θα μου δείξει το δρόμο, εν καιρώ.
Νιώθω ωστόσο συνεχώς θλιμμένη κι εγκλωβισμένη σε κάτι αδιέξοδο και επώδυνο το οποίο όμως δε μπορώ να διακόψω.
Ομολογώ ότι φοβάμαι να μείνω μόνη μου γι’ αυτό δε ζητάω διαζύγιο αφενός και θέλω και την επιβεβαίωση και τον ενθουσιασμό της παράλληλης σχέσης αφετέρου.
Δηλαδή και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο.
Θα ήθελα παρακαλώ να διαβάσω τις γνώμες, συμβουλές, εμπειρίες σας.
Δεν υπάρχουν, το ξέρω, μαγικές συνταγές. Θα με βοηθούσε όμως να διαβάσω από άλλες γυναίκες, απόψεις που ενδεχομένως να μην έχουν περάσει από το (λιγοστό) μυαλό μου.
Ευχαριστώ πολύ που με διαβάσατε.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Η “πήγαινα γυρεύοντας”
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Eγώ σε καταλαβαίνω πολύ. Νοιώθω περίπου το ίδιο με εσένα, χωρίς να έχω εξωσυζυγική σχέση όμως…ωστόσο πέρασα απο το στάδιο να αναζητώ αυτό που μου έλειπε απο την ζωή με τον άντρα μου σε άλλους άντρες. Κι εγώ παντρεύτηκα από έρωτα πριν από 8 χρόνια περίπου αλλά θα σου πω πως έχουν σήμερα τα πράγματα. Εγώ απολύτως ανεξάρτητη οικονομικά με δικό μου σπίτι στο οποίο μένουμε, καλύπτω το 95% των αναγκών της οικογένειας μιας και βγάζω αρκετά περισσότερα από τον σύζυγο. Έχουμε απομακρυνθεί πάρα πολύ τους τελευταίους μήνες και η αιτία είναι πράγματα που μου έφταιγαν όλα αυτά τα χρόνια… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι είναι αγαπητή φίλη και εγώ αυτό βλέπω σε γυναίκες αυτής της ηλικίας που συναναστρέφομαι λόγω δουλειάς σε σημείο που αμφιβάλλω όχι απλά για τον γάμο-ποτέ δεν ήθελα- αλλά ακόμα και για την συγκατοίκηση. Μήπως το καλύτερο είναι σχέση σε διαφορετικά σπίτια;
Μοιάζεις αποφασισμένη να χωρίσεις οπότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις ειναι αυτό. Ήθελα να σχολιάσω ότι δεν ξέρω τι προσδοκίες υπάρχουν για το πως μοιάζουν τα αγαπημένα ζευγάρια. Πως είναι τελικα; Είναι συνεχόμενα εφτά χρόνια μέλι γαλα; Σε απόλυτη σύμπνοια για όλες τις αποφάσεις; Δε νομίζω. Προφανως και γενικά τα ευτυχισμένα ζευγάρια δεν έχουν συνεχώς ωραίες στιγμές ή περιόδους. Περνάνε και δύσκολες φάσεις, φάσεις σεξουαλικης απομάκρυνσης , φάσεις δυσκολίας στην επικοινωνία. Αλλά το δουλεύουν, προσπαθούν να κάνουν κάτι καλύτερο για την σχέση. (Και να ζουν ισότιμα, το οποίο παίζει μεγάλο ρολο) Υπό αυτό το πρίσμα εγώ ξέρω αρκετούς ευτυχισμένους… Διαβάστε περισσότερα »
Η ψυχολόγος δεν σου είπε ότι όλες αυτές οι συμπεριφορές ( αλκοόλ,παράλληλη σχεση) είναι προσπάθεια του μυαλού σου να φύγει απ τον τελειωμένο γάμο σου? Εντύπωση μου κάνει,που δεν σου ανέφερε κάτι τέτοιο. Έχεις χωρισει. Στην πραγματικότητα είσαι χωρισμένη με νέα σχέση ( η οποία δεν θα κρατήσει) και το μόνο που μένει είναι η χαρτουρα του διαζυγίου. Αλλά το πρόβλημα σου είναι άλλο. Το οικονομικό και το σπιτι. Αν σου έδινε κάποιος 1 εκατομμύριο μετρητά στο χέρι,θα έκανες αίτηση διαζυγίου αυθημερόν. Αν κάποιος σου έδινε δικό σου σπίτι να είσαι με τα παιδιά ,θα είχες χωρισει προ πολλού. Αντί… Διαβάστε περισσότερα »
Απαράδεκτο το σχόλιο σας. Μέσα στην ειρωνεία. Καλύτερα να μην σχολιάζετε εάν είναι να μιλάτε με τέτοιο τρόπο. Η γραφούσα έχει πλήρη επίγνωση του ότι ο γάμος της έχει τελειώσει. Δεν χρειάζεται να την παίρνουμε και απ τα μούτρα από πάνω.
