Αγαπητή «Α, μπα»: Μετά από τόσα χρόνια κι ακόμα δεν έχει ζητήσει επίσημο διαζύγιο από τη γυναίκα του

Μήπως ο σύντροφός μου είναι ένας συναισθηματικός μαμούχαλος που θέλει ίσως διακριτική καθοδήγηση;

Αμπά μου αγαπημένη γεια σου , τα φιλιά και τα σέβη μου σε όλη την παρέα. Σε διαβάζω χρόνια και ζαμάνια, ελπίζω όλο αυτό που γίνεται στο Αμπά να περάσει σαν ένα μεγάλο κύμα στην κοινωνία μας και να επηρεάσει τις ζωές μας και τις ζωές των γυναικών που θα έρθουν γιατί με τον καιρό εξελίχθηκε σε μια σοβαρή κι ωραία αυθόρμητη απάντηση σε όσα ζουν οι γυναίκες. Σου γράφω κι εγώ σήμερα για να μου πεις τη γνώμη σου διότι απόψε θόλωσα εντελώς η γυναίκα. Και εξηγώ : Είμαι στα σαράντα κάτι, χωρισμένη, με δυό παιδιά φοιτητές των οποίων έχω αποκλειστικά μόνη μου όλη την ευθύνη, ελεύθερη επαγγελματίας σε απαιτητική δουλειά. Για χρόνια μετά το δύσκολο διαζύγιο ήμουν μόνη από επιλογή.Αφοσιώθηκα στα επαγγελματικά μου, δούλεψα πάρα πολύ και δεν τα πήγα άσχημα εντέλει, είχα και τις φίλες μου,τις παρέες, τα ενδιαφέροντα μου και ένιωθα πλήρης. Εδώ και έξι – εφτα χρόνια περίπου γνώρισα μέσω φίλων έναν άντρα σε διασταση και με τον καιρό τα βρήκαμε σε πολλά, εκτίμησα το χαρακτήρα του, μου άρεσε κιόλας, ώστε συγκατοικήσαμε στο δικό μου σπίτι.Μου είπε βέβαια ότι θα βάλει άμεσα μπρος το διαζύγιο και μάλιστα γελούσαμε με έναν φίλο μας που είκοσι χρόνια και αρκετές σχέσεις μετά παρέμενε παντρεμένος.Τα πήγε θαυμάσια με τα παιδιά μου και γενικά δεν είχαμε μεταξύ μας θέματα.Τον άνθρωπο αυτό τον είχε εγκαταλείψει η γυναίκα του μαζί με το παιδί τους όταν αυτό ήταν 3-4 ετών.Ζούσαν τότε σε επαρχία, εργαζόταν μόνο αυτός και απ ότι έμαθα η κοπέλα δεν άντεξε τις συνθήκες εκεί.Δεν πήραν διαζύγιο, ενώ ο ίδιος τους έστελνε χρήματα διότι η μανα, που έμενε πια με τους γονείς της στην Αθήνα, δε δούλεψε ποτέ. Είχε λοιπόν αποξενωθει αρκετα με το αγορακι του. Συνειδητά τον «έσπρωξα» λιγάκι να δημιουργήσει σχέση με το παιδί του και να το φροντίσει περισσότερο διότι πιστεύα ότι και οι δύο θα ήταν δυστυχείς με την έλλειψη επαφής μεταξύ τους. Ετσι κάπως τα βρήκαν και έχουν πλέον αρκετά ζεστή σχέση.Εγώ έχω μάλλον τυπικές σχέσεις μαζί του, με το γιο του δηλαδή, αλλά δεν με στεναχωρεί, ούτε πίεσα ποτέ για κάτι περισσοτερο.Επίσης στη διάρκεια της συμβίωσης μας ενώ η δική μου δουλειά απέδιδε πολύ καλά και ήμουν και περήφανη γιατί την έτρεξα μόνη μου, αντίθετα ο συντροφός μου πέρασε μια μεγάλη επαγγελματική και οικονομική κρίση (ο συνεταιρος του πήρε το ταμείο και έφυγε στο εξωτερικό αφήνοντας τον μόνο με χρέη) Εκεί βοήθησα την κατάσταση ηθικά και υλικά, ανέλαβα και κάποιες επαγγελματικές ευθύνες παρ´ όλο που δεν ήταν ακριβώς στο δικό μου τομέα η δουλειά του.Με τον καιρό αρχισε να ξεπερνιέται κάπως το θέμα αυτό και να ανακάμπτει οικονομικά. Μου επιστρέφει λίγα λίγα τα χρήματα που έβαλα. Εργαζόμαστε ατέλειωτες ώρες βέβαια και ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες.