«Α, μπα» classics: Οι γονείς μου χρειάζονται ψυχολόγο

Μου ασκούν ψυχολογική βία

Γεια σου βρε Α,μπα! Καιρό σε διαβάζω και ήρθε η ώρα μου να ζητήσω βοήθεια. Είμαι 22 στα 23, πρόσφατα αποφοίτησα και εργάζομαι πάνω στον τομέα μου, για την ώρα χαμηλόμισθη όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα, με μισθό που δεν μου δίνει την δυνατότητα να συντηρηθώ μόνη μου. Με τους γονείς μου τα πήγαινα πάντα σχετικά καλά, με την έννοια ότι τα προβλήματα δεν αργούσαν ποτέ να ξεπεραστούν αλλά πάντα με δική μου υποχώρηση με την αίσθηση ότι κάνω λάθος, και με ψυχολογικό εκβιασμό. Σήμερα, μιλούσα με τον πατέρα μου και του έλεγα ότι θα χρειαστώ χρήματα για να πάρω φωτογραφίες από την αποφοίτησή μου και μέσα στην πλάκα του λέω “έλα μωρέ έτσι και αλλιώς από μένα γάμους και πανηγύρια δεν θα δεις ας έχουμε από το πτυχίο”. Αυτό ήταν, το τι ακολούθησε δεν μπορώ ούτε να στο περιγράψω. Φωνές, βρισιές, απειλές… να φωνάζει πως αυτά περίμενε από το παιδί του και καλύτερα να πάρει ένα πιστόλι να σκοτωθεί. Η μάνα μου να επιμένει ότι θα πάθει τίποτα εξαιτίας μου και να μου λέει, αν μας αγαπάς πήγαινε ζήτα συγγνώμη. Αλλά δεν μπορώ να πάω να ζητήσω συγγνώμη πάλι ρε Α,μπα! Όχι πάλι! Το θεωρώ τόσο γελοίο! Τι να πάω να πω? Συγγνώμη, μην φοβάσαι, θα παντρευτώ?!?! Εμένα με σκέφτεται κανείς πώς νιώθω με το να ακούω συνέχεια φωνές και να δέχομαι πιέσεις? Ξέρω πως και οι 2 χρειάζονται ψυχολόγο και το ξέρω χρόνια τώρα δεν περίμενα να το μάθω αλλά βλέπω ότι τα πράγματα σοβαρεύουν και με τα μυαλά που έχουν δεν θα δεχτούν να πάνε. Εγώ είχα πάει κρυφά από τον πατέρα μου (η μητέρα μου το ήξερε και το χε πάρει κατάκαρδα που κάνω ψυχανάλυση γιατί νόμιζε ότι είμαι τρελή), με είχε βοηθήσει αρκετά αλλά δυστυχώς δεν είχα την δυνατότητα να συνεχίσω. Ξέρω ότι μπορώ να βρω και δωρεάν αλλά προτιμώ να μαζέψω χρήματα να ξαναπάω στην ίδια που με είχε πιάσει από μία δύσκολη φάση της ζωής μου και με ξέρει ήδη.Αλλά το πρόβλημα παραμένει… ο πατέρας μου περιμένει πότε θα παντρευτώ γιατί τώρα που σπούδασα αυτό μου μένει. Και οκ το πα πλάκα, αλλά αν δεν τύχει να παντρευτώ ποτέ τι θα γίνει? Δεν έχω αυτά στο μυαλό μου, θέλω να κάνω άλλα πράγματα στη ζωή μου και.. πφφ… απλά πνίγομαι και αντί να νιώσω ότι έχω δίκιο, ζω μέσα στην παράνοια των γονιών μου που με πλύση εγκεφάλου με κάνουν να πιστεύω στο τέλος ότι εγώ κάνω λάθος… Κάνω?

-παιδί σε απόγνωση

Εγώ λέω, μέχρι να μαζέψεις τα λεφτά για να πας στην ψυχολόγο που σου αρέσει, να κλείσεις ένα ραντεβού στον δήμο σου. Θα σε βοηθήσει, δεν χρειάζεται να καθυστερείς για να έχεις το τέλειο, επίσης δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις στον δήμο, μπορεί να είναι ακόμα πιο τέλεια εκεί. Αυτή τη φορά μην το πεις σε κανέναν από τους δύο γονείς, δεν ξέρω γιατί το είπες στη μητέρα σου τότε. Περιμένεις ακόμα να σε δεχτούν για να νιώσεις ότι παίρνεις την σωστή απόφαση; Πρέπει να το ξεπεράσεις αυτό. Όσο κάνεις θεραπεία, θα μαθαίνεις καλύτερα πώς να χειρίζεσαι τους γονείς σου, τι να λες και τι να μην λες, πώς να αντιδράς στα ξεσπάσματα τους. Τώρα νιώθεις ανήμπορη γιατί νομίζεις ότι είναι ευθύνη και υποχρέωση σου να τους κρατάς ευχαριστημένους. Όταν καταλάβεις ότι αυτό ούτε είναι δική σου δουλειά, ούτε γίνεται, θα αποκτήσεις μια συναισθηματική απόσταση που είναι απαραίτητη όταν ενηλικιώνεσαι (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα σταματήσεις να τους αγαπάς, ή ότι θα απομακρυνθείτε ψυχικά).

