Αγαπητή «Α, μπα»: Τελικά πόσο επηρεάζουν οι γονείς τον χαρακτήρα του παιδιού;

Οι γονείς έχουν όλη την ευθύνη

Με αφορμή ενα ποστ που διαβασα με τη μητέρα που εξιστορουσε τη φαση οπου ενας πιτσιρικας χαστούκισε την κόρη της θέλω να σε ρωτήσω. Μεσα στην απαντηση σου γράφεις ” έχω αρχίσει να δείχνω περισσότερη κατανόηση στους γονείς που τους έτυχε λαχνός με παιδί – Ταλιμπάν. Πολλές φορές φταίνε οι γονείς, αλλά τα παιδιά έρχονται με φορτωμένο λογισμικό.” Εχω διαβασει πολλες ιστοριες εδω μεσα με πληγωμενα παιδια μεγαλωμενα με ασχημο τροπο. Εχω διαβασει αρκετους ειδικους στην παιδοψυχολογια οι οποιοι ειναι καθετοι πως οι γονεις ευθύνονται για τις συμπεριφορες των παιδιων και για το τι ειδους ενηλικες θα γινουν. Διαβαζοντας απαντησεις σου σε αντιστοιχα θεματα μπορω να πω πως αυτη τη φορα σκαλωσα. Αλήθεια πιστευεις οτι μπορει ενα παιδακι οσο κ αν οι γονεις του ασχολούνται προσπαθούν να το διαπαιδαγωγησουν καλα,αυτο να εχει το δικο του χαρακτήρα σε μια τοσο μικρη ηλικια; Ειναι πλαστελινη τα μικρα παιδια τα πλαθουμε οπως θελουμε, ειναι παπαγαλακια που μιμουνται τους γονείς, ειμαστε οι θεοι τους κ παιρνουν παντα παραδειγματα απο εμας. Κατα τη δικη σου αποψη δεν ισχυουν ολα τα παραπανω; μηπως τελικά γονεις που συνανταμε κ δειχνουν να ασχολουνται με το παιδι αλλα αυτο παραμενει ταλιμπαν να μην ασχολουνται στην πραγματικοτητα αλλα να υποκρινονται απλα κ μονο για να δειχνουν καλοι;;κ έτσι βγαινει η αποψη οτι ειναι κ μερικα που ειναι γεννημενα ταλιμπαν! σορρυ ρε Λενα αλλα πιστευω ακραδαντα οτι το παιδι ειναι δημιουργημα των γονιων, σε ολα του! Εσυ τελικα τι πιστεύεις;;;

Δουκισσα

Αυτό το ερώτημα απασχολεί την επιστήμη από πάντα. Καμία σύγχρονη θεωρία δεν υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος είναι δημιούργημα των γονιών σε όλα του. Κάθε άνθρωπος είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Ασφαλώς έχουν ευθύνη οι γονείς, αλλά επίσης σίγουρο είναι ότι δεν μπορούν να δημιουργήσουν μια προσωπικότητα από το μηδέν, μόνο μέσα από όλα όσα κάνουν οι ίδιοι. Οι άνθρωποι έρχονται με συγκεκριμένη προδιάθεση και αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους συνέχεια. Και πάλι, δεν είναι θέμα άποψης. Αυτό που πιστεύεις, και μάλιστα ακράδαντα, απλώς δεν ισχύει. Όσο και να το πιστεύεις, δεν αλλάζει το γεγονός ότι δεν ισχύει. Πιστεύεις κάτι λάθος.

Οι ειδικοί στην παιδοψυχολογία βρίσκουν συσχετισμό μεταξύ της παιδικής ηλικίας και των αποτελεσμάτων αργότερα, προφανώς, αλλά κανείς σοβαρός μεταξύ τους δεν πιστεύει ότι ό,τι γράφεται δεν ξεγράφεται. Αντιθέτως, όλοι αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν κληρονομικά θέματα – όχι από τους γονείς, απαραίτητα, και όλοι αναγνωρίζουν ότι σε κάθε στιγμή της ζωής σου μπορείς να αλλάξεις τον εαυτό σου. Αλλιώς δεν θα υπήρχε ψυχολογία. Αν ήταν τόσο καταδικαστικά όσο πιστεύεις, τότε όλοι όσοι μεγάλωσαν δύσκολα, δεν έχουν απολύτως καμία ευκαιρία να αλλάξουν την πορεία της ζωής τους. Είναι δυνατόν να πιστεύεις ακράδαντα κάτι τόσο περιοριστικό; Καταρρίπτεται συνέχεια γύρω μας. Δεν βλέπεις πόσο διαφορετικά διαχειρίζεται ο καθένας την παιδική του ηλικία;