Τα γράφω αυτά για να εξηγήσω ότι μεταξύ μας θεωρούσα ότι υπάρχει σύμπνοια και αγάπη. Διότι και εκείνος μου έχει συμπαρασταθεί σε θέματα υγείας, παιδιών κ.α. ίσως όχι τόσο σοβαρα θέματα όσο τα δικά του μια και η δική μου ζωή ήταν πιο στρωμένη. Και πού είναι το θέμα θα μου πεις; Ο συντροφος μου λοιπόν δεν έχει ζητήσει ακόμα επίσημα διαζύγιο από τη γυναίκα του. Αρχικά με τα πολυ μπλεγμένα τους οικονομικά, διότι κι αυτή εμφανιζόταν ως εταίρος, μετά με την καταστροφική κατάσταση στη δουλειά του, με την υπερκόπωση, πάντα κάτι έμπαινε ως πρόφαση- εμπόδιο. Αυτό με ενοχλούσε και το συζητούσα επισημαίνοντας ότι ενώ εγώ έχω δεσμευτεί απέναντι του με πολλούς τρόπους, εκείνος κωλυσιεργεί και το αποφεύγει.Συν τα νομικά θέματα που είναι σοβαροτατα.Συμφωνούσε αλλά πρακτικα δεν….Σήμερα λοιπόν, τον έβδομο χρόνο συμβίωσης δικής μας, βρέθηκαν με την κοπέλα αυτή να συζητήσουν το διαζύγιο τους επιτέλους.Ετυχε να βρισκομαι επαγγελματικά στο εξωτερικό και με πήρε με δάκρυα να μου περιγράψει πόσο δύσκολα περνάει η πρώην, τι σοβαρα θέματα υγείας έχει η μαμά της, η αδερφή της, ότι απολύθηκε η ίδια, ότι το παιδί τους θέλει να αφήσει τη σχολή του η οποία είναι στην πόλη που μένουν και να εργαστεί κι ότι για να προχωρήσουν σε συναινετικό διαζύγιο θα πρέπει να αυξηθεί το ποσό που δίνει στο παιδί κάθε μήνα διότι θα αυτοκτονήσει η μάνα αν το παιδί αφήσει τη σχολη να βοηθήσει οικονομικά .Το οποίο ποσό δεν είναι σταθερο, δίνει από 300€ εώς 800€ ανάλογα με τα έσοδα του. Συνήθως 500€ .Μιλάμε για πολύ πόνο, μίλαγε και μαύριζες, Βασιλάκης Καϊλας εντελώς! . Επίσης ο ίδιος της περιέγραψε την δική του οικονομική του κατάσταση. Αμπα μου θύμωσα πολύ μαζί του. Με την εμμονή του για συναινετικό ενώ μπορεί καλλιστα μετά από τοσα χρόνια να βγάλει αυτόματο λόγω διαστασης. Με το οτι με επρηξε με τις λεπτομέρειες της ζωής μιας άγνωστης μου οικογένειας πεθερικών και κουνιάδων που δε με αφορούν, με το ότι έμμεσα με ενοχοποιεί για το βιοτικό μου επίπεδο για το οποίο έχω φτυσει κυριολεκτικά αίμα, για να είναι αξιοπρεπές μες στην κρίση, για το ότι δε με πήρε να μου αναγγείλει ότι μια δυσκολη κατασταση που με ενοχλει βαθύτατα τελειώνει κάπως , αλλά για να ξεφορτώσει τη λύπη του για την ας την πούμε πρώην με δραματικούς τόνους. Εξαλλη έγινα. Και ξενερωσα κιόλας. Και ρωτώ είμαι στρίγγλα; άκαρδη; δεν κατανοώ τους ανθρώπους; Έχω συμπαρασταθεί στο παιδί του από την αρχή ,του πλήρωνα π.χ εγώ φροντιστήρια Πανελλαδικών όπως στα δικά μου παιδιά όταν πέρασε εκείνος κρίση κι άλλα πολλά, πληρώνουμε ενοίκιο στο σπίτι που μένουν τώρα μάνα και γιος, ασφάλεια υγείας, ένα καλό ποσό το μήνα στο παιδί. Πάντα φερόμουν καλά , με στοργή. Μήπως ήρθε λέω η ώρα να νιώσω λίγο κορόιδο; ότι με χειρίζεται; ότι είμαι δεύτερη στις σκέψεις του και μένει μαζί μου γιατί τον βολεύω; ή κάνω μαύρες σκέψεις άδικα και ο συντροφός μου είναι ένας συναισθηματικός μαμούχαλος που θέλει ίσως διακριτική καθοδήγηση;

-Εφτά χρόνια φαγούρα

Μόλις διάβασα «μάλιστα γελούσαμε με φίλο μας που είκοσι χρόνια και αρκετές σχέσεις μετά παρέμενε παντρεμένος» σκέφτηκα «ΩΧ».