Ειρωνεία η ερώτηση που της έκανα στην αρχή?
Όχι γλυκιά μου.
Ειρωνεία θα ήταν αν την ρωτούσα, αν είναι συμφεροντολογα που θελει και την βολεψη της και τον γκομενο απο διπλα.
Όπως λέει και η ίδια και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτατο.
Αν ο ψυχολόγος της δεν της έχει δώσει να καταλάβει γιατί βρίσκει δίοδο ” ελευθερίας” μέσα από αλκοόλ και παράλληλη σχέση,τότε πρέπει εκτός από άντρα,να αλλάξει και ψυχολογο.
Stay mad.🙂
Καλέ τι ένα εκατομμύριο, ας μου έδινε εμένα κάποιος 10 χιλιάδες στο χέρι και εκεί να βλεπες, το σωσε θα γινόταν!
Είμαι η γράφουσα. Το σπίτι στο οποίο μένουμε είναι δικό μου. Δεν ήταν δυνατό να χωρίσω όσο ο σύζυγος ήταν άνεργος. Θα ήταν πολύ σκληρό.
Επίσης, μη βγάζετε αυθαίρετα συμπεράσματα.
Η ψυχολόγος σου είναι απαράδεκτη. Απλά σου χαϊδεύει τα αυτιά για να τσεπώνει το 50 ευρώ. Αλλιώς δε θα έγραφες σε στήλη online ..
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Ταυτίστηκα με κάποιες.
Το ότι νιώθω θλιμμένη κι εγκλωβισμένη αναφερόταν στην παράλληλη σχέση την οποία δε μπορώ να διακόψω γιατί είμαι ερωτευμένη.
Ο άλλος άνθρωπος δεν προτίθεται να χωρίσει μέχρι να μεγαλώσει το παιδί. Ουσιαστικά έχει βολευτεί. Δεν επιθυμώ να συγκατοικήσω μαζί του. Αυτό που θα μπορούσα να φανταστώ είναι, εφόσον χωρίζαμε κι οι 2, να μένει ο καθένας σπίτι του και να βρισκόμαστε.
Το σπίτι στο οποίο μένουμε με τον σύζυγο είναι δικό μου. Δεν είναι οικονομικό το θέμα.
Όσο καιρό εκείνος ήταν άνεργος το θεωρούσα αδιανόητο να του ζητήσω διαζύγιο.
Άλλη μια φορά στα περισσότερα σχόλια, η διαπίστωση επιβεβαίωση ότι ο γάμος-συγκατοίκηση , είναι μια θνησιγενής υπόθεση, από τη δημιουργία τους.
Ας μην ψάχνουμε αιτίες σε κάθε διαφορετική περίπτωση . Είναι βιολογικό , υπαρξιακό και οντολογικό εν τέλη χαρακτηριστικό της ζωής του είδους άνθρωπος.
Στην πράξη τώρα , μπραβο στη γράφουσα και στις όλο και περισσότερες γυναίκες , που δίνουν τη μοναδική βιώσιμη “λύση” σε αυτό το πρόβλημα. Την ίδια λύση που οι άντρες υιοθέτησαν από αιώνες .
