Αγαπητή «Α, μπα»: Πώς μπορώ να βοηθήσω την μητέρα μου ώστε να αντιδράσει;

Η σχέση της με τον πατέρα μου δεν είναι ισότιμη

Γεια σου Α,μπα! Καταρχήν, το site είναι υπέροχο! Σε παρακολουθώ χρόνια, και πάντα θαύμαζα τον τρόπο σκέψης σου. Θα ήθελα να ξέρεις επίσης ότι με έχεις βοηθήσεις πολύ 🙂 Είμαι γυναίκα, 35 χρονών, και είναι πρώτη φορά που γράφω. Θα ήθελα τη γνώμη σου σχετικά με τη σχέση που έχω με τους γονείς μου, κι αν πιστεύεις ότι θα έπρεπε να κάνω κάτι παραπάνω. Αρχίζω με μία σύντομη αναδρομή στο παρελθόν, για να κατανοήσεις, όσο γίνεται, το πλαίσιο. Μεγάλωσα στην επαρχία, σε ένα δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον μαζί με τον αδερφό μου, με φωνές και ξύλο του πατέρα μου προς τη μητέρα μου. Εμάς ο πατέρας μου δε μας χτυπούσε, αλλά είχαμε φωνές και συναισθηματικούς εκβιασμούς. Η μητέρα μου πάντα ήταν τρυφερή απέναντί μας. Ωστόσο, μεγάλωσα στο φόβο και στην καταπίεση.

Τα πράγματα βελτιώθηκαν όταν έφυγα σε άλλη πόλη για σπουδές. Εκεί είχα χρόνο να ηρεμήσω και να αρχίσω να αποδομώ τα όσα είχα ζήσει. Τέλος, γύρω στα 25 που έγινα οικονομικά ανεξάρτητη, είχα το θάρρος να αντιμετωπίσω τον πατέρα μου και να του πω όλα όσα ήθελα. Το αποτέλεσμα ήταν να μη μιλάμε για 2 περίπου χρόνια. Ο ίδιος αρνιόταν ότι είχε κάνει κάτι λάθος, και επέμενε ότι έπρεπε να του ζητήσω συγνώμη για την απαράδεκτη επανάστασή μου. Καταδέχτηκε να μου μιλήσει, και να δεχτεί ότι είναι δικαίωμά μου να μην ανέχομαι τη συμπεριφορά του λίγο πριν φύγω στη Γερμανία μόνιμα για εργασία. Ωστόσο, δεν νομίζω ότι έχει αποδεχτεί ότι η συμπεριφορά του ήταν λάθος. Η μητέρα μου σε όλο αυτό προσπαθούσε να κρατήσει ισορροπίες. Γενικά είναι άνθρωπος που προσπαθεί να έχει τους πάντες χαρούμενους. Μέχρι και δέκα χρόνια πριν, δεν παραδεχόταν ότι δεχόταν ενδοοικογενειακή βία. Μέχρι που της έδωσα ένα εξαιρετικό βιβλίο να διαβάσει που μιλούσε γι’ αυτό, και είδε κατά γράμμα όλες τις συμπεριφορές του πατέρα μου.

Τα τελευταία έξι με εφτά χρόνια έχει αρχίσει και η ίδια να σκέφτεται ότι μπορεί και πρέπει να διεκδικεί το χώρο της και τα όριά της. Τώρα πια έχει φίλες, πηγαίνει γυμναστήριο και κάνει ποδήλατο, ενώ πριν ήταν αρκετά αποκομμένη. Ωστόσο, εξακολουθεί να μην έχει ισότιμη σχέση. Χαρακτηριστικά, εργάζεται, αλλά δεν έχει άμεση πρόσβαση στα χρήματα που βγάζει. Πρέπει να ζητήσει χρήματα από τον πατέρα μου για να κάνει κάτι. Η ίδια ισχυρίζεται ότι αυτό δεν είναι πρόβλημα, καθώς εάν επιμένει, στο τέλος πάντα ο πατέρας μου υποχωρεί. Δεν γνωρίζω εάν υπάρχει ακόμα σωματική βία. Είμαι σίγουρη όμως ότι υπάρχει λεκτική. Εγώ τώρα πια ζω στο εξωτερικό. Είμαι παντρεμένη με έναν υπέροχο άνθρωπο και έχω και ένα παιδάκι. Μέσα μου τους έχω συγχωρέσει για όλα αυτά που έζησα. Όχι με την έννοια ότι δεν πειράζει, δεν έγινε και κάτι, αλλά με την έννοια ότι αυτοί έκαναν αυτά που θεώρησαν σωστά να κάνουν με τα δεδομένα που είχαν εκείνη την εποχή. Είναι ένα κομμάτι στο παρελθόν μου που δεν αλλάζει, αλλά μέσα από ανασκόπηση και πάρα πολύ σκέψη έχω μάθει από αυτό.

