Menu
in

Αγαπητή «Α, μπα»: Ήταν λάθος που της είπα να βγάλει το σορτσάκι και να φορέσει κάτι άλλο;

Λένα και φίλες/φίλοι, να σας πω τον προβληματισμό μου. Ζω σε ένα σπίτι στη μυστηριώδη βροχερή Ολλανδία με δύο συγκατοίκους, μία Γερμανίδα (ας την πούμε Σάρα) και Ισπανίδα (ας την πούμε Μάρα), με τις οποίες κάνουμε πολύ καλή παρέα, είμαστε όλες 26-27 και ζούμε ήδη σχεδόν ένα χρόνο μαζί. Τις προάλλες ήρθαν σπίτι μας οι ιδιοκτήτες του σπιτιού, ένας πολύ γλυκό ζευγάρι γύρω στα 70, για να συζητήσουμε κάτι για το συμβόλαιό μας (τους είχαμε καλέσει εμείς να έρθουν να πιούμε κι ένα καφέ και να συζητήσουμε κάποια πρακτικά πράγματα για το σπίτι). Η Μάρα τους είχε ξαναγνωρίσει, εγώ και η Σάρα θα τους βλέπαμε πρώτη φορά από κοντά. Η Σάρα φοράει συχνά στο σπίτι ένα πολύ κοντό δαντελωτό σορτσάκι, που είναι νυχτικοειδές ή τέλος πάντων από αυτά που φοράς μέσα στο σπίτι, κατάλαβες. Το φορούσε εκείνο το πρωί λίγο πριν έρθουν και εγώ τη ρώτησα διακριτικά αν θα αλλάξει, μου λέει όχι, γιατί να αλλάξω τι έχω, της λέω, α οκ, τίποτα, απλά νόμιζα ότι το φοράς για πυτζάμα κι έλεγα αν θα βάλεις κάτι άλλο τώρα που θα έρθουν. Μου φάνηκε κάπως απρεπές να φοράει αυτό μπροστά σε επισκέπτες και μάλιστα κάπως ηλικιωμένους. Η Μάρα κι εγώ φορούσαμε παντελόνια, δεν είχε τόση ζέστη, και το σορτσάκι ήταν πάρα πολύ κοντό, από αυτά που οριακά φαίνεται ο ποπός. Δεν ξέρω αν έχω άδικο, ίσως να μου κακοφάνηκε επειδή ήταν πολύ σέξυ, ίσως ακόμα παραπάνω επειδή είναι πολύ όμορφη κι έχει 2 μέτρα πόδια, και πάνω της δείχνει ακόμα πιο σέξυ; Προσπαθώ να αυτολογοκριθώ και να καταλάβω αν ήταν σεξιστική η σκέψη μου, αν το είπα επειδή το θεώρησα προκλητικό. Νομίζω ότι απλά ήταν ακατάλληλο, όπως το μαγιό είναι κατάλληλο για παραλία αλλά ακατάλληλο για το γραφείο. Δεν της είπα τίποτε άλλο εκείνη τη στιγμή γιατί σέβομαι την επιλογή της, αλλά εκείνη κατάλαβε την αμηχανία μου και συνέχισε λέγοντας ότι είναι στο χώρο της, ζεσταίνεται και έτσι νιώθει άνετα, και δε βρίσκει το λόγο να πρέπει να ντυθεί διαφορετικά απ’ότι ντύνεται κανονικά επειδή θα πεταχτούν για μισή ώρα οι ιδιοκτήτες για επίσκεψη. Της λέω οκ, ό,τι θες θα φορέσεις, απλά μου έκανε εντύπωση, εγώ όταν έχω επισκέπτες προτιμώ να ντυθώ κάπως πιο σοβαρά (είπα well dressed στα αγγλικά), αλλά δεν ήθελα να σε προσβάλλω και φυσικά δε μου πέφτει λόγος. Υπήρξε μια ένταση όπου μου είπε ότι ως φεμινίστρια δε θα περίμενε να κρίνω το ντύσιμο της έτσι, και βρέθηκα να απολογούμαι ότι φυσικά δεν την κρίνω για οτιδήποτε θέλει να φοράει αλλά ίσως μου κλοτσάει γιατι δεν το έχω συνηθίσει και δεν το βρίσκω κατάλληλο για την περίσταση. Είπε ότι είμαι συντηρητική κι ότι το σορτσάκι είναι μια χαρά και για έξω, εκείνη το φοράει π.χ. και για να πάει σουπερ μαρκετ ή στη λαϊκή, εκεί τσαντίστηκα λίγο κι εγώ, της είπα ότι εγώ δε θα το φορούσα έξω από το σπίτι, και λόγω μήκους και λόγω υφής, εσύ φόρα το, δε σου λέω τι πρέπει να φοράς, αλλά δέξου ότι έχουμε άλλα στανταρ και μην επιμένεις κι εσύ να μου αλλάξεις γνώμη. Εκεί ηρέμησε τα πνεύματα η Μάρα και μας είπε να μην το συζητάμε άλλο κι ο καθένας φοράει ό,τι θέλει (η Μάρα εκ των υστέρων είπε ότι συμφωνούσε γενικά μαζί μου για το συγκεκριμένο ρούχο, αλλά δε μας πέφτει λόγος), ήρθε και το ζευγάρι που ήταν πολύ κουλ, δε φάνηκε να τους παραξενεύει το σορτς, και τα είπαμε μια χαρά και ξεχάστηκε το θέμα κι εγώ δεν ξαναείπα τίποτα. Είχα όμως μια αίσθηση ότι το έκανε και λίγο επίτηδες η Σάρα, τύπου μου αρέσει να προκαλώ το συντηρητισμό των άλλων και να είμαι αντιδραστικό πνεύμα, κι αυτό με ενόχλησε. Θέλω να σε ρωτήσω αν πιστεύεις σε όλο αυτό ότι έκανα λάθος, και επίσης αν μου έπεφτε λόγος να της κάνω αυτά τα σχόλια (σημειώνω ότι επέλεξα προσεκτικά τις λέξεις μου και δεν της μίλησα προσβλητικά καθόλου). Σκέφτομαι ότι με ενδιέφερε ως ένοικοι να σχηματίσουμε συνολικά μια καλή εικόνα προς τους ιδιοκτήτες, οπότε μου πέφτει λόγος τι εικόνα δίνουν και οι άλλες, μετά σκέφτηκα ότι η εικόνα μας θα έπρεπε να κρίνεται από το αν είμαστε υπεύθυνες με το νοίκι και δεν κάνουμε ζημιές, και ότι πράγματι το πώς ντύνεται η καθεμία δεν είναι δουλειά κανενός άλλου. Αλλά όπως και να χει το ντύσιμο δεν είναι μέρος του χαρακτήρα που δείχνουμε, κι εκείνη έδειξε ένα χαρακτήρα “δεν κάνω τον κόπο ούτε να ντυθώ λίγο καλύτερα για εσας”; Εσύ τι πιστεύεις;

