Αγαπητή «Α, μπα»: Γιατί είναι τόσο δύσκολη η παντοτινή φιλία;

Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα

Καλησπέρα! Είμαι 23 και έχω προβληματισμούς όσον αφορά την κοινωνική μου ζωή. Καλώς ή κακώς, όταν με γνωρίζει κάποιος με συμπαθεί αμέσως και θέλει την παρέα μαζί μου. Είμαι όμως σε μια ηλικία που δε με νοιάζει να βγω απλά για να βγω. Αυτό το έχω σταματήσει από τα 18. Αναζητώ μια σταθερή παρέα, θέλω καρδιακούς φίλους που θα είμαστε μαζί για πάντα. Αυτό δεν το επιζητώ και στον ερωτικό τομέα βέβαια, γιατί δε ψάχνω για κάτι σοβαρό. Το παράδοξο βέβαια της υπόθεσης είναι ότι με όσα αγόρια έχω βγει κατά καιρούς ταιριάξαμε απόλυτα και κάνουμε αρκετή παρέα θα έλεγα. Είναι φεμινιστές και γι’ αυτό άλλωστε είχαμε βγει ενώ σε διαφορετική περίπτωση, δε θα βγαίναμε καν. Με αφορμή τα καλά μου ραντεβού λοιπόν, αποφάσισα να βάλω φίλτρα και στις φιλικές μου σχέσεις. Σκέφτηκα ότι είναι περίεργο να μη θέλω να βγω για καφέ με έναν σεξιστή αλλά την σεξίστρια φίλη να την καλώ σπίτι μου για καφέ μόνο και μόνο επειδή την ξέρω χρόνια. Πέρα από αυτό το φίλτρο που είναι αυτονόητο, έβαλα κι άλλα και έτσι ξέκοψα με αρκετό κόσμο. Θεώρησα πιο σωστό να μείνω μόνη μου για ένα διάστημα παρά με άτομα που δεν έχουν να μου προσφέρουν κάτι. Με λύπη διαπιστώνω ότι στις φιλικές σχέσεις που άφησα πίσω, εγώ πάντα έδινα και δεν ξέρω αν έπαιρνα πίσω. Αλίμονο, το έκανα γιατί το ένιωθα, αλλά όπως φαίνεται οι άλλοι δεν το ένιωθαν. Κατάλαβα πως δεν με είχαν μάθει γιατί δεν είχαν μπει ποτέ στη διαδικασία. Είναι συγκεκριμένες περιπτώσεις ατόμων που με θλίβουν λίγο περισσότερο. Για παράδειγμα, αυτή μιας φίλης για 10 χρόνια που δεν έχουμε κανένα κοινό πέρα από το γεγονός ότι ήμασταν φίλες από παιδιά. Έχει αλλάξει και έχει γίνει ένας πολύ επιφανειακός άνθρωπος, τα θέματα συζήτησης μας είναι αρκετά περιορισμένα πλέον. Με στεναχωρεί και μια άλλη περίπτωση πολύ, μια φίλη που ενώ νόμιζα πως τα πηγαίναμε καλά, κατάλαβα πως με ζηλεύει, αλλά δεν ξέρω πότε ξεκίνησε αυτή η ζήλεια. Με άλλα άτομα χαθήκαμε περισσότερο λόγω απόστασης, μένουμε σε άλλες πόλεις, έχουμε άλλες ασχολίες, οπότε αυτές τις καταστάσεις τις παίρνω λίγο πιο χαλαρά.. Από την αντίπερα όχθη, βρίσκονται τα άτομα που γνώρισα σχετικά πρόσφατα και βλέπω πόσο άνετα νιώθω μαζί τους, πόσο καλά περνάω και πόση θέληση υπάρχει από την πλευρά τους να γνωριστούμε ακόμη καλύτερα και να μη μείνουμε μόνο στα ποτά το βράδυ. Εννοείται πως μου αρέσουν τα ποτά το βράδυ και κάθε άλλη ώρα της ημέρας απλώς θέλω κάτι παραπάνω…. Και για να καταλήξω κάπου (συγγνώμη για το εκτενές κείμενο) έτσι θα είναι η ζωή μου από δω και πέρα; Θα κάνω παρέα με κάποιους, θα ανοίγομαι, θα περνάμε καλά, μετά θα κόβουμε επαφή και θα γνωρίζω άλλους στην πορεία; Πολύ με θλίβει και ζηλεύω με την καλή έννοια αυτούς που έχουν φίλους από το σχολείο. Ο κολλητός μου, μου λέει πως αλλάζουμε και δε γίνεται να ταιριάζουμε με όλους σε κάθε χρονική στιγμή όπως πχ με αυτή την πρώην φίλη που σου είπα από παλιά. Το ότι γνωριζόμαστε χρόνια δεν είναι λόγος για να συνεχίσουμε. Παραδόξως, αυτή τη φιλοσοφία εγώ την έχω στα ερωτικά, αλλά στις φιλικές σχέσεις δεν ξέρω γιατί είμαι έτσι…Σε ευχαριστώ πολύ!

