Αγαπητή «Α, μπα»: Ίσως τελικά να μου αρέσει η ιδέα του γάμου και οι συμβάσεις που κάποτε απέρριπτα

Είναι εσωτερική ανάγκη, είναι που βλέπω τους άλλους γύρω μου ή είναι που βλέπω ότι ο δικός μου σύντροφος δεν το σκέφτεται καν και με πιάνει πείσμα;

Γεια σου Α μπα! Παρακολουθώ το site κάποιο καιρό τώρα και έχω λίγο mixed feelings για κάποιες από τις απαντήσεις ή τα σχόλια που ακολουθούν τις ερωτήσεις. Όμως, όπως και να έχει, νιώθω ότι είναι thought provoking και αυτό είναι που μετράει, όχι να συμφωνούμε. Πήρα την απόφαση να σου γράψω για να πάρω λίγο μπρος στη σκέψη μου πάνω σε ένα από τα θέματα που με απασχολούν. Εν συντομία, είμαι με τον άνθρωπό μου 8 χρόνια τώρα και τα τελευταία ζούμε σε μια μυστηριώδη χώρα του εξωτερικού. Εγώ μέχρι τώρα πάντα έλεγα ότι δεν με ενδιαφέρουν οι γάμοι. Τι να σου προσφέρει παραπάνω ο γάμος αν έχεις τον άνθρωπό σου και είστε καλά? Όσον αφορά τα παιδιά πάντα έλεγα ότι θέλω αλλά μόνο αν συνθήκες στην ζωή μου είναι τέτοιες που να νιώθω ασφάλεια ότι μπορώ να ανταποκριθώ σε κάθε του ανάγκη, οικονομική, συναισθηματική και ότι άλλο. Και ο σύντροφός το βλέπει επίσης έτσι. Το θέμα μου είναι ότι τον τελευταίο χρόνο συχνά σκέφτομαι ότι τελικά θέλω να παντρευτώ. Ίσως είναι που όλοι γύρω μου -εδώ στο εξωτερικό, γιατί στην Ελλάδα οι φίλοι μου διατηρούν τις απόψεις που είπα ότι είχα κι εγώ- ή παντρεύονται ή είναι σε διαδικασία σοβαρής σκέψης. Το θέμα μου είναι το θέλω όντως να παντρευτώ? Είναι εσωτερική ανάγκη, είναι που βλέπω τους άλλους γύρω μου ή είναι που βλέπω ότι ο δικός μου σύντροφος δεν το σκέφτεται καν και με πιάνει πείσμα? Και δικαίως δεν το σκέφτεται βέβαια ο άνθρωπος γιατί δεν του έχω πει ποτέ ότι κάτι άλλαξε μέσα μου. Η μήπως είναι η ηλικία -πολύ πρόσφατα μπήκα στα αντα- και συνειδητοποιώ ότι σταδιακά τα τελευταία χρόνια έχω αρχίσει να βλέπω τα πράγματα αλλιώς. Όπως και να έχει μέχρι τώρα που σου γράφω δεν το έχω παραδεχτεί σε κανέναν ότι ίσως τελικά και να μου αρέσουν οι γάμοι και συμβάσεις που κάποτε απέρριπτα. Για παιδί βέβαια συνεχίζω να πιστεύω ότι πρέπει να έρθει μόνο όταν είναι η ώρα του και προς το παρόν για εμάς και την αβεβαιότητα στην οποία ζούμε αυτό δεν θα είναι άμεσα (δλδ στα επόμενα 2 χρόνια). Ίσως να σου είναι χρήσιμη πληροφορία τι στάση κρατά ο σύντροφός μου. όπως είπα δεν δείχνει να το σκέφτεται και προσωπικά εγώ πιστεύω ότι δεν είναι και έτοιμος κιόλας, με δεδομένο ότι γι αυτόν γάμος έχει νόημα αν είναι να προκύψουν άμεσα παιδιά.

ongoing process

Ααα, βέβαια, ο γάμος είναι «σύμβαση». Ναι, ναι, αυτά ισχύουν στο κοινόβιο που ζούμε όλοι μας, σε κάποιο δάσος έξω από το Σαν Φρανσίσκο, εκεί γύρω στο 1969. Κάπως καταλαβαίνω γιατί έχεις mixed feelings για τις απαντήσεις μου. Που να δεις πώς θα σου φανεί αυτή εδώ.

