Αγαπητή «Α, μπα»: Σε μερικές παλιές ελληνικές ταινίες ο σεξισμός είναι διάχυτος

ξίζει αυτό για να τις βγάλουμε έξω από τις ζωές τις δικές μας και των παιδιών μας;

Γειά σε όλους! Ήθελα να ρωτήσω κάτι σχετικά με τις παλιές ελληνικές ταινίες. Μερικές είναι αξιολάτρευτες, μερικές απαράδεκτες. Ο σεξισμός διάχυτος. Αξίζει αυτό για να τις βγάλουμε έξω από τις ζωές τις δικές μας και των παιδιών μας; Ή κάθε φορά που βλέπουμε ,να εξηγούμε στο παιδί για πιο λόγο συνελαβαν τον Κωνσταντάρα με τα σεντόνια, τι είναι γεροντοκόρη, πρώτη νύχτα γάμου/σεντόνι κλπ κλπ. Γιατί είναι λάθος το “ο άντρας που θα παντρευτώ” ΚΟΚ..

Βλαχοπούλου

Πολύ σχετικό το «αξιολάτρευτες». Είμαστε λίγοι, αλλά υπάρχουμε κι εμείς που δεν τις αντέχουμε με τίποτα, και πιστεύουμε ότι δεν θα χάσουν τίποτα τα παιδιά μας αν δεν τις δουν. Για πολλούς οι παλιές ελληνικές ταινίες εκπροσωπούν μια αθωότητα, επειδή τις έβλεπαν μικροί τις Κυριακές όταν δεν γινόταν να δεις κάτι άλλο, και λόγω ηλικίας οι χονδροειδείς πλάκες έπιαναν τόπο. Συγνώμη, αλλά τώρα δεν βλέπονται.

Εσύ δες ό,τι θέλεις, ό,τι ήταν να γίνει, έγινε. Για τα παιδιά όμως υπάρχουν απείρως καλύτερες και καταλληλότερες πλέον.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

6 points
Upvote Downvote

104
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
45 Θέματα σχολίων
59 Απαντήσεις θεμάτων
11 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
69 Συντάκτες σχολίων
ValiaBlanche DuboisCobalttürkisMafalda Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
εξωγήινη
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Συγγνώμη αλλά δεν συμφωνώ. Οι παλιές ελληνικές ταινίες είναι πολύ παραπάνω από ένα μάτσο σεξιστικές μπαρούφες. Είναι ηθογραφηματα μιας ολόκληρης εποχής, καθε ιστορία ήταν ο, τι βιωναν τότε κι επειδή μιλάμε για μεταπολεμικες δεκαετίες, έδειχναν την κοινωνία που άλλαζε. Ας πούμε η Βουγιουκλάκη σπούδαζε εξωτερικό κι έφερνε νέα σοσιαλιστική ήθη στο εργοστάσιο ή δεν της έφτανε ο γάμος με τον πλούσιο κούκλο γιατρό και γύριζε πίσω στο σχολείο να πάρει το απολυτηριο ή το έσκαγε από το σπίτι για να μην παντρευτεί κάποιον που δεν αγαπούσε. Σε πάρα πολλές ταινίες με τον Ηλιόπουλο, έδειχνε τον αγώνα των νέων να παντρευτούν… Διαβάστε περισσότερα »

daria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Συμφωνώ μέχρι τελείας και χαίρομαι που διάβασα αυτό το σχόλιο πάνω πάνω.

Μιμομι
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

δεν έχω καταφέρει ποτέ να δω Ψάλτη πραγματικά όπως τα είπες…

Kατερίνα
Μέλος
Συμμετέχων

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
Είναι εντελώς ανεδαφική η κριτική πως γενικά οι ελληνικές ταινίες χαρακτηρίζονται από “χονδροειδείς πλάκες”. Τα κείμενα των Αλ. Σακελλάριου – Χρ. Γιαννακόπουλου είναι εξαιρετικές ηθογραφικές σάτυρες – και όχι μόνο αυτά επίσης π.χ. τα κείμενα των Ν. Τσιφόρου, του Δ. Ψαθά κτλ