Και μετά, γράφεις τα πενταπλάσια, τα οποία επιβεβαιώνουν το «ΩΧ».

Δεν υπάρχει καμία απολύτως λογικοφανής εξήγηση για το μη-διαζύγιο μετά από είκοσι χρόνια. Εσύ, που πήρες ένα δύσκολο, όπως λες, είσαι η πρώτη που το ξέρει. Όλα όσα λέει, είναι δικαιολογίες. Δεν στέκει απολύτως κανένα από τα επιχειρήματα του για να παραμένει παντρεμένος.

Ο φίλος σου έχει ένα πάτερν που είναι ανησυχητικό. Η πρώην του τον παράτησε. Ο συνέταιρος τον παράτησε. Η πρώην του θα αυτοκτονήσει. Η υπερκόπωση. Το δράμα και το κλάμα. Δυστυχώς, και το δικό σου πάτερν είναι ανησυχητικό. Εσύ που μπήκες στη μέση και άρχισες να του λύνεις προβλήματα. Εσύ που του έφτιαξες την σχέση του με τα παιδί του (γιατί ανακατεύτηκες, αντί να αναρωτηθείς γιατί δεν την κράτησε από μόνος του; ) Εσύ που ρωτάς αν θέλει «διακριτική καθοδήγηση».

Διακριτική καθοδήγηση με τρυφερότητα θέλουν τα τρίχρονα μέχρι να γίνουν πέντε. Μετά, πάει. Ό,τι έγινε, έγινε. Αν είναι ένας συναισθηματικός μαμούχαλος, δηλαδή, σου κάνει; Γιατί αν σου κάνει, οκ, είσαι εντάξει. Αυτό θα σημαίνει ότι θα λύνεις εσύ όλα του τα προβλήματα, για πάντα. Και διαζύγιο να πάρει (δεν βλέπω πώς), πάλι έτσι θα φέρεται. Δεν θα γίνει ένας άλλος άνθρωπος.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

68 points
Upvote Downvote

29
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
25 Θέματα σχολίων
4 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
26 Συντάκτες σχολίων
LouMia ideaSfoliataOcelotoς Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Πόσο δωρεάν ψυχολογική (και υλική!) υποστήριξη παρέχουμε οι γυναίκες σε τέτοιους άντρες αντί να φροντίζουμε τον εαυτό μας ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Πόσο αλήθεια!

lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Τους έχεις υιοθετήσει λίγο οικογενειακώς, ή μου φαίνεται?

Louise B.
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Πάντα με εντυπωσιάζει (αρνητικά) πώς τέτοια άτομα βρίσκουν όχι μόνο σύντροφο αλλά έχουν και την ικανότητα, το χάρισμα, δεν ξέρω πως να το χαρακτηρίσω, να χειρίζονται τους ανθρώπους και να τους βάζουν στις σκέψεις ότι αυτοί δεν είναι καλοί, με κατανόηση, με συναισθήματα. Πραγματικά, το ότι θύμωσες και ξενέρωσες είναι το λιγότερο που θα μπορούσες να νιώσεις. Έχεις τον ρόλο του συναισθηματικού σάκου και του μάνατζερ. Και αυτό δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι ο στόχος μιας ερωτικής, ισότιμης σχέσης. Γλίτωσες με κόπο από τα προβλήματά σου για να φορτωθείς τα δικά σου; Για ποιο λόγο;

Louise B.
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Τα δικά του προβλήματα.😏😏