(Κι όμως, εγώ πιστεύω ότι το νόημα είναι τελικά να συμφωνήσουμε, και όχι να είναι thought provoking το μήνυμα. Είναι αναγκαίο να συμφωνήσουμε ότι οι γυναίκες δεν είναι φτιαγμένες μόνο για μητρότητα. Δεν αρκεί να τα συζητάμε φιλοσοφικά και να μένουμε στο «μμμ, ενδιαφέρουσα θεωρία». Αλλά τέλος πάντων.)

Επειδή το θέμα «ο γάμος είναι ένα χαρτί για μένα την ανεξάρτητη γυναίκα και δεν τον έχω ανάγκη», εξηγούμαι με μια απάντηση που έγραψα πολλά χρόνια πριν, αλλά δεν χρειάζεται να τα ξαναγράψω από την αρχή.

Ο γάμος είναι ένα συμβόλαιο, ένα πάρα πολύ δεσμευτικό και με τις περισσότερες ισόβιες επιπτώσεις, από τα πιο δεσμευτικά συμβόλαια που θα υπογράψεις ποτέ στη ζωή σου, οπότε μην το βλέπεις ανέμελα και υπεράνω. Τον γάμο τον κάνουμε μεγάλο θέμα γιατί ΕΙΝΑΙ μεγάλο θέμα. Με τον γάμο υπογράφεις, αποδέχεσαι αλλά και δηλώνεις ευθαρσώς και μετά από δική σου απόφαση και χωρίς καμία εξωτερική πίεση (τουλάχιστον έτσι ελπίζουμε), τα εξής: ότι πέρα από την άμεση οικογένεια που έχεις κληρονομήσει θες δε θες, η οποία έχει δικαιώματα πάνω σου (κληρονομικά, θεσμικά, κοινωνικά) διαλέγεις ΕΝΑΝ άνθρωπο –έναν τη φορά – ο οποίος θα είναι πιο κοντινός και από την οικογένειά σου ακόμα. Αυτός ο άνθρωπος θα έχει κληρονομικά, θεσμικά και κοινωνικά προνόμια πάνω σου, όπως και εσύ πάνω του. Αυτό είναι μια ευκαιρία να δημιουργήσεις μια νέα φυσαλίδα ασφάλειας, είτε παράλληλα με αυτή που είχες, είτε από την αρχή. Αν αγαπάς ή όχι, το κράτος αδιαφορεί, αλλά αν αγαπάς, είναι πιθανότερο να επιβιώσει η συμφωνία.

Ο λόγος που χρειάζεται «ένα χαρτί» που λένε «τι είναι ο γάμος, ένα χαρτί» είναι ότι αν δεν δεσμευτείς για τον ποιον διαλέγεις και γίνει η ζημιά και μας αφήσεις απότομα, σε ποιον να δώσει την περιουσία σου το κράτος; Στον αδερφό σου, που έχεις να του μιλήσεις χρόνια; Στον τελευταίο σου σύντροφο; Κι αν είχες δύο γκόμενους παράλληλα τι γίνεται; Ο θάνατος δεν είναι ο μοναδικός λόγος, υπάρχουν και νοσοκομεία, δάνεια, αγορές αυτοκινήτων, όλα αυτά χρειάζονται “ένα χαρτί”. Όσοι δηλώνουν υπεράνω και λένε «δεν χρειάζομαι χαρτί για να δείξω ποιον αγαπάω» είναι ακόμα νέοι, υγιείς, με οικογένεια που στηρίζει, στρέιτ και κυρίως, στην κοσμάρα τους (υποψιάζομαι ότι έχουν και μια σχετική οικονομική άνεση). Αν ζούσαμε με τους Ινδιάνους δεν θα ήταν χαρτί, θα ήταν ένα ωραίο φτερό ή ένα τατουάζ. Επειδή ζούμε εδώ που ζούμε δεν είναι τατουάζ, είναι ένα χαρτί, γιατί έτσι κάνουμε τώρα. Για να δεσμευτούμε αλλά και για να δεσμευτούν οι άλλοι απέναντί μας, υπογράφουμε χαρτιά, και το κράτος τα αποθηκεύει για να μην μπορεί να τα αμφισβητήσει κανείς. Όσοι έχουν αρρωστήσει, θέλησαν να πάρουν σπίτι, έκαναν αίτηση στον ΑΣΕΠ, χρειάστηκε να πάρουν την ασφάλεια υγείας του άλλου, έκαναν παιδιά, έχασαν τους γονείς τους πολύ νωρίς ή είναι γκέι, ξέρουν πολύ καλά τη σημασία αυτού του χαρτιού.