Όλοι μαζί μπορούμε
Αν με ρωτούσες πριν δέκα χρόνια, θα έλεγα χωρισε, τώρα με την υπάρχουσα δυστοπία και την κατάσταση στους περισσότερους μακροχρόνιους γάμους, θα σου πω αν έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στο να είσαι αλκοολική και να εχεις κρυφή σχέση, χίλιες φορες καλυτερα το δευτερο. Μηδεν κατακριση απο μένα. Τωρα στο προκειμενο: Αυτή η ψυχολόγος δε μου γεμίζει το μάτι. Αν δε θέλεις κάτι παραπάνω, γιατί αισθάνεσαι θλιμμένη και εγκλωβισμένη? Μήπως επειδή ξέρεις ότι ο άντρας με τον οποίο έχεις παράλληλη σχέση δε θα χωρίσει? Το πρώτο βήμα είναι να αποφασίσεις ΕΣΥ τι θέλεις, και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο, το λέω… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα σε όλη την παρέα. ” Πήγαινα γυρεύοντας” μπορώ να σου πω τη δική μου ιστορία μήπως βοηθήσει καπως. 20 χρόνια σχέση, από αυτά τα 10 παντρεμένη με πολλές πολύ ωραίες στιγμές αλλά και μια μόνιμη γκρίνια και επίκριση και πολύ θυμό και επιθετικότητα από τη μεριά του. Κι ένα υπέροχο παιδάκι που μας χρειάζεται και τους δυο. Χώρισα πριν ένα χρόνο. Δε μου ήταν εύκολο, συναισθηματικά κυριως. Πολλά όνειρα για μια συντροφική ζωή διαψευσμενα. Ένα χρόνο μετά έχω πολλά δικά μου θέματα να λύσω. Όμως είμαι ανακουφισμένη, η ζωή μου κυλάει πιο ήρεμα παρά το μόνιμο bullying που πηγάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί η παράλληλη σχέση δεν μπορεί να γίνει η κανονική; Έχει συζητηθεί το ενδεχόμενο να χωρίσετε και οι δύο για να είστε μαζί κανονικά; Λες ότι ο “παράνομος” έχει σχέση βολέματος με τη σύντροφό του. Γιατί λες ότι δες θες “κάτι παραπάνω;” Αφού με το σύζυγο, το πράγμα έχει πεθάνει, το θάψατε, κάνατε και τα σαράντα… Βασικά, εσύ τι θες; Ξέρεις;
Κοίτα, σύμφωνα με έναν ορισμό που βρήκα στο ίντερνετ, η ενοχή είναι ένα άβολο συναίσθημα που προκύπτει από τη διαπραξη ή τον στοχασμο μιας συγκεκριμένης πράξης που αντίκειται στα εσωτερικευμενα πρότυπα συμπεριφοράς κάποιου. Τουτέστιν, αν είσαι χάλια επειδή νοιώθεις ενοχές, αν αλλάξεις τρόπο σκέψης, κ το πάρεις χαλαρά (γενικά κερατωνουν πολλοί, δν είσαι η μόνη), θα γίνεις καλά. Κ μπορεί να φτιάξει κ ο γάμος σου. Άλλη σκέψη: αν ο άντρας σου συμφωνεί, μπορείτε να ανοίξετε τον γάμο σας …. Άλλη σκέψη: πρέπει να βρεις τη δύναμη (τα λεφτα, το σπιτι, κ ο,τι χρειαζεται τελοσπαντων) κ να χωρίσεις. Άλλη σκέψη:… Διαβάστε περισσότερα »