angus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τι λέτε ρε παιδιά; Ποια ηθογραφηματα και ποιά κοινωνία που άλλαζε ; Η κόρη μου η σοσιαλίστρια που φερνεις ως παράδειγμα ηθογραφημα για το πώς ζούσαν οι άνθρωποι; Με τη ναζιαρα Βουγιουκλάκη να κάνει τη γατούλα ; Πέρασε και δεν ακούμπησε. Σιγά μην μιλούσαν και τα σίριαλ του Δαλιανίδη για την πάλη των τάξεων τότε επειδή ο Βουτσάς ήταν φτωχοπαιδο που παρίστανε τον Ραμογλου. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης γύρισε τη “Συνοικία το Όνειρο” (1961)και ήταν μια από τις ελάχιστες ταινίες που έδειχνε σκηνές φτώχιας από τον Ασύρματο, φτωχογειτονιά της Αθηνας. Αποτέλεσμα ; Απαγορεύτηκε η ταινία γιατί “θα αποθάρρυνε τουρίστες και επενδυτές”… Διαβάστε περισσότερα »

αράχνη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Η ταινία πάλι που απεικόνιζε ολοκάθαρα το χάσμα των τάξεων ήταν “ο Ηλίας του 16ου”. Οι φτωχοδιάβολοι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και καταφεύγουν στην κλοπή, η “καλή κοινωνία” που χαρτοπαίζει για να ξεφύγει από την πλήξη, ο Παπαγιαννόπουλος τοκογλύφος που ίσως είχε υπάρξει μαυραγορίτης και δοσίλογος στην κατοχή και γι αυτό είχε τις λίρες. Τον ίδιο ρόλο περίπου έπαιξε και στο “μια ζωή την έχουμε”. Η υπηρέτρια που στοχοποιείται για κλοπή ενώ ένοχη ήταν η κυρία της. Οι υπηρέτριες ήταν μια μελανή σελίδα της μεταπολεμικής ιστορίας. Συνήθως τα “δουλικά” παρουσιάζονταν σαν ηλίθιες που ήταν λογικό να τρώνε σφαλιάρες… Διαβάστε περισσότερα »

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Λάτρης κι εγώ των παλιών ελληνικών ταινιών. Βέγγος, Χατζηχρήστος, Ηλιόπουλος, Βλαχοπούλου, Βουτσάς, Προύσαλης για μένα κορυφαίοι. Δεν έχω βρει αντάξιους σύγχρονους Έλληνες ηθοποιούς ή ταινίες που θα μπορούσα να βλέπω σε επανάληψη για τόσες δεκαετίες. Αρκεί να τις βλέπεις από τη σκοπιά της εποχής για την οποία γράφτηκαν. Μιλάω για 60s εννοείται στα 80s με τον Ψάλτη απλά εμετός.

leas
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Συμφωνώ, εξωγήινη. Κι εγώ τις απολαμβάνω ξανά και ξανά, μερικές μάλιστα δεν τις βαριέμαι ποτέ (αυτές με τον Λογοθετίδη).

all things must pass
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Aντε γειά σου! Τον Θεωρώ τον καλύτερο έλληνα ηθοποιό,από αυτούς που γνωρίζουμε απο τον κινηματογράφο βέβαια.
Επεται ,κατ’εμέ πάντα, ο Ηλιόπουλος. Τρέφω άπειρη συμπάθεια για τον Αυλωνίτη,και θεωρώ την Βλαχοπούλου ταλέντο στρατόσφαιρας!

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Θα συμφωνήσω με το ότι είναι ηθογραφήματα μιας ολόκληρης εποχής, και έχω μερικές ταινίες που τις κουβαλάω με μεγάλη αγάπη μέσα μου (Η δε γυνή, Κάλπικη Λίρα κλπ). Θα διανοούμασταν σήμερα να πούμε μια γυναίκα “παστρικιά” επειδή ζει “αστεφάνωτη”? Όχι (ελπίζω). Είναι εξαιρετική η απόδοση μίας Αθήνας και μιας κοινωνίας που αλλάζει? Ναι.

