Είμαι θυμωμένη μαζί μου γιατί ενώ ξέρω ότι είμαι έξυπνο άτομο, ώρες ώρες θέλω να είμαι τελείως κοιμισμένη, κοινώς να εθελοτυφλώ. Έχω σχεδόν 5 χρόνια σχέση με το καλύτερο αγόρι που ξέρω, υπάρχει φουλ αγάπη, εμπιστοσύνη και συναισθηματική ασφάλεια. Είναι κάτι που χτίσαμε μαζί καθώς και αλλά πολλά. Τον τελευταίο 1,5 χρόνο η σχέση αυτή δυσλειτουργεί και όλα δείχνουν ότι πάει για φούντο. Πλέον μάθαμε ότι δεν λύνονται όλα με συζήτηση.
Πριν πολύ λίγο καιρό βρέθηκα με ένα άλλο αγόρι, σε άκυρο πλαίσιο και κατέληξα να περάσω το βράδυ μαζί του τελείως πλατωνικά. Είχαμε τρομερό κονέξιον και ένιωσα ξανά ότι ταιριάζω ερωτικά και πως μπορώ να νιώσω ενθουσιασμό και πάθος. Κράτησα επαφή με το αγόρι εκείνο γιατί μου αρέσει και το σκέφτομαι. Υπάρχει έντονο φλέρτ μεταξύ μας και τσιλιμπούρδισμα. Ο σύντροφος μου το γνωρίζει αυτό και έχουμε στεναχωρηθεί πολύ απ’ το γεγονός αυτό καθώς δεν ξέρουμε πως μπορούμε να πράξουμε ώστε να διαχειριστούμε το νέο δεδομένο. Ιδανικά θα ήθελα η σχέση μας να ανοίξει γιατί μάλλον δεν μπορώ να υπάρχω όπως παλιά μέσα σε αυτήν, αλλά εκείνος νιώθει ότι δεν μπορεί να το υποστηρίξει αυτό (μάλλον ούτε κι εγώ). Συζητάμε για διάλειμμα ή και χωρισμό αλλα ούτε αυτό μπορούμε να διαχειριστούμε πρακτικά, συνεπώς είμαστε ακόμα μαζί στον ίδιο χώρο.
Ξέρω εδώ και καιρό ότι αυτή η σχέση τελικά έχει πιο σύντομη ημερομηνία λήξης απ’ όσο φανταζόμουν και είχα υπολογίσει. Με τρομάζει αυτή η κατάσταση και παρ’ όλο που έχει αρχίσει να με δυσκολεύει πολύ αυτή η συνύπαρξη, δεν τολμώ να κάνω το βήμα. Νιώθω εγκλωβισμένη. Απ’ την άλλη περιμένω διακαώς να επικοινωνήσω με το άλλο αγόρι για το οποίο δυστυχώς έχω δημιουργήσει προσδοκίες ενώ ξέρω καταβάθος ότι είναι πλάνη και αυταπάτη και κυρίως θυμώνω γι’ αυτό. Επειδή περιμένω κάποιον για να ορίσει τις αποφάσεις μου δημιουργώντας μου ρομαντικές ψευδαισθήσεις, αλλά απ’ την άλλη ξέρω πως είναι ακατόρθωτο να ξεφύγω από αυτόν γιατί η ανάγκη μου για παρορμητισμό φαίνεται να νικάει. Θυμώνω επίσης γιατί φοβάμαι να πάρω το ρίσκο του χωρισμού και τη ζωή στα χέρια μου. Θα χαρώ πολύ και ενδεχομένως θα βοηθηθώ να ακούσω τις γνώμες σας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θες αυτό που θέλουμε/θέλουνε (αν και εγώ για αυτό νιώθω περήφανη,δεν έχω απατήσει ποτέ αν και δε θεωρώ εγκληματική πράξη την απιστία, ανθρώπινη αδυναμία περισσότερο)οι περισσότεροι.Θες και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο.Θες να ζεις εξάψεις,και ρομαντικά ρίσκα ,και να απολαμβάνεις την ασφάλεια και το σταθερό της σχέσης.
Θες το σημείο αναφοράς σου στην κοινωνία :”σοβαρή σχέση”.Θες και τα πάθη και τον ξεσηκωμό του “παράνομου”.
Είναι ηθικό;είναι σωστό;Δεν είναι ηθικό ,αλλά δεν υπάρχει σωστό και λάθος .Είσαι στα πλαίσια του ανθρώπινου δυνατού εγωιστρια .Δε χωριζεις επειδή τον αγαπάς.Δε χωρίζεις γιατί αυτοπροσδιοριζεσαι μέσω της “σχέσης” .