Αγαπητή «Α, μπα»: Δεν θέλει να φύγει από το νησί

Αλλά εγώ είμαι παιδί της πόλης

Αγαπητή μου Α,μπα, πόσα χρόνια σε διαβάζω, πόσες φορές ταυτιστηκα με τις ιστορίες των αναγνωστών .. Και να που ήρθε η σειρά μου να πω και τον δικό μου πόνο. Είμαι γέννημα θρέμμα Αθήνας, και ο δρομος μου ως εκπαιδευτικος με έφερε σε ενα νησί 8000 κατοίκων. Μετα απο 3 μακροχρόνιες σχέσεις που είχα πριν ξεκινήσω αυτο το επάγγελμα και 3 χρονια σχεδόν single γνώρισα σε αυτο τον τόπο έναν άντρα 6 χρόνια μικρότερο μου. Εγώ σήμερα ειμαι 34. 2 περίεργα χρόνια πέρασαν και μέσα απο αυτά βρήκαμε τις ισορροπίες μας και ειμαστε πολυ καλά συναισθηματικά και στην καθημερινότητα μας σχετικά με τα κοινά ενδιαφέροντα που έχουμε και τον χρόνο που περνάμε μαζί. Το θεμα είναι ότι ήρθε η ώρα εγω να θέλω να προχωρήσω τη σχέση ενα βήμα παρακατω, διότι α,μπα μου ωραιο το νησί δε λεω, αλλά δε θα μείνω εδω για πάντα σαν τη μαρίνα μανταρινακη να περιμένω το γαμπρό να μεγαλώσει και να νιώσει έτοιμος, είμαι και 34 και θα ήθελα στα επόμενα 2 3 χρόνια να εχω κάνει παιδί με αυτόν τον άνθρωπο. Η αλήθεια είναι ότι όντως υπάρχει ενα ζήτημα οικονομικό απο την πλευρά του το οποιο εγώ θέλω να ξεπεράσουμε μαζι και έτσι τον καθησυχαζω χωρις όμως αποτέλεσμα. Αυτός εξακολουθεί να το προβάλει σαν επιχείρημα και μου ζητάει να περιμένω. Ναι μεν κοιμόμαστε κάθε βράδυ μαζί αλλά δεν είμαστε “οικογένειά” όπως το εχω ανάγκη εγω. Αυτή την περίοδο μου έχει πει ότι θέλει απο Σεπτέμβρη να μείνουμε μαζί “επίσημα”.. Και εδώ έρχεται για μένα το πρωτο σοκ. Θελω, τον αγαπάω αλλά… δε θέλει λέει να φύγει απο το νησι, ενώ ως τώρα μου έλεγε ποσο του αρέσει η Αθήνα όπου έχει σπουδάσει και θα ήθελε ν μείνουμε μαζί εκεί. Να σημειωσω οτι εγώ στην Αθήνα εχω 3 σπίτια δικα μου ενώ εδώ θα είμαστε στο ενοικιο. Σήμερα έκλαιγε και μου έλεγε ότι δεν έχει καταφέρει τόσο καιρό να με κάνει να αγαπήσω αυτόν τον τοπο και ότι τόσο καιρό μέσα του πίστευε ότι τελικά μετα απο χρόνια δε θα ήθελα εγώ η ίδια να φυγω . Μα τον αγαπάω βρε α, μπα αλλά τι μου φταίει; δε θα έπρεπε να μη με νοιάζει αφού αγαπάω αυτο τον άντρα; τι να κάνω; α,μπα εγώ είμαι παιδι της πολης. Ωραιο το νησί, αλλά η λέξη “για πάντα” μου προκαλεί ασφυξία. Πρέπει να διαλέξω ή αυτόν ή το σπίτι μου; γιατί για μένα η Αθήνα είναι το σπίτι μου, είναι οι γονείς μου, οι δυο αδερφές μου και τα τέσσερα ανίψια μου, οι φίλοι μου και τα πάντα μου. Μήπως αυτο που μου προκαλεί ασφυξία εδώ είναι ότι η σχέση δεν προχωράει όπως θέλω εγώ; μήπως φταίει γενικά ότι δεν εχω μάθει να ζω σε τόσο μικρή κοινωνία; απο την άλλη τα ίδια νιώθει και αυτός για τον τοπο του και νιώθω τύψεις μήπως σκέφτομαι εγωιστικά. Αλλά υποφέρω στη σκεψη ότι θα με φάει η αλμύρα για όλη μου τη ζωή. τι να κάνω; μήπως υπάρχει κάποιο πρόβλημα στη σχέση μας και δεν το βλέπω και αυτά είναι δικαιολογίες; δε θα έπρεπε να μη με νοιάζει τπτ αλλο μονο να ειμαι εγώ αυτος και η θάλασσα ή μεγάλωσα για ρομαντισμους;