Supergirl
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εξωγήινη, πάντα θαυμάζω τον τρόπο γραφής σου και αυτή η φορά δεν αποτελεί εξαίρεση. Έτσι ακριβώς όπως τα λες, και γω λατρεύω να βλέπω τέτοιες ταινίες με τις κόρες μου και να συζητάμε σε τι ήταν πρωτοποριακές για την εποχή τους και τί είναι προβληματικό.
Χαίρομαι πολύ επίσης που τόσος κόσμος εδώ συμφωνεί μαζί σου! ❤

Evey
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συμμετέχων

Κι εγώ καρασυμφωνώ με το σχόλιο αυτό. Εύγε!

Fay_Dark
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είμαι κι εγώ θιασώτης των παλιών ελληνικών ταινιών, ενώ δεν αντέχω τις βιντεοκασέτες του ’80.
Θα προσθέσω τις Κυρίες της Αυλής και το Στουρνάρα 288 σαν ηθογραφήματα τις εποχής.
Όμως υπάρχουν ταινίες που παλιά απολάμβανα αλλά πλέον δεν αντέχω, όπως τα Κίτρινα Γάντια, που ενώ έχει αρκετές αστείες ατάκες, με τρομάζει η συμπεριφορά του παράλογα ζηλιάρη συζύγου και το γεγονός ότι στο τέλος γίνεται αποδεκτή από τη σύζυγο και “ζήσανε αυτοί καλύτερα”.

boo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έυγε

Σκιάς όναρ άνθρωπος
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Σ’ευχαριστώ για το σχόλιό σου, τα είπες όλα τόσο όμορφα!

Mafalda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Εξωγήινη χάρηκα τόσο που διάβασα το σχόλιό σου και που είδα τόσες θετικές ψήφους. Συμφωνώ λέξη προς λέξη.

Σχετικά με τις κάκιστες βιντεοταινίες του ’80 αλλά και πολλές πολύ πιο σύγχρονες ελληνικές ταινίες του σωρού, βλέπουμε δυστυχώς ότι η πρόοδος δεν είναι πάντα γραμμική. Ο Κακογιάννης έβγαλε τη Στέλλα που ήταν σχεδόν φεμινιστική για την εποχή της – με όλα τα προβλήματά της, βέβαια – για να έρθουν μεταγενέστερες ταινίες να επαναλάβουν τα ίδια και τα ίδια στερεότυπα. Ευτυχώς, όμως, υπάρχει και πολύ καλός ελληνικός κινηματογράφος.

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

ε οχι και χονδροειδείς πλακες ρε παιδια, ηλιοπουλος, παπαγιαννοπουλος, χατζηχρηστος, μακρης κεντανε, το χιουμορ τους σκοτώνει. Επίσης ό,τι και να πω για Χορν ειναι λιγο, θα σιωπήσω γιατι δεν εχω ανταξια λόγια.

Στο παιδι σου θα πεις, κοιτα τι γινοταν τοτε, που εχουμε φτασει τωρα και που ακομα εχουμε να φτασουμε.

Ιστορικα μνημεια ειναι αυτες οι ταινιες, και εκφραζουν την εποχη της αθωότητας όχι γιατι τα βλεπαμε μικροι αλλα γιατι οι εποχες ανευ παγκοσμιοποιησης, άκρατου καταναλωτισμου και ηλεκτρονικής τεχνολογίας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

the_duck
Μέλος
Συμμετέχων

Τώρα τι νοσταλγία για τις εποχές άνευ ηλεκτρονικής τεχνολογίας, τη στιγμή που αυτό είναι ένα ηλεκτρονικό site, είναι αυτη;

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Λογοθετίδης τοπ….

acantholimon
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Και δικός μου αγαπημένος.