Και βέβαια, δεν είπα πουθενά ότι πιστεύω μόνο στην προδιάθεση ή μόνο στην διαπαιδαγώγηση, όπως κάνεις εσύ, το μόνο που έγραψα είναι ότι «έχω περισσότερη κατανόηση για αυτούς τους γονείς». Πίστευα, και συνεχίζω να πιστεύω, αυτό που λένε όλοι όσοι ασχολούνται με το θέμα, ότι είναι πολυπαραγοντικό, κι εδώ που τα λέμε, δεν χρειάζεται καν να το διαβάσω από ειδικούς, προφανώς ισχύει γιατί είναι το πιο λογικό από όλα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

44 points
Upvote Downvote

44
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
26 Θέματα σχολίων
18 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
30 Συντάκτες σχολίων
Λένα ΦουτσιτζήΔουκισσαGhostTERPo the Panda Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Εξάλλου, Δούκισσα, αν ίσχυε απόλυτα αυτό που πιστεύεις, δεν θα έπρεπε όλα τα παιδία ενός ζευγαριού να έχουν τον ίδιο χαρακτήρα; Ή τουλάχιστον, αν σκεφτούμε ότι συχνά παίζει -δυστυχώς- ρόλο το φύλο τους (στο πώς τα αντιμετωπίζουν οι γονείς), και το αν έχει μεσολαβήσει μεγάλη χρονική απόσταση που άλλαξε κάπως τους γονείς ως ανθρώπους, θα έπρεπε τουλάχιστον όλα τα αδέλφια ίδιου φύλου και με μικρές ηλικιακές διαφορές μεταξύ τους να έχουν σχεδόν ίδιο χαρακτήρα, γούστα και αρχές.

sktpsx
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

αυτο ακριβως θα ελεγα, εχω δυο ιδιου φυλου με πολυ μικρη διαφορα μεταξυ τους. Πιστευω τα μεγαλωνω με τον ιδιο τροπο, αλλα οι χαρακτηρες τους ειναι εντελως διαφορετικοι. και μιλαμε για παιδια ηλικιακου range 2-4χρ

Blanca luna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μαμά διδύμων εδώ! Είναι σαν τη μέρα με τη νύχτα from day one… Και να σκεφτείτε ότι ποτέ δεν τις διαχωρίσαμε ως αυτή που γεννήθηκε πρώτη και δεύτερη, παρά τις απίστευτα επίμονες ερωτήσεις από κάθε άγνωστο. Τι κόλλημα κι αυτό…

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Ίρις σ’αυτό η απαντησούλα είναι εύκολη. Ποτέ οι γονείς δεν είναι το ίδιο με όλα τα παιδιά. Και μόνο το γεγονός ότι υπάρχει ήδη ένα παιδί όταν έρχεται το δεύτερο αλλάζει εντελώς την κατάσταση για το δεύτερο παιδί. Οι γονείς είναι μεγαλύτεροι οι επαφές τους με τον λεξω κόσμο διαφορετικές. Όταν λέμε περιβάλλον δεν εννοούμε μόνο τους γονείς άλλωστε. Κατά τ’άλλα συμφωνώ μέχρι κεραίας με την απάντηση της Λένας

Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Luckystrike, έχεις δίκιο και το σκέφτηκα και αυτό καθώς έγραφα τα παραπάνω, αλλά και πάλι: Έχω δει αδέλφια που ο χαρακτήρας τους είναι η μέρα με τη νύχτα, χωρίς οι γονείς τους να τους έχουν φερθεί με εμφανώς διαφορετικό τρόπο. Επίσης, ακόμη κι αν η έλευση δεύτερου παιδιού επηρεάζει την προσέγγιση που έχουν οι γονείς στην ανατροφή, λογικά την επηρεάζει συνολικά. Δεν αρχίζουν δηλαδή να φέρονται εντελώς διαφορετικά στο δεύτερο, ενώ με το πρώτο συνεχίζουν να είναι ίδιοι σε όλα. Αν λοιπόν υπάρχει μικρή ηλικιακή διαφορά, θα πει πως και το πρώτο παιδί, ήδη από τα πχ. 2-3 του χρόνια… Διαβάστε περισσότερα »