Β.

 

Ούτε εγώ ξέρω γιατί είσαι έτσι, και εκεί είναι όλο το πρόβλημα. Έχω μια υποψία, όμως. Μπορεί να είσαι έτσι επειδή έχεις μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου. Πιστεύεις ότι εφόσον είσαι «σοβαρή», «με βάθος», «με ενδιαφέροντα», «ελκυστική ως προσωπικότητα», «κατασταλαγμένη» αφού διαλέγεις σωστούς ανθρώπους, διώχνεις τους λάθος, και ενδιαφέρεσαι για πολλά περισσότερα από τα σκέτα ποτά, Ε ΤΟΤΕ είναι σαν προσταγή από το Σύμπαν να αποκτήσεις φίλους καρδιακούς για πάντα, γιατί οι σοβαροί άνθρωποι αντάξιοι του εαυτού σου έχουν καρδιακούς φίλους για πάντα. Για. Πάντα. Δεν πειράζει που δεν σου συμβαίνει στο ερωτικό, γιατί θεωρείς ότι είσαι ακόμα μικρή για αυτό το «για πάντα». Πολύ φοβάμαι ότι μόλις αποφασίσεις ότι ήρθε η ώρα και για εκείνο «για πάντα», θα απελπιστείς πάλι όταν καταλάβεις επιτέλους ότι δεν μπορείς να ζεις την ζωή σου εκ των προτέρων, ότι πρέπει να μάθεις να προσαρμόζεσαι, ότι η εξέλιξη των σχέσεων στη ζωή σου δεν είναι μόνο στο δικό σου χέρι, ότι οι άνθρωποι αλλάζουν και οι δρόμοι τους συναντιούνται και απομακρύνονται συνεχώς, και ότι τίποτα δεν είναι για πάντα, ούτε το για πάντα δεν είναι για πάντα, κάποτε θα πεθάνεις.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

51 points
Upvote Downvote

18
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
13 Θέματα σχολίων
5 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
16 Συντάκτες σχολίων
OnionselinaloelaAloutero Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
acantholimon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα,να βγαίνεις,απλά για να βγαίνεις.Μην το υποτιμάς.Η σαχλαμάρα,το άσκοπο ξενύχτι,μια μαλακία,που θα παιχτεί,είναι πράγματα,που μας δένουν.Όχι τα μόνα,αλλά χρειάζονται κι αυτά.Θα υπάρξουν και πιο βαθιές συζητήσεις,θα υπάρξουν κι άνθρωποι,που θα σε στηρίξουν,αλλά αυτά έρχονται με τον καιρό,καθώς μοιράζεσαι εμπειρίες με άλλους.Και δεν πειράζει,αν δεν είναι και τέλειοι.Φίλος δεν είναι αυτός,που δεν έχει κουσούρια.Είναι αυτός,που θα σου σταθεί,που θα σε κάνει να γελάσεις,που δε θα σκεφτεσαι 100 φορές,για να πεις κάτι.Μπορεί και να χαθείτε κάποια στιγμή.Μπορεί και να μην ταιριάζετε πια.Συμβαίνουν αυτά.Εσύ δε θα αλλάξεις πιστεύεις;Κι ο άλλος που θα σε κάνει φίλη του,δεν ξέρει για πόσο… Διαβάστε περισσότερα »