Σε μια οικονομικά προηγμένη χώρα που οι δύο είναι εξασφαλισμένοι οικονομικά και δεν τους αφορούν οι κληρονομιές και τα λοιπά, το ζευγάρι δεν έχει λόγο να παντρευτεί, εφόσον η χώρα αυτή είναι τόσο προηγμένη ώστε να μην υπάρχει κοινωνική πίεση για γάμο και δήλωση σταθερότητας, και δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοια χώρα στην πραγματικότητα.

Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς ρωτάς, όμως. Ρωτάς γιατί άλλαξες γνώμη; Δεν ξέρω. Δεν έχω ιδέα, κυρίως γιατί το «ο γάμος είναι σύμβαση στην οποία δεν πιστεύω» είναι κάτι που εγώ δεν πιστεύω, και όταν το ακούω αυτό, καταλαβαίνω ότι μιλάω με άνθρωπο που δεν τα έχει σκεφτεί αρκετά καλά τα πράγματα, κυρίως επειδή έχει ζήσει αρκετά προστατευμένα. Πιθανολογώ ότι η αβεβαιότητα που αρχίζει και γίνεται πιο έκδηλη στη ζωή σου σε έκανε να καταλάβεις ποιος είναι ο λόγος που ο κόσμος συνεχίζει να παντρεύεται. Τουλάχιστον το ελπίζω.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

98 points
Upvote Downvote

54
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
25 Θέματα σχολίων
29 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
34 Συντάκτες σχολίων
passionately curiousBetty Boopτούρτα σεράνο Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Το έχω ξαναπεί και σε άλλο σχόλιό μου, τη σημασία του γάμου, ως νομική πράξη, την κατάλαβα όταν με κάλεσαν αναπληρώτρια. Στα κριτήρια τοποθέτησης (το ποιο σχολείο θα διαλέξεις από τα διαθέσιμα, δηλαδή) είναι και το αν είσαι παντρεμένη. Αν είσαι παντρεμένη, έστω και 1 μέρα, προηγείσαι των άλλων που μπορεί να συζούν με τ@ν σύντροφό τους 15 χρόνια. Θα μου πεις αυτός είναι λόγος να παντρευτείς; Προφανώς όχι, αλλά νομίζω είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι ό γάμος είναι κάτι περισσότερο από ένα χαρτί (νομικά τουλάχιστον).

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Ένα από τα πολλά παραδείγματα, Granita, μπράβο, γι’ αυτό άλλωστε γίνεται τεράστιος αγώνας απ’την LGBTQ κοινότητα για ίσο δικαίωμα στον γάμο. Άλλα προσωπικά παραδείγματα: ως άνεργη είχα ιατρική περίθαλψη χάρη στον σύζυγο, ο οποίος είχε νομική υποχρέωση να με ταίζει, όταν μπήκε νοσοκομείο μόνο ως σύζυγος μπόρεσα να τον φροντίσω τα βράδια (ΣΟΚ) κλπ. Στον αντίποδα, ο μπαμπάς μου έμεινε άστεγος όταν πέθανε ξαφνικά η επί 8ετίας σύντροφος του και το σπίτι που χτίσανε μαζί πήγε στην αδερφή της.