Τι άλλο περιμένεις να σου πούμε εκτός από το ότι πρέπει να χωρίσεις; Το λες μόνη σου. “Νιώθω ωστόσο συνεχώς θλιμμένη κι εγκλωβισμένη σε κάτι αδιέξοδο και επώδυνο το οποίο όμως δε μπορώ να διακόψω.” Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί συντηρείς ένα γάμο που έχει τελειώσει. Η παράλληλη σχέση είναι απλως αποτέλεσμα του ότι δε χωρίζεις. Φυσικά και έχεις την ανάγκη για επιβεβαίωση κι έρωτα, αφού στο γάμο σου δεν τα παίρνεις. Το τι θα γίνει με την σχέση αυτή δεν μπορείς να το ξέρεις και δεν μπορείς να επενδύσεις σ’ αυτήν. Το βρισκόμαστε μια βδομάδα για σεξ δε σημαίνει πως… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θεωρω οτι πας γυρευοντας.. θεωρω ομως οτι εισαι μια ακομη περιπτωση γυναικας που τελματωσε σε εναν γαμο και βρηκε διεξοδο σε εναν ερωτα εκτος γαμου Ο ερωτας απο μονος του, δινει νοημα, φτερα και ζωντανια στο τελμα της ζωης μας Και θελεις αυτη την επαφη να σου δινει την επιβεβαιωση και μια ικανοποιηση στην ζωη σου ΓΙΑΤΙ δεν μπορεις να κανεις κατι αλλο δραστικο. Δεν εισαι αρκετα δυνατος χαρακτηρας να υποστηριξεις εναν χωρισμο και μια ζωη μετα τον χωρισμο, αλλα παραλληλα νιωθεις και τυψεις γι΄’αυτο που κανεις. Κατα την αποψη μου, αν το αποδεχτεις αυτο θα παψεις να εισαι… Διαβάστε περισσότερα »
Ποια αδυναμια, μην τραλαθουμε, επρεπε δηλαδη να εχει κανει κομαντο στο Βιετναμ η γραφουσα για να μεινει ερωτευμενη μετα απο ολα αυτα? οχι αλλο victim blaming, ειπε οτι προσπαθησε πολυ με το συζυγο, τι αλλο πια να κανει
Και θα ήταν δυναμη αν πετουσε εξω τον ανεργο συζυγο της? Εξω απ΄το χορο ολοι χορεύουμε, αν ημουν στη θέση της δεν πιστεύω ότι θα τα κανα ολα τοσο ευκολα και απλα οπως η απαντηση σου.
Σ ευχαριστώ για τη διευκρινιστική απάντηση Etherin, εκτιμώ το ότι εξηγησες τι εννοούσες. Όπως είπα και πριν, αν με ρωτούσες 10 χρόνια πριν, θα συμφωνούσα με οσα εγραψες. Τώρα δε συμφωνώ γιατι η κοινωνία κάνει τις γυναίκες να παίζουν σε στημένο παιχνίδι. Τι εννοώ: υπαρχουν πολλοί τρόποι να προδόσεις κάποιον, το να τον παντρευτείς και να μη συνεισφέρεις στις δουλειές του σπιτιού, να μην κάνετε ποτέ σεξ και ούτε να χωρίζεις, ούτε να δέχεσαι ανοιχτό γάμο, να παντρευτείς και να μη δουλεύεις και να φορτώσεις όλα τα εξοδα στον αλλο, κτλ μην πολυλογώ, κάθε μέρα τα διαβαζουμε. ΩΣΤΟΣΟ, η κοινωνία… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που ο καθένας έχει άποψη για το πότε παντρευόμαστε, πώς πορευόμαστε στο γάμο και πότε πρέπει να χωρίσουμε, δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ. Το θέμα είναι πόσο βάση του δίνουμε, πόσο το αφήνουμε να κατευθύνει το μυαλό και τις επιλογές μας. Άντε να μείνεις στον τελειωμένο γάμο, χωρίς να σεβαστείς τον εαυτό σου, τον άνθρωπο που – κάποτε έστω – αγάπησες, ούτε και τα παιδιά σου που ζουν και καταλαβαίνουν την αδιαφορία, την έλλειψη αγάπης και στοργικότητας μεταξύ των γονιών τους. Συνειδητοποιούμε οτι το πρότυπο αυτό περνάμε και πιθανότατα αυτό να επαναλάβουν στη μετέπειτα ζωή τους; Ναι είναι ζούγκλα… Διαβάστε περισσότερα »