_thenewclassic
Επισκέπτης
Συμμετέχων

“Καλώς ή κακώς, όταν με γνωρίζει κάποιος με συμπαθεί αμέσως και θέλει την παρέα μαζί μου”

Αν είναι δυνατόν πως και δεν είναι ουρά έξω από το σπίτι σου οι εν δυνάμει φίλοι, να σε παρακαλάνε να σχετιστείς μαζί τους;

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Αχ και να ‘ξερες πόσο επικίνδυνο για τις αποφάσεις της ζωής σου είναι σ’αυτήν την ηλικία να θεωρείς πως είσαι πιο ώριμη απ’ότι είσαι. Ή αυτό που λέει η Λένα να παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Σου μιλάει μία παθούσα που τώρα στα σαράντα πλας της κάνει αναδιοργάνωση γιατί στα 23 της θεωρούσε εαυτόν σούπερ ντούπερ να ‘ούμε. Χαλάρωσε. Οι άνθρωποι εκτός απο σεξιστές ή ομοφοβικοί έχουν και πλάκα. Είναι τρυφεροί. Δέχονται καμιά φορά πως έκαναν λάθος κι αλλάζουν γνώμη. Είναι πρόθυμοι να σ’ακούσουν και να μοιραστούν μαζί ότι θεωρούν ξεχωριστό. Είναι χαζοί και σε κάνουν να γελάς.… Διαβάστε περισσότερα »

Lady E
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τι ωραία απάντηση!

Και εγώ αυτή τη χαζο-ωριμότητα είχα και την υπεργαματοσύνη και τώρα δέκα χρόνια αργότερα κάνω την ίδια αναδιοργάνωση και πολύ ταυτίστηκα με αυτά που έγραψες…

luckystrike
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Μόνο δέκα χρόνια; καλά είσαι. :))

Aloutero
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Πολύ ωραία απάντηση! Δυστυχώς ομως όλοι πρέπει να περάσουμε την υπεργαματωσυνη των είκοσι κάτι και μέσα στα “συμπτώματα” είναι και το ότι δεν ακούς κανέναν. Δεν μετάλαμπάδευεται η εμπειρία. Πρέπει να τη ζήσεις για να τη νιώσεις.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Δυστυχως δεν μεταλαμπαδεύεται!αλλιως ήθελα και εγω λίγη δεκαπέντε χρονια πριν….(σε περιπτωση που μεταλαμπαδεύεται δώστε και τωρα και σώστε)

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Χωρίς να διαφωνώ σε τίποτα με τους άλλους σχολιαστές θέλω να πω ότι φίλοι καρδιακοί υπάρχουν. Αλλά δε σου χαρίζονται. Οι βαθιές φιλίες χτίζονται. Τα καταφέρνεις όταν δεχτείς τις αδυναμίες και τις ατέλειες του άλλου. Όταν δεν τον βλέπεις μονοδιάστατα (ειναι σεξιστής) αλλά βλέπεις όλη την γκάμα της προσωπικότητας του ( ειναι τρυφερός, δυνατός, ειναι πάντα εκεί στα δύσκολα κλπ). Θεωρώ ότι τα κριτήρια σου ειναι πολυ επιφανειακά. Στη φίλη που ειναι σεξιστρια, της μίλησες, της εξήγησες, προσπάθησες να καταλάβεις γιατί ειναι έτσι; Εκτός από αυτό άλλα χαρίσματα δεν έχει;
Και τέλος, εσύ είσαι τέλεια;

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Αυτό το “καρδιακούς” μου έβγαλε μια βιασύνη. Καρδιακοί φίλοι δεν είναι πάντα αυτοί που λένε κάποιοι “κολλητους’. Είναι κάτι που έρχεται με τα χρόνια και το καταλαβαίνεις πολύ αργότερα. Δεν μπορείς να κάνεις καρδιακούς φίλους εν τη γεννέσει. Άσε που νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε για τέτοιους γενικά μετά τα 30.