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Αυτό που ήθελα να πω είναι πως το επιχείρημα αυτό από μόνο του είναι λίγο αδύναμο αν όλοι μας έχουμε παραδείγματα σαν αυτά που περιγράφεις. Ίσως η ομοιότητα να βρίσκεται στις αρχές και τις αξίες. Μιλάμε πάντα για οικογένειες με μία σχετική σταθερότητα. Παρόλα αυτά θεωρώ πως γίνονται μυριάδες πράγματα που οι γονείς δεν τα αντιλαμβάνονται κι επηρεάζουν την προσωπικότητα ενος παιδιού. . Αυτό που νομίζω τελικά όμως είναι πως αυτό που είναι προεγκατεστημένο είναι οι υποδοχείς στον εγκέφαλο. Σε κάποια πράγματα είναι πιο ευαίσθητο ένα παιδί σε άλλα άλλο. Η αίσθηση του πόνου π.χ. διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.… Διαβάστε περισσότερα »

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Η σειρά με την οποία γεννιούνται τα παιδιά και οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν επίσης μεγάλη σημασία. Οι γονείς αναγκαστικά φαίρονται διαφορετικά στο κάθε παιδί γιατι πχ στο πρώτο παιδί ειναι άπειροι, ενώ μετά ξερουν μερικά πράγματα κτλ.

Parisios
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Για να κάνω το δικηγόρο του διαβόλου, από τη στιγμή που ο χαρακτήρας είναι αποτέλεσμα γονιδίων (nature) και περιβάλλοντος (nurture), ακόμη και αν οι γονείς έχουν ακριβώς την ίδια συμπεριφορά σε όλα τα παιδιά, δεν έχουν δώσει σε όλα ακριβώς τα ίδια γονίδια, οπότε μπορεί να εξηγείται έτσι η διαφορά στον χαρακτήρα.
Αλλά και τα γονίδια και το περιβάλλον οι γονείς τα έδωσαν, άρα αυτοί φταίνε, μουαχαχαχα.

δε σου λέω!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς το 2019 ότι τα παιδιά είναι πλαστελίνη και τα πλάθεις όπως θέλεις, ότι δε γεννιούνται με χαρακτήρα; Δεν έχεις γνωρίσει ποτέ αδέρφια, ακόμη και δίδυμα, που να έχουν εντελώς μα εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από μωρά; Ακόμα και κουτάβια που γεννιούνται στην ίδια γέννα, συχνά από ηλικία μόλις λίγων ημερών βλέπεις πόσο διαφορετικούς χαρακτήρες έχουν. Το ίδιο ισχύει και στους ανθρώπους.

Stalkerou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Εν τω μεταξύ ολες οι απαντήσεις είναι ίδιες και αφορούν τα αδέρφια, το οποίο είναι πολύ προφανές. Και απορώ, δηλαδή, δεν κοιτάει τι συμβαίνει στην πράξη μόνη της, παρά διαβάζει άρθρα και βιβλία; καλά και τα βιβλία, αλλά μην ξεχνάμε και τα βασικά.

Μέλος
Συμμετέχων

Εδώ , εγώ με δίδυμη αδελφή, είμαστε η μέρα με τη νύχτα στον χαρακτήρα και επίσης με δύο γονείς με εντελώς διαφορετικες χαρακτήρες και συμπεριφορές.