the_duck
Μέλος
Συμμετέχων

Και πολύ βασικό, γιατί είναι εποχή της αθωοτητας; οι περισσότερες από αυτές τις ταινίες πραγματευονταθ απιστίες που οι γυναίκες υπομενουν γιατί ” είμαι άντρας και το κέφι μου θα κανω”, πονηρές γυναίκες που σέρνουν τους άντρες από τη μύτη, πατεραδες που ρίχνουν χαστούκια στις κόρες που αντιμιλανε, κοπέλες που πρέπει να παντρευτούν επειδή κάποιος τις “χάλασε”, γυναίκες που σταματάνε να δουλεύουν επειδή παντρευτηκαν. Ειλικρινά μόνο αθωοτητα δε βλέπω. Συμφωνώ για τον Χορν, είναι εξαίρεση όμως.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

καλησπέρα, ήρθα απλά να πω ότι δεν έχω δει σχεδόν ποτέ ελληνική ταινία, αλλά θα παρακολουθήσω τα σχόλια με ενδιαφέρον

stephiestep
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Εμένα μικρή μου τις εξηγούσαν, μου εξηγούσαν το κοινωνικό πλαίσιο και γιατί συνέβαινε ό,τι συνέβαινε στην οθόνη. Το ίδιο έκαναν και με παλιές αμερικάνικες που βλέπαμε μαζί, το ίδιο έκαναν και με τη Disney όταν θεωρούσαν ότι έπρεπε. Κάποιες ταινίες, ωστόσο, δεν τις είδαμε ποτέ ή, και να τις είδαμε μια φορά, δεν τις πήραμε ποτέ σε βιντεοκασέτα, πχ. το Aladdin δεν το πήραμε ποτέ σε βιντεοκασέτα επειδή το παλιό Arabian Nights φαινόταν ρατσιστικό στη μητέρα μου (ευτυχώς το άλλαξαν στην περσινή ταινία). Πολλές ταινίες τις βλέπαμε και μετά συζητούσαμε, πχ. το La Strada του Φελλίνι, που μου είχε κάτσει… Διαβάστε περισσότερα »

Blanca luna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όσο περισσότερο σε διαβάζω, stephiestep, τόσο περισσότερο αγαπώ τους γονείς σου!

Supergirl
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ! Και γω! Τέτοια μητέρα ονειρεύομαι να γίνω…

stephiestep
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

<3 <3 <3 Κι εγώ τους αγαπώ και μακάρι αν ποτέ κάνω παιδί να μπορέσω να το μεγαλώσω με τόση ελευθερία και ήρεμη συζήτηση. Όταν ήμουν παιδί, όλα αυτά μου φαινόταν φυσιολογικά, τώρα σκέφτομαι "πώς το έκαναν;" και πώς το έκαναν τη δεκαετία του 2000, που ακόμα τα παιδιά και @ έφηβ@ δεν ενδιαφερόμασταν τόσο για το φεμινισμό, για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων κλπ. και υπήρχαν πολλές σεξιστικές, ομοφοβικές και ρατσιστικές απόψεις όπου πηγαίναμε, στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στο ωδείο και πάει λέγοντας. Προφανώς υπάρχουν ακόμα αλλά και εδώ στην αμπά βλέπω πολλές ερωτήσεις από έφηβα άτομα και στα… Διαβάστε περισσότερα »

daria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Κάπως έτσι έβλεπα και εγω ταινίες με τους γονείς μου μικρή. Και παραστάσεις στο θέατρο.

Mirka Janic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Μπορείτε να βλέπετε την Συνοικία το όνειρο και την Καλπικη λίρα. Εκτός και αν θεωρούμε ότι ανάμεσα στα άλλα, δεν κάνει το παιδι να μάθει ότι κάποτε η φτώχεια σε αυτή τη χώρα είχε αλλά χαρακτηριστικά από αυτά που έχει σήμερα. Ομοίως και με τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Κάποτε έτσι ήταν τα πράγματα, σήμερα είναι αλλιώς. Εγώ τις λατρευω τις ελληνικες ταινίες και αν και τις έχω δει εκατομμυρια φορές, δεν με έκαναν να θέλω να παντρευτω πλουσιο, ουτε να ανέχομαι τυπους σαν τον Χάρη το Ζαβαλο. Ουτε βέβαια να θέλω να μετακομίσω σε καμία πολυκατοικια και δη στην… Διαβάστε περισσότερα »

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Προφανώς, ούτε η γράφουσα, ούτε η Λένα αναφέρονται στην “Κάλπικη λίρα” ή στη “συνοικία το όνειρο” οι οποίες αποτελούν και τη μειοψηφία του ελληνικού εμπορικού κινηματογράφου της εποχής εκείνης.