Η σχέση με τη μητέρα μου εξακολουθεί να είναι πολύ καλή. Με τον πατέρα μου μιλάμε που και που στο τηλέφωνο, χωρίς να λέμε κάτι ουσιαστικό. Τις ελάχιστες φορές το χρόνο που κατεβαίνω στο πατρικό μου, είναι πολύ φιλικός απέναντί μου, Επίσης έχω καταλάβει ότι όταν είμαι μπροστά, μια χαρά διαχειρίζεται και συγκρατεί το θυμό του απέναντι στη μητέρα μου. Είμαι σίγουρη ότι μεταξύ τους υπάρχουν και καλές στιγμές. Επίσης ίσως η μητέρα μου είναι χαρούμενη σε αυτή τη σχέση, που αρκετά πιθανόν να έχει βελτιωθεί σε σχέση με το παρελθόν.

Υπάρχουν όμως στιγμές όπου η μητέρα μου μου αναφέρει ότι είναι τσακωμένοι με τον πατέρα μου. Εννοείται για ασήμαντες αφορμές. Πχ. ο πατέρα μου δεν θέλει να έρθει η μητέρα να μας επισκεφτεί στη Γερμανία, οπότε και δεν εγκρίνεται το “κονδύλι” για τα εισιτήρια, καθώς θα απουσιάζει από το σπίτι για πολλές μέρες πχ 15. Στη μητέρα μου έχω αναφέρει ότι μπορώ να καλύπτω τέτοια έξοδα ώστε να μπορεί να έρχεται όποτε θέλει. Ότι ο ψυχολόγος θα ήταν μία πολύ καλή επιλογή για αυτήν. Ότι πρέπει να σκεφτεί και να επιλέξει πως θέλει να ζήσει την υπόλοιπη ζωή της. Ότι εάν χρειαστεί να μείνει κάπου, μπορεί να έρθει σπίτι μου ανά πάσα στιγμή. Αλλά δεν μπαίνω στη διαδικασία να μιλήσω στον πατέρα μου. Γιατί θέλω να με προστατέψω από σπατάλη ενέργειας και από την επιπλέον ψυχική φθορά, γιατί ξέρω ότι είναι μάταιο καθώς ο ίδιος δεν θα καταλάβει τι του λέω και αν δεν αντιδράσει η ίδια η μητέρα, δεν υπάρχει σωτηρία. Εσύ τι λες; Θα έπρεπε να κάνω και κάτι άλλο; Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν βολεύομαι στη σιωπή, ή εάν είναι σωστή συνειδητή επιλογή αυτό που κάνω. Υπάρχει κανένα βιβλίο που θα μπορούσε να τη βοηθήσει; Αφού λειτούργησε μια φορά, ίσως να ξαναλειτουργήσει 🙂

Ακούνα ματάτα (?)

Αυτό που θα βοηθούσε, και είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να πας εσύ σε ψυχολόγο, για να αντιμετωπίζεις την ανημπόρια που ζεις σχετικά με τη μητέρα σου, για να απαντήσεις την ερώτηση «αν βολεύεσαι στη σιωπή, ή αν είναι σωστή συνειδητή επιλογή αυτό που κάνες. Εγώ θα μπορούσα να σου πω ότι δεν μπορείς να την σώσεις, ότι έχεις ήδη κάνει όσα μπορούσες να κάνεις, ότι μόνο τον εαυτό σου μπορείς να σώσεις, αλλά δεν θα σε πείσουν τρεις γραμμές. Η μητέρα σου μπορεί να βοηθήθηκε από το βιβλίο, αλλά αν δεν ήθελε να βοηθηθεί, θα ήταν σα να της είχες δώσει ένα τούβλο αντί για βιβλίο.

Έχεις κάνει πολύ σημαντικά και σωστά βήματα ως τώρα, το πιο πιθανό είναι ότι θα συνεχίσεις να τα κάνεις, αλλά αν πας σε ψυχολόγο θα τα κάνεις ασύγκριτα γρηγορότερα. Για να απαντήσω σε ένα από τα ερωτήματα όμως, αυτό που δε νομίζω ότι έχει οποιοδήποτε νόημα, είναι να μιλήσεις στον πατέρα σου. Να του πεις τι; Να γίνει κάποιος άλλος; Είναι ο μόνος που δεν αμφιβάλλει για τον τρόπο που φέρεται, άρα είναι αυτός που δεν αλλάζει με τίποτα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