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ενδεικτικά και καθημερινά παραδείγματα αυτά που λες. Και άλλα πολλά. Ξεχνάμε π.χ. τα αλλοεθνή ζευγάρια. Μέσω γάμου μπορείς να αποκτήσεις υπηκοότητα. Η υιοθεσία επίσης που είναι από πολύ δύσκολη έως αδύνατη σε κάποιες χώρες, σε ανύπαντρους.
Εννοείται και πολύ σωστά διεκδικεί η LGBTQ κοινότητα ίση μεταχείριση και ελπίζω να συμβεί αυτό κάποτε καθολικά.
Λυπάμαι πολύ για τον μπαμπά σου…

Neverlander
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Granita ❣

sugar
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Εγώ πάλι πιστεύω ότι κάτι τέτοιες ιδέες του τύπου “απορρίπτω την έννοια του γάμου αλλά τα μπόχο νυφικά μ’ αρέσουν περισσότερο από τα γοργονέ” είναι μια πτυχή του cool girl, που θεωρεί ότι θα θέλουν περισσότερο να την παντρευτούν αν δε θέλει η ίδια αλλά αρχίζει να θορυβείται όταν στ’ αλήθεια δεν της το ζητάει κανείς.
Τώρα που το σκέφτομαι, είναι πολύ παράξενο που ένας άνθρωπος που σκέφτεται/ονειρεύεται να παντρευτεί μπορεί να σκεφτεί περισσότερες φορές τη λέξη “γοργονέ” από τη λέξη “δέσμευση”. 😁😁😁

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Είμαστε κι εμείς οι παλιές αναγνώστριες που από τον τίτλο και μόνο τρίβαμε τα χέρια μας 😁😁

Sia
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Sia

Χαχαχα 😅

Αγριομολόχα
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Γιατί η παλιά ξέρει!
Ωστόσο δεν ήθελα που δεν ήθελα τον γάμο με αυτά που διάβασα, αγχώθηκα παραπάνω.

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Αγριομολόχα! Μια που σε πέτυχα εδώ, να ξέρεις συναντιόμαστε στην πόλη. Μπες στις συζητήσεις για περισσότερες πληροφορίες, εάν φυσικά, ακόμη ενδιαφέρεσαι. Καλή συνέχεια! : )

AllesGoed
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Υπάρχει και έννοια του γάμου ως συμβολαίου χωρίς τις φανφάρες, ενημερωτικά για όλα τα cool girls του κόσμου.
Μπορείς να παντρευτείς τέταρτη πρωί σε δημαρχείο με παρουσία μόνο των μαρτύρων και του δημαρχιακού αντιπροσώπου. Ούτε νυφικά, ούτε ροτοντες. Και η βέρα ειναι optional. Μόνο η υπογραφή έχει σημασία. Και μετά μοιράζεσαι ασφάλεια υγείας, φορολογικα, σύνταξη (ω μη γεννητω) κλπ. Είναι γεγονός ότι τον λογαριασμό netflix μπορείς να τον μοιραστείς και πριν το γάμο.

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ούτε καν στο Δημαρχείο. Και στο σπίτι σου παρουσία αντιδημάρχου και 2 μαρτύρων!

Kleopatra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Παντρεύτηκα μια Πέμπτη πρωί κατά τις 10 σε δημαρχείο με ένα απλό άσπρο φουστάνι και δεν αγόρασα ποτέ βέρες. Δεν υπήρχε σύμφωνο συμβίωσης ακόμα, αλλιώς πιθανόν να μην είχα κάνει ούτε αυτό. Το έκανα για λόγους ασφάλειας υγείας και τα άλλα που αναφέρθηκαν, συν πίεσης από γονείς φυσικά. Εχουν περάσει 20 χρόνια και αυτά τα χρόνια οι περισσότεροι που ξέρω (παντρεμένοι σε εκκλησίες και κτήματα) είναι ήδη χωρισμένοι από καιρό.

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Ρε συ Κλεοπάτρα, εκτός θέματος, αλλά το έγραψες και αλλού ότι εισαι 20 χρόνια παντρεμένη. Ειλικρινά με αυτά που γράφεις σε χαίρομαι πολύ και ειλικρινά εύχομαι και εγώ σε 10 χρόνια από τώρα να ειμαι ετσι.

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Εγώ πάντως παντρεύτηκα στο δημαρχείο με μια ουρά ΝΑ, πέντε μέτρα ύφασμα και 150 καλεσμένους. Ακολούθησε γεύμα μετά μουσικής σε μπαρόκ πύργο της περιοχής. Δυστυχώς οι Ελληνίδες προσκεκλημένες ως ανίδεες ήρθαν στο γάμο με παντελόνι αφού για εκείνες ο πολιτικός ήταν συνώνυμο του “απλός”.