Μέχρι να γίνει αυτό, κοίτα να δεις πώς θα γίνει να αποκτήσεις περισσότερα χρήματα για να φύγεις από το σπίτι, είτε με συγκάτοικο είτε με σύντροφο.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

22 points
Upvote Downvote

8
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
8 Θέματα σχολίων
0 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
8 Συντάκτες σχολίων
4η Νέας ΖωήςFerenikeiMarkMitsilavrentia_bisbiki Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Επείγει να μείνεις μόνη σου, βρες συγκάτοικο και μην περιμένεις κεφάλαιο. Δε θα είσαι η πρώτη, ούτε η τελευταία που θα ζει μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει. Ένα χοντρό στρώμα κάνει πολύ ωραίο κρεβάτι και τα αναποδογυρισμένα καφάσια τέλειες καρέκλες αν τα έχεις αγοράσει μόνος σου.
Η ηρεμία σου προέχει. Ακούγεσαι έξυπνος και συγκροτημένος άνθρωπος, θα τα καταφέρεις.

Cycling in the rain
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Είσαι στενά οικονομικά αλλά όπως λέει και η Anna πρέπει να φύγεις. Η συγκατοίκηση είναι δυσκολη αλλά είναι και μάθημα ζωής (μεγάλη εμπειρία στο θέμα). Όσο εξαστασαι οικονομικά έστω και λίγο από τους γονείς σου, θα σου ασκούν αυτή την πίεση. Όχι βέβαια πως θα σταματήσει εάν φύγεις αλλά:
1) δε θα την έχεις καθημερινά
2)θα έχεις αλλά πράγματα να σε απασχολούν
3)θα δεις με άλλο πιο αποστασιοποιημένο πρίσμα την κατασταση.

Ferenikei
Μέλος
Συμμετέχων

Να ζητήσεις συγγνώμη;;;;
Επειδή θέλεις να ζήσεις όπως σου ταιριάζει;;;;;

Μου θυμίζει ένα περιστατικό με μια χειριστική πρώην φίλη. Το πρώτο ΣΚ με νέο αμόρε, σε εκδρομή. Έχω εξαφανιστεί για να το ζήσω και με ψάχνει να βγούμε. Αποτελέσμα; Απαίτησε, (ναι απαίτησε!!!), να της ζητήσω συγνώμη που δεν της είπα τι θα έκανα και με ποιόν πριν φύγω. Όχι επειδή ανησύχησε, επειδή “της το έκρυψα”!!!!

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Οι γονείς σου και προπάντων ο πατέρας σου έχουν ΜΕΓΑΛΑ προβλήματα. Είναι όμως και μεγάλοι άνθρωποι και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτούς. Αντίθετα πρέπει να κοιτάξεις πως θα εξασφαλίσεις τη δική σου ψυχολογική και πνευματική υγεία, που καθόλου, μα καθόλου δεν υποστηρίζεται στο περιβάλλον που ζεις. Κατά τα άλλα οι συμβουλές της Α Μπα με καλύπτουν εντελώς. Όσο καιρό εξαναγκάζεσαι να ζεις σε αυτό το περιβάλλον, παίξτο τρελίτσα, τι να πω, μάλιστα ό,τι πείτε, για να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά που μόνο κακό σου κάνουν, και στο background ετοίμαζε την ηρωϊκή έξοδο.

4η Νέας Ζωής
Μέλος
Συμμετέχων

Κάποιος κάποτε με είχε συμβουλέψει να πετάξω από τη βάρκα μου ό,τι με τραβάει στο βυθό. Η συνειδητοποίηση ότι οι ίδιοι μας οι γονείς είναι αυτό που μας πνίγει είναι δύσκολη, επίπονη αλλά αναγκαία για να προχωρήσουμε μπροστά. Και η απόφαση να τους πετάξουμε από τη βάρκα μας είναι ακόμα πιο δύσκολη, τουλάχιστον για μένα.
Η απάντηση είναι υποδειγματική. Μάζεψε χρήματα για ψι, άνοιξε τα φτερά σου και πετα. Και εγώ αυτό προσπαθώ.

Mark
Μέλος
Συμμετέχων

Το αιώνιο πρόβλημα πολλών: πιεστικοί γονείς και η ανάγκη ως ενήλικας που έχει τελειώσει και τις σπουδές του, να μένεις μαζί τους. Και εντάξει συχνά αυτό αντέχεται αλλά άμα είναι και συντηρητικοί και περιμένουν αυτά που περιμένουν από σένα, πιο δύσκολα τα πράγματα τότε. Για να απαντηθεί και το τελευταίο ερώτημα σου: όχι δεν κάνεις λάθος. Αν θες ψυχολόγο, για τώρα δοκίμασε σε κανέναν δωρεάν εφόσον επείγει, καλύτερο απ το τίποτα. Εαν σαρέσει μένεις, αν όχι κάνεις υπομονή ώσπου παράλληλα να μαζέψεις κάνα φράγκο να πας σαυτήν που ήσουν παλιά. Τώρα, για το τι μπορείς να κάνεις; Τίποτα. Εφόσον μυαλά… Διαβάστε περισσότερα »

lavrentia_bisbiki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αλήθεια τώρα;

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Αυτό το σχόλιο δεν είναι απλά άσχημο, δεν είναι απλά αγενές, είναι τέρμα προσβλητικό και κακοποιητικο απέναντι σε έναν άνθρωπο που ήδη βιώνει ψυχολογική κακοποιηση. Θα έπρεπε να ντρέπεσαι και η διαχείριση θα έπρεπε να σβήσει αυτό το σχόλιο.