Λουλουδι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ο καθένας βλέπει, διαβάζει, ακούει ο,τι θέλει. Προφανές αυτό. Εγώ προσωπικά, το θεωρώ προβληματικό να κρίνουμε ταινίες, σειρές, τραγούδια που γράφτηκαν σε άλλες εποχές σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα. Αν είναι έτσι, πρέπει να βγάλουμε απο τη ζωή μας οποιαδήποτε μορφή τέχνης δημιουργήθηκε πριν το 2015 άντε να πω 2010. Οι Απαράδεκτοι πχ, υπήρξαν πολυ προοδευτικοί για την εποχή τους. Για το 1991 ήταν ανήκουστο να υπάρχει ένας βασικός χαρακτήρας σε σειρά που να είναι γκέι και ισότιμο μέλος μιας παρέας. Ανοιξαν το δρόμο για πολλές σειρές που γράφτηκαν μετά. Φυσικά αν το δω τώρα, με τα δεδομένα του 2020… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Η Δημητρούλα όμως ήταν η κατ εξοχήν “λαϊκιά” γκόμενα που το μόνο που την ενδιέφερε ήταν ο Σπύρος. Ο Σπύρος πάλι, ήταν ένας ψευτοπροοδευτικός που ήθελε τη γυναίκα του “παρτσακλό” και στο σπίτι….

Blanche Dubois
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

“Εγώ προσωπικά, το θεωρώ προβληματικό να κρίνουμε ταινίες, σειρές, τραγούδια που γράφτηκαν σε άλλες εποχές σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα. Αν είναι έτσι, πρέπει να βγάλουμε απο τη ζωή μας οποιαδήποτε μορφή τέχνης δημιουργήθηκε πριν το 2015 άντε να πω 2010.” Θα απαντήσω σε αυτό, ότι αυτό ακριβώς είναι που διαχωρίζει την υψηλή τέχνη από την ασήμαντη, ή τη λιγότερο -ας πούμε-σημαντική. Όταν βλέπεις την ακρόπολη, τα κυκλαδίτικα ειδώλια, τους πίνακες του V. Van Gogh, τις ταινίες του Φελίνι και τα λοιπά κλασικά αριστουργήματα της τέχνης, δεν αισθάνεσαι σε καμία περίπτωση ότι βλέπεις κάτι αναχρονιστικό. Έχουν γίνει διαχρονικά γιατί ακριβώς… Διαβάστε περισσότερα »

Λουλουδι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν θα συμφωνήσω συγγνώμη. Οχι γιατί θεωρώ ότι οι ελληνικές ταινίες ή οι Απαράδεκτοι είναι υψηλή τέχνη. Αλλά γιατί υπάρχουν πολλά λογοτεχνικά έργα πχ που είναι σπουδαία αλλά παρολ’αυτα προωθούν λάθος πρότυπα. Κερδίζεις όμως πράγματα διαβάζοντας τα, καταλαβαίνεις το πλαίσιο της εποχής που γράφτηκαν. Εγώ γεννήθηκα στα 90s, κι οι ελληνικές ταινίες μου πρόσφεραν μια ιδέα της τότε ελληνικής κοινωνίας. Δεν με έκαναν ούτε ομοφοβικη ουτε ρατσίστρια ούτε σεξιστρια.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Συμφωνώ λουλούδι, οι ταινίες τα βιβλία και γενικά η τέχνη, είναι μέσο αυτογνωσίας. Η ιστορία ποτέ δεν είναι χυδαία ή ποταπή . Το ζητούμενο είναι η αισθητική , πως δίνονται στο κοινό. Πολλές Ελληνικές ταινίες έχουν καλή αισθητική και κυρίως παίζουν μεγάλοι ηθοποιοί . Το να μαθαίνεις την ιστορία του τόπου σου ως εκ τούτου την καταγωγή σου είναι πολύ σπουδαίο και αναγκαίο

Blanche Dubois
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα καθόλου πως συνδέεται η απάντησή σου με αυτό που έγραψα. Ουσιαστικά λες ότι διαφωνείς με κάτι που δεν έχω πει.

daria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Το σχόλιο σου έρχεται σε τρομερή αντίφαση με το ψευδώνυμο σου Blanche Dubois.