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Θεά!

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Άνθρωποι παντρεύονται για : διορισμούς, μεταθέσεις, μονιμοποιήσεις, εξωσωματικές, βιοπορισμό, βελτίωση της κοινωνικής τους θέσης, εγκυμοσύνες επιθυμητές και ανεπιθύμητες, για να έχουν ιδιοκτησία, κληρονομιές, σοβαρές ασθένειες, επικείμενους θανάτους,κλπ. Αν δεν σου χει τύχει κάτι τέτοιο ως ανάγκη, καλά είσαι. Αλλά ακόμα και αν θες να παντρευτείς-όπως έκαναν πολλοί- για : το μονόπετρο, το νυφικό, τη δεξίωση, την εκπλήρωση του πατρικού/μητρικού οράματος , το ταξίδι του μέλιτος, τον κοινό λογαριασμό στα σόσιαλ, τα τραπεζώματα ζευγών, την ομοιογένεια της παρέας, τη συμβατότητα των ζωδίων ή την αισθητική αρμονία της βέρας στον δεξί σου παράμεσο, μπορείς ΠΑΝΤΑ να χωρίσεις αν δεν περνάς καλά. Σε… Διαβάστε περισσότερα »

Zouzouna Goutsouna
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Zouzouna Goutsouna

Για βιοπορισμο και για ολα αυτα που ειπες παντρευονται οι ανθρωποι.
Πραγματικα αυτοι που ψαχνουν ακομα το νοημα του γαμου θα πρεπει να ζουν σε μια χαρουμενη τσιφλοφουσκα μεσα. Καμια επαφη με την πραγματικοτητα ομως!

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Κοίτα, όλοι κάπως μπήκαμε σ’ αυτή την ιστορία, το θέμα είναι να μην εγκλωβιστούμε σε δύσκολες καταστασεις.

Louise B.
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Πολύ ωραία η απάντηση της Λένας. Είναι μια ώριμη και λογική προσέγγιση στον θεσμό του γάμου. Έχω ακούσει ανά διαστήματα απίστευτες θεωρίες από γυναίκες και άντρες. Γνωστή μου διατυμπανίζει ότι ως σωστή φεμινίστρια δεν πρόκειται να συμβιβαστεί με τον θεσμό του γάμου ο οποίος ανά τους αιώνες καταπιέζει γυναίκες και δεν θέλει να το διαιωνίσει. Το αποτέλεσμα φυσικά ήταν ενώ ζεί σε προηγμένο κράτος να έχει σοβαρά θέματα με την αναγνώριση του παιδιού τους. Άλλος έλεγε ότι δεν χωράει η αγάπη και ο έρωτας στα κουτάκια ενός χαρτιού που εκδίδει το ΚΕΠ, κοινώς διάφορα ποιητικά και ασαφή τα οποία όμως… Διαβάστε περισσότερα »

sugar
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Ωραίος αυτός με το ΚΕΠ 😁

Ghostwriter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Να τα τικάρουμε τα κουτάκια. Το θέμα είνια πως τα ξετικάρουμε αν χρειαστεί. Εγώ έχω παιδί εκτός γάμου, μια χαρά όλα με την αναγνώριση. Ήταν μια διαδικασία όχι ιδιαίτερα περίπλοκη. Σίγουρα λιγότερο περίπλοκη από το να ράψεις νυφικό και να κανονίσεις τη λίστα με τους καλεσμένους. Και πιο φτηνή. Αν τα τινάξω, στα ασφαλιστικά έχω δηλώσει ποιός παίρνει τι. Αν χωρίσω, δε θα δικαιούμαι διατροφή, αλλά το παιδί θα δικαιούται. Αν αποκτήσω περιουσία, θα φτιάξω διαθήκη. Από την άλλη αν παντρεφτώ, στη χώρα που ζω θα πληρώνουμε και οι δυο ψηλότερους φόρους (συν έξοδα γάμου/ δικηγόρου). Εμάς δε μας συμφέρει.… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Καλημέρα σας και καλωσορίσατε στην ενήλικη ζωή.