loela
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Προσωπικά δεν το θεωρώ ‘κακό’ να αντιληφθεί κανείς ότι δεν τον ικανοποιεί πλέον ο κύκλος του. Όσο αλλάζουμε αλλάζουν και οι γύρω μας και πολλές φορές δε γίνεται να συμπορευτούμε. Κάπως όμως τα φέρνει η ζωή και έρχονται άνθρωποι που μας ταιριάζουν καλύτερα στην εκάστοτε φάση της ζωής μας. Με κάποιους μπορεί να κρατήσεις επαφή αλλά να αλλάξει η ποιότητα της σχέσης. Δουλειές, σχέσεις, ενδιαφέροντα… πλέον δεν έχεις τον ίδιο χρόνο να αφιερώνεις όσο πριν. Άλλα όλα θέλουν προσπάθεια. Και η φιλία δεν υπάρχει απαραίτητα για να βγάζουμε τα γούστα μας μόνο. Θέλει και υπομονή και συγχώρεση και κατανόηση.

Shea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ούτε το για πάντα δεν είναι για πάντα. Κάποτε θα πεθάνεις. Ρε συ αμπα 😂 αχαχαχαχα

ντε
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

χαχαχαχαχα

σ’ αυτό βέβαια πρέπει να συνυπολογίσουμε και την πιθανότητα ούτε ο θάνατος να είναι για πάντα. πρόβλημα.

Λουκρητί@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Και μετά τα υπέρλαμπρα σχόλια της Λένας και της luckystrike και αφού τα σκεφτείς καλά σκέψου και τη χρήση της φράσης “χαλάρωσε και απόλαυσέ το”.
Χάνεις την απόλαυση και στο μέλλον θα χάσεις κι άλλα.
Δεν μπαίνουν σε κουτάκια αυτά που έρχονται αλλά μόνο, κι αν χρειαστεί, αυτά που πέρασαν.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Κανένας ώριμος και σοβαρός άνθρωπος δεν διατυμπανίζει ποσό ώριμος και σοβαρός είναι γιατί ξέρει πολύ καλά πόσα ακόμα έχει να μάθει,ξέρει ότι έχει αδυναμίες και προσπαθεί να βελτιωθεί. Τροφή για σκέψη αυτά γιατί νομίζω ότι κρίνεις όλους τους άλλους αλλά τον εαυτό σου σαν να τον έβαλες στο βάθρο του αλάθητου. Πέρα από αυτά όμως οι φιλίες θέλουν και προσπαθεια, ε; Και όταν ένας άνθρωπος έχει απόψεις που μας ξενίζουν κάνουμε και καμιά κουβέντα δίνοντας μια άλλη οπτική, και πού ξέρεις; Ο σπόρος μπορεί να πιάσει. Και για να αποκτήσεις καρδιακός φίλους από τα «ανούσια» και χαλαρά ποτά πρέπει να… Διαβάστε περισσότερα »

ντε
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

καταλαβαίνω τα σχόλια όλων για πιθανό ελιτισμό ή όπως θέλετε πείτε το αλλά, για να μην είναι κι όλες οι απαντήσεις μόνο “κράξιμο”, θα ήθελα να προσθέσω και το εξής. το “ξεκαθάρισμα” μεταξύ φίλων που είχαμε γιατί έτσι, γιατί ήταν από πάντα, δεν είναι κακό όσο μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και μαθαίνουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε. σε αντίστοιχες καταστάσεις έχω βρεθεί κι εγώ και δεν έχω καμία ενοχή που απομακρύνθηκα από φιλικές σχέσεις δεκαετιών με ρατσιστές, σεξιστές κ.λπ. που και η συνέχεια των ζωών μας έδειξε ότι είχαμε τεράστια απόσταση. απλά αυτό που λένε οι περισσότεροι εδώ, και δεν διαφωνώ καθόλου,… Διαβάστε περισσότερα »