41 points
Upvote Downvote

19
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
15 Θέματα σχολίων
4 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
16 Συντάκτες σχολίων
xrusaSintiΔιαλεχτή Κιούσηlioness Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Onegin
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νιώθω σαν να διαβάζω για μένα αλλά σε 10 χρόνια. Είναι αξιοθαύμαστη η αντιμετώπιση σου και η ηρεμία που τα περιγράφεις και ελπίζω σύντομα να καταφέρω κι εγώ κάτι τέτοιο. Μου έδωσες κουράγιο και σε ευχαριστώ <3

Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

“εργάζεται, αλλά δεν έχει άμεση πρόσβαση στα χρήματα που βγάζει. Πρέπει να ζητήσει χρήματα από τον πατέρα μου για να κάνει κάτι.”.
Κατά τα άλλα, δεν χρειάζεται μωρέ πια ο φεμινισμός, οι γυναίκες είναι ίσες με τους άντρες στις δυτικές κοινωνίες…

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Την έχεις βοηθήσει να αντιδράσει αλλά δεν το βλέπεις, μάλλον επειδή δεν έχει ως τώρα την αντίδραση που προσδοκούσες, δηλαδή ως τώρα, δεν έφυγε. Τη βοήθησες φεύγοντας για σπουδές, αντί να καθήσεις μαζί της, νομίζοντας ότι τη βοηθάς προστατεύοντας την με την παρουσία σου. Τη βοήθησες μη χάνοντας την ευκαιρία να αποκτήσεις την ανεξαρτησία σου, αντί να κάνεις έναν γάμο που θα σου εξασφάλιζε τα προς το ζην με ακριβό αντίτιμο. Τη βοήθησες με το να επιλέξεις έναν υπέροχο σύντροφο, κάτι που είναι φανερό και εδώ, από τον τρόπο που μιλάς-ψύχραιμα και ήρεμα, απ’το ότι δεν χρειάζεται να πεις ότι… Διαβάστε περισσότερα »

sugar
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Είναι πολύ σημαντικά αυτά που έχεις ήδη καταφέρει. Έχεις μιλήσει στον πατέρα σου άρα δεν έμεινες στη σιωπή. Η μητέρα σου έχει αλλάξει κάποια πράγματα στη ζωή της μετά την παρέμβασή σου, πχ. είναι πολύ σημαντικό το ότι έχει φιλες.
Δεν μπορείς και δε θα πρεπε να είσαι υπεύθυνη για τη μεγάλη αλλαγή στη σχέση τους. Η μητέρα σου ξέρει ότι είσαι εκεί για να τη βοηθήσεις αν το χρειαστεί και είναι πολύ τυχερή γι αυτο. Άρα, το υπόλοιπο είναι μια δική της απόφαση.

Louise B.
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Advocate

“People don’t save other people. People save themselves” Jeffree Eugenides.

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Πολύ δύσκολο όλο αυτό. Η δική μου μητέρα μόνο μετά τον θάνατο του πατέρα μου ανέλαβε την καθημερινότητά της. πηγαίνει στο γιατρό της μόνη, στο σούπερ μάρκετ της, στο φαρμακείο της, πηγαίνει να δει τις αδεφές της στη Θεσσαλονίκη.
Η εικόνα της τωρα -όπου βεβαια προηγήθηκε κι ένα πολύ βαρύ επταετές πένθος- μου φαίνεται απίστευτα υγιής και μου δίνει χαρά.
Κι εγώ στεναχωριόμουν πάντως. Μη στεναχωριέσαι φίλη, και μην κουβαλάς το πρόβλημά της μόνο εσένα επιβαρύνεις με αυτό.

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Να τολμήσω εδώ να πω κάτι που είχα διαβάσει παλαιότερα και μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση, με αφορμή το επταετές βαρύ πένθος της μητέρας σου. Ότι οι κακοποιημένες γυναίκες στην πλειοψηφία τους θα αργήσουν να ανακάμψουν μετά από το θάνατο του κακοποιητικού συντρόφου. Αντίθετα, γυναίκες που έχασαν τον σύντροφό τους, αλλά είχαν μία καλή και ισορροπημένη σχέση, στην πλειοψηφία τους ακολούθησαν μία πιο ομαλή και βραχύχρονη πορεία πένθους.

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Το πένθος ήταν για το παιδί της παλιότερα. Πάντως ήταν παράξενη η σχέση των γονιών μου , γύρισε εκείνη στο νοσοκομείο δύο μέρες πριν πεθάνει ο πατέρας κ Μ πε με θαυμασμό: ” κοίταξε τον, είναι κούκλος! Ο ομορφότερος ” Ναι ήταν όντως λεβεντανθρωπος ,τύπου Κωνσταντάρας αλλά πολύ εξασθενημένος ,στα 80 του. Μου πέσε το σαγόνι στο νοσοκομείο με την ατάκα της. Όσο εκείνος ζούσε , η μαμουλα ήταν κυριολεκτικά κλειδωμένη στο σπίτι. Μαγείρευε, καθάριζε, δεν είχε δουλειά, λεφτά, άποψη, φωνή, τίποτα. Τώρααν και έχει καρκίνο το παλεύει, πιο υγιής ψυχολογικά από ποτέ. Γελά, κυκλοφορεί, αυτοεξυπηρετειται, διαχειρίζεται τη συνταξουλα της,… Διαβάστε περισσότερα »