bella ciao
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Δηλώνω ένοχη! Κι εγώ όταν παντρεύτηκα (που δεν παντρεύτηκα και μικρή) έβλεπα τον γάμο όπως η γράφουσα. Κι εγώ επίσης αναρωτιόμουν αφού είναι ένα χαρτί, γιατί ζορίζομαι τόσο πολύ? Λοιπόν, με όσα λέει η Λένα συμφωνώ χίλια τοις εκατό, θέλω όμως να θέσω 2 ακόμα παραμέτρους! Η πρώτη είναι πως δεν μπορούμε να δούμε με νηφαλιότητα το τί είναι ο γάμος, γιατί έχουμε τη μάνα μας/τον μπαμπά μας τη θεία και όλη την κοινωνία που μετά τα 30 σε κοιτά με δυσπιστία αν είσαι ανύπαντρη. Συγκαταβατικά χαμόγελα, λόγια ευγενικά παρηγοριάς, ευχές “και με ενα καλό παιδί”. Οπότε ναι, δύσκολο να… Διαβάστε περισσότερα »

εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Μάλλον καλά κρατεί ο μύθος του κουλ γκερλ που δεν είναι σαν τ’αλλα κορίτσια να ονειρεύεται νυφικά και άλλα συμβατικά. Σε περίπτωση θανάτου, νοσοκομείου (ποιος θέλεις να πάρει αποφάσεις για χειρουργείο, να τραβήξει την πρίζα και άλλα ωραία ενώ είσαι σε κώμα π.χ.) ,αγοράς σπιτιού, τι θα πεις, αχ, ήθελα να ζήσω τη ζωή μου μακριά από συμβάσεις; Προσωπικα με ταρακούνησε η περίπτωση Χατζησαββα-Φαλελακη, ήταν συγκλονιστικο πόσα πολλά επηρέασε η έλλειψη ‘ενός χαρτιού’. Δεν πειράζει αν άλλαξες γνώμη, μιλα με τον σύντροφο σου και βλέπεις τι θα κάνεις. Όμως μην αισθάνεσαι ανώτερη από τους άλλους, γιατί εσύ χάνεις νομικά κατοχυρωμένα… Διαβάστε περισσότερα »

didi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγω πιστευω οτι ολα τα παραπανω λυνονται με μια διαθηκη κ ενα πληρεξουσιο. Και παιρνονται πισω (ακυρωνονται) πολυ πιο ευκολα απ οτι το χαρτι του γαμου σε περιπτωση χωρισμου.
Δε γνωριζω βεβαια πως λειτουργει το συμφωνο συμβιωσης , ισως ειναι εξισου ευκολο να το ακυρωσεις και δε χρειαζονται διαθηκες κ πληρεξουσια.

bozonio
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Οχι didi δε λυνονται ολα. Υπάρχουν ομόφυλα ζευγάρια που ζουσαν χρονια μαζι, πεθανε ο ενας και ενω ειχε κανει διαθηκη και τα πάντα ο άλλος δεν πηρε τίποτα. Έκαναν προσβολή οι συγγενείς που δε του μιλούσαν γιατί ήταν γκέι και κέρδισαν. Υπάρχουν άλλα ζευγάρια που ο ένας ήταν στην εντατική και ο άντρας του δε μπορούσε να τον δει. Υπάρχουν ζευγάρια που είχαν παιδί και όταν χώρισαν η “βιολογική” μητέρα αποφάσισε οτι η άλλη μητερα δε μπορούσε να δει το παιδί της και κέρδισε στο δικαστήριο. Εχουν συμβει αυτά. Εγώ πιθανόν να μην μπορούσα να μείνω στη χώρα που έμενα… Διαβάστε περισσότερα »

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Οταν υπάρχει διαθήκη (έγκυρη) οι συγγενείς δικαιούνται μόνο τη νόμιμη μοίρα (όσοι τη δικαιούνται).

AllesGoed
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τωρα που η κριση εφερε μεταναστευση και η μεταναστευση international έρωτες και παιδιά, να επισημάνω ότι το κληρονομικό δίκαιο είναι διαφορετικό σε κάθε χώρα και η διαθήκη δεν έχει την ίδια ισχύ. Επίσης σε κάποιες χώρες το σύμφωνο συμβίωσης δεν καλύπτει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κληρονομικά και συντάξεις.