Blanche Dubois
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί έρχεται σε αντίφαση; και μάλιστα “τρομερή”;

daria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Α ναι μπράβο Οι Απαράδεκτοι. Που εγω προσωπικά λατρέυω και αντιλαμβάνομαι το πόσο πρωτοποριακή ήταν η σειρά για την εποχή της, είναι γεμάτη με ρατσιστικά και σεξιστικά στερεότυπα.

The scientist_91
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ναι, όντως, είναι γεμάτη στερεότυπα αυτή η σειρά (που για μένα είναι η νουμερο 1 ελληνική σειρά). Παρ’όλα αυτά, χρησιμοποιώντας αυτά τα στερεότυπα, η Δήμητρα σατιρίζει με ευστοχο τρόπο την κοινωνία του ’90. Σατιρίζει την πολιτικη (βλ. Παπαρήγα την καλη και τον Σπυρο με το πολυτεχνειο), την γυναίκα που είναι υπό του άντρα της (Δήμητρα) , έναν Καζανοβα (Βλάσης), τους γκέι (Γιάννης). Ρίχνει και αλλά θέματα κοινωνικά και καθημερινά στο τραπέζι (βιγκανισμο, eurovision, την γαλλική κουλτουρα, την αστυνομία). Μερικές φορές, υπερβάλλει αλλά πολλες φορες είναι πράγματα που ειπωνονονται μέσα σε μια παρεα. Και αυτό, είναι κάτι που προκυπτει αβίαστα και… Διαβάστε περισσότερα »

Why deny the obvious
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σίγουρα δεν τις βλέπω πια, έχω όμως μεγαλώσει με αυτές όταν όντως δεν υπήρχε τίποτα άλλο, αλλά πέρασα πολύ ωραία βλέποντας τες και καθόλου δε με ακούμπησε ο σεξισμός τους. Καθόλου όμως. Είναι μια κοινωνική καταγραφή μιας εποχής. Και να την εξαφανίσεις από τα παιδιά σου δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε. Για εμένα η γνώση του παρελθόντος είναι απαραίτητη για την κατανόηση του παρόντος και την αλλαγή του μέλλοντος. Ας εμπιστευτούμε λίγο την κριτική ματιά των ανήλικων. Είναι πολύ βαθειά. Επίσης και σόρι κιόλας, ο Ηλίας του 16ου είναι ταινιάρα!

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Συμφωνω απολυτα με το οτι ειναι η κοινωνικη καταγραφη μιας εποχης. Και νομιζω οτι εχει και μια σημασια να δει ενα νεο παιδι τι ισχυε το 50 και το 60 στην ελλαδα. Τα ηθη, τα εθιμα αλλα και πολλα ειναι αυτα που μπορει να μαθει βλεποντας μια παλια ταινια. Το καθε εργο μπορουμε να το κρινουμε μονο με βαση την εποχη που δημιουργηθηκε. Αλλιως η οποια συγκριση ειναι τελειως αδικη αλλα και αστοχη. Και για μενα ωστοσο ισχυει οτι δεν μπορω να τις δω ολες με χαρα ή/και μελαγχολια. Την βουγιουκλακη οπως λεει και η μιτσι δεν την παλευω ευκολα.… Διαβάστε περισσότερα »