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Με συγχωρείς για το νοητικό μου άλμα Διαλεχτή, δε σκέφτηκα (αν και το θυμάμαι) ότι μπορεί να αναφερόσουν στην απώλεια του αδελφού σου, υπέθεσα ότι εννοούσες για τον πατέρα σου.
Χαίρομαι πολύ που μπορείς, έστω και τώρα, να βλέπεις τη μαμά σου και να τη χαίρεσαι μετά από πολλές δοκιμασίες!

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Μη ζητάς συγνώμη, που να το θυμάσαι και γιατί. Πολλες φορές γράφω τα σχόλια όπως τα ζω στο μυαλό κι ούτε καν τα ξανακοιτω, μετά τα ξαναβλεπω και λένε αλλα- ντάλα!
Σε ευχαριστώ πολύ! Είναι πολύ όμορφο το να μοιράζεσαι , κι εδώ στο σάιτ έτσι νιώθω , ότι μοιράζομαι σιωπές, ανάσες, φωνές
Φιλιά 🤗

Λεμονιά Ξυνή
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Να ξέρεις ότι έχεις καταφέρει αρκετά και την έχεις βοηθήσει πολύ περισσότερο ότι νομίζεις, για μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας και μεγαλωμένη με εντελώς άλλες προσλαμβάνουσες έχει διεκδικήσει και κερδίσει αρκετές μάχες ( χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει να δώσει ακόμα περισσότερες), αν δεν ήσουν εσύ και η στήριξη που της παρέχεις δεν θα το είχε καταφέρει αυτό. Αυτό που μπορείς να συνεχίσεις να κάνεις είναι να την στηρίζεις και να μην απαιτείς περισσότερα από ότι μπορεί να κάνει.

Blackcat
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Διάβασα το κείμενο σου και με συγκλόνισε ο τρόπος που έχεις χειριστεί την κατάσταση. Καλύτερα δεν θα μπορούσες. Έχεις βοηθήσει την μητέρα όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Έχεις αποδεχτεί τα γεγονότα όπως ακριβώς είναι. Αυτό σε προβληματίζει για το μέλλον. Θεωρώ ότι από δω και πέρα είναι δικές τους οι αποφάσεις όπως και η ζωή. Έχεις κάνει ότι το καλύτερο. Η ιστορία σου μου θυμίζει την ιστορία αγαπημένης φίλης, η οποία έχασε την μητέρα της από ανίατη νόσο και της έμεινε αμανάτι ο κακοποιητικος πατέρας. Εκείνη επέλεξε να τον φροντίσει και να τον στηρίξει στα δύσκολα και στα γηρατειά του,… Διαβάστε περισσότερα »

αστροπελέκι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

αυτό με τα χρήματα με ξεπερνάει. Εργαζόμενη δεν έχει πρόσβαση στα χρήματά της;;;;;Νόμιζα ότι αυτά ίσχυαν για τις γυναίκες που δεν δούλευαν, όπως η μάνα μου. Ας ξεκινήσει απ’ αυτό. Να έχει δικά της λεφτά. Είναι μια καλή αρχή. Εκτός και αν δουλεύει σε οικογενειακή επιχείρηση ή κάτι παρόμοιο. Βέβαια, μετά από άπειρα χρόνια αποκλεισμού από τα χρήματά της, θα είναι σχεδόν αδύνατο. Ίσως όμως και όχι.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Ειλικρινά με δυσκολία διάβασα το κείμενό σου. Γιατί με στενοχώρησε και με θύμωσε τόσο πολύ. Τι κατάλαβα από όλα αυτά που διάβασα. Ο πατέρας σου παρακρατά τα χρήματα της εργασίας της μητέρας σου και της δίνει χαρτζιλίκια, μετά από παρακάλια !! Την έχει για υπηρέτρια. Γιατί άμα έλθει η μαμά σου στη Γερμανία για 15 μέρες, ποιος θα του μαγειρεύει, πλένει, σιδερώνει ? Της μιλά άσχημα. Μαζεύεται τις λίγες φορές που σε βλέπει αλλά τον υπόλοιπο χρόνο, μάλλον ξεσαλώνει. Κατά πάσα πιθανότητα τη κτυπά. Δεν βλέπω το λόγο να έχει σταματήσει το σπορ, αφού κανείς δεν τον ελέγχει, το δε… Διαβάστε περισσότερα »