-ΛιγοκρασιΠολυθαλασσαΚαιτοαγοριμου

Δεν έχετε κοινό όραμα ευτυχίας, άρα δεν έχετε κοινό μέλλον. Το πόσο αγαπιόσαστε είναι δυστυχώς, άσχετο. Αυτό είναι το πρόβλημα στη σχέση σας, ότι δεν λειτουργείτε σα να έχετε σχέση, αλλά ως μονάδες που θέλουν διαφορετικά πράγματα και κοιμούνται μαζί το βράδυ. Ο ένας εύχεται να ήταν λίγο αλλιώς ο άλλος. Αν το σπίτι σου είναι η Αθήνα και όχι αυτός, τότε δεν κάνετε μαζί. Αν το σπίτι σου ήταν αυτός, θα το ήξερες, θα το ξέρατε και οι δυο. Καλύτερα έτσι, καλύτερα τώρα, που δεν έχετε κάνει παιδί.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

80 points
Upvote Downvote

40
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
27 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
29 Συντάκτες σχολίων
Nee TegΤο_κοτσύφιΚοτόπουλο με μπάμιεςEvelina Leivada Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
TheSquid
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μαρίνα Μανταρινάκη είναι η σέξυ, πετυχημένη εξαδέλφη της Ματίνας Μανταρινάκη και ποτέ δεν θα περίμενε κανέναν γαμπρό.

αγριοκέρασο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Βασικά, ήταν ομοφυλόφιλη αλλά I see your point 😉

The scientist_91
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Γαμπρό όχι,αλλά νύφη πιο πιθανό! :Ρ

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Πάντως αφού έχεις τρία σπίτια στην Αθήνα θα μπορούσες να τα νοικιάσεις και με το ενοίκιο να νοικιάσεις (να αγοράσεις μη σου πω) σπίτι στο νησί.
Προφανώς έχετε άλλα θέλω. Και αν δε διατίθειται κανείς να κάνει πίσω στα θέλω του (αλλά να κάνει ειλικρινά, χωρίς γκρίνιες μετά), δεν μπορείτε να έχετε μια πετυχημένη σχέση. Βασικά δεν μπορείτε να έχετε καθόλου σχέση. Εσύ θες παιδιά και μετακόμιση στην Αθήνα. Αυτός θέλει νησί και κάποια χρόνια ελευθερίας ακόμη. Πιστεύεις ότι μπορείτε να βρείτε μια συμβιβαστική λύση;

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

ξεκαθαρη περίπτωση οικειοποιησης της κουλτούρας

loglady
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

πνίγηκα

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

<3

Marilyn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

“Σήμερα έκλαιγε και μου έλεγε ότι δεν έχει καταφέρει τόσο καιρό να με κάνει να αγαπήσω αυτόν τον τοπο και ότι τόσο καιρό μέσα του πίστευε ότι τελικά μετα απο χρόνια δε θα ήθελα εγώ η ίδια να φυγω .”

Εμένα τώρα γιατί μου ακούγεται χειριστικό αυτό;

Entropy
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συγγνώμη για την αντίδραση μου, αλλά αυτό το “χειριστικό” έχει καταντήσει τόσο καραμέλα πια που έχω … σιχαθεί να το ακούω.
Ειλικρινά συγγνώμη, δεν έχει να κάνει με το σχόλιο σου.

Αποδημητικό Πτηνό
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ενδεχομένως, γιατί εντάξει δεν ξέρουμε τι και πώς σκεφτεται αυτός, γι αυτό να θέλει κ άλλο το χρόνο του. Ώστε εν τω μεταξύ η γραφουσα να προλάβει να αλλάξει γνώμη και να μπει με χαρά στο πλανο που εχει φτιαξει ο ίδιος στο μυαλό του.

polychroma
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν ξέρω αν είναι χειριστικό. Ανώριμο σίγουρα. Δεν μπαίνουμε σε σχέση απλά και μόνο επειδή ελπίζουμε ότι ο άλλος θα αλλάξει.

Θεριό
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ πάλι κόλλησα στο “σήμερα ειμαι 34. 2” και λέω για όνομα του Θεού, θα αρχίσουμε να λέμε την ηλικία μας με δεκαδικά τώρα;;;

Andromeda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Νομίζω είναι 34 τελεία “2 περίεργα χρόνια……”

Θεριό
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ναι, μετά το ξαναδιάβασα και είπα “ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ”. 😉

Lazy cat
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Είναι ένα βήμα πριν αρχίσει να περιγράφει την ηλικία της σε φάση ” είμαι 410 μηνών”.