Why deny the obvious
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σακελλάριος, Ψαθάς, Τσιφόρος. Ονόματα με σοβαρό ταλέντο, που παρατηρούσαν, έγραφαν, και κορόιδευαν την εποχή τους. Για εμένα το ταλέντο είναι πέρα από σύγχρονο ή όχι. Είναι ταλέντο. Ήμουν πιστιρίκα, 8 ή 10 όταν πρωτοδιάβασα την “ελληνική μυθολογία” του Τσιφόρου και νομίζω ΄πως ακαριαία μου εξηγήθηκε το παζλ αυτού που λέμε ελληνισμός.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Δε νομίζω να χάσει τίποτα η νέα γενιά αν δε δει Βουγιουκλάκη. Για Καρέζη να το συζητήσουμε, αλλά ρε παιδιά τη Βουγιουκλάκη ούτε ως παιδί δεν άντεχα να τη βλέπω.

Light
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Τελικά το αποφάσισα. Εσύ Mitsi είσαι πολύ φίλη μου!

Αποδημητικό Πτηνό
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σεφερλή να μην βλέπουν βασικά και όλα καλά θα πάνε 😉

Τώρα πέρα απ’ την πλάκα (που δεν είναι κ τόσο πλάκα), μόνο οι παλιές ταινίες έχουν πρόβλημα νομίζεις; Αυτές άντε πες γυρίστηκαν μια εποχή με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Για τη σημερινή τηλεόραση όμως, στην μεγάλη πλειοψηφία της τουλάχιστον, τι να πει κανείς;;

Επίσης τα παιδιά δεν διαμορφώνουν απόψεις μόνο μέσα από αυτά που βλέπουν στην τηλεόραση αλλά και απ’ το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Οπότε, αν κ το ερώτημά σου ήταν συγκεκριμένο το ξέρω, δες το λίγο πιο σφαιρικά το ζήτημα.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Με συγχωρείτε αλλά θεωρώ εντελώς απαράδεκτη την απάντηση της Λένας. Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Από τη μία μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι- περα από τον σεξισμό και κάποια στερεότυπα που πρεσβεύουν- οι παλιές ελληνικές ταινίες εκπροσωπούν μια ολόκληρη εποχή και τις κοινωνικές αλλαγές των δεκαετιών του 60 και του 70. Από την άλλη ίσως θεωρηθούν ρηχές, προβλέψιμες και με πανομοιότυπο τέλος όπου όλοι παντρεύονταν αφού πρώτα είχαν περάσει από τα μπουζούκια του Ζαμπέτα. Πάντως ειναι σίγουρο ότι υπήρχαν καλοί Έλληνες ηθοποιοί τότε, κυρίως αυτοδίδακτοι, όπως ο Βέγγος και ο Ηλιόπουλος. Κατά τη γνώμη μου αυτές οι ταινίες βλέπονται και… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Ναι, αλλά επειδή εσύ διαφωνείς, αυτό κάνει την άποψη της Λένας όχι απλά απαράδεκτη, αλλά και εντελώς απαράδεκτη; Δηλαδή αν εγώ διαφωνώ μαζί σου αυτό κάνει τη δική σου άποψη εντελώς απαράδεκτη; Ο καθένας έχει τη γνώμη του, και εφόσον μιλάμε για ταινίες και προσωπικό γούστο δεν υπάρχουν απαράδεκτες ούτε γνώμες ούτε απαντήσεις.

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Δεν εννοούσα ότι η άποψή της είναι απαράδεκτη αλλά ο τρόπος με τον οποίο την εξέφρασε. Εννοείται ότι ο καθένας έχει τη γνώμη του…

Queen of spades
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Σεξισμος υπαρχει και στην οπερα, σε παλιοτερα (η και οχι τοσο) βιβλια και ταινιες, γενικα παντου γιατι η κοινωνια ηταν unapologetically σεξιστικη παλιοτερα και αναποφευκτα αυτο αποτυπωνοταν στην τεχνη. Αρα σεξισμο θα βρεις σχεδον παντου, δε νομιζω πως μπορεις να προστατευσεις το παιδι απολυτα. Βρες λοιπον αυτο που ταιριαζει με την αισθητικη σου, Βουγιουκλακη η/και Verdi, και οταν αντιμετωπισεις σεξισμο και χοντροειδη «αστεια», εξηγησε του.