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Κάτι που έμαθα από την ψυχοθεραπεία είναι και το ότι εμείς που προθυμοποιούμαστε να βοηθήσουμε κάποιον που δυσκολεύεται, αργά ή γρήγορα θα νιώσουμε θύματα και θα τα βάλουμε και με τον εαυτό μας και με το πρόσωπο που δε λέει ποτέ όχι όταν του προσφέρουμε βοήθεια. Αν η ζωή σου δεν ήταν στρωμένη και χρειαζόσουν άλλου είδους, μεγαλύτερη βοήθεια, αναρωτιέμαι αν αυτός θα προχωρούσε μαζί σου. Εσύ βρίσκεις και δίνεις λύσεις στα προβλήματα που προκύπτουν. Ίσως θεωρούσες όλα αυτά τα χρόνια ότι τον βοηθάς να δώσει λύση, όμως ουσιαστικά, του έδινες εσύ τη λύση. Και τώρα μάλλον αντιλήφθηκες ότι αυτός,… Διαβάστε περισσότερα »

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

… “αν η ζωή του ήταν γραφείο”. Τέλειο!

Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Πείτε με κι εμένα στρίγγλα αλλά το μόνο που εύχομαι είναι να πάρεις πίσω τα λεφτά σου από αυτό τον απατεώνα. Δε μπορώ να βρω ούτε μια μικρή πιθανότητα να σου λέει αλήθεια για όλα αυτά που περιέγραψες. Δυστυχώς.

Graphene
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

αυτό σκεφτόμουν και γω. το πιο πιθανό είναι να την έχει φλομώσει στο ψέμα.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Ο σύντροφος σου είναι ένας μαμούχαλος που χρειάζεται συανισθηματική καθοδήγηση (καθόλου διακριτική, αμεσότατη θα έλεγα) οπότε έκανε σχέση με τον life coach του.

Το θέμα είναι αν εσένα σε καλύπτει αυτός ο ρόλος και για να τα λέμε όλα αυτή η σχέση.
Που μάλλον έχεις αρχίσει να το αμφισβητείς.

Moodus
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εγώ αυτό που βλέπω είναι ότι ο άνθρωπος αυτός δεν έχει μεγαλώσει και δεν μπορεί να λύσει μόνος του προβλήματα που προκύπτουν σε όλους μας, κατά τη διάρκεια της ζωής μας.Το να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες άλλων, δεν μας κάνει καλούς ανθρώπους αλλά συνένοχους στη διαίωνιση μίας άεναης ανευθυνότητας.

Tokyo
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ενός λεπτού σιγή για όλες εμάς που είχαμε προγραμματιστεί να είμαστε νοσοκόμες, ψυχολόγοι, στυλίστριες και μανάδες των συντρόφων μας! Γιατί ως γνωστόν : οι άνδρες θα είναι πάντα παιδιά.

Σουσουράδα
Μέλος
Συμμετέχων

Εγώ βλέπω πως προσπαθείς να τον καθοδηγησεις αντί να δειξεις ανοιχτά τον θυμό σου και να τον αφήσεις να τον διαχειριστεί. Πχ σε εκεινο το τηλεφωνο που εκλαιγε, έδειξες την αγανακτησή σου; Εξέφρασες θυμό; Ή συγκρατηθηκες και ψαχνεις τροπο να τον πεισεις να κανει το “”σωστο”; Γιατι; Απο ανωτερότητα ή φοβήθηκες τι θα διαλέξει κάτω απο συνθηκες πίεσης; Ας αντιστραφουν μια φορα οι ρολοι. Αντι να το παιζεις μαμα του και αυτος αναποφασιστο παιδι, μπαις εσυ στη θεση του παιδιου,του γκρινιαρικου και απαιτητικου μαλιστα, ξέσπασε και ασε εκεινον μια φορα να αναλαβει πρωτοβουλίες να φτιαξει τα πραγματα. Τα αποτελέσματα βεβαια… Διαβάστε περισσότερα »

Πρίγκιπας για μια βδομάδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κατανοώ πως όταν βρισκόμαστε σε μια κατάσταση, είναι πολύ δύσκολο να δούμε καθαρά κάποιες φορές. Στις φιλίες και τα επαγγελματικά είναι συνήθως πιο εύκολα τα πράγματα στη λήψη αποφάσεων. Στα ερωτικά λόγω έντονου δεσίματος και καθημερινής βαθιάς τριβής, δεν είναι το ίδιο εύκολο.

Στην προκειμένη περίπτωση όμως, τα έχεις δει ξεκάθαρα τα πράγματα. Ξέρεις ακριβώς τι γίνεται, δεν βλέπω καμία θολούρα. Οπότε η απάντηση είναι απλή. Αυτός είναι αυτό που βλέπεις και πιθανότατα δεν θα αλλάξει, μεγάλος άνθρωπος είναι .Εσένα σου κάνει;