Fuchsia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Fuchsia

Ζουμε στην εποχη οπου οι ανθρωποι νιωθουν παντοδυναμοι ηρωες και μικροι θεοι με την ψευδαισθηση οτι μπορεις να κανεις τα παντα αν το θες.Ισως βοηθησε και η τεχνολογια για να διαμορφωθει αυτο το consensus. Πολλοι νομιζουν ολοι μπορουν να κανουν τα παντα και οτι ο οποιοσδηποτε θα μπορουσε να ειναι οτιδηποτε αρκει να το θελησει και να το προσπαθησει. Οτι ολα περνουν απο το χερι μας και οτι η μοιρα μας καθοριζεται εξ ολοκληρου απο εμας. Συνεπως, οσοι ατυχησουν , τρωνε κραξιμο απο τον περιγυρο οτι εκαναν καποιο λαθος οι ιδιοι. Δεν ειναι λοιπον περιεργο που κυριαρχουν τετοιες αποψεις του… Διαβάστε περισσότερα »

Ένα Μπλούμπερι
Μέλος
Συμμετέχων

Η άποψη ότι τα παιδιά είναι ‘πλαστελίνη και τα πλάθουμε όπως θέλουμε’ είναι όχι μόνο λάθος στην απολυτοτητα της αλλά πιστεύω και επικίνδυνη. Ο γονέας που αντιμετωπίζει έτσι το παιδί του καταλήγει να ζει μέσα από αυτό ως μαριονέτα και επέκταση του εαυτού του, ως απόλυτο δημιούργημα που προφανώς είναι αβουλο ή έχει τη βούληση που αυτός θα του δώσει και προφανώς εγκρίνει. Αυτός ο γονέας θα δυσκολευτεί πολύ να αντιμετωπίσει το παιδί του ως σταδιακά αυτονομουμενο και διαφορετικό πλάσμα με δική του προσωπικότητα, θέλω, ανάγκες που μπορεί να είναι εντελώς αντίθετα από του γονέα αλλά που θα πρέπει όσο… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Για παιδιά δεν ξέρω, δεν έχω. Θα σας πω όμως για γατάκια. Έχω δύο αδερφάκια (ίδια γέννα). Τα πήρα δύο μηνών. Η Ρόζα είναι ταλιμπάν, παμπόνηρη και απίστευτα λαίμαργη. Η Φοίβη είναι ήσυχη και μυρίζει 10 λεπτά το φαγητό της πριν το φάει (τελικά της το τρώει η Ρόζα). Εγώ πιστεύω ακράδαντα, ότι είτε γατάκια είτε ανθρωπάκια, γεννιούνται με προσωπικότητα και οι γονείς (μαζί με ευρύτερη οικογένεια, σχολείο και φίλους) με τη συμπεριφορά τους αμβλύνουν ή οξύνουν πτυχές του χαρακτήρα τους. Δεν γεννιόμαστε άγραφο χαρτί.

Fuchsia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Fuchsia

Εχω δυο γατακια 7 μηνων ψυχουλες διδυμακια. Το ενα το θηλυκο ειναι χαδιαρικο πολυ, αγαπα ολο τον κοσμο και τη βροχη. Ειναι τεμπελα και της αρεσει να κυλιεται στο πατωμα. Το αρσενικο ειναι πολυ νευρικο και δεν καθεται καθολου για χαδια , τους ανθρωπους τους αποφευγει , ειναι ομως παιχνιδιαρικο και πολυ ζωηρο και τρεχει συνεχεια πολυ γρηγορα σε αντιθεση με την ηρεμη αδελφουλα του. Κοιμουνται μαζι κουρνιαζουν σχηματιζοντας συχνα καρδουλα (!) με τα κορμακια τους, αγαπιουνται πολυ και δεν μπορει το ενα χωρις το αλλο. Εχουν κι αυτα την προσωπικοτητα τους.

Po the Panda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Συμφωνώ απολύτως αμύριστο λουλούδι. Είχε γεννήσει μια γάτα στην αυλή μας 4 γατάκια. Το καθένα είχε τελείως διαφορετική προσωπικότητα. Ένα ήταν τόσο καχύποπτο που δεν μας πλησίαζε στα 3 μέτρα, παρά το γεγονός οτι τα ταΐζαμε και παίζαμε με τα αδερφάκια του. Το δεύτερο ήταν μεγάλος τσαμπουκάς και leader για τα υπόλοιπα. Το τρίτο ήταν χαδιάρικο και όποτε βγαίναμε στο μπαλκόνι μας νιαούριζε μέχρι να κατέβουμε κάτω να παίξουμε. Και το τέταρτο ήταν μεν φιλικό, αλλά και λίγο τεμπελάκι, όλη τη μέρα ξάπλα και χουζούρι. Το ίδιο βλέπω και με παιδιά φίλων και συγγενών που έχουμε μεγάλη οικειότητα. Επηρεάζονται μεν… Διαβάστε περισσότερα »