Nee Teg
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Χαχα, κι εγω κόλλησα εκεί για λίγο, μεχρι να το καταλάβω…

Αποδημητικό Πτηνό
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Απο την ερώτησή σου γραφουσα, αν την ξαναδιαβασεις προσεκτικά, βγαίνουν αντιφατικά πράγματα. Απο τη μία λες “δεν είμαστε “οικογένειά” όπως το εχω ανάγκη εγω” και από την άλλη “γιατί για μένα η Αθήνα είναι το σπίτι μου, είναι οι γονείς μου, οι δυο αδερφές μου και τα τέσσερα ανίψια μου, οι φίλοι μου και τα πάντα μου”. Επίσης λες ” δε θα μείνω εδω για πάντα σαν τη μαρίνα μανταρινακη να περιμένω το γαμπρό να μεγαλώσει και να νιώσει έτοιμος” και μετα λες “θα ήθελα στα επόμενα 2 3 χρόνια να εχω κάνει παιδί με αυτόν τον άνθρωπο”. Νομίζω οτι… Διαβάστε περισσότερα »

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Νομίζω ότι για να αντέξουμε έναν τόπο που δε μας αρέσει αλλά για κάποιον λόγο *πρέπει* να ζήσουμε εκεί, πρέπει αυτός ο λόγος να μας καλύπτει και με το παραπάνω για μπορούμε να νιώθουμε ότι αξίζει την καταπίεση. Εγώ μένω στην Αθήνα γιατί ήταν πολύ δύσκολο να ζήσουμε αλλού με τον άντρα μου και δεν άξιζε πρακτικά το ρίσκο, το είχαμε εξετάσει. Αν δεν ήταν αυτός, το μόνο που θα μπορούσε να με κάνει να ζήσω εδώ, θα ήταν κάποια συγκλονιστική πολυτέλεια, π.χ.ένα γαμάτο σπίτι με φανταστική θέα και καταπληκτικούς γειτόνους, δίπλα σε νοσοκομείο και μια δουλειά με πάρα πολύ… Διαβάστε περισσότερα »

μ_αρεσει_να_χορευω
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Πόντια με το σπίτι δίπλα σε νοσοκομείο, μου θύμησες την μητέρα μιας φίλης μου, που έλεγε ότι η περιοχή που έμενε (Ελληνορώσων, Αμπελόκηποι) ήταν και η καλύτερη, γιατί είχε δίπλα της τόσα πολλά νοσοκομεία! 😂

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

😁 Το πατρικό μου ήταν κοντά στο νοσοκομείο της πόλης, το οποίο ήταν εύκολα προσβάσιμο γενικώς. Δεν το επισκεπτόμασταν βέβαια τρεις την ώρα, ευτυχώς, και γενικά δεν έχω κάποια φοβία. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ ως πολυτέλεια το να ζω κοντά σε κάποιο, μέχρι που ήρθα στην Αθήνα και είδα ασθενοφόρο *να προσπαθεί να φτάσει* και να μην μπορεί λόγω της κίνησης. Θυμάμαι επίσης όταν πήγα πρώτη φορά στην Άρτα και βλέποντας ένα τεράστιο κτίριο μέσα στο βουνό, ψηλά και σχετικά μακριά από την πόλη, σκέφτηκα δυνατά, κοίτα να δεις τι μεγάλη ψυχιατρική κλινική. Αλλά έμαθα ότι ήταν το νοσοκομείο. Οπότε… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Να πω λοιπόν εδώ ότι έχω σπίτι σε απόσταση αναπνοής από ΔΥΟ μεγάλα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης, έτσι αν ενδιαφέρεται κανείς ευειδης νέος σκεπτόμενος τα γεράματα, ας μου τηλεφωνήσει. 😂😂😂😍

Between Worlds
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Χαχα!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Αν δεν μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου εκεί και αυτός δεν μπορεί να τη φανταστεί αλλού τότε δεν υπάρχει κάποια λύση στο πρόβλημα. Εδώ που τα λέμε δεν είναι και εύκολο να πάρεις την απόφαση να μείνεις για πάντα σε ένα ΜΙΚΡΟ νησί. Δεν ειναι εύκολη απόφαση ούτε φτάνει η σχέση αν δεν είσαι εκεί καλα

Yvonne
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συμμετέχων

Είμαστε στίχοι που δε χωρεσαν μαζί στη μουσική
Παντελής Θαλασσινός

Θεριό
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ εδώ κι εσύ αλλού με τα συμπτώματα τρελού
Γιάννης Πάριος

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Ντρούγκου ντρούγκου
ντρουγκ ντρουγκ ντρουγκ
τα βραχιόλια της βροντούν.
Δημοτικό

Αποδημητικό Πτηνό
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πόσο μεγαγχολικά όμορφο….

idril
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

“Αν το σπίτι σου ήταν αυτός, θα το ήξερες, θα το ξέρατε και οι δυο”

Καρδούλα.