Λάρα

Έχω γράψει την άποψη μου για το dress code πάνω από μια φορά, εδώ, κι εδώ, κι εδώ. Το σορτς σε γενικές γραμμές δεν θεωρείται ένδυμα κατάλληλο για συναντήσεις με επαγγελματικό ή παρόμοιο χαρακτήρα, όποια κι αν είσαι, φεμινίστρια ή Ρεπουμπλικάνα από το Τέξας, κοντή ψηλή αδύνατη ή όχι. Με μια υποσημείωση: υπάρχουν σορτς επίσημα, με διαστάσεις και υφάσματα που με τα κατάλληλα συνοδευτικά (πχ πουκάμισο) μπορεί να είναι απολύτως κατάλληλα. Εσύ όμως μιλάς για το σορτσάκι με το οποίο κοιμάται, με διαστάσεις μεγάλου βρακιού. Δεν το βρίσκω σωστό να υποδέχεσαι τον ιδιοκτήτη του σπιτιού που νοικιάζεις με τις πιτζάμες σου, πόσο μάλλον με το βρακί σου. Δεν της είπες ότι είναι εύκολη επειδή φοράει σορτς αλλά ότι το σορτς δεν είναι κατάλληλο για την περίσταση. Δεν έχει σημασία αν ο ιδιοκτήτης ήρθε για μισή ώρα ή για μισή μέρα. Δεν ήρθε για να τα πείτε, ήρθε για να συζητήσετε για το συμβόλαιο. Αν πηγαίνει στο σούπερ έτσι αδιάφορο μας είναι, γιατί αυτό είναι δική της υπόθεση, αλλά η συνάντηση με τους ιδιοκτήτες αφορά και τις τρεις σας, ειδικά αν είναι και τα τρία ονόματα στο συμβόλαιο. Δεν εκπροσωπούσε μόνο τον εαυτό της σε εκείνη τη συνάντηση.

Όμως, άνθρωπος που δεν θεωρεί δεδομένο ότι πρέπει να ντυθεί ανάλογα με την περίσταση και φοράει το ίδιο βρακάκι στον ύπνο, στο σούπερ, στο ταχυδρομείο και στη συνάντηση με τους ιδιοκτήτες, εύχομαι τουλάχιστον να έχει ένα άλλο ίδιο για να μην αγχώνεται με το πλύνε-βάλε. Έχει και υγρασία στην Ολλανδία.

Σχολιάστε