Γβρμ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αχ επειδή πέφτει σχετικό κράξιμο στα σχόλια εγώ θα της δώσω ένα περιθώριο της Δούκισσας γιατί υπάρχει όντως ένας βαθμός στον οποίο οι γονείς έχουν απόλυτη εξουσία. Με τον ίδιο τρόπο που δυο δίδυμα με τους ίδιους γονείς είναι διαφορετικά, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο το ίδιο παιδί αν μεγαλώσει με διαφορετικούς γονείς θα εξελιχθεί διαφορετικά. Απλως το να λες ότι είναι πλαστελίνη είναι πολύ παραπλανητικό. Γιατί αν έχεις έξι κυβικά εκατοστά πρασινοκαφέ πλαστελινη και περάσεις 18 χρόνια προσπαθώντας να φτιάξεις μακέτα πόλης, θα αποτύχεις. Το υλικό που είχες ήταν ξεκάθαρα για δεντράκι. Το μεγάλο στοίχημα για τον γονέα είναι… Διαβάστε περισσότερα »

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Εδώ θα πω κάτι όμως που ίσως είναι λίγο τζιζ. Έχω παρατηρήσει πως οι γονείς αποποιούνται την επιρροή τους μόνο όπου εμφανίζεται το παιδί δαίμονας. Τότε μόνο ακούω το κλασικό ίδι@ η πεθερά μου (με σαφή ένδειξη απαξίωσης της πεθεράς, είτε το επίσης κλασικό σου λέω ο πελοπίδας έτσι γεννήθηκε, ψεύτης (π.χ) και φωνακλάς, δηλαδή η ευτέρπη γιατί δεν είναι έτσι; εμείς δεν τους μεγαλώσαμε και τους δύο; παιδί μου το παιδί γεννιέται δε γίνεται.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Και οι flat earthers πιστεύουν ακράδαντα ότι η γη είναι επίπεδη, απλώς η επιστήμη δεν επιβεβαιώνει τις απόψεις τους.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Εντωμεταξύ, ακόμα και λευκό χαρτί να γεννιούνταν τα παιδιά (που φυσικά δεν το πιστεύω), πάλι δεν είναι ‘δημιουργηματα των γονιων”, αλληλεπιδρούν και με άλλους ανθρώπους και έχουν εμπειρίες και μόνα τους χωρίς τους γονείς.

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αυτό που πιστεύεις δεν ισχύει. Η επιστήμη τα τελευταία χρόνια με την εξέλιξη της ανάλυσης του DNA έχει δείξει οτι οι άνθρωποι γεννιούνται με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ενα γονίδιο σου δείνει μπλε μάτια, ένα άλλο γονίδιο σου δείνει την τάση να παίρνεις ρίσκα. Όμως, οι άνθρωποι διαμορφώνονται ΚΑΙ απο το περιβάλλον. Το περιβάλλον σου επιτρέπει να χρησιμοποιήσεις τα χαρακτηριστικά με τα οποία γεννήθηκες για να επιβιώσεις καλύτερα. Οι γονείς δηλαδή διαμορφώνουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν.

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Κάποια φυτά είναι εσωτερικού χώρου, άλλα όχι, άλλα θέλουν σκιερό μέρος και όλα χρειάζονται φως για να φωτοσυνθέσουν. Από την άλλη, μόνο η θέση είναι αρκετή? Είναι και το πότισμα , άλλα φυτά θέλουν πολύ , άλλα σχεδόν καθόλου. Είναι και η σύσταση του χώματος, η γαρδένια λέει η μαμούλα μου θέλει το καφεδάκι της, και σε κάποιες γλάστρες μπήγει καρφιά για σίδηρο .Τέλος, είναι η ρεαλιστική προσέγγιση στο παιδί που μεγαλώνουμε. Ο σπόρος του πανσέ , δεν θα γίνει ποτέ ορχιδέα αλλά θα ναι όμορφος και η ορχιδέα δεν θα είναι ποτέ ανθεκτική όσο τα γεράνια. Όλα μετράνε ,… Διαβάστε περισσότερα »